ตอนที่9
รสขอคืนดี
วันต่อมาศรที่เลิกไปทำงานแล้วตอนนี้เขากำลังหางานทำอยู่ที่บ้านและโชคดีมากที่ป้าหนิงจะจ้างให้เขาไปขับรถให้ เธอบอกว่าเดือนหน้าจะต้องออกงานต่างจังหวัดบ่อยและศรก็ตอบตกลงทันทีอย่างไม่มีเงื่อนไขหรือไม่ต้องให้เงินเขาสักบาทก็ยังได้เพราะของที่เขาแลกมานั้นมันคุ้มค่าจริงๆ
ในระหว่างที่เขาอยู่บ้านรสก็ได้มาหา
“รสมาได้ยังไง” ศรนึกแปลกใจเมื่อเปิดประตูก็ได้พบกับรสที่มายืนอยู่หน้าบ้านด้วยใบหน้าที่เคร่งเครียด
“ทำไมพี่ถึงไม่ติดต่อรสั้แ่วันนั้นคะ”
รสค่อนข้างโกรธที่เขาหายไปไม่โทรมาหาหรือมาถามเธอว่าเป็อย่างไรบ้างนี่เขากลับลืมเื่ที่ได้ทำกับเธอไว้ราวกับว่าเธอไม่เคยมีตัวตนในชีวิตของเขามาก่อนแม้เื่ที่เกิดขึ้นครั้งแรกเธอยังรับไม่ได้อยู่ใน่กำลังใเธอจึงได้หายไป แต่เมื่อคิดดูแล้วว่าเื่ราวทั้งหมดมันเกิดจากการใช้ยาเธอจึงให้อภัยเขา เพราะพี่ศรมีข้อดีมากมายผิดแค่เื่ที่เกิดขึ้นในตอนนั้นเท่านั้นที่เธอรู้สึกว่าสาหัสมาก
“พี่...เอ่อไม่กล้าติดต่อเธอไปเพราะพี่ได้ทำผิดต่อเธอพี่รู้สึกละอายใจอย่างมาก”
เมื่อต้องมาเผชิญหน้ากันศรก็ยังคงรู้สึกผิดอยู่ดีเขาเสียใจที่ได้ทำลายชีวิตเธอเื่แบบนั้นไม่ควรจะเกิดขึ้นกับรส
“ครั้งแรกในวันนั้นรสก็ยังงงๆอยู่แต่พอคิดดูแล้วพี่ไม่ได้ผิดอะไรแค่ความ้าของมนุษย์ที่มากกว่าปกติเท่านั้นแล้วรสรอสายพี่มาตลอดแต่พี่ก็ไม่เคยโทรหารสเลยวันนี้รสจึงต้องมาถามพี่ว่าเพราะอะไรไม่ติดต่อถามข่าวคราวรสเลย”
เธอมีความรู้สึกน้อยใจมากที่เขาละเลยไม่สนใจหรือเป็ห่วงเธอสักนิดมันทำให้ใบหน้าของเธอมีอาการไม่พอใจอยู่มาก
“พี่ขอโทษนะเื่ที่เกิดขึ้นพี่หวังว่าเธอจะยกโทษให้พี่ในเื่นั้น”
ศรรีบกล่าวขอโทษทันทีเมื่อคิดได้ว่าตนเองได้สร้างความทรงจำที่เลวร้ายให้เธอไปแล้วเขาจะต้องรีบแก้ไขเพื่อจะไม่ให้เธอมองเขาในแง่ร้าย
“เื่นั้นพี่ไม่จำเป็จะต้องคิดมากนะรสเข้าใจดีแล้วรสก็ไม่ติดใจกับการกระทำนั้นด้วยและอีกอย่างตอนนี้รสได้ของบางอย่างจากพี่บิลมาทดลองใช้ด้วย”
