“ให้เข้ามา”
สิ้นสุดคำพูดไปไม่ถึงสามนาที ก็มีกลุ่มคนแต่งตัวดีบงบอกฐานะเดินเข้ามา และพวกเขาเ่าั้เข้ามาอย่างผู้ดี ที่สำคัญหน้าตาดีทุกคน คนที่นั่งอยู่ข้างในก็อึ้งไปสิ ไม่คิดว่าไอ้โจรที่มันนั่งกอดท่านหญิงอยู่ตรงนี้จะเป็ครอบครัวเดียวกับกลุ่มคนที่เดินเข้ามา
“ป๊า เสือ”
คำอุทานที่ออกจากคนข้างกายทำให้ท่านหญิงที่ถูกอบรมมาดียกมือขึ้นไหว้ทุกคนอย่างสง่างามสมฐานะท่านหญิง ฝ่ายทุกคนที่เข้ามา เห็นคุณดวงแข นางงามเก่าที่รู้จักกันดีก็พากันสวัสดีด้วยความเคารพ
“สวัสดีครับ ผมเป็พ่อของเ้าสิงห์ วันนี้วันดีจึงจะมาพูดคุยสู่ขอท่านหญิงฟ้าไปเป็สะใภ้”
"ผมบอกเงื่อนไขเขาไปแล้ว "
“เดี๋ยวนะครับ พวกคุณจะมาหลอกอะไรรึป่าว นามสกุลคำเพชรบูรณ์เนี้ยนะครับ จะมีลูกเป็โจรป่าเหมือนกุ้ยข้างถนนคนนี้”
“จริงค่ะ คุณชายวิชิต สิงห์คือลูกชายคนโตของฉันเอง”
เกิดความเงียบขึ้นมาอีกครั้ง เมื่อคำพูดที่ยืนยันคือคำพูดของคุณนายเมจิกาที่กำลังเดินเข้ามาพร้อมกับวีนัสลูกสาวคนโตและพ่วงท้ายด้วยชีค อาดูซีหร่าน ลูกเขยที่มีศักดิ์เป็เ้าปกครองนครหนึ่งในต่างประเทศที่ค้าขายน้ำมันจนร่ำรวย และมีอิทธิพลสูงสุดในนครประเทศนั้น
“แต่ท่านพี่ค่ะ เราตกลงกับคุณชายวิชิตแล้วนะค่ะ”
“เงียบปากสะนี่คือเื่ในครอบครัว อย่ายุ่ง”
สิงห์หนุ่มที่เห็นท่านหญิงโวยวายใจก็กลัวลูกในท้องจะเป็อะไร จึงจับมืออีกข้างท่านหญิงไว้แล้วบอกให้ใจเย็นๆเดี๋ยวทางครอบครัวเขาจัดการเอง สิงห์พูดไปด้วยความมั่นใจเต็มร้อยว่าครอบครัวเขาจะพาลูกสะใภ้คนนี้แต่งกับเขาจนได้
เฮ้ย….ทำไมขอเมียนี่มันยากเย็นจัง ไม่เหมือนไปขอแม่พันธ์วัวให้ไอ้สำริดที่อยู่ในคอกเลยว่ะ
“เข้าเื่เลยนะครับ ผมได้ข่าวบริษัทคุณชายวิชิตถึงขั้นวิกฤต่โควิดจนหุ้นตก ซ้ำยังโดนภรรยาและเ้าหนี้ฟ้องให้เป็บุคคลล้มละลายถ้าภายใน 3เดือนนี้ไม่เอาเงินไปจ่ายที่กู้เขามา 150ล้านบาท"
“คุณอย่ากล่าวหาผม คุณเสือ”
“ผมไม่ได้กล่าวหา ผมมีหลักฐาน”
เสือหนุ่มเอาแฟ้มเอกสารวางลงบนโต๊ะกระจกของชุดโซฟาที่นั่งกันอยู่ด้วยความสะใจ ว่าพี่เขาเป็กุ้ยตัวเองนั้นแย่กว่ากุ้ยจริงๆที่อยู่ข้างถนนสะอีก เทียบอะไรไม่ได้เลยกับพี่เขาที่มีที่ดินทั้งูเาแถมยังมีธุรกิจส่งออกไปประเทศพี่เขยและยังไม่นับเงินในบัญชีอีกหลายร้อยล้าน แต่ก็อย่างว่าแหละคนสมัยนี้เขาดูกันที่ภายนอก คนถึงเข้าใจผิดก็พี่ตัวเองแต่งตัวผู้ดีกับเขาสะที่ไหน ถ้าไม่ไปงานสำคัญจริงๆที่ต้องใช่สูท ชอบแต่งตัวบ้านนอกเสื้อผ้าเก่าๆลายสก๊อตอยู่ตามท้องไร่
ท่านชายเ้าของวังหยิบแฟ้มขึ้นมาเปิดอ่านทีละหน้าๆแล้วหันไปมองคุณชายวิชิตและสุพรรณณีภรรยาตน
“ท่านอย่าไปเชื่อพวกนี้นะครับ ถ้าผมล้มละลายจริง ผมจะไปเอาเงินพวกนี้มาจากไหน”
