ผมแค่อยากใช้ชีวิตเหมือนคนธรรมดา..ไม่ได้รึไง!

     ผ่านไปหนึ่งชั่วโมง
     มิซึฮะที่ออกไปเก็บสมุนไพรได้กลับมาผสมสมุนไพรให้ชุน ขณะผสมสมุนไพรอยู่ชุนได้ฟื้นสติ เขาเรียกมิซึฮะเสียงดังด้วยความตกใจ
     "มิซึฮะ..มิซึฮะอยู่ไหน!"
     มิซึฮะได้ยินเสียงเรียกของชุนเธอได้หยุดผสมยา วิ่งตรงมาหาชุนอย่างรวดเร็ว
     เมื่อชุนเห็นมิซึฮะเขาได้พูดคุยกับมิซึฮะทันที
     "มิซึฮะวันนี้วันอะไร"
     "วันพฤหัสที่สิบเอ็ดค่ะ"
     "มิซึฮะ..ไปที่คอนโดของผม พาตัวพี่สาวผมมาฐานลับ ไม่ว่าจะงัดแงะประตูยังไงต้องพาพี่สาวผมมาให้ได้ อีกเรื่องเธอต้องเขียนจดหมายทิ้งไว้ในห้องนั้นว่า 'ไม่ต้องเป็นห่วง..'วันเสาร์ที่สิบสามเจอกันฐานลับคาร์นิวัล' เธอรีบลงไปเตรียมตัวในห้องลับ ห้านาทีต้องเสร็จ ผมอนุญาตให้ใช้รถผมได้"
     สั่งมิซึฮะเสร็จ ชุนลงไปนอนถอนหายใจ เขาเหลือบมองไปยังทารกน้อยและพยายามเอื้อมมือไปหาทารกน้อย เพราะเขาต้องให้ทารกน้อยดื่มเลือดเขา...มันสารอาหารมากกว่าน้ำนมหลายเท่า 
     ด้านมิซึฮะที่กำลังจะเดินไป ไม่รู้อะไรดลใจให้หันกลับมามองชุน เธอเลยเห็นชุนพยายามจะอุ้มทารก เธอจึงเดินไปหาชุนและอุ้มทารกให้เขา ก่อนจะรีบไปทำตามคำสั่งของชุนอย่างรวดเร็ว ทั้งหมดเกิดขึ้นโดยเธอไม่ได้พูดอะไร
     ห้านาทีให้หลัง
     เสียงกลไกจากด้านนอกได้ขึ้นมาก่อนเสียงรถขับออกไปจะดังตามมาติดๆ ชุนจึงรู้ว่ามิซึฮะได้ไปแล้ว เขาจึงลุกขึ้นมาอยู่ในท่านั่งขัดสมาธิ มือขวาจับทารกน้อยมานั่งบนตัก ก่อนเขาจะเอามีดสั้นมากรีดแขน ป้อนเลือดให้ทารกน้อย 
     เพราะว่าเลือดชุนนั้นพิเศษไม่ต่างจากเลือดมังกร ต่อให้ทารกดื่มนมจากเต้า ทารกน้อยไม่มีทางได้สารอาหารเพียงพอ มีแค่เลือดชุนคนเดียวช่วยให้ทารกน้อยแข็งแรงและเติบโตได้ สมมุติว่าชุนไม่พบเจอ ทารกน้อยยังไงก็ต้องตาย
     "เห้อ! หวังว่าโตไปจะยอมกินอย่างอื่นบ้างนอกจากเลือดเรานะ เอาจริงๆก็อดแปลกใจไม่ได้ว่าทำไมเลือดถึงกลายเป็นสีทองตอนป้อนให้ทารกคนนี้กันนะ สกิลเทพมันยังเปิดใช้เองด้วย ไหงตอนโดนระเบิดมันไม่ทำงาน"
     ความสงสัยระแคะระคายในใจของชุนไม่จางหาย น่าเสียดายชุนทำอะไรไม่ได้นอกจากป้อนเลือดให้ทารกน้อยและนอนพักฟื้นให้สภาพร่างกายดีขึ้น ซึ่งชุนไม่รู้ตัวว่าตอนเขาให้เลือดแทนน้ำนมกับทารกน้อย สกิลเทพได้ฟื้นฟูบาดแผลร้ายแรงกับกระดูกที่แตกหักให้แล้ว
