ล่าผ่าแดนทมิฬ

หินยักษ์ก้อนนั้น ในขณะนี้ได้มีรอยแตกร้าวแผ่กระจายไปทั่วทั้งก้อน มันสั่นสะท้านน้อยๆราวกับพร้อมจะแตกสลายได้ทุกเมื่อ...ทางด้านเชนเขาไม่ได้รับรู้สิ่งที่กำลังเกิดขึ้นกับก้อนหินก้อนนั้นเลยแม้แต่น้อย เขากำลังมองสำรวจตัวเองว่ามีอะไรเสียหายจากเปลวไฟก่อนหน้านี้หรือไม่ แต่ก็พบเพียงรอยไหม้ตามเสื้อผ้าและความรู้สึกปวดแสบปวดร้อนตามตัวเล็กน้อย ถือว่าเขาโชคดีเป็นอย่างมากที่ไม่ได้รับบาดเจ็บอะไรเป็นพิเศษเปรี๊ยะ!และในขณะนี้ที่เชนกำลังตัดสินใจจะเดินทางต่อ เขาก็ได้ยินเสียงปริแตกอะไรบางอย่างดังขึ้นจากทางด้านหลัง"หือ?"เชนหันไปมองทางด้านหลังตามเสียงที่ได้ยิน แต่เมื่อเขาหันไปมองก็พบว่าด้านหลังไม่มีอะไรอยู่เลย มีเพียงก้อนหินขนาดยักษ์ที่ตกมาจากฟ้าก่อนหน้านี้ที่ตั้งอยู่ท่ามกลางซากต้นไม้แห้งเหี่ยว'หูฝาด? ไม่น่าใช่'ด้วยความสงสัย เชนเลือกที่จะเดินเข้าไปยังหินก้อนนั้นเพื่อจะสำรวจดูมันให้หายสงสัยเมื่อเชนเดินมาถึงระยะประมาณสองเมตรจึงได้เห็นว่าหินสีดำสนิทก้อนนี้มีขนาดใหญ่มาก เส้นผ่าศูนย์กลางของมันคงประมาณสิบเมตร มีควันสีดำโพยพุ่งจากหินอยู่ตลอดเวลา แถมยังมีบางส่วนของหินเป็นสีแดงส้มที่มีเปลวไฟลุกไหม้อยู่ด้วย หินนี้ก็เป็นหินภูเขาไฟตามปกติทั่วไป แต่มีสิ่งหนึ่งที่เชนเห็นแล้วก็ต้องทำหน้าสงสัย นั่นคือ..รอยแตกร้าวมากมายบนหินก้อนนี้"รอยแตก? เพราะตกจากที่สูงเลยแตกงั้นเห.."เปรี๊ยะ!ไม่ทันที่เชนจะพูดจบ เสียงปริแตกที่เขาได้ยินเมื่อครู่ก็ดังขึ้นอีกครั้ง! แถมครั้งนี้มันไม่ได้หยุดแค่นั้น รอยปริแตกมันกลับลามไปทั้งก้อนอย่างรวดเร็ว พร้อมกันนั้นหินทั้งก้อนก็สั่นสะท้านราวกับกำลังจะระเบิด!"เห้ย!"เชนอุทานอย่างตกใจเมื่อเขารับรู้ได้ถึงสิ่งที่ก้อนหินนี้กำลังจะเป็น มันกำลัง..จะระเบิด!ตูม!!!และเพียงเสี้ยววินาทีต่อมา หินยักษ์ที่กำลังสั่นสะท้านก็ระเบิดจนเสียงดังสนั่นหวั่นไหว! แรงอัดอันมหาศาลพุ่งกระจายไปรอบทิศทาง พ่วงด้วยก้อนหินเล็กใหญ่ที่ถูกแรงดันจากระเบิดส่งออกไปราวกับกระสุนขนาดยักษ์ และมีหินสองก้อนขนาดเล็กเท่ากำปั้นและขนาดใหญ่ลูกฟุตบอลกำลังพุ่งตรงมาทางเขา!