ฉันโดน เจ้านายอาหรับ Nc40+++

ฝ่าเท้าเปลือยเปล่าของฉันสัมผัสความสากแห้งของเม็ดทรายระลอกใหม่เมื่อเดินข้ามพรมแดนมาหยุดตรงหน้าซาเมียร์ เขารวบกอดกระชับสะโพกของฉันเข้าหาตัวพลางกระซิบบอกข้างหูว่ายินดีต้อนรับกลับสู่กรงขังส่วนตัวของฉันอย่างเต็มใจ! ลมหายใจอุ่นร้อนปนกลิ่นบุหรี่ราคาแพงของเขารดรินลงบนแก้มสากชื้นน้ำตาของฉัน ฉันเบิกตากว้างเหลียวหลังกลับไปมองปากทางอุโมงค์ระบายน้ำป้อมเหล็กฝั่งนั้นด้วยหัวใจที่เหมือนจะแตกสลาย ร่างของทาริกที่บาดเจ็บจนต้องนั่งพิงหินทรายและคุณคาริมที่เลือดท่วมต้นขาและสะโพกยังคงจ้องมองฉันมาด้วยแววตาปวดร้าวสุดซึ้ง ทั้งสองคนขยับปากพูดไร้เสียงห้ามปรามไม่ให้ฉันก้าวออกไปยอมจำนน แต่มันสายเกินไปแล้ว... เพื่อแลกชีวิตของชายคนสำคัญทั้งสองคนรวมถึงทายาทแฝดในท้องของฉัน ฉันจำเป็นต้องยอมทิ้งศักดิ์ศรีและก้าวเข้าสู่อ้อมกอดของอสูรร้ายอย่างคุณซาเมียร์

ซาเมียร์แสยะยิ้มสมเพชและหวงแหนปนชัยชนะเหนือคู่แข่ง เขาชูนิ้วสั่งทหารรับจ้างติดอาวุธการ์ดชุดดำนับสิบคนเสียงเข้ม:

"พวกรถพยาบาลสนามและทีมพยาบาลที่ฉันจ้างมา เอาตัวคาริมกับทาริกขึ้นรถไปซะ รักษาชีวิตพวกมันให้รอดตามสัญญา... แต่อย่าปล่อยให้พวกมันมีอิสระแม้แต่ก้าวเดียว!"

"ขอบคุณ... คุณซาเมียร์... ขอร้องล่ะค่ะ อย่าทำร้ายพวกเขานะคะ..." ฉันสะอื้นไห้ตัวสั่นเทา กุมมือสั่นระริกไว้ที่หน้าท้องน้อยที่เพิ่งเริ่มตั้งครรภ์อ่อนๆ ได้เพียงไม่กี่สัปดาห์ 

ซาเมียร์ก้มลงมองใบหน้าเปื้อนคราบน้ำตาของฉัน แววตาเต็มไปด้วยตัณหาขีดสุดลูบไล้ปลายคางของฉันเบาๆ:

"ไม่ต้องห่วงหรอกคนสวย... ฉันรักษาคำพูดเสมอ ตราบใดที่เธอทำตัวเป็นเด็กดีอยู่ในกรงของฉัน... ฉันจะไม่แตะต้องชีวิตพวกมันเลยแม้แต่ปลายก้อย"

ซาเมียร์กึ่งโอบกึ่งประคองดึงสะโพกอวบอัดของฉันก้าวขึ้นรถลีมูซีนหรูหราคันสีดำสนิทที่จอดติดเครื่องรออยู่หลังเนินทรายแนวพรมแดน รถเคลื่อนตัวอย่างนุ่มนวลทว่ารวดเร็วผ่านเวิ้งทะเลทรายกว้างใหญ่ข้ามชายแดนเข้ามายังฝั่งโอมาน ท่ามกลางความตึงเครียดและเงียบงันภายในรถ ซาเมียร์จิกผมของฉันเบาๆ ให้เอนซบลงบนตักแกร่งของเขา มือใหญ่ร้อนชื้นของเขาลูบไล้ผ่านแผ่นหลังและสะโพกผายผ่านชุดนอนคลุมเนื้อบางเบาที่เปียกชื้นคราบทรายและเหงื่อ ฉันได้แต่นอนนิ่งเงียบพยายามระงับอาการคลื่นไส้แพ้ท้องและความกลัวไม่ให้แสดงออกมาชัดเจน

