CHAPTER VI
By เตี๋ยวเล็กไม่น้ำ
"เหี้ย!!!" ไออุ่นอุทานขึ้น ก่อนจะรีบเช็คร่างกายตัวเอง ก็พบว่ามีแค่บล็อกเซอร์ตัวเดียว
"เฮ้ย!!" ไอน์ก็สะดุ้งตื่นเพราะเสียงอุทานของร่างเล็ก
"อะไรของคุณเนี่ย"
"ทำไมผมสภาพเป็แบบนี้วะ แล้วนี่...เรา.."
ร่างเล็กโวยวายทันที ก่อนจะเอานิ้วเรียวชี้หน้าตนเองกับร่างสูงสลับไปมา
"เมื่อคือ คุณก็เด็ดเหมือนกันนะ" ไอน์ยิ้มเ้าเล่ห์ ไออุ่นตะลึงกับคำตอบของร่างสูงก่อนจะกระพริบตาถี่ๆ พยายามคิดว่านี่คือความฝัน มึงตื่นได้แล้วไออุ่น!!!
"อย่าบอกนะว่า..."
"คุณเป็เมียผมแล้ว" ไอน์ตอบด้วยสีหน้านิ่งๆ แต่กลับอีกคนตอนนี้กลับอึ้งไปทันที
"คุณนี่มัน!!!"
"คุณมาโทษผมคนเดียวไม่ได้นะ เมื่อคืนคุณก็ยั่วผมด้วย"
"กูยั่วแล้วมึงต้องสนองหรอ!!"
"ก็แล้วมายั่วทำไมล่ะ"
"ก็มัน..." ไออุ่นอึกอักไม่ยอมตอบ ก็มันเมามั้ยวะ ถ้าสติมันครบ มีหรอที่ ไออุ่นคนนี้จะสมยอม!
"อุ่น" ร่างสูงเรียกร่างเล็กก่อนจะขยับตัวไปให้ใกล้ไออุ่นมากขึ้น
"อะไร" ไออุ่นตอบกลับเสียงห้วน
"เมื่อคืน คือครั้งแรกใช่มั้ย" ไอน์ถามเสียงจริงจัง ไออุ่นนิ่งเงียบไม่ยอมตอบซึ่งก็พอจะทำให้ไอน์เดาได้ไม่ยาก ที่จริงมันก็พิสูจน์ได้จากเมื่อคืนอยู่แล้ว เพียงแต่เค้า้าแกล้งร่างเล็กให้อายเท่านั้น
"ผมจะกลับแล้ว" ไออุ่นพูดขึ้น พร้อมกับลุกจากเตียง
ตุบ!
ทันทีที่ขาแตะพื้น ไออุ่นก็ล้มลงกับพื้นทันที โดยมีไอน์มองด้วยความขบขัน
"ไม่ไหวอย่าฝืน" ไอน์พูดขึ้นก่อนจะเดินมาหาไออุ่นด้วยสภาพเปลือยท่อนบน
"จะทำอะไร!!"
"จะช่วยไง"
"ไม่ต้อง"
"อย่าหงุดหงิดไปหน่า เป็เมียฉัน ฉันดูแลเอง" ไอน์ยิ้มร้ายก่อนจะอุ้มไออุ่นเดินไปที่ห้องน้ำ ระหว่างทางร่างเล็กก็ดิ้นไม่หยุดจนมาถึงอ่างน้ำ
"หึ ไม่ดิ้นต่อแล้วหรอ" ไอน์ถามต่อ ไออุ่นมองค้อนไอน์ทันที ไอน์ก็ยิ้มขำกับท่าทางเป็เด็กของไออุ่น ก่อนจะวางร่างเล็กให้นั่งที่ขอบอ่างน้ำอย่างอ่อนโยน
"ให้เอาออกให้มั้ย" ไอน์ถามขึ้น
"เอาอะไรออก?" ไออุ่นถามกลับ
"อะไรที่อยู่ในตัว ก็ต้องเอาออกสิ" ไอน์ยิ้มร้ายก่อนจะขยับหน้าเข้าไปขบเบาๆที่ติ่งหูของไออุ่น ร่างเล็กหน้าแดงทันทีเมื่อรู้ว่าร่างสูงพูดถึงอะไร
"คุณแม่ง! ทำไมไม่ใส่ถุงวะ!!" ไออุ่นโวยวายขึ้นทันที เขาลืมคิดถึงเื่นี้ไปเลย เพราะตื่นขึ้นมาก็ปวดหัวจะแย่ ไหนจะท่าทางกวนๆของร่างสูงที่ไม่ยอมหยุดกวนตีนเลยสักที
"หึ มาโวยวายตอนนี้ให้มันได้อะไรขึ้นมา ไม่ต้องห่วงผมไม่มีโรคหรอก คุณสบายใจได้" ไอน์กอดอกแล้วบอกด้วยสายตาจริงจัง
"เพราะผมสดกับคุณแค่คนเดียวนี่แหละ" ไอน์พูดออกมาต่อ เมื่อไออุ่นได้ยินดังนั้น ก็รู้สึกหวิวใจแปลกๆ
"พูดมาก" ไออุ่นบ่นอุบอิบ ก่อนจะหันไปจ้องหน้าไอน์นิ่งๆ
"อะไร" ไอน์ถาม
"ก็ออกไปสิ ผมจะอาบน้ำ!"
