แวมไพร์ผู้พิทักษ์

    ตอนที่ 11 เข้าจับ

    สองสาวพร้อมกับบอดี้การ์ดของสามีอีกสองนายกำลังนั่งซุ่มดูเหตุการณ์ในรถตู้ของสามี ซึ่งรถตู้คันนี้ติดกล้องไว้มีกำลังขยายเยอะมาก สามารถซูมดูเหตุการณ์ได้แม้จะอยู่ห่างไกล พวกเขาเตรียมพร้อมบันทึกภาพไว้เป็๲หลักฐาน

    “พวกเราต้องอุดอู้อยู่ในรถงั้นหรือนี่ อึดอัดแย่” เอมิรี่บ่น

    “น่านะครับ เพื่อความปลอดภัยด้วย” บอดี้การ์ดบราวกล่าว

    “แต่คนภายนอกจะสงสัยมั้ยคะ” เจนนี่กังวล

    “ลักษณะภายนอกของรถดูเหมือนรถปกติทั่วไปครับ” บอดี้การ์ดแฟรงกี้กล่าว

    “นี่มันก็ผ่านมาสี่ชั่วโมงแล้วนะคะ เหตุการณ์ยังดูปกติอยู่เลย สงสัยคนร้ายจะมาวันอื่น” เจนนี่เห็นว่ามันนานมากแล้ว

    “อดทนอีกนิดนะ เราอาจเดาใจคนร้ายถูกก็ได้” เอมิรี่คิดว่าน่าจะได้เจอคนร้ายวันนี้

    และแล้วก็ปาเข้าไปตีสอง ทุกคนเผลอหลับกันหมด มีเพียงเอมิรี่ที่สะดุ้งตื่นเพียงผู้เดียว เธอลองดูที่กล้องก็พบว่าเหตุการณ์ก็ยังดูปกติดีทุกอย่าง เธอก็เลยตัดสินใจออกจากรถตู้ เปิดและปิดประตูอย่างเบาๆ เพื่อไม่ให้คนอื่นตื่น

    เอมิรี่ลองเดินสำรวจรอบๆ บ้านจนกระทั่ง เธอเห็นรถตู้ตรงหลังบ้านเข้าพอดี ในใจคิดว่า “อ้าวกรรม เราเดาใจคนร้ายถูกก็จริง แต่นึกไม่ถึงว่ามันจะมาตรงหลังบ้านเลยไม่เห็นคนร้าย”

    ตอนนี้จะไปเรียกพรรคพวกก็คงจะไม่ทันเสียแล้ว เพราะพวกมันบุกเข้าทำร้ายเ๯้าของบ้านแล้วด้วย

    ดังนั้น เอมิรี่จึงอาศัยว่าตนเป็๲แวมไพร์แปลงกายเป็๲ค้างคาว แล้วลอบบินเข้าไปเพื่อดูเหตุการณ์ภายในบ้าน

    เอมิรี่พบว่ามันเป็๞ไปตามคาดจริงๆ มีคนร้ายสองคนกำลังจับกุมตัวควอเทอร์อยู่พร้อมกับปิดปากเขาไว้ ส่วนอีกคนเป็๞แขกขาวกำลังเป่าปี่ควบคุมงูพิษให้กัดเ๯้าของบ้าน

    เธอไม่สนใจอะไรแล้วเพราะช่วยคนสำคัญกว่า เอมิรี่ตัดสินใจแปลงกายกลับเป็๲คน แล้วขว้างมีดสั้นฟันงูขาดเป็๲สองท่อน

    คนร้าย๻๷ใ๯รีบมองหาที่มาของมีด

    เอมิรี่รีบเตะต่อยคนร้ายสองคนเพื่อให้ควอเทอร์หลบหนีไป เธอกระซิบบอกว่า ” ให้ไปเรียกคนที่อยู่ในรถตู้สีดำหน้าบ้านเพื่อขอความช่วยเหลือ ส่วนที่นี่เดี๋ยวฉันจัดการเอง”

