แก้วกานดาใช้เวลารอรถนานเกือบชั่วโมงและรอรถรับจ้างอีกนานกว่าจะกลับถึงบ้านก็ตอนบ่ายชลธีที่เห็นมารดาลงมาจากรถรับจ้างก็วิ่งเข้ามาสวมกอดเธอกาญจนาเดินออกไปถือกระเป๋าช่วยเธอแล้วรีบชวนให้เข้าไปคุยกันในบ้าน
“ทำไมมาได้ล่ะลูก”กาญจนาถามอย่างสงสัย
“จริงๆแล้วธารเขาขังแก้วไว้ให้เป็นางบำเรอของเขาค่ะแม่ แล้ววันนี้แม่ของเขามาเห็นเข้าและหาว่าแก้วหลอกเอาเงินธารมาให้ผู้ชายคนอื่น ธารเลยปล่อยแก้วกลับมาแล้ว...เขาก็เกลียดแก้ว แบบไม่มีวันให้อภัย” แก้วกานดาเล่าความจริงให้มารดาฟังพยายามไม่ร้องไห้ กลัวว่าชลธีจะใ
กาญจนาเอามือทาบอกด้วยความใไม่คิดว่าจะเกิดเหตุการณ์ซ้ำรอยกับเมื่อห้าปีที่แล้วขึ้นโดยมีธาริณีเป็ตัวแปรสำคัญ
“ทำไมไม่บอกเขาล่ะแก้วว่าไอซ์เป็ใคร” กาญจนาถาม
“แก้วคิดจะบอกนะคะเคยเกริ่นถามออกไปธารเขาบอกว่าถ้าแก้วท้องนั่นหมายความว่าเด็กไม่ใช่ลูกของเขาอย่างแน่นอน”แก้วกานดาบอกแล้วร้องไห้ออกมาอย่างเ็ปกาญจนานั้นถึงกับโกรธธาราที่ทำให้แก้วกานดาต้องเสียใจเขาไม่เคยเฉลียวใจเลยว่าคนรักที่เรียนด้วยกันมาถึงสี่ปีจะดูไม่ออกเลยหรือว่าแก้วกานดาเป็คนอย่างไรคนแบบนี้กาญจนาก็ถือว่าดีแล้วที่ไม่ได้มาเป็ลูกเขย
“ไม่เป็ไรนะแก้วต่อไปเราก็อยู่ด้วยกันอย่างมีความสุขเหมือนที่ผ่านมาดีแล้วที่เราไม่ได้อยู่ร่วมกับคนจิตใจคับแคบแบบนั้นโชคดีแล้วที่ไอซ์ไม่ต้องมีพ่อที่หูหนวกตาบอดและย่าที่จิตใจไม่ดีแบบนั้น”กาญจนาปลอบบุตรสาว
“ค่ะแม่แก้วเองก็ได้รับความเ็ปมามากพอแล้ว ต่อไปแก้วจะขอใช้ชีวิตอย่างอิสระและมีความสุขอยู่กับแม่และไอซ์แค่เราสามคนก็พอค่ะ” แก้วกานดาบอกมารดา มองหน้าชลธีที่ตั้งใจฟังด้วยสีหน้าที่งุนงงแต่ก็ยังไม่ยอมปล่อยมือจากเอวของเธอเลย
“แม่ทานข้าวมาหรือยังครับวันนี้ยายทำต้มจืด ไอซ์ช่วยยายปั้นหมูด้วย”ชลธีอยากอวดมารดาว่าเขานั้นช่วยกาญจนาทำอาหาร
“ยังเลยครับแม่หิวมากเลย อยากลองชิมฝีมือไอซ์แล้วสิ ว่าจะอร่อยหรือเปล่า”แก้วกานดาหันไปให้ความสนใจกับลูกชายที่กำลังพยายามเอาใจเธออยู่
“งั้นเราไปกินข้าวกันเถอะครับ”ชลธีบอกแล้วจูงมือมารดาเข้าครัวไปอย่างอารมณ์ดี กาญจนามองภาพน่ารักนั้นอย่างสุขใจภาวนาให้ครอบครัวมีความสุขอย่างนี้ตลอดไป
*********************
ธาราเสียใจกับคำโกหกหลอกลวงของแก้วกานดาเป็ครั้งที่สองครั้งนี้เขาเ็ปพอๆ กับครั้งแรก แต่ว่ายังแยกแยะระหว่างเื่งานและเื่ส่วนตัวออก
