วันที่ 15 เมษายน
เวลา 07:12 น.
เกมเดินออกมาจากบ้านตัวเอง โดยมีแฟนสาวเดินตามหลัง เขาต้องไปส่งแฟนสาวที่บ้าน เดี๋ยวพ่อแม่เป็ห่วง ในขณะเดียวกันสายตาของเกมหันไปเห็นอั๋นและเพื่อน ๆกำลังขึ้นรถไปเล่นน้ำสงกรานต์ในเมืองพอดี เขาจะไม่อะไรเลย ถ้าอั๋นใส่ชุดตามที่เขาบอกเมื่อคืน แต่นี่อั๋นดันใส่กางเกงขาสั้นแถมเสื้อขาวแล้วยังบางอีก เขายิ่งรู้สึกหงุดหงิด
อั๋นหันหน้ามาสบตากับเกมพอดี "..."
เกมทำสีหน้าไม่พอใจใส่อั๋น และสื่อว่าให้ไปเปลี่ยนชุดใหม่เดี๋ยวนี้ แต่อั๋นกลับไม่สนใจ และหันไปบอกกับเพื่อนให้ออกรถ
"พร้อมแล้ว ออกรถเลยพี่เจ"
"โอเค" คนขับรถกระบะตอบรับ แล้วออกรถทันที
เกมยิ่งหงุดหงิด แต่อีกฝ่ายกลับไม่สนใจเขาสักนิด
ฉิมเห็นเกมยืนนิ่งมาสักพัก เลยใช้นิ้วสะกิดไปที่แผ่นหลัง
"พี่เกม"
"อะไร!!!"เกมเผลอหันมาตะคอกเสียงดังใส่แฟนสาว จนฉิมสะดุ้งใ
"..." น้ำตาฉิมเริ่มคลอ เพราะจู่ ๆก็ถูกคนรักตะคอกเสียงดังใส่
เมื่อสติกลับมาได้ เกมรีบขอโทษแฟนสาวทันที "ขอโทษค่ะ" พร้อมกับดึงแฟนสาวเข้ามากอดปลอบ
"พี่เกมเป็ไรไปคะ?"
"เปล่าค่ะ ขอโทษนะ"เกมพูดเสียงอ้อน ๆพร้อมกับลูบผมแฟนสาว
หลังจากปลอบจนแฟนสาวรู้สึกดีขึ้น "ป้ะ ขึ้นรถกันค่ะ"เกมบอกแฟนสาว
"ค่ะ"ฉิมพยักหน้า แล้วเดินตามหลังเกมขึ้นไปนั่งซ้อนท้ายมอเตอร์ไซค์
.
.
เวลา 11 : 11 น.
ณ บ้านปฏิทิน
แสงแดดหน้าร้อนเวลาใกล้เที่ยงส่องผ่านทะลุผ้าม่านสีขาวผืนบางบริเวณหน้าต่างกระทบเปลือกตาของเ้าของห้อง จนทำให้รู้สึกตัวตื่นขึ้นมา หลังจากเพลียจากการเล่นน้ำสงกรานต์ในเมืองเมื่อวาน
ปฏิทินบิดี้เีเพื่อให้ตัวเองตื่น ทอดสายตามองไปยังหน้าต่าง พร้อมกับคลี่ยิ้มออกมาอย่างสบายใจที่ได้นอนหลับเต็มอิ่ม แต่พอหันหน้ากลับมายังอีกฝั่งถึงกับสะดุ้งตัวโหยง
"เฮ้ย!!!ตาเถรตก!"
"หึ!นี่มึงเกิดยุคไหนเนี่ย.."ต้าร์ที่นั่งอยู่เก้าอี้ข้าง ๆเตียงของปฏิทินขำเบา ๆกับการอุทานของเ้าของห้อง นึกว่าจะเปลี่ยนคำอุทานไปแล้วซะอีก
"เื่ของกู!แล้วมึงเป็บ้าอะไรมานั่งเงียบ ๆแบบนี้ กูก็ใหมด"
ต้าร์กลับมาสีหน้าเรียบนิ่ง "ก็กูเห็นมึงหลับอยู่ เลยไม่อยากปลุก"
ปฏิทินไม่อยากจะเชื่อหูของตัวเอง "ผีเข้ารึไง!ถึงสำนึกเป็อะ"
"คงใช่มั้ง"ต้าร์ตอบด้วยใบหน้าเรียบนิ่ง
"กูว่ามึงเป็เอามากแล้ว เฮ้อ..."ปฏิทินส่ายหัวไปมาอย่างเหนื่อยใจ แล้วลุกจากเตียงเดินเข้าห้องน้ำเพื่อทำกิจวัตรของตน
ต้าร์มองตามเ้าของห้องจนประตูห้องน้ำปิดลง เขาจึงหันกลับมาที่เดิม
.
