หลังจากที่พวกชายวัยกลางคนกำลังชื่นชมต้าิอยู่นั้นหนึ่งในชายวัยกลางคนก็แสดงสีหน้าตื่นตระหนกและมองไปยังซากของกระทิงตรงหน้า
“นี่มันไม่ใช่สัตว์ป่า...แต่...เป็สัตว์เวท!!!!!!!!” ชายวัยกลางคนคนหนึ่งกล่าว
“อะไรนะ สัตว์เวทงั้นเหรอ!!!!!!!!!!” คราวนี้ชายวัยกลางคนที่เป็หัวหน้ากลุ่มก็แสดงสีหน้าตื่นตระหนกและรีบตรวจสอบทันที หลังจากตรวจสอบได้สักพักพวกเขาก็พบว่าข้างในร่างของกระทิงตัวนี้มีแกนเวทอยู่จริงๆ
“สัตว์เวทงั้นเหรอเป็ไปได้ยังไง สัตว์เวทไม่น่าจะอ่อนแอแบบนี้” เด็กหนุ่มที่อยู่ข้างๆต้าิกล่าวด้วยสีหน้างุนงง
“นั่นสิ ถึงพี่ต้าิจะแข็งแกร่งกว่าคนทั่วไปแต่การจะสังหารสัตว์เวทด้วยการยิงเพียงครั้งเดียวมันไม่น่าจะเป็ไปได้” ชายหนุ่มอีกคนกล่าว
ทั้งสองนั้นเป็เด็กในหมู่บ้านซึ่งอายุ 14 ปี ปกติเมื่อชายหนุ่มอายุได้ 16 ปีทางเ้าเมืองก็จะส่งคนมาเกณฑ์ไปเป็ทหารทำให้ในหมู่บ้านตอนนี้ไม่มีชายหนุ่มเหลืออยู่เลยเหลือเพียงแต่เด็กและชายวัยกลางคนเท่านั้น
“ไม่หรอก ต่อให้เป็สัตว์เวทระดับ 1 ดาวแต่ถ้าถูกยิงที่หัวก็ไม่มีทางรอดชีวิตไปได้และด้วยระยะยิ่ง 500 เมตรของิเอ๋อแล้วสัตว์เวทคงจะไม่รู้สึกตัวและไม่ได้ป้องกันด้วยออร่าเวทมนต์” ชายวัยกลางคนกล่าว
“อย่างที่พี่ใหญ่กล่าวแต่ด้วยศากของสัตว์เวทตัวนี้ปีนี้พวกเราก็มีเงินใช้จ่ายให้กับพวกเ้าเมืองบัดซบนั่นแล้ว” คนอื่นๆแสดงสีหน้าตื่นเต้น
“นี่คือสิ่งที่ิเอ๋อได้มาเราจะิเอ๋อตัดสินใจว่าจะทำอย่างไรกับมัน” ชายวัยกลางคนกล่าว
“แน่นอน ว่าข้าให้พวกท่านลุงนำมันไปขายและนำเงินมาจ่ายภาษี” ต้าิกล่าวด้วยรอยยิ้มร่าเริง
“ฮ่า ฮ่า ิเอ๋อเ้าเป็เด็กดีจริงๆ ลูกสาวของข้าเองก็ดูจะชอบพอกับเ้าอยู่ด้วย” ชายวัยกลางคนหนึ่งกล่าว
“ข้าเองก็คิดจะมอบลูกสาวให้กับิเอ๋อเช่นกัน”
“ถ้าเป็ิเอ๋อต่อให้ลูกสาวของพวกเราแต่งกับิเอ๋อพวกเราก็ไม่คัดค้าน” พวกชายวัยกลางคนพากันกล่าวพร้อมกับหัวเราะออกมา
ต้าิยิ้มออกมา รอยยิ้มนั้นออกจะชั่วร้ายนิดๆในหัวของต้าิปรากฎภาพของหญิงสาวจำนวนมากที่ยังไม่มีคู่ ความฝันของต้าิั้แ่เด็กคือแต่งงานกับสาวสวยในหมู่บ้านทั้งหมดและสร้างครอบครัวที่ยิ่งใหญ่ขึ้นมา และหลายปีมานี้แผนการของต้าิก็เป็ไปได้ด้วยดี
หญิงสาวในหมู่บ้านหลายคนได้ตกหลุมรักต้าิอย่างบ้าคลั่งและเหล่าผู้ใหญ่เองก็เห็นด้วยกับเื่นี้แม้แต่บุตรสาวของผู้นำหมู่บ้านก็ยังตกหลุมรักต้าิเช่นกัน
“เอาละพวกเรากลับกันเถอะ” ชายวัยกลางคนกล่าว
หลังจากที่ต้าิล่ากระทิงสีชาดที่เป็สัตว์เวทระดับ 1 ดาวได้สำเร็จพวกชายวัยกลางคนก็อยากจะรีบกลับไปยังหมู่บ้านเพื่อไปอวดคนอื่นๆทันที
อีกด้านในหมู่บ้านตอนนี้ได้ปรากฏทหารและคนของเ้าเมืองเข้ามาในหมู่บ้าน ซึ่งคนที่นำมาคือชายร่างอ้วนซึ่งเป็บุตรของเ้าเมือง