     พอชุนหลับไป ทารกน้อยก็หลับตาม...ท่ามกลางธรรมชาติอากาศบริสุทธิ์ ชุนกับทารกน้อยได้นอนหลับไปอย่างสบายใจในบ้านทรงญี่ปุ่นแบบดั้งเดิม บ้านที่เปิดประตูเลื่อนรอบด้าน เผยให้เห็นโต๊ะไม้กับเสื่อทาทามิ การตกแต่งแบบย้อนยุค แต่ใต้บ้านนั้นมีฐานลับเกินคนธรรมดาจินตนาการของนักฆ่าเหนือกว่าระดับพระกาฬซ่อนเอาไว้
     ทางด้านมิซึฮะ
     ตอนนี้มิซึฮะได้ขับรถมาถึงคอนโดของชุน พอจอดรถเสร็จ มิซึฮะได้เดินตรงเข้าไปด้านในอย่างสบายๆ เนื่องจากเธอคุ้นชินกับคอนโดเป็นอย่างดี
     บ่อยครั้งมิซึฮะต้องมาดูแลชุนเรื่องความเป็นอยู่ ยังไงเธอก็เป็นสาวใช้ส่วนตัวของชุน พนักงานในคอนโดกับยามล้วนรู้ดีจึงไม่ได้ห้ามหรือขัดขวาง
     ห้านาทีต่อมา
     มิซึฮะก็ได้แบกชิงมู่ออกมาจากห้องของชุนพร้อมกับทิ้งจดหมายเอาไว้ตามคำสั่งของชุน ก่อนจะไปยังที่จอดรถและขับรถกลับไปฐานลับอย่างเงียบๆ เพื่อไม่ให้มีคนติดตามร่องรอยได้
     สิบนาทีให้หลัง
     รถเก๋งหรูสีดำคันหนึ่งได้ขับมายังคอนโดพร้อมกับรถซูเปอร์คาร์สีขาวที่มารับชุนไปทำภารกิจจอดหน้าคอนโดแบบไม่เกรงใจใครหน้าไหน 
     ริชาร์ดกับไทเกอร์รีบลงจากรถ เข้าไปสู่คอนโดตรงไปยังห้องของชุนเพื่อดูอาการบาดเจ็บ พอไปถึงกลับไม่เจอใครสักคน
     "ไม่อยู่?"
     ไทเกอร์พึมพำพลางเหลือบไปเห็นจดหมายบนโต๊ะ แต่ริชาร์ดเห็นก่อนจึงเดินไปหยิบมาดู แล้วบอกกับไทเกอร์
     "จดหมายจากคุณชาย ไม่ใช่ลายมือคุณชาย..มันเป็นลายมือโรส!"
     "โค้ดทู รหัสโรส ใช่รึเปล่า"
     ไทเกอร์หันมาถามริชาร์ด ริชาร์ดพยักหน้าตอบ
     "เธอมาเขียนจดหมายให้คุณชายทำไมหรือว่าคุณชายจะถูกจับไปเรียกค่าไถ่"
     ไทเกอร์ตั้งข้อสงสัย ซึ่งมันทำให้ริชาร์ดหลุดขำ เพราะไทเกอร์ไม่ได้รู้เรื่องนี้ มีแค่คนวงในอย่างคนใกล้ตัวชุนรู้ ริชาร์ดจึงคิดแกล้งไทเกอร์ขำๆ
     "คุณชายอาจถูกจับไปก็ได้ ฝีมือโรสไม่ได้ธรรมดา โค้ด เท็น ขึ้นไปฝีมือระดับนักฆ่าระดับพระกาฬทั้งนั้น จะจับคุณชายไปเงียบๆตอนเผลอตัวไม่ใช่เรื่องยากอะไร"
     ไทเกอร์ได้ยินถึงกับขมวดคิ้ว รีบคว้าจดหมายจากมือริชาร์ดมาอ่านว่าในจดหมายมีข้อเรียกร้องอะไร ริชาร์ดที่คิดแกล้งไทเกอร์อย่างเดียวไม่ทันระวัง..จดหมายที่จับไว้แบบลวกๆ เลยถูกไทเกอร์แย่งไปจากมือง่ายๆ
     เมื่อไทเกอร์อ่านข้อความในจดหมาย ถึงได้รู้ว่าริชาร์ดแกล้ง เพราะในจดหมายเขียนไว้ว่า 'วันเสาร์ที่สิบสามเจอกันในฐานลับคาร์นิวัล'
     "ริชาร์ด! นายอธิบายมาซะ เล่นแบบนี้มันไม่ตลกนะโว้ย"