พอพูดถึงบิลศรที่รู้ความหมายในคำพูดนั้นก็รู้สึกใมากไม่คิดว่ารสจะเอามันมาทดลองใช้ ด้วยผลลัพธ์ของมันเธอก็น่าจะได้รู้จากเขาแล้วว่าอันตรายแค่ไหนทำไมถึงยัง้าเอามาทดลองแบบนี้เขารีบกล่าวเตือนทันที
“รสมันไม่ดีนะแบบนั้นรสเอามาทดลองใช้มันไม่ดี รสก็เห็นแล้วไม่ใช่เหรอว่าผลลัพธ์ที่พี่เป็มันทำร้ายเธอแค่ไหน”
เขาไม่อยากให้เธอต้องมาใช้ยาพวกนี้เขาก็ไม่รู้ว่ามันจะมีผลข้างเคียงมากแค่ไหนตอนนี้เขาได้หยุดใช้ยาพวกนั้นแล้วแต่ความ้าของเขาก็ยังมีมากเหมือนเดิม ดีตรงที่ว่าเขาสามารถควบคุมสติได้หากอยู่ข้างนอก
“แล้วตอนนี้พี่เลิกใช้มันยังคะ”
รสนึกแปลกใจที่พี่ศรเตือนเธอในเื่นี้แม้เธอจะรู้ผลลัพธ์ของมันแต่ที่เธอทำแบบนี้ก็เพราะว่าเธออยากใช้มันแล้วทำให้ศรพอใจในเื่นั้นพวกเขาทั้งสองจะได้ทำด้วยกันอย่างไม่มีใครเหน็ดเหนื่อย
“พี่เลิกแล้วแต่ผลข้างเคียงก็ยังมีผลอยู่ไม่รู้ว่าจะหายตอนไหน”
“งั้นไม่เป็ไรนะคะต่อไปนี้รสจะเป็ที่ระบายให้พี่เอง”
เธอยอมรับว่ารักพี่ศรหมดใจหากเขามีปัญหาเธอจะไม่ทิ้งเขาเด็ดขาดและเธออยากคบกับเขาไปนานๆไม่อยากที่จะเปลี่ยนแฟนบ่อยแล้วเธอทิ้งความโหดร้ายในตอนนั้นเลือกแต่เก็บสิ่งดีดีไว้
“มันจะดีเหรอรสเธออาจจะต้องทรมานนะ”
ตัวเขาเองไม่ใช่ไม่รักรสเขารักรสเช่นกันแต่ตอนนี้ความสัมพันธ์ของเขากับป้าหนิงก็ยังอยู่แม้ป้าหนิงจะบอกเขาว่าเื่ระหว่างเขากับเธอเป็แค่คู่นอนคู่เหงาเท่านั้นแต่ถึงอย่างนั้นก็จะรู้สึกผิดต่อรสเหมือนกัน
“ไม่เป็ไรค่ะรสเชื่อว่ารสสามารถรับมือความปรารถนาของพี่ได้ขอเพียงเรากลับมาคบกันเหมือนเดิมก็พอรสไม่อยากจะเริ่มต้นใหม่กับใครพี่ศรก็ดีอยู่แล้ว”
เธอมีความตั้งใจแน่วแน่แล้วว่าเื่แบบนี้เธอจะเป็ที่ระบายให้เขาเองเมื่อยอมกลับมาคบกันเธอก็ต้องยอมรับในสิ่งที่เขาเป็ได้
ศรยังรักรสอยู่ไม่เคยห่างหายไปจากใจ เื่ที่เขากลุ้มใจในตอนนี้ก็คือเขามีความสัมพันธ์กับป้าหนิงอยู่ยังไม่ได้ตัดความสัมพันธ์สวาทออก หากป้าหนิงรู้ว่าเขาคบอยู่กับรสแล้วป้าจะไม่งอนเขาเหรอตอนนี้คงจะต้องคิดหาทางแก้ตัวแม้ปากป้าหนิงจะบอกกับเขาว่าพวกเราเป็แค่คู่นอนกันธรรมดาแต่ถึงอย่างนั้นก็รู้สึกเกรงใจเพราะเขาถือว่าป้าหนิงก็เป็เมียอีกคน