“เงินพวกนั้นคือเงินของผมเองครับ คุณหญิงนิดแม่คุณชายไปกู้ผมมาหลายวันก่อน ดอกร้อยละ 15หวังว่าภายในอีก3เดือนคุณจะคืนทั้งต้นทั้งดอกอย่างที่คุณแม่คุณทำสัญญาไว้นะครับ”
เ้าสัววรัญญูหยิบเอกสารสัญญาที่รับมาจากเสือหนุ่มให้ทุกคนดู จนทำให้คุณชายวิชิตหน้าตาซีดเซียวไปไม่เป็จะพูดแก้ตัวก็พูดไม่ออกเพราะเขามีหลักฐาน ใครจะรู้ว่าไอ้กุ้ยนั้นจะเป็ทายาทเ้าสัววรัญญู และแม่เขาก็ไม่เคยบอกเลยว่าไปกูเงินมาจากที่ไหนเอามาให้ จบกันแผนที่คิดไว้ว่าจะแต่งกับท่านหญิงแล้วเอาเงินมาใช้หนี้ทุกอย่าง อีกทั้งยังได้หน้าตาสังคมตัวเองกลับคืนมา จบกัน
“จากทุกอย่างที่อ่านมา ผมขอยกเลิกที่จะยกลูกสาวผมให้คุณนะครับคุณชายวิชิต และก็เห็นแก่คุณหญิงนิดที่เป็เพื่อนกันมา ผมจะไม่โกรธในสิ่งที่พวกคุณทำ เชิญออกจากบ้านผมได้แล้วครับ”
คุณชายผู้สูงศักดิ์แต่เปลือกเดินกระแทกเท้าออกไปด้วยความโมโหและเสียหน้า และก่อนจะออกไปยังหันหน้าไปมองสิงห์หนุ่มอย่างเคียดแค้น ด้านสิงห์หนุ่มก็มองอย่างเอาเื่ทั้งยังยกแขนขึ้นโอบไหล่ท่านหญิงไว้ไม่ให้ห่างกาย พร้อมกับทำหน้าเยาะเย้ยกับความผ่ายแพ้ของมัน
“ผมขอบคุณพวกคุณมากนะครับ ที่มาบอกกล่าวให้ผมตาสว่าง ผมก็ไม่ได้เช็คประวัติแล้วก็ไม่ค่อยได้เข้าสังคมออกงานอะไร เพราะความไว้ใจที่คิดว่าเป็คนกันเอง”
“ค่ะ และเื่สำคัญที่เรามาวันนี้ ดิฉันกับเ้าสัวจะมาสู่ขอท่านหญิงไปเป็สะใภ้ค่ะ”
“ผมขอเวลาคิดดูก่อนนะครับ”
“จะคิดอะไร หลานฉันท้องก็ใหญ่ขึ้นทุกวัน หญิงฟ้าก็บอกแล้วจะแต่ง ท่านชายมีปัญหาอะไรอีกรึ”
“มีครับคุณแม่ หญิงฟ้าลูกสาวผมมียศฐาบรรดาศักดิ์เป็ท่านหญิง สมควรที่จะต้องแต่งกับคนที่ฐานันดลเท่ากันไม่งั้นจะไม่ใช่ท่านหญิงต่อไปเมื่อแต่งกับสามัญชน”
“ถึงเราไม่ได้เป็หม่อมเ้าเชื้อพระวงศ์ไหน แต่เรายินดีที่จะรักและดูแลท่านหญิง ในยามท่านหญิงมีภัยเราก็จะปกป้อง ครอบครัวเรามีธุรกิจมากมายจะไม่ทำให้ท่านหญิงลำบากแน่นอนค่ะ ฉันสัญญาด้วนเกียรติ์คำเพชรบูรณ์”
“และเราจะไม่ให้ท่านหญิงน้อยหน้าใคร เพราะท่านหญิงคือน้องสะใภ้ของเรา วัฒนธรรมประเทศสามีเรายืดถือเื่ครอบครัวเป็อย่างมาก เมื่อท่านหญิงคือน้องสะใภ้เราอย่างถูกต้องตามกฏหมายฉะนั้นท่านที่มีศักดิ์คือพ่อแท้ๆก็คือ 1ในครอบครัวของเราgเช่นกัน”
“และธุระกิรกิจที่ท่านชายทำเื่ส่งออกผ้าไหมไปประเทศที่สาวผมก็จะผ่านฉลุยเพราะเป็พระญาติกับชีคคาประเทศนั้น”
ระหว่างที่ทุกคนโน้นน้าวท่านชายวุฒอยู่นั้นคุณหญิงสุกับกำมือแน่น เมื่อแผนที่ทำมาทั้งหมดล้มเหลวไม่เป็ท่า ทำไมนะทำไม์ต้องให้ยายท่านหญิงได้ดิบได้ดีขนาดนี้ ต้องเป็ลูกพิมพ์สิถึงจะเหมาะสมกับคนในตระกลูคำเพชรบูรณ์