.
เวลา 12:12 น.
ต้าร์และปฏิทินเดินตรงมายังโต๊ะม้าหินอ่อนหน้าบ้าน ซึ่งมีเกมนั่งรอด้วยใบที่เซ็ง ๆอยู่ก่อนแล้ว
"เป็ไรแต่เช้าวะ"ปฏิทินเอ่ยถามขึ้น หลังจากย่อนก้นลงที่เก้าอี้ ต้าร์ก็เช่นเดียวกัน
"เช้าบ้าอะไร!!นี่มันเที่ยงแล้วเหอะ!"เกมสวนกลับ
"ก็เออนั่นแหละ แล้วตกลงมึงเป็อะไร?"ปฏิทินถามต่อ
"ก็ไอ้อั๋นอะดิ!กูบอกให้ใส่เสื้อแขนยาวกางเกงขายาว แม่งเสือกใส่กางเกงขาสั้น เสื้อสีขาวแถมบางจนเห็นหัวนมอีก มันอยากให้คนอื่นเห็นมากรึไง!!!" เกมบ่นออกมาด้วยความหงุดหงิด
"แล้วมึงเป็อะไรกับเขา ถึงไปห้ามอะ"ต้าร์เอ่ยขึ้น
"..."เกมสตั้นไปชั่วขณะ
ปฏิทินเอ่ยเสริมเพื่อเตือนสติเพื่อน "มึงมีฉิมอยู่แล้วนะเว้ย แล้วอั๋นมันก็มีแฟนของมันอยู่แล้วด้วย"
"แต่กูกำลังจะเลิกกับฉิมไง"เกมแย้งขึ้น
ต้าร์เริ่มเข้าโหมดจริงจัง "ถึงมึงจะเลิกกับฉิม แต่อั๋นมันไม่ได้เลิกกับแฟนไง!"
ปฏิทินเสริมขึ้น "ถึงพวกกูจะเป็เพื่อนมึงนะ แต่กูว่ามึงไปเลิกกับฉิมแบบจริงจังเถอะ กูว่ามันไม่แฟร์สำหรับฉิมว่ะ ที่มึงยังรั้งเขาไว้ แล้วยังมีใจไปให้คนอื่นแบบนี้"
เกมนิ่งไปสักพัก ก่อนจะเอ่ยตอบด้วยน้ำเสียงรู้สึกผิด "กูสงสารฉิม"
"..."ต้าร์และปฏิทินเงียบ เพื่อให้เพื่อนได้พูดต่อ
"เพราะกูเป็คนแรกของเขา แล้วกูก็เคยสัญญาว่าจะอยู่กับเขาไปจนตาย.."
ปฏิทินและต้าร์ยื่นมือไปแตะไหล่เกมเพื่อปลอบ
ปฏิทินเอ่ยขึ้น "แต่ถ้ามึงอยู่เพียงเพราะคำสัญญา แต่ไม่ได้รักฉิมเขาแล้ว กูว่า มึงลองไปคุยกับเขาดู บางทีมันอาจจะทำให้มึงและเขาไม่ต้องอยู่ด้วยกันเพราะความอึดอัดแบบนี้ก็ได้นะ"
"..." เกมไม่ได้ตอบอะไรกลับ เขาเลือกที่จะเปิดขวดแอลกอฮอล์แล้วรินใส่แก้ว พร้อมกับยกดื่มเพื่อย้อมใจ
ต้าร์และปฏิทินมองอาการของเพื่อนที่เศร้า แต่ไม่รู้จะช่วยอะไรได้อีก นอกจากอยู่ข้าง ๆ
เกมยกดื่มจนหมดแก้ว จึงเติมน้ำแข็งอีก และไม่ลืมที่จะตักน้ำแข็งใส่แก้วให้เพื่อนทั้งสองด้วย เขารู้ว่าปฏิทินไม่ดื่มอะไรพวกนี้ เขาจึงซื้อน้ำอัดลมสีดำมาเผื่อด้วย
เกมทำการรินน้ำอัดลมให้ปฏิทินก่อน แล้วจึงตามด้วยการรินแอลกอฮอล์ให้ตัวเองและต้าร์
"แต๊งค์"ต้าร์และปฏิทินยิ้มตอบเกม หลังจากได้รับเครื่องดื่ม
ต่างคนต่างยกแก้วเครื่องดื่มของตัวเอง จู่ ๆปฏิทินก็เอ่ยถามต้าร์ขึ้น
"มึงกลับปทุมพรุ่งนี้ใช่ปะ?"