“ฮ่า ฮ่า ไม่คิดเลยว่าตามป่าเขาแบบนี้จะมีดอกไม้งดงามแบบนี้อยู่เต็มไปหมด อืม ของดี ของดี” บุตรเ้าเมืองกล่าวพร้อมกับมองไปยังเหล้าหญิงสาวในหมู่บ้านด้วยสายตาชั่วร้าย
“พวกเ้ามาที่แห่งนี้ทำไม นี่ยังไม่ถึงเวลาที่จะต้องจ่ายภาษีไม่ใช่เหรอ” ผู้นำหมู่บ้านที่เป็ชายชรากล่าวด้วยสีหน้าเ็า หลายปีมานี้พวกเขาถูกรังแกมามากเกินไปทำให้ความเกลียดชังที่อยู่ในใจของพวกเขานั้นแทบจะะเิออกมาอยู่แล้ว
“อะไรกันจะจ่ายตอนนี้หรือตอนใหนก็เหมือนกันแล้วอีกอย่างในปีนี้เพราะสัตว์เวทนั้นเริ่มบ้าคลั่งขึ้นมาทำให้พวกเราต้องทุ่มกำลังป้องกันเมืองเอาไว้ทำให้ภาษีในปีนี้เพิ่มขึ้นอีกเท่าตัว” บุตรชายของเ้าเมืองกล่าวด้วยน้ำเสียงเย้ยหยัน
“อะไรนะ เท่าตัว นี่มันจะรังแกกันเกินไปแล้ว ทุกปีภาษีก็ขึ้นอย่างมากจนพวกเราแทบจะไม่เหลืออะไรแล้ว แต่ตอนนี้พวกเ้ายังจะขึ้นภาษีอีกงั้นเหรอ” ผู้คนในหมู่บ้านคำรามออกมา
“ไม่เหลืออะไร???...พวกเ้าคิดผิดแล้วพวกเ้ายังเหลืออยู่ ถ้าพวกเ้าส่งพวกนางมาภาษีปีนี้พวกข้าจะลดให้ครึ่งหนึ่ง” บุตรชายเ้าเมืองกล่าวพร้อมกับมองไปยังหญิงสาวในหมู่บ้านด้วยสีหน้าลามก
“เ้าอย่าได้หวังถ้าพวกเ้าคิดจะทำอะไรพวกนางละก็พวกข้าจะสู้ตายกับพวกเ้า” คนในหมู่บ้านต่างคำรามออกมาด้วยความโกรธ
“สู้ตาย!!! ฮ่า ฮ่า อย่างพวกเ้าหนะเหรอจะมีปัญญาสู้กับพวกข้า เ้าไปสั่งสอนพวกมันหน่อยว่าใครกันคือนายของพวกมัน” บุตรชายของเ้าเมืองกล่าวด้วยสีหน้าเ็า
“รับทราบ” ทหารคนหนึ่งถือหอกเดินเข้าไปหาชายชราที่คำรามออกมา ชายชราไม่กลัวและหยิบมีดฝ่าฟืนออกมา ตอนนี้คนในหมู่บ้านเหลือเพียงแค่คนชราและหญิงสาวส่วนชายวัยกลางคนออกไปล่าสัตว์กับต้าิกันหมด
“เ้าแก่ขนาดนี้แล้วแทนที่จะยกหลานสาวให้กับนายน้อยซะดีๆแต่กลับดื้อด้าน แต่ไม่เป็ไรหลังจากที่เ้าตายพวกเราจะดูแลหลานสาวและบุตรสาวของเ้าเองฮ่า ฮ่า” ทหารคนหนึ่งกล่าวด้วยสีหน้าเย้ยหยันและแทงหอกออกไป
แต่พริบตานั้นเองลูกดอกลูกหนึ่งก็ทะลวงเข้าสู่กลางหัวของทหารคนนั้น สิ่งที่เกิดขึ้นทำให้ผู้คนอื่นตระหนก แต่ไม่นานกลุ่มของต้าิก็ปรากฏตัวขึ้น
“พี่ต้าิ!!!!!!!!!” เหล่าหญิงสาวพากันร้องเรียกหาต้าิและวิ่งเข้าไปกอดต้าิทันที
“ฮ่า ฮ่า นี่แหละคือสิ่งที่ข้า้า ปรากฎตัวออกมายามสาวงามกำลังหวาดกลัวทีนี้ในหัวใจของพวกนางก็ไม่สามารถขาดข้าไปได้แล้ว” ต้าิที่แสดงสีหน้าเ็ากลับคิดและหัวเราะในใจ
ไม่มีใครรู้ว่าต้าิกำลังคิดอะไรเพราะต้าิตีสีหน้าเ็า แต่มือของต้าิกลับไม่ยอมอยู่เฉยและลูบไปทั่วร่างของหญิงสาว บุตรชายขอบเ้าเมืองกลายเป็โกรธที่เห็นต้าิโอบหญิงสาวในหมู่บ้านที่ตนเองหมายตาแต่อีกในหนึ่งก็หวาดกลัวเพราะด้วยระยะทางตอนนั้นต้าิกลับยิงธนูออกมาและสังหารคนของตนได้
667
![ตำแหน่งพระชายาเนี่ย ขอลาออกได้ไหม [จบ]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1674879085_72170339.webp)
