สองสาวพร้อมกับบอดี้การ์ดของสามีอีกสองนายกำลังนั่งซุ่มดูเหตุการณ์ในรถตู้ของสามี ซึ่งรถตู้คันนี้ติดกล้องไว้มีกำลังขยายเยอะมาก สามารถซูมดูเหตุการณ์ได้แม้จะอยู่ห่างไกล พวกเขาเตรียมพร้อมบันทึกภาพไว้เป็หลักฐาน
“พวกเราต้องอุดอู้อยู่ในรถงั้นหรือนี่ อึดอัดแย่” เอมิรี่บ่น
“น่านะครับ เพื่อความปลอดภัยด้วย” บอดี้การ์ดบราวกล่าว
“แต่คนภายนอกจะสงสัยมั้ยคะ” เจนนี่กังวล
“ลักษณะภายนอกของรถดูเหมือนรถปกติทั่วไปครับ” บอดี้การ์ดแฟรงกี้กล่าว
“นี่มันก็ผ่านมาสี่ชั่วโมงแล้วนะคะ เหตุการณ์ยังดูปกติอยู่เลย สงสัยคนร้ายจะมาวันอื่น” เจนนี่เห็นว่ามันนานมากแล้ว
“อดทนอีกนิดนะ เราอาจเดาใจคนร้ายถูกก็ได้” เอมิรี่คิดว่าน่าจะได้เจอคนร้ายวันนี้
และแล้วก็ปาเข้าไปตีสอง ทุกคนเผลอหลับกันหมด มีเพียงเอมิรี่ที่สะดุ้งตื่นเพียงผู้เดียว เธอลองดูที่กล้องก็พบว่าเหตุการณ์ก็ยังดูปกติดีทุกอย่าง เธอก็เลยตัดสินใจออกจากรถตู้ เปิดและปิดประตูอย่างเบาๆ เพื่อไม่ให้คนอื่นตื่น
เอมิรี่ลองเดินสำรวจรอบๆ บ้านจนกระทั่ง เธอเห็นรถตู้ตรงหลังบ้านเข้าพอดี ในใจคิดว่า “อ้าวกรรม เราเดาใจคนร้ายถูกก็จริง แต่นึกไม่ถึงว่ามันจะมาตรงหลังบ้านเลยไม่เห็นคนร้าย”
ตอนนี้จะไปเรียกพรรคพวกก็คงจะไม่ทันเสียแล้ว เพราะพวกมันบุกเข้าทำร้ายเ้าของบ้านแล้วด้วย
ดังนั้น เอมิรี่จึงอาศัยว่าตนเป็แวมไพร์แปลงกายเป็ค้างคาว แล้วลอบบินเข้าไปเพื่อดูเหตุการณ์ภายในบ้าน
เอมิรี่พบว่ามันเป็ไปตามคาดจริงๆ มีคนร้ายสองคนกำลังจับกุมตัวควอเทอร์อยู่พร้อมกับปิดปากเขาไว้ ส่วนอีกคนเป็แขกขาวกำลังเป่าปี่ควบคุมงูพิษให้กัดเ้าของบ้าน
เธอไม่สนใจอะไรแล้วเพราะช่วยคนสำคัญกว่า เอมิรี่ตัดสินใจแปลงกายกลับเป็คน แล้วขว้างมีดสั้นฟันงูขาดเป็สองท่อน
คนร้ายใรีบมองหาที่มาของมีด
เอมิรี่รีบเตะต่อยคนร้ายสองคนเพื่อให้ควอเทอร์หลบหนีไป เธอกระซิบบอกว่า ” ให้ไปเรียกคนที่อยู่ในรถตู้สีดำหน้าบ้านเพื่อขอความช่วยเหลือ ส่วนที่นี่เดี๋ยวฉันจัดการเอง”
ตอนนี้กลายเป็สามรุมหนึ่ง คนร้ายตัดสินใจยิงปืนใส่เอมิรี่ แต่เธอหลบเร็วมากจนคนร้ายแทบไม่เชื่อสายตาตัวเอง ผ่านไปเพียงไม่นานเอมิรี่ก็สามารถมัดตัวคนร้ายทั้งสามไว้ได้