ด้วยระยะที่ห่างเพียงไม่ถึงสองเมตร ไม่มีทางเลยที่เชนจะหลบรอดจากแรงระเบิดนี้ได้ เขาทำได้เพียงเปิดใช้ยมทูตทมิฬพร้อมกับฉวยกลืนสวรรค์ที่สะพายไว้เบื้องหลังฟันไปด้านหน้าตามสัญชาตญาณ!สัญชาตญาณของเชนนั้นไม่ธรรมดาอย่างแท้จริง เพราะกลืนสวรรค์ที่ถูกฟันไปด้วยสัญชาตญาณนั้นกลับช่วยลดแรงอัดของระเบิดไปได้หลายส่วน! แถมไม่รู้ว่าโชคดีหรืออย่างไร ในการฟันที่เชนไม่ได้เล็งเลยแม้แต่น้อยกลับฟันไปโดนหินหนึ่งในสองก้อนที่กำลังพุ่งมายังเขา แถมที่ฟันไปยังเป็นก้อนขนาดใหญ่เสียด้วยหินก้อนนั้นเมื่อปะทะกับกลืนสวรรค์ก็เกิดเสียงดังสนั่นราวกับเหล็กปะทะเหล็ก! แม้ไม่ได้ถูกทำลาย แต่มันก็ถูกเบี่ยงวิถีจนไม่ได้พุ่งตรงมายังเชนอีกแต่...แม้จะสามารถลดแรงปะทะไปได้หลายส่วนและเปลี่ยนวิถีหินไปได้หนึ่งก้อน แต่เขาก็ไม่สามารถหลบรอดแรงระเบิดที่เหลือและหินอีกก้อนที่พุ่งตรงมาได้!"อัก!!"แรงอัดของระเบิดและหินขนาดเท่ากำปั้นกระแทกใส่หน้าอกจนเขาปลิวกระเด็น!แรงอัดช่างรุนแรงอย่างที่สุด เมื่อมันปะทะเข้ากับร่าง เขาก็ไม่สามารถฝืนรั้งร่างกายไม่ให้ปลิวกระเด็นได้แม้เพียงนิด แต่ที่รุนแรงที่สุดคงเป็นหินก้อนเท่ากำปั้นที่พุ่งมากระแทกใส่หน้าอกของเชนอย่างจัง! เขาราวกับถูกค้อนอันทรงพลังหวดเข้าใส่จนเลือดทะลักออกจากปากปลิวว่อนเต็มอากาศ!ตึง!เชนปลิวกระเด็นไปกระแทกเข้ากับซากต้นไม้ที่อยู่ห่างออกไปเกือบสิบเมตร และล้มกระแทกลงกับพื้นในท่าคว่ำอย่างไร้แรงขัดขืน"อึก!"เชนในท่านอนคว่ำหน้าครางอย่างเจ็บปวด เขารู้สึกว่าหน้าอกของตนในขณะนี้แน่นไปหมดจนแทบหายใจไม่ออก ไหนจะทั่วร่างที่ถูกแรงอัดของระเบิดอีก ถ้าเป็นคนในระดับชั้นเดียวกับเชน หรือต่อให้เป็นขั้นสามัญระดับชั้นสิบก็ตาม โดนแรงปะทะขนาดนี้คงได้รับบาดเจ็บอย่างสาหัส หรืออาจตายเลยก็เป็นไปได้แต่เชนเขามีวิชายมทูตทมิฬที่อยู่เหนือความเข้าใจของโลกใบนี้อยู่!หลังจากนอนคว่ำอยู่กับพื้นเกือบสิบอึดใจ ความรู้สึกเจ็บปวดที่มีก็ค่อยๆจางหาย บาดแผลทั่วร่างก็ค่อยๆสมานกันอย่างรวดเร็วจนแทบจะมองเห็นได้ด้วยตาเปล่าเชนใช้มือทั้งสองค้ำยันตัวขึ้นจากพื้น มุมปากของเชนมีโลหิตแดงฉานไหลเป็นทาง"ให้ตายสิ..ทำไมอยู่ๆมันระเบิดฟะ!"