ซวงจื้อฮวาพยุงตัวเองลุกขึ้นและอุ้มห่อผ้าที่ยังเหลือผลไม้อีกสองสามลูก นางเดินต่อไปตามทิศทางที่นางตั้งใจเอาไว้แต่แรก กระทั่งเกือบถึงยอดเขาในตอนพระอาทิตย์เกือบตกดิน นางมองเห็นกระท่อมเก่าโทรมที่ดูแล้วไม่น่าจะกันสิ่งใดได้ด้านข้างลำธาร ซวงจื้อฮวาแข็งใจเดินไปเผื่อจะมีคนให้นางสอบถามสิ่งใดได้บ้าง
แต่เมื่อนางเดินมาถึงหน้าประตูกระท่อมผุพัง นางก็รู้สึกได้ว่าที่นี่ไม่น่าจะมีใครอยู่มานานมากแล้ว เพราะประตูนั้นมีสภาพแทบจะหลุดออกมาอยู่รอมร่อ ซวงจื้อฮวาถอนหายใจแล้วลองเดินสำรวจทั้งภายในและภายนอกกระท่อมหลังนี้ ถึงแม้มันแทบจะกันสิ่งใดไม่ได้ แต่ด้านในกลับมีห้องที่นางพอจะใช้พักอาศัยได้อยู่ห้องหนึ่ง ด้านในยังมีที่นอนหมอนและผ้าห่มเก่าขาดให้นางพอใช้เพิ่มความอบอุ่นได้บ้าง หากนางซักตากสักหน่อยก็คงใช้ได้อีกหลายปี
ซวงจื้อฮวาพักเื่การทำความสะอาดเอาไว้เสียก่อน ตอนนี้มืดแล้ว นางไม่อาจทำสิ่งใดได้ ซวงจื้อฮวาที่เหลือผลไม้อีกหนึ่งลูกจึงนั่งกินก่อนจะนอนพักผ่อนเพื่อทำงานในวันพรุ่งนี้
รุ่งเช้า ซวงจื้อฮวาที่ได้นอนในห้องใหม่ของนาง ตื่นมาพร้อมอาการปวดขาและเท้าเช่นเดิม นางฝืนถอดรองเท้าที่ติดกับาแบนฝ่าเท้าของนางออกเมื่อคืนนี้ ตอนนี้สภาพเท้าของนางแตกจากการพุพองไม่รู้ว่านานเท่าไหร่ วันนี้นางตัดสินใจที่จะไม่สวมรองเท้า อย่างไรที่นี่ก็มีเพียงนางคนเดียว ไม่ว่านางจะทำสิ่งใดก็ไม่มีใครจะมาต่อว่าหรือกลั่นแกล้งนางให้เ็ปอีก
ซวงจื้อฮวาบีบนวดขาเล็ก ๆ ของนางสักพักก่อนจะกัดฟันลุกขึ้นเก็บที่นอนเก่าที่นางใช้นอนเมื่อคืนออกไปทำความสะอาดข้างลำธาร ดูเหมือนตอนนี้นางจะแข็งแรงขึ้นนิดหน่อยหลังจากนอนพักอย่างไม่มีความกังวลมาทั้งคืน
ซวงจื้อฮวาค่อย ๆ ทำความสะอาดไปทีละอย่างอย่างไม่เร่งรีบ นางไม่อยากเปลืองแรงมากเกินไปในตอนนี้ รอให้นางตากทุกอย่างเสร็จก่อนนางค่อยเดินหาผักป่าหรือผลไม้กินเอาก็แล้วกัน ลำธารที่นางอยู่ตอนนี้ลึกกว่าลำธารเล็ก ๆ ที่นางตกลงไปก่อนขึ้นเขาจนมาถึงที่นี่ ซวงจื้อฮวาเห็นปลาแหวกว่ายอยู่ไม่น้อยเลยทีเดียว แต่นางไม่เคยจับปลามาก่อนในชีวิต จึงทำได้เพียงเดินหาผักป่าและผลไม้เท่านั้น
กว่าที่นางจะซักตากทุกอย่างเสร็จก็เกือบชั่วยามครึ่งแล้ว นับว่าเ้าของกระท่อมคนเดิมมีความสามารถไม่น้อย ถึงแม้ที่นี่จะดูทรุดโทรม แต่ของใช้จำเป็ที่บ้านหลังหนึ่งควรจะมี ที่นี่กลับมีเช่นกัน ไม่ว่าจะเป็เตาทำอาหาร หม้อ ไห กระทะ เครื่องครัว ถ้วยชามต่าง ๆ แม้แต่กาน้ำชาและถ้วยชาก็ยังมี นางนึกไม่ออกจริง ๆ ว่าคนเช่นไรมาอาศัยอยู่ในสถานที่รกร้างเช่นนี้