“เอมิรี่ฉันมาแล้ว เธอเป็ยังไงบ้าง” เจนนี่เรียกเพื่อนด้วยความเป็ห่วง
และแล้วเจนนี่และบอดี้การ์ดก็ใที่เปิดประตูเข้ามาพบคนร้ายทั้งสามถูกมัดเรียบร้อย
“นี่คุณจัดการคนเดียวเลยหรอครับ” บราวสงสัย
เอมิรี่ทำได้แต่ยิ้มให้ แล้วเข้าไปช่วยกันประคองคนร้ายส่งสถานีตำรวจ
**********************************
แผนการของเจนนี่ประสบความสำเร็จด้วยดี แม้จะผิดพลาดเื่ตำแหน่งซุ่มดูคนร้ายก็ตาม พวกเธอรีบกลับสถานวิจัย เพื่อไปนอนพักผ่อนที่บ้านพักของสามี
“เธอรู้ได้ยังไงว่าคนร้ายแอบย่องเข้ามาอีกด้านของบ้าน” เจนนี่สงสัย
“ฉันก็แค่เดินสำรวจแล้วบังเอิญเห็นก็เท่านั้น” เอมิรี่กล่าว
“แต่ฝีมือคุณเยี่ยมมากเลยนะครับ ผู้หญิงคนเดียวสามารถปราบคนร้ายได้ แถมฆ่างูพิษตายอีก” โทนี่ชื่นชม
“ว่าแต่คุณนำพิษงูไปตรวจสอบหรือยังคะ” เอมิรี่รีบเปลี่ยนเื่เพราะกลัวเขาถามเยอะ
“ครับ ผมลองทดลองกับหนู ก็พบว่าหนูตายทันที พอระยะเวลาผ่านไปมันก็สลายไปเองอย่างไร้ร่องรอยจริงๆ” โทนี่บอกผลการทดสอบ
“มันคืองูอะไรงั้นหรอคะ” เจนนี่สงสัย
“งูพันธ์หนึ่งที่อยู่แถบแอฟริกาใต้ครับ ไม่รู้ว่ามันมาอยู่ที่นี่ได้ยังไง” โทนี่ตอบ
“คงลอบขนเข้ามาน่ะสิ” เอมิรี่คาดการณ์
“ไม่คิดว่าจะคิดแผนการแผลงๆ แบบนี้นะคะ” เจนนี่อึ้งกับแผนการ
“แล้วคนร้ายว่ายังไงบ้างคะ” เอมิรี่อยากรู้
“ผมลองสอบถามเพื่อนตำรวจดู คนร้ายยอมรับสารภาพแต่ไม่ซัดทอดไปถึงตัวผู้บงการครับ” โทนี่กล่าวอย่างผิดหวัง
“แบบนี้พวกเราคงต้องสืบเองแล้วล่ะ” เจนนี่กล่าว
“แต่พวกเรายังไม่รู้ที่มาที่ไปเลยนะ ว่ามันฆ่าคนในพรรคการเมืองพรรคนี้ทำไมและใครเป็ผู้บงการตัวจริง” เอมิรี่กล่าว
“ผมว่าพวกเราไปนอนกันก่อนเถอะครับ ค่อยมาวิเคราะห์กันใหม่” โทนี่หาวทันที
โทนี่ไม่พูดเปล่าเขารีบโอบภรรยากลับที่พักทันที ทิ้งเอมิรี่และบอดี้การ์ดให้เดินตามนักวิทยาศาสตร์หญิงเพื่อให้เข้าที่พักที่จัดไว้ให้
**********************************
เอมิรี่ตื่นมา เธออาบน้ำแต่งตัวเพื่อลงไปร่วมรับประทานอาหาร เห็นใบหน้าอันสดใจของเจนนี่ เลยรีบทัก