เชนหอบหายใจน้อยๆ เขาในท่าใช้แขนดันพื้นเงยหน้าขึ้นมองไปยังทิศทางที่หินยักษ์ก้อนนั้นระเบิดเมื่อครู่ แล้วเขาก็ต้องเบิกตากว้างตำแหน่งเดิมที่หินภูเขาไฟขนาดยักษ์อยู่ก่อนหน้านี้ ขณะนี้ได้มีอะไรบางอย่างกำลังยืนอยู่!เชนเพ่งมองจึงเห็นว่าสิ่งที่อยู่ตรงนั้นมี..รูปร่างคล้ายมนุษย์! แต่ก็เพียงแค่คล้ายเท่านั้น เพราะทั้งร่างของมันมีสีดำสนิทเหมือนหินยักษ์ก่อนหน้านี้ ตามตัวของมันมีสีแดงส้มที่กำลังมีไฟลุกโชนประปราย ซึ่งมันแสดงถึงหินที่มีความร้อนสูง ขณะที่เจ้าสิ่งนี้ยืนมันมีความสูงร่วมสองเมตร บนใบหน้าของมันไม่มีดวงตา ไม่ปาก ไม่มีจมูก ไม่อะไรอยู่เลยสักนิด เป็นเพียงใบหน้าว่างเปล่าที่ดูน่าสยดสยอง! แถมที่เด่นสะดุดตาที่สุดคือมือสีดำสนิททั้งสองข้างของมันที่เหมือนกับใบดาบยาวคมกริบ!"นั่นมัน.."เชนไม่เคยเห็นอสูรรูปร่างเช่นนี้มาก่อน ปกติอสูรที่เขาเจอจะเป็นสัตว์ที่มีขนาดใหญ่ขึ้นซะส่วนใหญ่ เช่นค้างคาวหรือหมูป่า แต่สิ่งที่มีรูปร่างคล้ายมนุษย์เช่นนี้..ที่เชนเคยเจอมีเพียงสองครั้ง แถมทั้งสองครั้งนั้นเขาก็แทบเอาชีวิตไม่รอด ทั้งสองครั้งนั้นก็คือกิ้งก่าทมิฬและอสูรขนขั้นพื้นฐานในป่าไม้มืด!เชนไม่รอช้ารีบเด้งตัวขึ้นอย่างเตรียมพร้อมไม่สนใจอาการบาดเจ็บอีกต่อไป เขารีบเรียกดาบกลืนสวรรค์ที่ตกอยู่ห่างออกไปห้าเมตรให้กลับมายังมือพร้อมกับตรวจสอบอสูรตนนั้นไปด้วยขั้นสามัญ ระดับหนึ่งร้อยขั้นสามัญระดับชั้นสิบ! อสูรตนนี้มีระดับเทียบเท่ากับกิ้งก่าทมิฬในครั้งนั้น!'มันมาจากไหนกัน!? ระ..หรือว่า..มันออกมาจากหินยักษ์นั่น!'เชนคิดแล้วก็ต้องตื่นตะลึง อสูร ยังไงก็ถือว่าเป็นสิ่งมีชีวิต พวกมันเองก็มีวงจรชีวิตเช่นกัน การให้กำเนิดของอสูรนั้น บางสายพันธุ์ก็ให้กำเนิดโดยการผสมพันธ์จากเพศผู้และเมียตามปกติอย่างที่เรารู้จัก บางสายพันธุ์ก็สามารถให้กำเนิดได้เลยขอเพียงมันต้องการและมีพลังมากพอ ส่วนจะออกเป็นไข่หรือเป็นตัวก็แล้วแต่สายพันธุ์ไปแต่ต้องเป็นอสูรแบบไหน..ถึงจะมีหินภูเขาไฟที่มีความร้อนสูงนับพันองศาเป็นเหมือนเปลือกไข่!อสูรตนนั้นตั้งแต่เมื่อครู่มันก็เอาแต่ยืนนิ่งอยู่กับที่ไม่ขยับเคลื่อนไหว แต่ตอนนี้เหมือนมันจะรับรู้ได้ถึงการคงอยู่ของเชนแล้ว มันหันหน้าที่ว่างเปล่าของมันมาทางเชน ทั้งที่ไม่มีอวัยวะบนใบหน้าแต่ไม่รู้ทำไมเชนรู้สึกเหมือนว่ามันกำลัง..