ฉันจ้องมองกระจกข้างรถที่สะท้อนแสงแดดยามเย็นจับต้องขอบฟ้าทรายสีทองเหลืองอร่าม ในหัวมีแต่ภาพของทาริกบอดี้การ์ดยักษ์ที่เคยดึงฉันเข้ามากอดในมุมมืดของวิลล่าใต้ดิน และภาพคุณคาริมที่มักใช้ท่อนลำเอ็นร้อนระอุของเขาลงโทษฉันบนเตียงกว้างอย่างป่าเถื่อนแต่เต็มไปด้วยสัมผัสเสน่หาที่ทำให้ฉันยินยอมสยบให้ ทุกตารางนิ้วบนผิวพรรณของฉันผ่านมือของชายทั้งสองคนมานับครั้งไม่ถ้วน แต่ตอนนี้ร่างกายที่อวบอัดคัพ E นี้กำลังจะตกเป็นของซาเมียร์ ศัตรูคู่อาฆาตของพวกเขาตลอดไป ฉันสะอื้นไห้เงียบๆ ซบหน้าลงบนหัวเข่าแกร่งของซาเมียร์โดยที่เขาไม่ได้ผลักไส ทว่ากลับใช้ปลายนิ้วเกลี่ยเส้นผมเปียกชื้นของฉันอย่างเพลิดเพลินใจ

"อย่าร้องไห้ไปเลยมะนาว..." ซาเมียร์พูดน้ำเสียงแผ่วต่ำปนหัวเราะรัญจวน "ผู้หญิงสยบราคะอย่างเธอไม่เหมาะกับน้ำตาหรอก ต่อจากนี้เธอจะสุขสบายในคฤหาสน์แก้วของฉัน ยิ่งกว่านอนหนาวสั่นในวิลล่าใต้ดินเก่าๆ ของคาริมตั้งเยอะ"

เมื่อรถลีมูซีนแล่นลึกเข้ามาในแนวชายแดนโอมาน ทิวทัศน์รอบข้างแปรเปลี่ยนจากทะเลทรายราบเรียบเป็นเนินเขาสูงชันสลับกับหินผาแกร่ง แสงแดดสุดท้ายของวันสาดแสงสีส้มแดงราวกับคราบเลือดเจือจางบนผืนแผ่นดิน ท้องน้อยของฉันปวดหนึบเบาๆ จากอาการแพ้ท้องและการเดินทางที่สมบุกสมบัน ฉันโอบมือประคองท้องด้วยความห่วงใยสูงสุดในตัวลูกแฝดที่ยังไม่มีโอกาสได้ลืมตาดูโลก ลูกรัก... แม่จะยอมทำทุกอย่างเพื่อปกป้องชีวิตของหนูและพ่อทั้งสองคนของหนูให้ปลอดภัย ฉันบอกตัวเองในใจพลางสูดลมหายใจเข้าลึกเพื่อสะกดกลั้นอารมณ์สับสนสะท้านทรวง

รถยนต์แล่นเข้ามาจอดภายในอาณาเขตของ "คฤหาสน์แก้ว" (The Glass Mansion) ของซาเมียร์ที่ตั้งตระหง่านอยู่ริมหน้าผาทะเลทรายฝั่งโอมาน มันเป็นคฤหาสน์หรูหราที่โดดเด่นด้วยงานสถาปัตยกรรมกระจกใสเกือบทั้งหลังล้อมรอบด้วยสวนหย่อมแมกไม้สีเขียวขจีและสระว่ายน้ำขนาดใหญ่ลอยตัวกลางธรรมชาติ ทว่าสำหรับฉันที่รู้ว่าไม่มีทางหนีรอด ที่นี่มันคือกรงขังโปร่งใสที่แสนน่ากลัวและเย็นยะเยือก

ซาเมียร์อุ้มร่างอวบอัดของฉันขึ้นบันไดหรูหราพาก้าวเข้าสู่ห้องนอนชั้นบนสุดที่เป็นจุดพีคของคฤหาสน์แห่งนี้ ทันทีที่ประตูเปิดออก ฉันก็ต้องเบิกตากว้างสะดุ้งสุดตัวด้วยความประหม่าอาย ห้องนอนมีขนาดใหญ่โตเตียงกว้างสีทองนุ่มหนา ทว่าผนังเกือบสามด้านรอบห้องเป็นกระจกใสบานยักษ์สูงตั้งแต่พื้นจรดเพดาน สามารถมองเห็นสวนหย่อม สระว่ายน้ำด้านล่าง และเนินทรายไกลๆ ได้อย่างโจ่งแจ้ง และนั่นหมายความว่า หากมีใครอยู่ด้านนอกสวนหรือขอบสระ ก็จะสามารถจ้องมองทะลุเข้ามาเห็นกิจกรรมทั้งหมดในห้องนอนนี้ได้เช่นเดียวกัน!