"ไม่ให้ฉันอาบให้หรอ :)"
"ไม่โว้ยยย ออกไป๊!!!"
"หึ ก็ได้ แต่ถ้าเสร็จแล้วก็เรียกละกัน" ไอน์ยอม ก่อนจะเดินออกจากห้องน้ำไป
ปัง
"เฮ้อ...นี่กูทำอะไรลงไปวะเนี่ยยย" ไออุ่นพึมพำกับตัวเอง ก่อนจะค่อยๆเอื้อมมือไปล้วงสิ่งที่ยังคาอยู่ในตัวออก
"อึก.." เมื่อล้วงออกจนหมดก็ค่อยๆหยิบฝักบัวใกล้ๆมาล้างตัว และลงไปแช่อ่างน้ำอุ่น
"ทำไม ไม่เรียก" ไออุ่นที่นั่งแช่น้ำอย่างสบายใจ ต้องหมดอารมณ์สุนทรีเมื่อได้ยินเสียงร่างสูงที่ยืนท้าวประตูที่หน้าห้องน้ำ
"เสือก" ไออุ่นพูดออกไปโดยไม่มีเสียง ไอน์ก็ยิ้มขำกับท่าทางของไออุ่น ที่เหมือนแมวขู่ฟ่อๆ กับสิงโตอย่างเขา
"รีบๆลุกออกมาแล้วไปแต่งตัว สั่งข้าวมาให้แล้ว" ไอน์พูดจบก็เดินออกไป ไออุ่นก็บ่นพึมพำด่าไอน์เล็กน้อย ก่อนจะลุกขึ้นเอาผ้าขนหนูพัน่ล่างและเดินออกจากห้องน้ำ เห็นร่างสูงกำลังดูทีวีอยู่อย่างสบายใจ
เมื่อไออุ่นเปิดประตูออกมา ไอน์ที่เห็นสภาพ ที่ผ้าขนหนูพัน่ล่าง ่ตัวที่ยังหมาดๆหลังจากอาบน้ำ และผมที่เปียกยังไม่แห้ง ร่างเล็กดูเซ็กซี่มากในสายตาของเขา
"คิดจะยั่วกันรึไง" ไอน์ถามขึ้น
"ยั่วอะไรอีก"
ไอน์ยิ้มร้ายก่อนจะมองไออุ่นั้แ่หัวจรดเท้า เมื่อไออุ่นเห็นดังนั้นก็รู้ว่าอีกฝ่ายจะสื่ออะไร ก็หน้าแดงทันทีด้วยความอาย
"มีแต่คนโรคจิตแบบคุณเท่านั้นแหละ ที่คิดว่าผมยั่ว ฮึ้ยยย" ไออุ่นตอบกลับแทบจะทันที และรีบเดินออกมาจากห้องน้ำ แต่...