“ไปทำอะไรมาน่ะ ทำไมดูสดชื่นผิดหูผิดตาแบบนี้” เอมิรี่พูดยิ้มๆ
เจนนี่ตีไหล่เอมิรี่ด้วยท่าทางเขินๆ “บ้า ใครเขาทักกันแบบนี้นี่”
เอมิรี่มองไปที่โทนี่เห็นเขาแอบยิ้มกรุ้มกริ่ม เธอก็เริ่มเข้าใจ “อะ ไม่ถามก็ได้ ว่าแต่พวกคุณแต่งตัวแบบนี้จะไปที่ไหนกันหรอคะ”
“วันนี้เป็วันเด็ก พวกเราว่าจะไปแสดงวิทยาศาสตร์ให้เด็กดูครับ” โทนี่ตอบ
“ไปด้วยกันมั้ยล่ะเอมิรี่” เจนนี่ชวน
“ฉันขอ Bye นะ คือไม่ถูกกับเด็กๆ น่ะ” เอมิรี่กล่าว
“โห ท่านออแกน นักสังคมสงเคราะห์อุตส่าห์เชิญพวกเราเลยนะ งานคงจัดยิ่งใหญ่มากแน่ๆ ไม่ไปจะเสียใจ” เจนนี่พยายามคะยั้นคะยอ
“ฉันปวดแข้งปวดขาจากเมื่อคืน ขอพักก็แล้วกัน” เอมิรี่อ้างไปอย่างนั้นเอง ความจริงคือเธอไม่อยากถูกแสงแดดมาก
“ใช่จริงด้วย งั้นเธอนอนพักเถอะ” เจนนี่สงสารเพื่อนเพราะการจัดการผู้ชายสามคนต้องใช้แรงเยอะมากแน่ๆ
กลายเป็ว่าเอมิรี่อยู่เฝ้าที่สถานวิจัยเพียงคนเดียว ส่วนคนอื่นไปร่วมงานวันเด็กกันหมด
เธอนอนอ่านหนังสือเล่น สักพักเสียงโทรศัพท์ประจำห้องวิจัยก็ดัง
“สวัสดีค่ะ ฉันเอมิรี่ค่ะ”
“ผมสารวัตรเองนะครับ ตอนนี้เจนนี่อยู่มั้ย ผมติดต่อเธอไม่ได้เลย เธอปิดมือถือ”
“สงสัยกำลังเตรียมงานวันเด็กที่โรงเรียนอยู่ค่ะ มีอะไรฝากไว้มั้ยคะ”
“ผมบอกคุณก็ได้ ตอนนี้คุณควอเทอร์ตายแล้วครับ เขาถูกงูกัดที่คอแล้วร่างกายก็สลายไปเอง” สารวัตรรายงาน
“ก็พวกเราจับคนร้ายได้แล้วนี่คะ ทำไมยังเกิดเหตุการณ์ซ้ำรอยอีก” เอมิรี่คาดไม่ถึง
“คงมีผู้บงการอีกครับ และผู้บงการคงจ้างให้คนอื่นไปทำแทนได้” สารวัตรคาดการณ์
“ค่ะๆ เื่นี้ฉันจะรีบบอกเจนนี่ค่ะ” เอมิรี่กล่าว
“ระวังตัวด้วยนะครับ พวกมันอาจเล่นงานพวกคุณ” สารวัตรเตือน
“ขอบคุณค่ะสารวัตร”
เอมิรี่พยายามติดต่อเจนนี่และโทนี่ แต่ก็ติดต่อไม่ได้เช่นเดียวกัน เธอคิดในใจว่า “ต้องจับตัวผู้บงการให้เร็วที่สุด ไม่เช่นนั้นจะมีผู้คนอีกมากต้องตายเพราะเขา”
ในตอนนี้เอมิรี่ตัดสินใจใช้วิธีของแวมไพร์ เธอสวมหน้ากากปกปิดใบหน้าแล้วแปลงกายเป็ค้างคาวบินลอบเข้าไปในคุกที่ขังคนร้ายเมื่อคืน