สิตางค์แวะมาหาเขาที่บริษัทมันยิ่งทำให้เขานั้นหงุดหงิดมากยิ่งขึ้นเธอนั่งเฝ้าเขาทำงานทั้งวัน เกาะติดเป็ปลิงจนเขาไม่สามารถขยับตัวทำอะไรได้เลย
“ขอร้องล่ะคุณกลับไปก่อนเถอะ นั่งเฝ้าผมแบบนี้ ผมไม่มีสมาธิทำงานเลย” ธาราบอกเธอหลังจากโดนเธอเฝ้าตามติดเขาอย่างนี้มาสามวันแล้วยิ่งวันนี้เป็วันพุธเขาก็ยิ่งคิดถึงความทรงจำที่เคยมีแก้วกานดายิ่งทำให้เขาหงุดหงิดและรำคาณสิตางค์มากเป็สองเท่า
“งั้นเย็นนี้พี่ธารต้องไปรับสิไปทานข้าวเย็นด้วยกันนะคะไม่อย่างนั้นพรุ่งนี้สิก็จะมาอีก” สิตางค์ยื่นข้อเสนอให้กับเขา
“ตกลง”ธารารับปากไปส่งๆ เพราะอยากให้เธอไปให้พ้นๆ หน้าของเขาในตอนนี้
“งั้นเย็นนี้สิจะรอที่บ้านนะคะ”สิตางค์บอกเขาแล้วเดินกรีดกรายออกจากห้องทำงานของเขาไป
สิตางค์เดินไปถึงรถก็มีสายเรียกเข้าจากสิงหาเธอรับสายอย่างรำคาญนิดๆ
“ว่าไงคะ”
“เปิดดูในแชทสิ”สิงหาบอกแล้ววางสายไป
สิตางค์เปิดดูข้อความแชทที่สิงหาส่งมาให้แล้วถึงกับตาโตเมื่อเห็นคลิปที่เขาส่งมาให้แล้วรีบโทรกลับทันที
“แก้าอะไร”เธอถามอย่างโมโห
“แค่เรากลับมาเป็เหมือนเดิมแค่นั้นเอง” สิงหาบอกแล้วลอบยิ้มอยู่ปลายสาย
“ไม่มีวันฉันมีคนใหม่แล้ว” สิตางค์บอก
“งั้นก็จ่ายมาสามแสน”สิงหาบอก เขาไม่ได้้าแค่นี้ แต่สามแสนมันแค่ซื้อเวลาให้เธอเท่านั้น
“ฉันจะโอนให้แต่แกต้องลบคลิปนั่นไป”
“ลบให้โง่สิจ่ายมาก่อนสามแสน ใช้หมดเมื่อไรจะโทรมาขอใหม่” สิงหาพูดแล้วหัวเราะอยู่ปลายสายอย่างชอบใจสิตางค์กำมือแน่นเธอไม่มีวันยอมเสียรู้คนอย่างสิงหาโดยเด็ดขาด
สิตางค์โทรไปยกเลิกนัดธาราทำให้เขาโล่งใจเป็อย่างมาก แล้วเธอก็ขับรถตรงไปที่บ้านของเธอแล้วโทรปรึกษาตำรวจชั้นผู้ใหญ่ที่เคยมาชอบพอเธอพร้อมให้ปิดข่าวเื่นี้แลกกับการที่เธอยอมขึ้นเตียงกับเขา
ทันทีที่ได้ยินข้อเสนอเขาก็ให้ตำรวจบุกเข้าจับกุมและให้ทำการกำจัดคลิปอนาจารนั้นออกจากโทรศัพท์และคอมพิวเตอร์ของสิงหาทันทีพร้อมยัดยาเสพติดเพื่อเพิ่มข้อหาให้เขา
สิตางค์ดีใจมากที่สิงหาถูกจับได้ภายในเวลาไม่กี่ชั่วโมงและคลิปของเธอก็ถูกลบไปแล้ว
นายตำรวจชั้นผู้ใหญ่นัดเจอสิตางค์ตามข้อเสนอในคืนนั้นทันทีสิตางค์ไม่ปฏิเสธเธอรีบไปตอบแทนเขาตามที่ตกลงกันทันทีเช่นกัน
*********************
เช้าวันต่อมาสิตางค์ที่เจ็บหนักจากการร่วมรักแบบซาดิสม์เธอไม่ได้ไปหาธาราและบอกเขาว่าเธอไปเที่ยวต่างจังหวัดกับเพื่อนจะกลับในสัปดาห์หน้าเลยทำให้ธารานั้นโล่งใจเป็อย่างมาก