"เสื้อผ้าผมอยู่ไหน?" ไออุ่นถาม
"พอดีส่งซักให้ เอาเสื้อผมไปใช้ก่อนละกัน ให้ยืม"
"ไม่!!" ทำไมล่ะ ทำไมคนอย่างไออุ่นต้องไปยอมคนที่ขึ้นชื่อว่า ข่มขืนเขา ถึงแม้ว่าเขาจะไปยั่วเพราะเมาก็เถอะ อีกอย่าง ไออุ่นก็ไม่ค่อยชอบหน้าของร่างสูงเป็ทุนเดิมอยู่แล้วด้วย
"งั้นก็อยู่ในสภาพนี้แหละ" ไอน์บอกต่อ
ไออุ่นไม่ยอมแพ้ ได้! จะให้อยู่ในสภาพ นี่ใคร! กูไออุ่นเว้ย ไม่ยอมแพ้ เพราะถึงยังไง ไออุ่นก็เป็ผู้ชาย ไม่อายอยู่แล้วกะบเื่แค่นี้ ไออุ่นก็ไม่สนใจร่างสูงต่อ ก่อนจะเดินไปหยิบข้าวมากินด้วยสภาพที่พึ่งออกจากห้องน้ำ
ไอน์ที่นั่งดูทีวีอยู่ก็เหลือบมามองร่างเล็กที่นั่งกินข้าวด้วยสภาพที่แสนจะยั่วยวนเขาเหลือเกิน นี่ถ้าไม่ติดว่าพรุ่งนี้เขามีประชุมสำคัญที่บริษัท จะจัดร่างเล็กต่ออีกในวันนี้ แต่การประชุมครั้งนี้คงพึ่งชอร์ให้ไปประชุมแทนไม่ได้ อีกอย่างมันถึงเวลาที่เขาต้องไปทำหน้าที่เป็ผู้บริหารจริงๆสักที เพราะ หลังจากนี้ เขาจะได้ขึ้นเป็ประธานบริษัทแทนพ่อของตน
"ดื้อด้าน.." จู่ๆที่เงียบมาสักพัก ไอน์พูดลอยๆขึ้นมา ไอแุ่นที่กำลังกินข้าวก็เงยหน้ามามองร่างสูงทันที
"จะอยู่ในสภาพนั้นจนกว่าจะได้ชุดรึไง"
"เออ" ไออุ่นตอบด้วยท่าทีไม่สบอารมณ์ ไอน์ก็ยิ้มร้าย ได้! ในเมื่อร่างเล็กยืนยันจะทำแบบนี้ก็เชิญ ไอน์ลูกขึ้น ก่อนจะเดินไปหยิบรีโมทแอร์แล้วลดอุณหภูมิลงเหลือแค่ 18 องศาเซลเซียส
ทนได้ก็ทนไปเด็กน้อย หึๆ
หลังจากปรับอุณหภูมิเครื่องปรับอากาศร่างสูงก็เดินมานั่งที่เดิม ผ่านไปไม่นาน ร่างเล็กเริ่มตัวสั่น เพราะตรงโต๊ะอาหาร ลมจากเครื่องปรับอากาศมันลงพอดี ครั้นจะเดินไปนั่งข้างๆร่างสูงที่โซฟามันก็เสียเกียรติ จะเข้าไปหลบหนาวในห้องนอน ก็กลัวว่าไอน์จะมาทำอะไรตนเอง ร่างเล็กเลยตัดสินใจหลบหนาวมาที่ห้องครัว
"คิดจะฆ่ากันรึไงวะ แม่งง!" ไออุ่นบ่นเล็กน้อย ก่อนจะเอามือถูกันให้เกิดความอุ่น ร่างเล็กเริ่มรู้สึกเวียนหัวมากขึ้น สงสัยจะไม่สบายซะแล้วแหละมั้ง เฮ้ออ
"ใครจะอยากฆ่าเมียตัวเองล่ะ" ไอน์พูดอยู่ตรงประตูห้องครัวก่อนจะยื่นถุงยาให้ร่างเล็ก ไออุ่นก็หยิบมาแล้วเปิดดู มียาครบทั้งยาแก้อักเสบ แก้ปวดหัว และยาลดไข้
"กินซะ แล้วตามมาที่ห้องนอน ให้เวลา 3 นาที ถ้าไม่มา ฉันจะมาตาม" ไอน์พูดก่อนจะเดินออกไป แต่...
"แต่ถ้าให้ฉันมาตาม ฉันจะกดนายตามนาทีที่นายเลยเวลา"