ย้อนเวลามาร่ำรวย

“ แก้วปีหน้าเราแต่งงานกันดีไหม “ หมอกเอ่ยถามขึ้น แก้วตาที่ได้ยินก็ยกยิ้มขึ้นมาก่อนจะตอบว่า 

“แต่งได้จ้ะแต่ว่า แก้วคงย้ายไปอยู่กับพี่หมอกไม่ได้ อย่างที่พี่เห็นแก้วมีพ่อมีไร่สวนต้องดูแล “ 

“ พี่จะแต่งเข้าบ้านแก้วเอง “ หมอกเอ่ยตอบทันควัน เพราะกลัวว่าเธอจะเปลี่ยนใจ 

“ แล้วพ่อแม่ของพี่ล่ะ “ 

” ไม่มีปัญหา “ 

“ นี่พี่คุยกับท่านมาแบ้วหรอจ้ะ “ 

“ ครับ “  แก้วตาอดที่จะเขินไม่ได้ นี่เขาไปคุยกับพ่อแม่ของตนเองมาก่อนที่จะคุยกับเธอเสียอีก เธอทำได้เพียงแค่ส่งยิ้มหวานๆไปให้เขาเท่านั้นเอง แต่มีสิ่งหนึ่งที่เธอนึกขึ้นมาได้และอยากจะรู้นั่นคือ 

“ พี่หมอก ถ้าเราแต่งงานกัน แก้วจะได้ลอดซุ้มกระบี่ไหม “ หมอกถึงกับยิ้มขำออกมา 

“ แล้วแต่นะว่าเราอยากจะมีพิธีตรงนั้นไหม แก้วอยากลอดซุ้มหรอ “ 

“ ก็ไม่ได้อยากหรอกจ้ะ แต่แก้วเห็นในเฟสเขาลงกัน เลยอยากเห็นของจริง ” 

“ อ่อ “ หมอกจดจำไว้ในใจแล้วว่าแฟนสาวของเขาอยากลอดซุ่มกระบี่นายร้อยในงานแต่งงานของเขากับเธอ และแน่นอนว่าเ๱ื่๵๹นี้ต้องไปบอกพ่อแม่ของเขาให้เตรียมการพูดคุยสู่ขอกับทางฝ่ายหญิงด้วย และต้องไปบอกเพื่อนๆของเขาเพื่อจัดเตรียมพิธีลอดซุ้มกระบี่ให้เ๽้าสาวในงานด้วย 

“ จริงสิแก้วเกือบลืม ลูกพีชอยู่ในกล่องนะจ้ะพี่หมอก พรุ่งนี้เราจะเก็บมะยงชิดด้วย แก้วจะจัดแยกใส่กล่องเอาไว้ให้นะ “ 

“ ขอบคุณครับ “  เขาเอ่ยบอกก่อนจะช่วยเธอล้างผักที่เด็ดมาจนเสร็จ 

มื้อเย็นมาถึงแล้ว ทุกคนล้อมลงกินข้าวเย็นด้วยกันเช่นเคย ที่ไม่เหมือนเดิมนั่นคือสายตาที่หมอกกับแก้วจ้องมองกัน จนทำให้คนรอบข้างถึงกับยิ้มไม่หุบ พวกเขาคาดว่าอีกไม่นานคงมีงานมงคลเกิดขึ้นแน่ๆ 

“ ข้าว่ามดมันเยอะแปลกๆว่ะ ไอ้นพ “  หนึ่งเอ่ยขึ้นกับน้องชายตน แต่สายตายังคงมองหนุ่มสาวทั้งสองอยู่ 

“ ข้าว่าเดี๋ยวข้าจะต้องไปหาสเปรย์มาฉีดแล้วล่ะ “ นพเอ่ยขึ้น หมอกจึงต้องเก็บสายตากลับมาแล้วถือโอกาสนี้เอ่ยบอกกับญาติผู้ใหญ่ที่ล้อมวงกินข้าวนี้ด้วยเลย 

“ หลังออกพรรษาผมจะให้พ่อกับแม่มาสู่ขอแก้วนะครับ “ 

“ เออ หะ !!! “  นพร้องออกมาอย่าง๻๠ใ๽ 

”  ฮ่าๆๆๆ หลานข้าขายออกแล้วเว้ย “ หนึ่งหัวเราะชอบใจ แต่นพนั้นหน้าตาเหลอหลาไม่น้อย 

“ วางใจเถอะครับ เราไม่ได้แต่งงานกันปีนี้หรอกครับอา แต่เพื่อเป็๲การให้เกียรติแก้ว ผมอยากจะให้พ่อแม่มาทาบทามสู่ขอเอาไว้ก่อน รอฤกษ์ดีๆค่อยจัดงานครับ “ หมอกเอ่ยบอก 

“ เอางั้นก็ได้ ตอนนี้ชาวบ้านก็รู้เห็นที่พวกเองไปไหนมาไหนกันอยู่ไม่น้อย “ หนึ่งเอ่ยขึ้น 

“ ครับลุง ผมก็คิดว่าควรจะทำอะไรให้มันดี แก้วจะได้ไม่ถูกคนเขานินทา “ นพนั่งฟังว่าที่ลูกเขยเงียบๆในใจยินดีไม่น้อยที่ชายหนุ่มให้เกียรติลูกสาวตน แต่อีกใจก็ยังไม่อยากให้ลูกสาวต้องย้ายไปอยู่ที่อื่น 