เลขานุการของธาราเข้ามาเก็บแฟ้มเอกสารบนโต๊ะออกไปแล้วกลับเข้ามาอีกครั้งด้วยท่าทางที่ดูเป็กังวลเล็กน้อย
“ท่านรองค่ะคือว่าดิฉันจะขอลางานสองสัปดาห์ค่ะ” เธอบอกเขา
ธาราเลยบอกให้เธอนั่งลงคุยกับเขาว่าเธอมีปัญหาอะไรถึง้าลางานนานขนาดนั้น
“มีปัญหาอะไรหรือเปล่า”เขาถามเธอ
“คือว่าน้องชายของดิฉัน้ารับบริจาคสเต็มเซลล์ฉันเลยต้องไปบริจาคให้เขาค่ะ” เธอบอกธาราแล้วก้มหน้าลง
“ทำไมต้องเป็คุณล่ะของคนอื่นเข้ากันไม่ได้หรือยังไง” ธาราถามพอพูดถึงเื่นี้ก็อดแค้นแก้วกานดาไม่ได้ นอกจากจะหลอกเอาเงินเขาแล้วยังหลอกให้เขาช่วยบริจาคไขกระดูกให้คนอื่นอีก
“คือถ้ารอจากคนที่เข้ากันได้ก็คงต้องรออีกนานค่ะเพราะไม่รู้ว่าจะเจอเมื่อไร แต่ความเป็ไปได้มากที่สุดคือพี่น้องสายเืเดียวกันหรือพ่อแม่ลูก ซึ่งดิฉันเป็พี่สาวของเขา ไปตรวจมาแล้ว หมอเลยจะนัดวันเลยมาถามท่านรองก่อนค่ะว่าจะให้ลาได้เร็วที่สุดตอนไหนเพราะต้องรักษาตัวต่อเป็สัปดาห์กว่าจะมาทำงานต่อได้” เธอบอกเขา
“งั้นเรียกคุณอรมาหาผมให้คุณถ่ายงานให้เขา แล้วลาไปเลย” ธาราบอกเธอพลางคิดว่าทำไมชลธีที่ได้รับเต็มเซลล์จากเขาถึงโชคดีที่สามารถเข้ากันได้
หลังจากอนุมัติวันลาให้กับเลขานุการสาวได้สำเร็จเขาก็นั่งนึกถึงตอนที่แก้วกานดาเกริ่นถามเื่ท้องจากเขาแล้วสลัดความคิดนั้นออกไป แต่เขาทนไม่ไหวเลยรีบตรงไปที่โรงพยาบาลทันที
ธาราไปขอพบแพทย์ที่รับผิดชอบตอนที่ดูดไขกระดูกจากเขาแล้วขอรายชื่อผู้รับบริจาคว่าเป็ใคร
“ชลธีสุยะระ ค่ะ เด็กชายชลธี สุยะระ” เธอบอกธาราเขานิ่งไปชั่วขณะก่อนที่จะถามออกไปอย่างสงสัย
“มีความเป็ไปได้ไหมครับหมอถ้าเวลาผมมีเพศสัมพันธ์แล้วผมสวมถุงยางอนามัยแค่ตอนท้ายแล้วคู่นอนจะตั้งครรภ์”
“มีค่ะเพราะในน้ำหล่อลื่นขณะที่มีเพศสัมพันธ์ก็มีอสุจิเจือจางออกมาด้วยถึงปริมาณน้อยแต่ก็มีโอกาสตั้งครรภ์ได้นะคะ” เธอบอกเขาอย่างใจเย็น
ธารานิ่งไปสักพักเขาไม่อยากคิดเลยว่าถ้าหากชลธีคือลูกของเขาขึ้นมาจริงๆ เขาจะทำอย่างไร แล้ววันนั้นที่แก้วกานดาถามเขาแล้วเขาตอบไปว่าไม่มีวันยอมรับลูกที่เกิดจากเธอนั้นเธอแค่เกริ่นถามเล่นๆ หรือว่าเธอพยายามจะบอกเขาถ้าเธอพยายามจะบอกเขาแต่เขากลับตัดความหวังของเธอลงไปด้วยตัวเองเธอต้องมองเขาเป็คนที่จิตใจคับแคบอย่างแน่นอน
“มีความเป็ไปได้ไหมครับว่าผมอาจเป็พ่อของเด็กคนนี้ เพราะสเต็มเซลล์เข้ากันได้” ธาราถามออกไปตรงๆ