"อื้มใช่"
ปฏิทินพยักหน้าบอกว่าเข้าใจ
"แต่กูว่าจะไปลาออกว่ะ"ต้าร์เอ่ยต่อ
เพื่อนทั้งสองยิ่ง งง เป็ไก่ตาแตก จู่ ๆเพื่อนก็จะลาออกจากงาน ทั้งที่กำลังจะได้เลื่อนขั้นมาเป็ผู้จัดการ
"ห้ะ!!ลาออก?"ปฏิทินและเกมพูดพร้อมกันโดยมิได้นัดหมาย
"อื้ม"
"เกิดอะไรขึ้นวะ?"ปฏิทินเริ่มเป็ห่วงเพื่อนสนิท เกมมีสีหน้าไม่ต่างกัน
ต้าร์รีบตอบ ก่อนที่เพื่อนจะคิดเตลิดไปไกลมากกว่านี้ "ไม่มีอะไร กูแค่อยากมาทำงานใกล้บ้าน กะว่าจะมาหาสมัครธนาคารในจังหวัดนี่แหละ จะได้อยู่ใกล้..."แล้วมองไปที่ปฏิทิน
"ใกล้...?"ปฏิทินเลิกคิ้วสงสัย
เกมที่เห็นท่าทางแบบนั้นของเพื่อนทั้งสองก็อมยิ้มที่มุมปาก
"ใกล้พ่อกับแม่...กูไง"ต้าร์พยายามแถ
"อ๋อ..."ปฏิทินพยักหน้าเข้าใจ
เกมจึงเอ่ยแซว "พวกมึงเหมาะแกการไปเล่นซีรีย์เื่ นายธนาคารวุ่นวาย กับ เ้าชาย อินโทรเวิร์ต จริง ๆ"พร้อมกับยิ้มแซว
ปฏิทินหันมาโวยกลับ "ซีรีย์บ้าอะไรของมึง!หายเศร้าแล้วรึไง ค่อยมาแซวคนอื่นอะ"
"แหนะ!!!กูอุตส่าห์ลืมไปแล้ว มึงยังจะดึงกลับมาอีก"เกมกลับมาหงอยเหมือนเดิม
"...ขอโทษ.."ปฏิทินรู้สึกผิด
ต้าร์เห็นบรรยากาศเริ่มกลับมาอึมครึมอีกครั้ง จึงบอกให้ยกดื่ม "หมดแก้วเว้ย หมดแก้ว สงกรานต์ทั้งทีต้องสนุกหน่อยดิวะ"
ปฏิทินและเกมยกดื่มตาม แล้วต้าร์เริ่มเปิดเพลงเพื่อสร้างบรรยากาศให้ดูสนุกขึ้นมา ถึงแม้จะนั่งกันแค่สามคนก็ตาม
.
.
เวลา 00:24 น.
ทั้งสามคนเริ่มทยอยเก็บของพวกขวดแก้ว และขยะต่าง ๆเพราะต้องแยกย้ายกันกลับ เนื่องจากมันดึกมากแล้ว
รถกระบะของพวกอั๋นขับมาจอดที่หน้าบ้านของอั๋นพอดี เกมและเพื่อนอีกสองคนหันไปมอง
อั๋นก้าวขาลงจากท้ายกระบะ เนื้อตัวเต็มไปด้วยแป้งสีต่าง ๆและเสื้อที่เปียกจนแนบเนื้อแล้วเห็นนมชัดเจน เกมเห็นดังนั้นอารมณ์หงุดหงิดที่สะสมมาทั้งวันปะทุขึ้น เกมพุ่งไปหาอั๋นทันที
"เฮ้ย!!มึงจะไปไหน?"ปฏิทินและต้าร์ะโตามหลังเกม ที่จู่ ๆก็รีบสาวเท้าออกไป
15K