"ชอบไหมกรงขังใหม่ของเธอ... มะนาว?" ซาเมียร์เอ่ยกระซิบข้างหูพลางปล่อยร่างของฉันลงบนพื้นพรมหนานุ่ม

"ทำไม... ทำไมห้องถึงไม่มีผ้าม่านเลยล่ะคะคุณซาเมียร์... คนข้างนอก... พวกคนใช้จะมองเห็นนะคะ..." ฉันเอ่ยเสียงสั่นเครือ ยกมือขึ้นโอบรอบอกเสื้อนอนขาดกระรุ่งกระริ่งด้วยความรู้สึกหวาดระแวงขีดสุด

ซาเมียร์หัวเราะในลำคอ แววตาพราวระยับด้วยรสนิยมวิปริต:

"นี่แหละความสนุกของฉันล่ะ... ฉันชอบความรู้สึกที่รู้ว่ามีคนมองดูของสะสมชิ้นโปรดของฉัน และชอบเห็นเธอสั่นระริกด้วยความกลัวว่าจะมีใครเห็นเธอตกเป็นของฉัน... อ้อ! แล้วที่สำคัญนะ ที่นี่ไม่มีกฎเกณฑ์เรื่องเสื้อผ้าหนาๆ อีกต่อไปแล้ว"

ทันใดนั้น ซาเมียร์ปรบมือสองครั้ง ประตูห้องนอนเปิดออกพร้อมกับแม่บ้านชาวอาหรับวัยกลางคนคนใหม่ที่เดินถือถาดไม้ใส่ขวดแก้วน้ำหอมและชุดเสื้อผ้าแบบดั้งเดิมของสตรีตะวันออกกลาง ซาเมียร์หยิบชุดส่าหรีผ้าชีฟองสีขาวโปร่งบางเฉียบขึ้นมาโชว์ตรงหน้าฉัน ก่อนจะสั่งน้ำเสียงเฉียบขาด:

"ยึดชุดนอนสกปรกและพวกชุดชั้นในของเธอไปให้หมด... ตั้งแต่นี้ไป มะนาวต้องใส่เฉพาะชุดส่าหรีบางสีขาวตัวนี้ โดยไม่มีบราเซียหรือกางเกงในเด็ดขาด! ฉันต้องการให้เต้าเนื้อขาวๆ คัพ E ของเธอและร่องสวาทอวบๆ เป็นอิสระพร้อมรับสัมผัสจากฉันตลอดเวลา"

ฉันอ้าปากค้างด้วยความอับอายสุดขีด พยายามก้มหน้าคุกเข่าอ้อนวอนร้องไห้สู้สายตาเยือกเย็นของซาเมียร์:

"คุณซาเมียร์คะ... มะนาวกำลังท้องนะคะ... อย่าบังคับมะนาวขนาดนี้เลยค่ะ... ฮือออ..."

"เพราะเธอท้องอ่อนๆ นี่แหละถึงยิ่งน่ารังแก... ร่างกายของเธอมันมีน้ำมีนวล อกคัพ E มันยิ่งขยายใหญ่ป้านชูชันน่าบีบคั้นขึ้นกว่าเดิมตั้งเยอะ... ใส่ชุดซะมะนาว อย่าให้ฉันต้องใช้กำลังฉีกเสื้อผ้าเธอออกเอง!"

เมื่อไม่มีทางเลือก ฉันจำยอมก้าวเข้าห้องน้ำเพื่อชำระล้างคราบทรายและเหงื่อเปื้อนเลือด แม่บ้านยึดชุดชั้นในและกางเกงในของฉันไปจนหมดเกลี้ยง เหลือเพียงเรือนร่างเปลือยเปล่าสั่นเทา ผิวเนื้อสีน้ำผึ้งเนียนละเอียดของฉันดูอวบอัดเต็มตึง ยอดปทุมถันสีชมพูเข้มคัพ E ขยายตัวชูชันรับรู้ถึงการเปลี่ยนแปลงของครรภ์แฝด ฉันยืนสั่นสะท้านใต้ฝักบัวสีทองเหลืองอร่าม ปล่อยให้น้ำอุ่นไหลรดผ่านผิวพรรณที่เหนื่อยล้า พยายามลูบไล้ฟองสบู่กลิ่นกุหลาบไปตามท่อนแขน เอวคอดกิ่ว และซอกแคมเนื้ออุ่นชุ่มของตัวเองอย่างจำยอม น้ำอุ่นไหลอาบแก้มก้นและพรมล้างคราบเลือดสกปรกของวันวานออกไปจนหมดสิ้น ทว่าในใจกลับร้อนรุ่มคิดถึงทาริกบอดี้การ์ดยักษ์ที่เคยลอบขยี้รูรักของฉันในห้องสรงน้ำใต้ป้อมวิลล่าคุณคาริม ความทรงจำเรื่องน้ำมันนวดอุ่นๆ ของคุณคาริมที่ชโลมไล้จนทั่วเต้า E และร่องรักเปียกแฉะสั่นระริกยามโดนสองหนุ่มร่วมรักพร้อมกันทั้งหน้าและหลังทำให้ผิวพรรณของฉันตอบสนองด้วยความกระสันซ่านโดยอัตโนมัติ รูรักอุ่นชุ่มขมิบตุบๆ พ่นน้ำหวานใสอบอวลออกมาปนหยดน้ำฝักบัว