แสยะยิ้มอสูรตนนั้นเมื่อมันเห็นเชนก็พุ่งตัวมายังเขาทันที! ความเร็วของมันไม่ได้มากมายอะไรเมื่อเทียบกับอสูรที่เขาเคยเจอมา ถือว่าช้าเสียด้วยซ้ำเชนเมื่อเห็นมันพุ่งเข้ามา ดวงตาสีดำทมิฬของเขาก็เปลี่ยนเป็นคมกริบทันที เลิกสนใจเรื่องที่มันเกิดมาจากหินภูเขาไฟเขาพุ่งตัวสวนมันเข้าไปด้วยความเร็วที่มากกว่ามันหลายเท่าโดยที่ยังไม่ได้ใช้ก้าวพริบตาด้วยซ้ำเมื่อมาถึงระยะปะทะ เชนก็ไม่รอช้า ใช้ความได้เปรียบด้านความเร็วเหวี่ยงกลืนสวรรค์ฟันเข้าใส่ตำแหน่งคอของมันเต็มแรง!ลงมือครั้งแรกเชนก็หวังปลิดชีพทันที!เมื่อกลืนสวรรค์ปะทะกับคอสีดำสนิทนั้น เสียงปะทะก็ดังสนั่นไปทั่วบริเวณ! แต่เสียงปะทะที่ดังขึ้นนั้นกลับเป็นเสียงปะทะที่ราวกับเหล็กปะทะเหล็ก!แต่ไม่อยากเชื่อก็ต้องเชื่อ...ดาบที่เชนหวังฟันเพื่อเด็ดคอของอสูรตนนี้ในดาบเดียว กลับไม่อาจตัดเข้าไปในลำคอของมันได้เลยแม้แต่น้อย! แต่ด้วยแรงปะทะอันมหาศาลที่เชนฟันไปเต็มแรง ก็ทำเอาอสูรตนนั้นถึงกลับปลิวกระเด็นกลิ้งไปกับพื้นหลายสิบเมตร!'ร่างกายของมันแข็งมาก!'เชนคิดอย่างเคร่งเครียด มือทั้งสองที่ใช้ฟันกลืนสวรรค์ไปก่อนหน้านี้ถึงกับชาน้อยๆเพราะแรงปะทะ ให้ความรู้สึกคล้ายกับตอนเขาฟันใส่หินภูเขาไฟก้อนหน้านี้ไม่ผิดเพี้ยนอสูรหินดำที่กลิ้งกระเด็นไปไกลนับสิบเมตร มันกระเด้งตัวลุกขึ้นยืนทันทีราวกับว่าดาบของเชนก่อนหน้านี้ไม่ได้สร้างความเสียหายให้มันเลยแม้แต่น้อย!มันพุ่งเข้ามาหาเชนอย่างไม่เกรงกลัวและปะทะกันอีกครั้งเชนปะทะกับมันเกือบสองนาที ในสองนาทีนี้เชนหวดมันจนกระเด็นไปหลายสิบครั้ง แต่ไม่ว่ายังไงเขาก็เจาะร่างกายอันแข็งแกร่งของมันไม่เข้าเลยสักนิด แถมเมื่อมันกระเด็นไป มันก็จะรีบลุกขึ้นพุ่งเข้าใส่เชนทันทีราวกับภูติผีที่ไร้ซึ่งความรู้สึกและความเจ็บปวดและไม่รู้ว่าเขาคิดไปเองหรือไม่ เพราะยิ่งนานไป มันยิ่งเร็วและทรงพลังขึ้นในทุกวินาที!