ท่าทางเอาใจใส่ที่เขาแสดงออกต่ออังวรีเพิ่มความไม่พอใจของระตาที่มีต่อหญิงสาวมากขึ้น หลังจ่ายเงินเรียบร้อยเขาพาเธอขึ้นรถไปซื้อของใช้ส่วนตัวต่อปล่อยให้เพื่อนสาวมองตามอย่างอิจฉา เสียใจที่ผู้หญิงที่ได้ยืนข้างเขาไม่ใช่เธอ
“คุณเลือกได้ตามสบายเลยนะ”
“คุณเล่นเดินตามติดขนาดนี้ ฉันก็ไม่กล้าหยิบน่ะสิคะ”
“ทำไมถึงไม่กล้าหยิบละครับ”
“ก็มันเป็ของใช้สำหรับผู้หญิงไงคะคุณไปรอทางโน้นก่อนได้มั้ย” ท่าทีเขินอายของหญิงสาวทำให้พ่อเลี้ยงหนุ่มปรายตามองไปที่ชั้นวางของที่เธอยืนอยู่เห็นผ้าอนามัยหลากหลายแบรนด์ก็เข้าใจในทันทีว่าเธอหมายถึงอะไร เขาจึงเดินไปรอเธอที่จุดชำระเงินแทน
ไม่นานอังวรีก็เดินตามมาพร้อมกับของใช้เพียงไม่กี่ชิ้นเขาคิดผิดว่าเธอจะซื้อพวกเครื่องแต่งหน้าด้วย แต่กับไม่มีสักชิ้น มีเพียงครีมบำรุงผิวหน้าและครีมกันแดดเท่านั้นแต่ก็เข้าใจได้อังวรีเป็ผู้หญิงที่มีใบหน้าสวยคมเข้ม โดยไม่จำเป็ต้องแต่งเติมอะไรเธอก็สวยโดยธรรมชาติอยู่แล้ว
“เท่านี้เองเหรอครับ”
“ค่ะ”
“แน่ใจนะ”
“แน่ใจค่ะคุณอยากเปย์ฉันขนาดนั้นเลยเหรอ” เขาพยักหน้าแทนคำตอบ
“งั้นพาไปกินอาหารพื้นเมืองอร่อย ๆแทนได้มั้ยค่ะ”เธอบอกน้ำเสียงออดอ้อน ซึ่งเขาชอบที่เธอทำแบบนี้
“ทำไมจะไม่ได้ละครับคุณผู้หญิง”
เมื่อได้ของใช้ครบแล้วต่อไปก็เป็การพาเธอเดินเที่ยวหาของอร่อยกิน อังวรีเป็ผู้หญิงที่กินได้ทุกอย่าง แต่กินได้นิดหน่อยเน้นหลากหลายเป็ผู้หญิงที่ชอบลองกินอะไรใหม่ ๆเธอกินอะไรก็ดูอร่อยไปหมด ทำเขาน้ำลายไหลอยากกินตามด้วยเชียว
นอกจากจะชิมทุกอย่างแล้วอังวรียังได้ของกินติดไม้ติดมือกลับบ้านอีกด้วย ทั้งสองเดินเที่ยวเล่นที่ตลาดริมน้ำแหล่งท่องเที่ยวยอดฮิตของคนที่นี่
“ตลาดนี้มีอะไรให้ทำเยอะเลยนะคะ”
“ครับ คุณอยากไปไหว้พระมั้ย ที่นี่มีล่องเรือไหว้พระด้วยนะ”
“คุณไม่กลับไปทำงานหรือไงเราออกมากันนานแล้วนะคะ”
“ผมเป็เ้าของไร่จะหยุดวันหนึ่งก็ไม่มีใครว่าอะไรผมได้หรอก”เขาบอกอย่างอ่อนโยนใบหน้าเปื้อนไปด้วยรอยยิ้ม แค่ได้อยู่ใกล้ ๆเธอเขาก็มีความสุขอย่างบอกไม่ถูก-เธอทำคุณไสยใส่เขาหรือเปล่านี่- เขาคิด
“วันหลังดีกว่าค่ะวันนี้ฉันกินจนจะเดินไม่ไหวอยู่แล้ว” คิมหันต์ยิ้มให้กับความช่างพูดของเธอ
“มื้อเย็นเราซื้อหมูกระทะไปกินกันดีมั้ย”เขาถามขณะที่สองมือยังถือถุงอาหารอยู่ เท่าที่ถือสองคนช่วยกันกินยังไม่รู้จะหมดมั้ยเลย
“คุณเขมคุณจะฆ่าฉันด้วยอาหารหรือไงที่คุณถืออยู่เนี่ย กินได้ถึงพรุ่งนี้เช้าเลยนะคะ” อังวรีบอกพร้อมเป่าลมใส่สองแก้มทั้งสองข้างทำเขายิ้มออกมาอย่างมีความสุขในความน่ารักของเธอยิ่งได้รู้จักเขายิ่งตกหลุมรักเธอหนักขึ้นทุกวัน
“ยิ้มอะไรคะ เรากลับกันดีกว่า ฉันชักจะปวดขาแล้ว”
“งั้นเรากลับบ้านกันครับ”ความรู้สึกตอนนี้เหมือนเขากับเธอเป็คู่รักที่กำลังออกเดตกันไม่มีผิดตลอดการนำเที่ยวชายหนุ่มจะส่งรอยยิ้มกรุ้มกริ่มหลายต่อหลายครั้งให้เธอโดยไม่รู้ตัว
“ช่วยหยิบน้ำให้ผมหน่อยได้มั้ยครับ”คิมหันต์บอกขณะขับรถออกมาได้สักพัก
“จะดื่มน้ำเหรอคะ”
“ครับ”
อังวรีช่วยเปิดขวดน้ำจับหลอดยื่นป้อนให้คนขับรถอย่างรู้หน้าที่เขาลอบยิ้มอย่างพอใจกับการกระทำของเธอ ขณะรถขับออกมาได้สักพักระหว่างทางถูกคนร้ายดักซุ่มยิงล้อรถทำให้เกิดเสียหลัก
เอี๊ยด....เสียงรถเบรกยาว
“ว้าย! เกิดอะไรขึ้นคะ”
อังวรีถามด้วยความใ ในขณะที่คิมหันต์พยายามควบคุมรถที่ส่ายไปมาให้อยู่บนถนนแต่ไม่เป็ผลเพราะรถมาด้วยความเร็วทำให้เสียการควบคุม จนเสียหลักตกลงข้างทางในที่สุด
“เราถูกซุ่มยิง”ร่างใหญ่บอกพร้อมเอื้อมมือปรับเบาะนั่งด้านที่หญิงสาวนั่งก่อนใช้ตัวเป็เกราะกำบังกอดเธอไว้แน่นก่อนที่รถจะชนเข้ากับขอบทางไหลตกลงร่องข้างทางไป
โครม....!
551