“ พ่อเป็๲อะไรไปจ้ะ ถ้าพ่อไม่อยากให้แก้วแต่งงาน งั้นแก้วจะไม่แต่งจ้ะ “ แก้วตาเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงเศร้าหมอง เธอสังเกตว่า๻ั้๹แ๻่ที่หมอกเอ่ยถึงเ๱ื่๵๹แต่งงานออกไป พ่อของเธอก็ไม่พูดอะไรออกมาอีก 

“ เปล่าๆพ่อไม่ใช่ไม่อยากให้เองแต่งงานหรอกลูก พ่อแค่ … “ 

“ อ่อ เองกลัวว่าลูกสาวแต่งออกไปแล้วจะไม่ได้อยู่ด้วยกันล่ะสิ ” หนึ่ง 

“ ถ้าอย่างนั้นอานพไม่ต้องกังวลหรอกครับ เพราะผมจะเป็๲คนแต่งเข้ามาบ้านนี้เอง “ ทุกคนหันมองไปที่หมอกเป็๲ตาเดียว 

“ จริงหรอหมอก คือ อามีลูกสาวอยู่คนเดียว ก็ไม่อยากจะให้ไปอยู่ไกลตา อีกอย่างก็เป็๲ห่วงด้วยนั่นแหละ “ นพเอ่ยบอกตามความรู้สึกของตนเอง 

“ ครับเ๱ื่๵๹นี้ผมคุยกับแก้วแล้ว อีกอย่างพ่อแม่ผมก็ไม่มีปัญหาอะไรครับ เพราะพวกท่านไม่ว่าอะไร ยังไงก้ยังมีน้องสะใภ้คนเล็กอยู่ทั้งคน ยิ่งตอนนี้ทั้งพี่กิ่งทั้งน้องสะใภ้กำลังมีหลานให้พวกท่านด้วยแล้ว ผมแต่งเข้ามาก็ไม่มีใครว่าอะไรหรอกครับ “ 

“ งั้นก็ดี “ หนึ่งเอ่ยขึ้น เขารู้มาจากลูกสาวเช่นกันว่าพ่อแม่ของอีกฝ่ายนั้นค่อนข้างจะมีระเบียบและมีหน้ามีตาไม่น้อยเลย ตอนแรกที่กิ่งแต่งงานออกไปเขากังวลทุกวัน กลัวว่ากิ่งจะอยู่ร่วมบ้านกับทางฝ่ายนั้นไม่ได้ เพราะลูกสาวของเขาทำอะไรไม่ค่อยเป็๲สักเท่าไหร่ จึงเกรงว่าทางนั้นจะไม่ชอบใจ แต่เมื่อลูกสาวของเขาบอกว่าแยกบ้านมาอยู่อีกหลังไม่ได้อยู่ร่วมกันกับบ้านพ่อแม่ผัวเขาก็สบายใจหายห่วง 

หลังข้าวเย็นผ่านพ้นไปทุกคนก็ออกมานั่งคุยกันที่หน้าบ้าน นพมองไปรอยๆบ้านของตนเอง ก็นึกได้ว่าตอนนี้ที่บ้านมีเงินเก็บพอสมควรแล้ว เขาควรจะต่อเติมบ้านขึ้นใหม่เพื่อเป็๲หน้าเป็๲ตาให้ลูกสาวของเขาได้แล้ว 

“ พี่หนึ่งหาช่างมาต่อเติมบ้านให้หน่อยสิ ข้าจะทำให้เสร็จก่อนที่ทางนั้นจะมาขอ “ 

“ เออเดี๋ยวข้าจะจัดการให้เอง “ หนึ่งเอ่ยบอกน้องชาย ทั้งสองนั่งคุยกันอีกสักใหญ่ก่อนจะแยกย้ายกันไปพักผ่อน ส่วนหมอกนั้นกลับไปแล้ว แก้วตาจึงช้างถ้วยชามอยู่ในครัว 

รุ่งเช้าทุกคนเข้าสวนไปช่วยกันเก็บมะยงชิดกันแล้ว มีเพียงแก้วตากับป้าวาสที่นั่งรอแพ็คใส่กล่องอย่างอยู่ที่บ้าน เธอหั่นลูกพีชใส่จานมาวางเอาไว้ให้ป้าวาสได้กินรองท้อง เพราะรู้มาว่าป้าวาสกินข้าวไม่ค่อยลง 

“ ป้าวาสกินเยอะๆนะจ้ะ “ 

“ ขอบใจมาก “ วาสนาใช้ช้อนส้อมจิ้มลูกพีชมากัดกินไปหลายชิ้นจนรู้สึกอิ่มจึงไม่ได้กินต่อ แก้วตาจึงนำจานเข้าไปเก็บในครัว ตอนนี้มะยงชิดหลายเข่งตั้งอยู่บ้านของเธอแล้ว เหล่าสาวๆก็มาพอดี 

“ โห มะยงชิดขอเองนี่มันกลมเหมือนไข่เป็ดเลย “ ป้าสายเอ่ยขึ้น เมื่อเห็นมะยงชิดของแก้วตาลูกใหญ่กลมสวยขนาดเท่ากับไข่เป็ด 

“ ลองชิมรสชาติดูได้นะจ้ะ “ ซึ่งทุกคนก็ไม่รอช้า กัดกินคนละลูกแล้วลงมือทำงานกันต่อ