เวโรนิก้าตัดสินใจที่จะกลับไปทำงานที่โรงพยาบาลหลัก และได้บอกกับทุกๆคนในโรงพยาบาลรวมถึงซานและแทอูก็รู้เื่ไปพร้อมๆกัน
-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
ทุกคนใเล็กน้อยแต่ก็แสดงความยินดีกับเธอและทีมห้องฉุกเฉินก็นัดกันเพื่อไปเลี้ยงส่งเวโรนิก้าที่ร้านแห่งหนึ่งที่ไปกันประจำในวันสุดท้ายที่เวโรนิก้าจะอยู่ที่นี่ แทอูเสียใจกับเื่นี้แต่ก็ไม่ได้แสดงออกมามากมายนักซานได้หันมาถามแทอูว่า "นายโอเคไหม" แทอูเพียงแค่ยิ้มตอบกลับเท่านั้นไม่ได้มีคำพูดหรือท่าทีใดๆเขาครุ่นคิดอยู่สักพักว่าจะสารภาพความในใจกับเธอดีไหม หลังจากนั้นไม่นานเขาตัดสินใจที่จะสารภาพความในใจ
ให้เวโรนิก้าได้รับรู้เขารอจังหวะที่เวโรนิก้าออกไปเข้าห้องน้ำเพื่อที่จะเดินตามไปจะได้คุยกันแค่สองคน
แต่เหตุการณ์ไม่คาดคิดก็เกิดขึ้น "ฉันกำลังจะแต่งงานในเร็วๆนี้ เลยอยากจะชวนทุกคนไปร่วมงานแต่งฉันค่ะ"
เวโรนิก้าเธอได้บอกกับทุกคนพร้อมหน้าพร้อมตาทุกคนยินดีและดีใจกับเธอมาก แทอูได้ยินแบบนั้นก็นิ่งไปพักหนึ่งและกล่าวแสดงความยินดีกับเธอ
"ฉันดีใจกับเธอด้วยนะ เวโรนิก้า" เขาพูดออกมาด้วยเสียงที่สั่นเล็กน้อย (ค่อยๆลุกและเดินออกไป)
"นายจะไปไหนน่ะ" เวโรนิก้าเอ่ยถาม
"ไปเข้าห้องน้ำน่ะ เดี๋ยวมาหน่า" แทอูตอบกลับพร้อมกับรอยยิ้มบางๆ
(เวโรนิก้าพยักหน้าเล็กน้อย)
เช้าวันที่เวโรนิก้าจะต้องเดินทางกลับไปทำงานที่โรงพยาบาลหลักเธออำลาทุกๆคนและบอกว่าจะกลับมาเยี่ยมอีกครั้ง ทุกคนโบกมืออำลาเธอรวมถึงแทอูก็มาส่งเธอขึ้นรถเช่นกัน แทอูตัดสินใจที่จะไม่บอกความในใจกับเธอและปล่อยให้เธอไปมีความสุขกับชีวิตของเธอเอง แต่เขาไม่ได้รู้สึกเสียใจที่ตัดสินใจแบบนั้นเขาแค่คิดว่า มันคือสิ่งที่เธอเลือกและมันคืออนาคตของเธอแทอูเพียงแค่้าเวลาในการปรับตัวหลังจากที่เธอจากไปเพียงเท่านั้นถึงแม้ภายในใจของเขายังคงคิดถึงเธอเสมอ แต่ก็รับรู้ได้ว่าเธอกำลังมีความสุขอยู่ที่ตรงนั้น เป็แบบนี้น่ะดีแล้วล่ะ
เื่ราวจบลงและแทอูก็ทำงานอยู่ที่โรงพยาบาลนี้ เขาพยายามทำงานหนักขึ้นเรื่อยๆเพื่อที่จะบังคับตัวเองไม่ให้คิดถึงเธอและเื่ราวต่างๆที่ผ่านมา ทุกคนในโรงพยาบาลนี้รับรู้ถึงความรู้สึกของแทอูแต่ก็ไม่ได้มีใครพูดอะไรเพียงแค่ทำความเข้าใจกับสิ่งที่เขากำลังเผชิญอยู่และช่วยกันประคับประคองเขาขึ้นมา เพื่อที่จะให้เขากลับมายิ้มและมีความสุขได้เหมือนเดิมทุกๆวันเขาจะนั่งมองดูดวงดาวบนฟากฟ้าและพูดออกไปว่า
"สุดท้ายผมก็กลับมาโดดเดี่ยวอีกครั้ง"
ขอบคุณที่อ่านจบนะคะ