หลังจากตากผ้าทุกอย่างแล้ว ซวงจื้อฮวาหาบถังน้ำมาเช็ดถูทำความสะอาดบ้านภายในให้ดีกว่าเดิมอีกครึ่งชั่วยาม นางนั่งพักหลังเสร็จงานไม่นานนัก จากนั้นจึงเดินไปที่ครัวเพื่อนำมีดเล่มเก่าออกไปหาอาหารพร้อมสะพายตะกร้าผุพังไปด้วย รอให้นางแข็งแรงกว่านี้เสียก่อน นางจะลองหัดสานตะกร้าเช่นนี้ดู ถึงแม้จะไม่เคยทำ แต่ใช่ว่านางจะไม่สามารถเรียนรู้ด้วยตนเองได้
ซวงจื้อฮวาใช้ชีวิตหาอาหารป่าเช่นนี้มาตลอดสี่เดือนที่ผ่านมา แต่วันนี้ขณะที่นางกำลังนั่งกินผักป่าผัดเห็ดหอมของนางอยู่ นางกลับอาเจียนออกมาอย่างสุดจะกลั้น อาการพะอืดพะอมนี้นางเป็มาได้สักพักแล้ว แต่นางเพียงคิดว่าตนเองร่างกายกำลังปรับตัวกับอาหารจากป่าเท่านั้นจึงไม่คิดมาก
ตอนนี้ซวงจื้อฮวาเริ่มสงสัยแล้วว่านางอาจจะท้องก็เป็ได้ นางเคยเห็นว่าอนุกังมีอาการเช่นนี้ตอนท้องบุตรสาวของนาง ตอนนั้นนางเพิ่งอายุสองขวบกว่า แต่ความจำของนางดีมาั้แ่จำความได้ ไม่ว่าใครสอนสิ่งใดหรือทำสิ่งใด นางจำได้ทั้งหมด ทำให้สิ่งที่คนพวกนั้นทำร้ายนางมาตลอดก็ยังคงติดอยู่ในความทรงจำของนางเช่นกัน
ซวงจื้อฮวานั่งคิดว่าประจำเดือนของนางหายไปได้น่าจะสี่เดือนแล้ว นี่อาจเพราะวันนั้นนางไม่ได้กินยาป้องกันการตั้งครรภ์ก่อนออกจากจวนกระมัง แต่วันเวลาผ่านมาเนิ่นนานปานนี้แล้ว นางไม่อาจแก้ไขสิ่งใดได้อีก ในเมื่อเด็กคนนี้เกิดมาในท้องของนาง นางก็จะเลี้ยงดูเขาเองตามที่ชะตาของนางกำหนดมาก็แล้วกัน
ซวงจื้อฮวาหลังจากมั่นใจว่าตนเองท้องแล้ว นางระมัดระวังในการทำสิ่งต่าง ๆ มากขึ้น นางเรียนรู้การจับปลาโดยขุดหลุมดักปลาเอาไว้ ไม่รู้ว่าเ้าของบ้านคนเก่าทำเอาไว้หรือหลุมนี้เกิดโดยธรรมชาตินางก็ไม่ทราบ แต่นางสังเกตเห็นในหลุมเล็ก ๆ ริมลำธารใหญ่นี้มีปลาตัวสองตัวอยู่ในนี้ทุกวันที่นางมาดู นางจึงขุดหลุมให้ใหญ่ขึ้นกว่าเดิมเล็กน้อย
นับั้แ่นั้นมา ซวงจื้อฮวาจะมีปลาเป็อาหารทุกมื้อของนาง ถึงแม้ที่นี่จะไม่มีเครื่องปรุงใด ๆ ซวงจื้อฮวาก็หาผักป่าต่าง ๆ มาผสมผสานจนพอจะมีรสชาติดีขึ้นบ้าง นางไม่รู้จักผักป่ามากมายนัก เนื่องจากที่ผ่านมานางมักใช้วัตถุดิบจากครัวของจวนทำอาหารมาตลอด ในเมื่อตอนนี้นางไม่สามารถออกจากูเาแห่งนี้ได้ นางจึงต้องหาสรรพคุณของสิ่งต่าง ๆ ในป่าด้วยตัวเอง
ท้องของซวงจื้อฮวาขยายใหญ่ขึ้นตามอายุครรภ์ของนาง น่าแปลกทีู่เาแห่งนี้หน้าหนาวไม่ได้หนาวมากนัก แต่อากาศกลับเย็นสบายพอดีกับท้องของนางที่เริ่มอึดอัดมากขึ้น เสื้อผ้าเก่าของนางแทบจะใส่ไม่ได้เพราะขนาดเล็กเกินกว่าท้องของนางมาก นางนึกเสียดายที่ไม่มีเข็มกับด้ายที่นี่ ไม่เช่นนั้นนางคงสามารถขยายเสื้อผ้าของนางได้บ้าง
ในเมื่อซวงจื้อฮวาไม่สามารถทำสิ่งใดกับเสื้อผ้าได้ นางจึงไม่อยากคิดถึงเื่เหล่านี้อีก มีสิ่งใดนางก็จะใช้แค่เพียงเท่านั้น ซวงจื้อฮวาที่นับวันเวลาก็พบว่าตนเองท้องได้หกเดือนแล้ว อีกไม่กี่เดือนนางก็จะคลอด แต่ที่นี่ไม่มีสิ่งมีชีวิตอื่นนอกจากนาง แล้วนางจะไปหาหมอตำแยมาจากที่ใดกัน?
