สัพเพเหระสำหรับการเริ่มเขียนนิยายแนวต่าง ๆ

        เสียงสายลมคำรามกลางทุ่งรกร้าง สองจอมเวทยืนประจันหน้ากัน ห่างกันเพียงสิบก้าว ดวงตาทั้งคู่เต็มไปด้วยประกายอาฆาต

        “ออกมาเถิด!” เสียงร่ายมนตร์ดังสะท้อนกับอากาศ มือของฝ่ายหนึ่งสะบัดขึ้นเปลวเพลิงพวยพุ่งกลายเป็นอสนีเพลิงพุ่งตรงไปข้างหน้า ความร้อนทำให้ผืนหญ้าไหม้เป็นทางยาว

        อีกฝ่ายยกมือขึ้นพลัน ร่ายเวทเป็นคาถาสั้น ๆ แสงสีน้ำเงินสว่างวาบ บาเรียใสโปร่งกางขึ้นตรงหน้า ตูม! เปลวเพลิงกระแทกเข้าใส่จนพื้นสั่นสะเทือน แต่ม่านพลังยังยืนหยัด แม้จะแตกร้าวเล็กน้อย

        “คิดว่ารับได้ตลอดงั้นหรือ!” อีกฝ่ายกรีดนิ้วกลางอากาศ แสงสีเงินกลายเป็นหอกน้ำแข็งหลายสิบเล่มพุ่งออกมาราวฝนห่าใหญ่ อีกฝ่ายเบี่ยงกายกระชับเวท มือทั้งสองหมุนวน บังเกิดเกราะลมหมุนรอบกาย หอกน้ำแข็งแตกกระจายเป็นเสี่ยงเมื่อกระแทกเข้ากับลมหมุน

        แต่ไม่ใช่ทั้งหมด—หนึ่งเล่มเจาะทะลุเกราะลม ฉึก! เสียงดังสนั่น ปักเข้าที่ไหล่ เลือดสดสาดออกมา ร่างเจ้าของบาดแผลกัดฟันแน่น ยังไม่ยอมล้ม

        ทันใดนั้นเขายกฝ่ามือขึ้นทาบพื้น ผัวะ! พลังเวทระเบิดออกเป็นคลื่นกระแทกพื้นหินแตกกระจาย เสาหินไฟลุกโชนพุ่งขึ้นล้อมรอบฝ่ายตรงข้ามเหมือนกรงเพลิง แต่คู่ต่อสู้ตะโกนร่ายเวทยาวรวดเดียว แสงสว่างจากปลายไม้เท้าแผ่ซ่าน ปัง! เพลิงถูกผลักออกด้วยม่านพลังอันหนา

        ทั้งสองไม่รอช้า พลังเวทที่อัดแน่นปะทะกันกลางอากาศ กลายเป็นลูกแก้วแสงมหึมาที่แตกเป็นสายฟ้าฟาด ครืน! เสียงดังสะท้านไปทั้งทุ่ง ร่างทั้งสองถูกแรงสะท้อนอัดจนกระเด็นถอยไปหลายก้าว

        หอบหายใจแรง แต่สายตายังคมกริบ—คนหนึ่งชูคทาอีกครั้ง เสกสายฟ้าฟาดลงตรงหน้า อีกคนชูมือสองข้าง ก่อม่านพลังขึ้นต้าน แต่สายฟ้ายังเฉียดเข้าขา กลิ่นไหม้คลุ้ง ร่างสั่นสะท้าน

        ในเวลาเดียวกัน พลังเวทของผู้ต้านก็พุ่งสวนออกไป เป็นลูกไฟสีครามระเบิดใส่กลางอกของคู่ต่อสู้จนกระอักเลือดกระเด็น

        ผลัดกันรุก ผลัดกันรับ เลือดสาดปะปนกลิ่นไหม้และกลิ่นหญ้าไหม้เกรียม เวทย์มนตร์สะท้อนกึกก้องท้องฟ้าการต่อสู้ครั้งนี้มิใช่เพียงการวัดกำลังเวท หากแต่เป็นการเดิมพันด้วยชีวิตทั้งคู่!