    ตอนนี้กลายเป็๞สามรุมหนึ่ง คนร้ายตัดสินใจยิงปืนใส่เอมิรี่ แต่เธอหลบเร็วมากจนคนร้ายแทบไม่เชื่อสายตาตัวเอง ผ่านไปเพียงไม่นานเอมิรี่ก็สามารถมัดตัวคนร้ายทั้งสามไว้ได้

    “เอมิรี่ฉันมาแล้ว เธอเป็๲ยังไงบ้าง” เจนนี่เรียกเพื่อนด้วยความเป็๲ห่วง

    และแล้วเจนนี่และบอดี้การ์ดก็๻๷ใ๯ที่เปิดประตูเข้ามาพบคนร้ายทั้งสามถูกมัดเรียบร้อย

    “นี่คุณจัดการคนเดียวเลยหรอครับ” บราวสงสัย

    เอมิรี่ทำได้แต่ยิ้มให้ แล้วเข้าไปช่วยกันประคองคนร้ายส่งสถานีตำรวจ

    **********************************

    แผนการของเจนนี่ประสบความสำเร็จด้วยดี แม้จะผิดพลาดเ๹ื่๪๫ตำแหน่งซุ่มดูคนร้ายก็ตาม พวกเธอรีบกลับสถานวิจัย เพื่อไปนอนพักผ่อนที่บ้านพักของสามี

    “เธอรู้ได้ยังไงว่าคนร้ายแอบย่องเข้ามาอีกด้านของบ้าน” เจนนี่สงสัย

    “ฉันก็แค่เดินสำรวจแล้วบังเอิญเห็นก็เท่านั้น” เอมิรี่กล่าว

    “แต่ฝีมือคุณเยี่ยมมากเลยนะครับ ผู้หญิงคนเดียวสามารถปราบคนร้ายได้ แถมฆ่างูพิษตายอีก” โทนี่ชื่นชม

    “ว่าแต่คุณนำพิษงูไปตรวจสอบหรือยังคะ” เอมิรี่รีบเปลี่ยนเ๹ื่๪๫เพราะกลัวเขาถามเยอะ

    “ครับ ผมลองทดลองกับหนู ก็พบว่าหนูตายทันที พอระยะเวลาผ่านไปมันก็สลายไปเองอย่างไร้ร่องรอยจริงๆ” โทนี่บอกผลการทดสอบ

    “มันคืองูอะไรงั้นหรอคะ” เจนนี่สงสัย

    “งูพันธ์หนึ่งที่อยู่แถบแอฟริกาใต้ครับ ไม่รู้ว่ามันมาอยู่ที่นี่ได้ยังไง” โทนี่ตอบ

    “คงลอบขนเข้ามาน่ะสิ” เอมิรี่คาดการณ์

    “ไม่คิดว่าจะคิดแผนการแผลงๆ แบบนี้นะคะ” เจนนี่อึ้งกับแผนการ

    “แล้วคนร้ายว่ายังไงบ้างคะ” เอมิรี่อยากรู้

    “ผมลองสอบถามเพื่อนตำรวจดู คนร้ายยอมรับสารภาพแต่ไม่ซัดทอดไปถึงตัวผู้บงการครับ” โทนี่กล่าวอย่างผิดหวัง

    “แบบนี้พวกเราคงต้องสืบเองแล้วล่ะ” เจนนี่กล่าว

    “แต่พวกเรายังไม่รู้ที่มาที่ไปเลยนะ ว่ามันฆ่าคนในพรรคการเมืองพรรคนี้ทำไมและใครเป็๲ผู้บงการตัวจริง” เอมิรี่กล่าว

    “ผมว่าพวกเราไปนอนกันก่อนเถอะครับ ค่อยมาวิเคราะห์กันใหม่” โทนี่หาวทันที

    โทนี่ไม่พูดเปล่าเขารีบโอบภรรยากลับที่พักทันที ทิ้งเอมิรี่และบอดี้การ์ดให้เดินตามนักวิทยาศาสตร์หญิงเพื่อให้เข้าที่พักที่จัดไว้ให้

    **********************************

    เอมิรี่ตื่นมา เธออาบน้ำแต่งตัวเพื่อลงไปร่วมรับประทานอาหาร เห็นใบหน้าอันสดใจของเจนนี่ เลยรีบทัก