“ก็มีความเป็ไปได้นะคะที่อาจเข้ากันได้เพราะเป็สายเืเดียวกันหรือความโชคดีของคนไข้ที่เจอสเต็มเซลล์ที่เข้ากันได้โดยบังเอิญ”แพทย์หญิงตอบอย่างเป็กลาง เพราะยังไม่มีข้อมูลอะไรสามารถชี้ชัดได้
ธาราพยักหน้ารับทราบแล้วขอตัวกลับออกไปเขากลับจากโรงพยาบาลแล้วตรงกลับห้องพักไปอย่างคนที่เสียอาการคิดไม่ตกเลยว่าเขาควรทำอย่างไรกับเื่นี้ดี ถ้าเธอตั้งครรภ์หลังจากเลิกกับเขาไปทำไมเธอไม่ยอมบอกเขา ทำไมต้องหนีจนเขาไม่สามารถตามตัวเธอได้แล้วทำไมเธอไม่เอาเช็คที่ธาริณีให้ไปขึ้นเงิน ทั้งๆ ที่ตอนนั้นเธอบอกเขาเองว่า้าเงินเพื่อไปจากเขา
วันที่เขาไล่เธอไปนั้นเขาก็ลืมถามมารดาเื่นี้เสียสนิทแต่ก็ไม่อยากใจร้อนไปถามอะไรตอนนี้ เพราะเขารู้สึกว่าธาริณีอาจอยู่เื้ัเื่นี้ก็เป็ได้ยิ่งคิดธาราก็ยิ่งรู้สึกแย่ ตอนนี้เขาไม่รู้แล้วว่าความจริงคืออะไรแล้วสิ่งที่เขาทำกับแก้วกานดานั้นถูกต้องหรือไม่ แล้วถ้าธาริณีอยู่เื้ัจริงเขาจะทำอย่างไรในเมื่อเธอเป็มารดาบังเกิดเกล้าของเขา แต่ธารายังไม่ปักใจคิดอะไรในตอนนี้ก่อนอื่นเขาต้องพิสูจน์ให้ได้ก่อนว่าชลธีนั้นเกี่ยวข้องอย่างไรกับเขาและแก้วกานดาเขาจึงโทรหาเพื่อนที่มีอำนาจจัดการเื่นี้ให้เขาได้
“ฉันอยากรู้ที่อยู่ของคนที่ชื่อชลธี สุยะระ ช่วยตามให้หน่อยได้หรือเปล่า” ธาราบอกจุดประสงค์ออกไป
“นามสกุลคุ้นๆนะ” เพื่อนของเขาถามกลับมา
เพราะธาราเคยให้เขาเคยตามหาแก้วกานดาและกาญจนาผ่านฐานข้อมูลทะเบียนราษฎร์แล้วแต่ว่าทั้งสองนั้นยังไม่แจ้งย้ายออกจากที่อยู่เดิมของบ้านเช้าหลังนั้น
“อืมก็น่าจะเกี่ยวข้องกันแหละ ดูให้หน่อย” ธาราบอก
“พรุ่งนี้เดี๋ยวโทรบอก”เพื่อนของธารารับปากและวางสายไป ไม่เข้าใจว่าป่านนี้ทำไมธารายังไม่เลิกตามหาผู้หญิงคนนั้นสักทีตลอดห้าปีที่ผ่านมา ธารานั้นยังให้เขาค้นหาฐานข้อมูลเธออยู่เรื่อยๆ แต่ก็ไม่เคยเจอข้อมูลที่เขา้า
ธาราวางโทรศัพท์มือถือไว้ที่โซฟาแล้วนั่งเอนกายด้วยความเหนื่อยล้า คิดวนเวียนไปมาเื่ของแก้วกานดาไม่หยุด ทั้งๆ ที่พยายามนึกถึงเื่อื่นแล้ว
“ชลธีเป็อะไรกับคุณกันแน่นะแก้วเขาใช่ลูกของเราหรือเปล่า” ธาราคิดหาเหตุผลต่างๆ นานาทั้งชื่อชลธีที่มีความหมายว่าสายน้ำเหมือนอย่างเขาทั้งการที่เธอมาขอร้องให้เขาไปบริจาคไขกระดูกให้ชลธีทุกอย่างมันสมเหตุสมผลจนทำให้เขาแทบนั่งไม่ติดที่ อยากรู้ความจริงเร็วๆ
*********************
1K