ซวงจื้อฮวาพยายามหาเสบียงอาหารมาเก็บเอาไว้มากกว่าปกตินับจากวันนั้นเป็ต้นมา นางกลัวว่าถ้าท้องโตมากกว่านี้อาจเกิดอุบัติเหตุจนทำร้ายลูกของนางได้ ซวงจื้อฮวาจึงวางแผนการมากมายเอาไว้เสียก่อน ในเมื่อนางไม่สามารถหาหมอตำแยได้ นางจำเป็ต้องคลอดลูกคนนี้ด้วยตัวเอง เท่าที่นางจำได้ตอนที่อนุกังคลอดบุตร นางเห็นบ่าวต้มน้ำและเตรียมผ้าสะอาดเอาไว้มากมาย นางไม่รู้ว่าของเหล่านี้เตรียมไว้ใช้ทำสิ่งใด แต่ในเมื่อนางต้องคลอดเช่นกัน นางก็จะหาเตรียมเอาไว้ก่อน
ในบ้านเก่าหลังจากที่นางอยู่มาเป็เวลากว่าครึ่งปี ซวงจื้อฮวาค้นพบกล่องที่ซ่อนไว้ด้านในเตียงด้านล่าง นางลากมันออกมาเปิดดูก็พบว่ามีเงินอยู่จำนวนไม่น้อย ภายในกล่องยังมีจดหมายที่เขียนเอาไว้ถึงผู้ที่มีวาสนาพบกล่องใบนี้อีกด้วย นางถึงกับแปลกใจกับเนื้อความในจดหมาย นี่แสดงว่าเ้าของเดิมตั้งใจจะมอบให้คนที่มีชะตาได้มาอยู่อาศัยที่นี่ต่อจากเขาสินะ
เนื้อความในจดหมายไม่ได้บอกว่าเขาชื่อแซ่อะไร แต่เขาบอกว่าเหตุที่เขามาอาศัยอยู่ที่นี่เป็เพราะเขาสูญเสียคนในครอบครัวไปหมดจากเพื่อนทรยศ เขาเสียใจมากจนทิ้งทุกอย่างที่เคยมีแล้วนำสมบัติติดตัวมาเพียงแค่ในกล่องนี้กล่องเดียวเท่านั้น หลังจากเขาอาศัยอยู่เกือบยี่สิบปี เขาจึงตัดสินใจกลับไปแก้แค้นให้ครอบครัวของเขา หากเขารอดชีวิตมาได้ก็จะกลับมาอาศัยอยู่ที่นี่จวบจนตาย แต่หากเขาไม่รอด บ้านนี้และกล่องสมบัติของเขาจะขอมอบให้ผู้ที่มีวาสนาชะตาต้องกัน
ซวงจื้อฮวาน้ำตาปริ่มแทบจะไหลลงมา นางไม่คาดคิดเลยจริง ๆ ว่าจะเป็นางที่มาพบกระท่อมหลังนี้ และนางยังได้พบกล่องสมบัติกล่องนี้เสียอีก นางไม่รู้ว่าเหตุใดนางจึงอยากดูที่ใต้เตียง ทั้งที่นางอยู่มานานขนาดนี้ ไม่เคยมีสักวันที่นางจะสนใจใต้เตียงนี้มาก่อน หรืออาจเป็เพราะลูกของนางกันนะ นางถึงได้อยากมีสิ่งที่ใช้เลี้ยงดูเขาได้บ้าง นางจึงตรวจสอบกระท่อมนี้อีกครั้งในส่วนที่นางไม่เคยดูมาก่อน
ซวงจื้อฮวาวางจดหมายที่ผู้มีพระคุณที่เป็เ้าของกระท่อมนี้มาก่อนเขียนเอาไว้ข้าง ๆ นางนั่งนับตั๋วแลกเงินและเงินตำลึงในกล่องทั้งหมดอยู่นานกว่าจะรู้ว่าตอนนี้นางรวยแล้ว เฉพาะตั๋วแลกเงินใบละหนึ่งพันตำลึงก็มีมากกว่า 50 ใบ ก้อนเงินตำลึงอีกนับเกือบห้าพันตำลึง ยังมีปิ่นทอง กำไลทองและต่างหูทองอีกอย่างละสามคู่ด้วย
ซวงจื้อฮวาวางแผนว่านางจะทำสิ่งใดได้บ้าง นางนั่งคิดวนเวียนไปมาอยู่นาน แต่สุดท้ายก็มาจบลงตรงที่นางกำลังท้องอยู่อีกครั้ง นางไม่สามารถเดินทางไกลถึงขนาดนั้นได้เพื่อไปซื้อของใช้จำเป็ และนางยังไม่รู้ด้วยว่าตอนนี้นางอยูู่เาของเมืองใด นางจำสิ่งใดไม่ได้ั้แ่นางออกจากเมืองหลวงอย่างเหม่อลอยในตอนนั้น นางมาถึงที่นี่ได้ด้วยชะตาฟ้าลิขิตอย่างที่นางร้องขอในวันนั้นจริง ๆ
26K