    “ไปทำอะไรมาน่ะ ทำไมดูสดชื่นผิดหูผิดตาแบบนี้” เอมิรี่พูดยิ้มๆ

    เจนนี่ตีไหล่เอมิรี่ด้วยท่าทางเขินๆ “บ้า ใครเขาทักกันแบบนี้นี่”

    เอมิรี่มองไปที่โทนี่เห็นเขาแอบยิ้มกรุ้มกริ่ม เธอก็เริ่มเข้าใจ “อะ ไม่ถามก็ได้ ว่าแต่พวกคุณแต่งตัวแบบนี้จะไปที่ไหนกันหรอคะ”

    “วันนี้เป็๲วันเด็ก พวกเราว่าจะไปแสดงวิทยาศาสตร์ให้เด็กดูครับ” โทนี่ตอบ

    “ไปด้วยกันมั้ยล่ะเอมิรี่” เจนนี่ชวน

    “ฉันขอ Bye นะ คือไม่ถูกกับเด็กๆ น่ะ” เอมิรี่กล่าว

    “โห ท่านออแกน นักสังคมสงเคราะห์อุตส่าห์เชิญพวกเราเลยนะ งานคงจัดยิ่งใหญ่มากแน่ๆ ไม่ไปจะเสียใจ” เจนนี่พยายามคะยั้นคะยอ

    “ฉันปวดแข้งปวดขาจากเมื่อคืน ขอพักก็แล้วกัน” เอมิรี่อ้างไปอย่างนั้นเอง ความจริงคือเธอไม่อยากถูกแสงแดดมาก

    “ใช่จริงด้วย งั้นเธอนอนพักเถอะ” เจนนี่สงสารเพื่อนเพราะการจัดการผู้ชายสามคนต้องใช้แรงเยอะมากแน่ๆ

    กลายเป็๲ว่าเอมิรี่อยู่เฝ้าที่สถานวิจัยเพียงคนเดียว ส่วนคนอื่นไปร่วมงานวันเด็กกันหมด

    เธอนอนอ่านหนังสือเล่น สักพักเสียงโทรศัพท์ประจำห้องวิจัยก็ดัง

    “สวัสดีค่ะ ฉันเอมิรี่ค่ะ”

    “ผมสารวัตรเองนะครับ ตอนนี้เจนนี่อยู่มั้ย ผมติดต่อเธอไม่ได้เลย เธอปิดมือถือ”

    “สงสัยกำลังเตรียมงานวันเด็กที่โรงเรียนอยู่ค่ะ มีอะไรฝากไว้มั้ยคะ”

    “ผมบอกคุณก็ได้ ตอนนี้คุณควอเทอร์ตายแล้วครับ เขาถูกงูกัดที่คอแล้วร่างกายก็สลายไปเอง” สารวัตรรายงาน

    “ก็พวกเราจับคนร้ายได้แล้วนี่คะ ทำไมยังเกิดเหตุการณ์ซ้ำรอยอีก” เอมิรี่คาดไม่ถึง

    “คงมีผู้บงการอีกครับ และผู้บงการคงจ้างให้คนอื่นไปทำแทนได้” สารวัตรคาดการณ์

    “ค่ะๆ เ๱ื่๵๹นี้ฉันจะรีบบอกเจนนี่ค่ะ” เอมิรี่กล่าว

    “ระวังตัวด้วยนะครับ พวกมันอาจเล่นงานพวกคุณ” สารวัตรเตือน

    “ขอบคุณค่ะสารวัตร”

    เอมิรี่พยายามติดต่อเจนนี่และโทนี่ แต่ก็ติดต่อไม่ได้เช่นเดียวกัน เธอคิดในใจว่า “ต้องจับตัวผู้บงการให้เร็วที่สุด ไม่เช่นนั้นจะมีผู้คนอีกมากต้องตายเพราะเขา”

    ในตอนนี้เอมิรี่ตัดสินใจใช้วิธีของแวมไพร์ เธอสวมหน้ากากปกปิดใบหน้าแล้วแปลงกายเป็๲ค้างคาวบินลอบเข้าไปในคุกที่ขังคนร้ายเมื่อคืน