“ธะ เธอ เป็ใครน่ะ เข้ามาได้ยังไง” คนร้ายพูดติดอ่าง ถามด้วยความกลัวเพราะมั่นใจว่าผู้หญิงสวมหน้ากากคนนี้ไม่ใช่มนุษย์แน่นอน
เอมิรี่รีบบีบคอคนร้ายเพื่อสอบถามหาตัวผู้บงการ “ใครบงการแกบอกมา ไม่เช่นนั้นแกตาย”
“มะ มะ ไม่มี ไม่มีใครบงการทั้งนั้นแหละ” คนร้ายยืนยันคำเดิม
“งั้นก็ได้ งั้นแกก็เป็อาหารของฉันก็แล้วกัน” เอมิรี่แกล้งแยกเขี้ยวใส่ ทำทีว่าจะกัดที่คอ จนกระทั่ง…
“ยะ ยอมแล้วปล่อยฉันไปเถอะ ฉันยอมบอกแล้ว” คนร้ายกลัวสุดขีดจนปัสสาวะราด
“ใครบงการแก” เอมิรี่ถามซ้ำ
“ทะ ท่านออแกน นักสังคมสงเคราะห์ที่มีชื่อเสียง” คนร้ายยอมบอก
“เป็เขาได้ยังไง ไหนว่าเขาเป็คนจิตใจดี” เอมิรี่ยังไม่เชื่อ
“เขามีความแค้นกับนักการเมืองพรรคชิงตันซิส นักการเมืองโกงที่ดินมูลนิธิของออแกน ทำให้เขาล้มละลาย แล้ววันดีคืนดี เขาก็กลับมาร่ำรวยขึ้นมาโดยอ้างว่าถูกล็อตเตอรี่ ดังนั้นเขาจึงมีเงินจ้างพวกเราฆ่าคนด้วยวิธีแปลกๆ แบบนี้” คนร้ายยอมเล่า
เอมิรี่ขว้างคนร้ายจนเขากระแทกกับผนังห้องจนสลบไป เธอใช้วิชาของพ่อทำให้เขาลืมเื่ราวในวันนี้ แล้วแปลงกายเป็ค้างคาวจากไปทันที
เอมิรี่เปลี่ยนหน้ากากเป็แว่นกันแดด แล้วรีบเข้าไปในงานวันเด็กเพื่อเตือนเจนนี่ แต่เธอเห็นความผิดปกติ คือ ทุกคนกำลังช่วยกันออกตามหาอะไรบางอย่างอยู่
“มีอะไรหรือเปล่าโทนี่ แล้วเจนนี่ล่ะ” เอมิรี่รีบถาม
“เจนนี่หายตัวไปครับ พวกเรากำลังออกตามหาอยู่ คุณออแกนก็ส่งลูกน้องช่วยตามหาเช่นกัน” โทนี่ตอบด้วยสีหน้ากังวล
“เกิดเื่ใหญ่แล้วโทนี่” เอมิรี่ใที่เพื่อนหายตัวไป
“เื่อะไรหรอครับ” โทนี่สงสัย
“ควอเทอร์ตายแล้ว และตายด้วยพิษงูนั่นด้วย คนที่บงการก็คือออแกน” เอมิรี่รีบเล่า
“อะไรนะครับ เป็ความจริงงั้นหรอ” โทนี่นึกไม่ถึง
“เป็ความจริงค่ะ ตอนนี้ออแกนอยู่ไหน พวกเราต้องรีบจับเขา” เอมิรี่รีบถาม
“เขาเพิ่งขึ้นรถออกไปเมื่อสิบห้านาทีที่แล้วครับ” โทนี่เล่า
“เป็ไปได้ว่าเจนนี่ถูกออแกนจับตัวไปค่ะ งั้นเอาอย่างนี้ฉันจะรีบตามไปช่วยเจนนี่ ส่วนคุณรีบแจ้งตำรวจแล้วตามไปช่วยทีหลังนะคะ” เอมิรี่บอกแผน