ฉันสวมใส่ชุดส่าหรีผ้าชีฟองสีขาวบางเฉียบที่ยาวระพื้น พันรอบกายอย่างหลวมๆ เผยให้เห็นเนินอกขาวล้นทะลักเด่นชัดแทบไม่มีอะไรบดบัง และเมื่อขยับตัวก้าวเดิน ลมเย็นๆ จากเครื่องปรับอากาศก็เป่าพัดผ่านผ้าชีฟองบางใสปะทะกับร่องสวาทรักเปลือยเปล่าไร้สิ่งกีดขวางข้างใต้จนฉันรู้สึกเสียวสะท้านวาบหวามในช่องท้องอย่างรุนแรง

ฉันเดินก้าวเท้าเปลือยเปล่าออกจากห้องน้ำก้าวเหยียบพรมหนานุ่ม ซาเมียร์นั่งไขว่ห้างสูบซิการ์อยู่บนเก้าอี้พักผ่อนตัวใหญ่ แววตาของเขาจ้องเขม็งมองทะลุเนื้อผ้าส่าหรีบางสีขาวเห็นสัดส่วนทรวดทรงสะบึมของฉันอย่างเปิดเผย โดยเฉพาะยอดอกคัพ E ที่โผล่นูนเป็นรอยยอดสีเข้มสู้แสงไฟและแคมสวาทที่เป็นเงานูนอยู่ข้างใต้ผ้าคลุมบาง ฉันหนีบขาเข้าหากันด้วยความอับอายสุดขีด สายตามองลอดกระจกใสออกไปเห็นคนสวนสองคนกำลังตัดตกแต่งกิ่งไม้อยู่ด้านล่างไม่ไกลจากแนวขอบระเบียงชั้นบน หัวใจของฉันเต้นโครมครามด้วยความระแวงและอับอายกลัวว่าพวกเขาจะเงยหน้าขึ้นมาเห็นสภาพกึ่งเปลือยของฉัน

ซาเมียร์ไม่พูดจาแต่ลุกขึ้นก้าวเท้าใหญ่โตเข้ามาประชิดตัว ดึงร่างอวบแน่นของฉันเข้าไปประคองกอด บีบขยำแก้มก้นกลมมนของฉันผ่านผ้าบางอย่างแรงจนฉันกรีดร้องอุทานเบาๆ ใบหน้าของเขาซุกไซ้ซอกคอหอมกรุ่นปนแป้งฝุ่นลูบไล้ขึ้นลง:

"หอมเหลือเกินมะนาว... คาริมกับทาริกมันช่างกินสวาทเธอจนเปื่อยหมดแล้วมั้ง แต่ช่างมันเถอะ... จากนี้ไปฉันจะเป็นคนขยี้ร่องรักของเธอเองจนเธอลืมชื่อพวกมันสองคนไปเลย!"

ฉันได้แต่น้ำตาไหลหยดลงบนบ่าของเขา ยื่นมือสั่นเทากลั้นใจประคองยอดอกคัพ E ปิดบังสายตาคนภายนอกที่อาจมองเข้ามาจากหน้าต่างกระจกใสบานยักษ์

"คุณซาเมียร์คะ... อย่าทำตรงกระจกเลยนะคะ... คนสวน... ยามข้างนอก..." ฉันเอ่ยเสียงพร่าสะอื้น

"ยิ่งคนเห็น เธอก็จะยิ่งเสียวซ่านขมิบรูรักต้อนรับแท่งเอ็นของฉันแน่นขึ้นไม่ใช่เหรอ?" ซาเมียร์กระซิบแววตาหยาดเยิ้มปนป่าเถื่อน