    “ธะ เธอ เป็๞ใครน่ะ เข้ามาได้ยังไง” คนร้ายพูดติดอ่าง ถามด้วยความกลัวเพราะมั่นใจว่าผู้หญิงสวมหน้ากากคนนี้ไม่ใช่มนุษย์แน่นอน

    เอมิรี่รีบบีบคอคนร้ายเพื่อสอบถามหาตัวผู้บงการ “ใครบงการแกบอกมา ไม่เช่นนั้นแกตาย”

    “มะ มะ ไม่มี ไม่มีใครบงการทั้งนั้นแหละ” คนร้ายยืนยันคำเดิม

    “งั้นก็ได้ งั้นแกก็เป็๲อาหารของฉันก็แล้วกัน” เอมิรี่แกล้งแยกเขี้ยวใส่ ทำทีว่าจะกัดที่คอ จนกระทั่ง…

    “ยะ ยอมแล้วปล่อยฉันไปเถอะ ฉันยอมบอกแล้ว” คนร้ายกลัวสุดขีดจนปัสสาวะราด

    “ใครบงการแก” เอมิรี่ถามซ้ำ

    “ทะ ท่านออแกน นักสังคมสงเคราะห์ที่มีชื่อเสียง” คนร้ายยอมบอก

    “เป็๲เขาได้ยังไง ไหนว่าเขาเป็๲คนจิตใจดี” เอมิรี่ยังไม่เชื่อ

    “เขามีความแค้นกับนักการเมืองพรรคชิงตันซิส นักการเมืองโกงที่ดินมูลนิธิของออแกน ทำให้เขาล้มละลาย แล้ววันดีคืนดี เขาก็กลับมาร่ำรวยขึ้นมาโดยอ้างว่าถูกล็อตเตอรี่ ดังนั้นเขาจึงมีเงินจ้างพวกเราฆ่าคนด้วยวิธีแปลกๆ แบบนี้” คนร้ายยอมเล่า

    เอมิรี่ขว้างคนร้ายจนเขากระแทกกับผนังห้องจนสลบไป เธอใช้วิชาของพ่อทำให้เขาลืมเ๱ื่๵๹ราวในวันนี้ แล้วแปลงกายเป็๲ค้างคาวจากไปทันที

    เอมิรี่เปลี่ยนหน้ากากเป็๞แว่นกันแดด แล้วรีบเข้าไปในงานวันเด็กเพื่อเตือนเจนนี่ แต่เธอเห็นความผิดปกติ คือ ทุกคนกำลังช่วยกันออกตามหาอะไรบางอย่างอยู่

    “มีอะไรหรือเปล่าโทนี่ แล้วเจนนี่ล่ะ” เอมิรี่รีบถาม

    “เจนนี่หายตัวไปครับ พวกเรากำลังออกตามหาอยู่ คุณออแกนก็ส่งลูกน้องช่วยตามหาเช่นกัน” โทนี่ตอบด้วยสีหน้ากังวล

    “เกิดเ๱ื่๵๹ใหญ่แล้วโทนี่” เอมิรี่๻๠ใ๽ที่เพื่อนหายตัวไป

    “เ๹ื่๪๫อะไรหรอครับ” โทนี่สงสัย

    “ควอเทอร์ตายแล้ว และตายด้วยพิษงูนั่นด้วย คนที่บงการก็คือออแกน” เอมิรี่รีบเล่า

    “อะไรนะครับ เป็๞ความจริงงั้นหรอ” โทนี่นึกไม่ถึง

    “เป็๲ความจริงค่ะ ตอนนี้ออแกนอยู่ไหน พวกเราต้องรีบจับเขา” เอมิรี่รีบถาม

    “เขาเพิ่งขึ้นรถออกไปเมื่อสิบห้านาทีที่แล้วครับ” โทนี่เล่า

    “เป็๲ไปได้ว่าเจนนี่ถูกออแกนจับตัวไปค่ะ งั้นเอาอย่างนี้ฉันจะรีบตามไปช่วยเจนนี่ ส่วนคุณรีบแจ้งตำรวจแล้วตามไปช่วยทีหลังนะคะ” เอมิรี่บอกแผน