     ไทเกอร์บ่นริชาร์ด ฟังจากน้ำเสียงคงไม่เล่นด้วย ถึงรู้ว่ากำลังถูกแกล้งเล่นสนุกๆ 
     ริชาร์ดทำท่าทางช่วยไม่ได้แล้วบอกไทเกอร์
     "ช่วยไม่ได้..คนอย่างนายมันสมควรไม่รู้อะไรสักอย่างจริงๆ เอาเหอะ..เดี๋ยวจะบอกเรื่องที่นายไม่รู้ให้ฟัง....สองปีก่อน หลังจากคุณชายทำงานในคาร์นิวัลได้ปีกว่าๆ มีภารกิจหนึ่งสำหรับมือพระกาฬ โค้ด วัน ถึงโค้ด เท็น ต้องไปทำภารกิจ ภารกิจนั้นทุกคนดันพลาด ผู้ช่วยอย่างนายเลยไม่รู้ว่านายหญิงได้ส่งคุณชายไปช่วยพวกเรา"
     "ภารกิจอะไร มีภารกิจแบบนั้นด้วยหรอ"
     ไทเกอร์ทำท่าทางตกใจ เพราะการให้โค้ด วัน ถึง โค้ด เท็น ไปทำภารกิจมันต้องเป็นเรื่องใหญ่มาก แต่ละคนสามารถฆ่าคนได้เป็นพันหรือทำลายเมืองเล็กๆได้ด้วยตัวคนเดียว
     "มีดิ..ภารกิจลับ อีวิล ตอนนี้มันไม่ลับอีกแล้ว นายควรรู้ว่ามันมีพวกนักทดลองเวรตะไลหาเรื่องใส่ตัว สร้างตัวประหลาดมาขายให้พวกระยำไปทำสงครามระหว่างประเทศ ภารกิจไม่กี่วันก่อน..คุณชายลงไปชั้นใต้ดินและระเบิดมันทิ้ง ระเบิดใหญ่ๆนั่นไม่ต้องสงสัยเลยว่าคุณชายไม่อยากให้ใครรู้ว่าเจออะไร"
     "ชั่งเรื่องภารกิจลับก่อน บอกเรื่องโรสมาได้แล้ว คิดจะถ่วงเวลารึไง"
     ไทเกอร์แสดงท่าทางไม่พอใจ
     "เห้ยๆ ใจเย็นสิ นายมันหัวร้อนง่ายจริงๆ"
     ริชาร์ดกวนไทเกอร์ ก่อนจะเล่าต่อ
     "ในภารกิจ อีวิล คุณชายช่วยทุกคนเอาไว้ ฉัน โรสและคนที่เหลือเห็นคุณชายเชือดตัวประหลาดง่ายๆ แถมยังทำลายฐานด้วยตัวคนเดียว ภารกิจเลยสำเร็จลุล่วง หลังจากวันนั้นทุกคนกลับไปพักฟื้นหนึ่งอาทิตย์ ถึงรู้ว่าคุณชายบอกกับนายหญิงว่าอยากได้ผู้ช่วยสักคน เลยเรียกตัวพวกเราไปฐานลับ"
     "คุณชายถูกใจโรส"
     ไทเกอร์พูดแทรก
     "เออดิ แต่จะได้โรสไปไม่ใช่ง่ายๆ คุณชายยังใช้เงินจ่ายให้กับนายหญิงหลายล้าน ยังไม่หมดเท่านั้น คุณชายยังต้องถามความสมัครใจของโรสและหาคนมาแทนที่โค้ด ทู ส่วนที่นายไม่รู้ เพราะมัวไปทำงานอะไรอยู่นี่แหละ"
     "แล้วทำไมโรสถึงไปกับคุณชาย"
     ไทเกอร์ถามริชาร์ดด้วยความสงสัย ริชาร์ดถึงกับทำหน้าเอือมระอา
     "ถามโง่ๆ ตอนคุณชายช่วยทุกคนไว้ เล่นทำตัวเป็นพระเอกช่วย โค้ด ทู โค้ด ไฟว์ โค้ด ซิก เอาไว้อย่างแมน สามสาวเจอคุณชายสุดหล่อมาช่วยเข้าไป ไม่ตกหลุมรักแรกพบก็บ้าแล้ว..ดีนะพวกนั้นเป็นชายทั้งแท่ง ไม่งั้นฉันเองไม่อยากจะคิด"
     -----โปรดติดตามชมตอนต่อไป-----
     ติชมได้นะ