ทุกย่างก้าวที่เขาต้อนฉันจนจนมุมชิดกระจก บั้นท้ายเปลือยของฉันถูกกดทับแนบแผ่นกระจกแกร่งที่สะท้อนแสงไฟสวนด้านนอกเย็นชืด ความรู้สึกขัดแย้งประทุขึ้นรุนแรงในหน้าอก ความเปียกชื้นของร่องรักพรั่งพรูน้ำหวานใสออกมาจนเปียกง่ามขาอ่อน ซาเมียร์ปลดเนกไทสูทสีครีมของเขาออกช้าๆ มือยักษ์บีบแก้มก้นอวบของฉันแยกออกจากกันเพื่อสำรวจความพร้อมของรูรักที่สั่นขมิบระรัวต่อหน้ากระจกโปร่งใส

"ซาเมียร์... มะนาวขอร้อง..." เสียงสะอื้นไห้ของฉันเบาบางลงเหลือเพียงความกระสันซ่านที่ครอบงำร่างกายเปลือยใต้ส่าหรีขาว

"เงียบซะมะนาว... จ้องมองออกไปข้างนอกสวนสิ ดูพวกการ์ดที่กำลังเดินตรวจตราด้านล่างนั่นเอาไว้ให้เต็มตา!"

ซาเมียร์ขยับชักดึงเอาปุ่มเหล็กด้านล่างของหน้าต่างบานแก้วเพื่อปลดล็อกช่องกระจกเล็กระบายอากาศด้านบนให้เปิดออกกว้างขึ้น ส่งผลให้เสียงหัวเราะและเสียงพูดคุยแผ่วเบาของการ์ดรักษาความปลอดภัยและคนรับใช้ที่กำลังเดินตรวจตราอยู่รอบสระน้ำด้านล่างดังแว่วเข้ามาในห้องพักอย่างชัดเจน ยิ่งทำให้ฉันหัวใจเต้นตึกตักสะท้านรัว ร่างกายตอบสนองความละอายปนความตื่นเต้นเสียวสะท้าน ร่องสวาทอุ่นขมิบตอดรัดแน่นถี่ๆ รัวขึ้นทันควัน

ซาเมียร์เอื้อมมือหนาไปปลดเข็มขัดและดึงรูดซิปกางเกงสูทของเขาลง ดึงเอาแก่นกายยักษ์ใหญ่ร้อนผ่าวสีเข้มปูดโปนขยายขีดสุด หัวบานมีน้ำใสเยิ้มออกมาถูไถบดเบียดนวดไปตามแนวร่องรักเปียกแฉะของฉันอย่างป่าเถื่อนแต่เปี่ยมตัณหา

"ซาเมียร์... คุณคาริม... พี่ทาริก... อื๊อออ..." ฉันสะอื้นละเมอชื่อชายคนรักทั้งสองออกมาด้วยความเคยชินและความตึงเครียดทำร้ายใจ

ซาเมียร์ขบกรามแน่นด้วยความอิจฉาหึงหวง เขากระชากผมยาวของฉันดึงรั้งใบหน้าฉันหันกลับมารับจูบอันรุนแรงดูดดื่มประหารคำทักทายจนปากเจ่อ ก่อนจะสั่งเสียงต่ำเหี้ยมเกรียมชิดริมฝีปากที่ป้อนรสหวานกระสัน:

"ลืมพวกมันไปซะมะนาว... ตอนนี้ร่องรักและยอดอกคัพ E ของเธอเป็นของฉันคนเดียวเท่านั้น... ตั้งรับท่อนเอ็นของฉันเข้าไปซะ!"

ปลายนิ้วร้อนและหยาบของซาเมียร์กรีดลากผ่านยอดอกและบี้ลงที่รอยแยกเนื้อจนน้ำหวานไหลทะลัก ฉันสะดุ้งตัวโยนพิงหน้าผากกับกระจกใสเย็นชืดที่คนข้างนอกสามารถมองทะลุเข้ามาได้ เขากระชับเอวคอดกิ่วของฉันไว้มั่น จ่อแท่งแก่นกายยักษ์ใหญ่ตรงปากทางรักเปียกหวานที่ตอดระรัว เตรียมพร้อมกดสอดใส่แทรกลึกเข้ามาในตัวฉันชิดริมบานหน้าต่างกระจกใสริมขอบระเบียงแห่งนี้อย่างโหดร้ายเสน่หาในวินาทีถัดไป!