จากเดิมที่มันรับดาบของเชนไม่ได้เลยสักครั้ง แต่ตอนนี้มันเริ่มจะกันดาบของเชนด้วยมือที่เหมือนใบดาบของมันได้บ้างแล้ว แถมเมื่อมันใช้มือที่เหมือนดาบของมันฟันมา ก็ยิ่งหนักหน่วงขึ้นในทุกๆครั้ง'ไม่ผิดแน่ มันทั้งเร็วและมีพลังมากขึ้น! ก่อนหน้านี้อาจเพราะมันเพิ่งออกจากหินภูเขาไฟที่เป็นเหมือนไข่ของมัน มันที่เพิ่งเกิดจึงแสดงสมรรถภาพได้ไม่เต็มที่ แต่ยิ่งนานไปทั้งความเร็วและพลังของมันก็ยิ่งมากขึ้นเรื่อยๆ! ถ้าปล่อยไว้นานกว่านี้ได้มีปัญหาแน่'เมื่อคิดได้ดังนั้นเชนก็ไม่คิดปล่อยไว้นานกว่านี้อีก เขาใช้กลืนสวรรค์เบี่ยงมือทั้งสองที่เหมือนใบดาบของมันออกไปด้านข้าง แล้วยกเท้าถีบอกของมันเต็มแรงจนกระเด็น!และเชนไม่รอให้มันตั้งหลัก เขาพุ่งตามมันไปพร้อมกับกลืนสวรรค์ที่เหมือนจะมีขนาดใหญ่ขึ้นกว่าเดิมถึงสี่เท่า! นี่คือท่าขวานพิฆาตแบบเต็มกำลัง!เมื่อเชนพุ่งตามติดมาถึงอสูรหินดำที่กำลังเสียหลัก เขาก็ฟันกลืนสวรรค์ขนาดใหญ่สี่เท่านั้นใส่คอของมันทันที!เคล้ง!!เสียงเคล้งดังสะท้าน! ดังสนั่นราวกับเสียงระฆังขนาดยักษ์ร่างของอสูรหินดำราวกับถูกค้อนมหายักษ์ทุบเข้าใส่ มันปลิวกระเด็นราวกับใช้ก้าวพริบตาไปกระทบกับซากต้นไม้ที่ห่างออกไปนับสิบเมตรจนเกิดเสียงดังสนั่น!เชนที่ยืนอยู่ตรงจุดปะทะมองไปยังทางที่อสูรหินดำปลิวกระเด็นไป แต่แทนที่ใบหน้าของเขาจะแสดงถึงความยินดีที่ลงมือสำเร็จ แต่ขณะนี้บนใบหน้าของเขากับมีแต่ความเคร่งเครียด!นั่นเพราะอสูรหินดำในขณะนี้ มันลุกขึ้นยืนขึ้นอีกแล้ว! ลุกขึ้นยืนราวกับไม่รู้สึกอะไรเลย!เมื่อครู่เขาลงมือเต็มกำลังโดยไม่ออมรั้งแรงไว้เลยแม้แต่น้อย แต่กลับไม่สามารถทำอะไรมันได้เลยสักนิด!ทั้งที่ใบหน้าของอสูรหินดำนั้นไร้ซึ่งอวัยวะใดๆ แต่ไม่รู้ทำไม..เชนที่มองใบหน้าของมันอยู่ในขณะนี้ เหมือนจะรู้สึกว่ามันกำลัง...แสยะยิ้ม ------------คุยกับนักเขียน หนึ่งร้อยตอนแล้วววววว ไม่นึกเลยว่าจะมาได้ไกลขนาดนี้ ผมรู้สึกเหมือนเพิ่งจะเขียนตอนแรกเมื่อวานนี้เอง...แต่สิ่งที่สำคัญที่สุดที่ทำให้ผมมาถึงตรงนี้ได้ ก็เพราะกำลังใจจากทุกๆท่านที่เข้ามาอ่านกันนั่นแหละครับขอขอบคุณทุกท่านที่ติดตามมาถึงตอนที่หนึ่งร้อย ขอบคุณมากครับ

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 100 แสยะยิ้ม..

คล้ายกับเรื่องล่าผ่าแดนทมิฬ ที่คุณอ่าน

ล่าผ่าแดนทมิฬ

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 100 แสยะยิ้ม..

คล้ายกับเรื่องล่าผ่าแดนทมิฬ ที่คุณอ่าน

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้