หนึ่งมองดูผู้หญิงตรงหน้าของเขาพอเขาเปิดประตูเข้ามา จันทร์ก็ยันตัวของเธอเองให้ลุกขึ้นมานั่งแต่เขาก็ยังพอได้เห็นว่า เธอนั้นขดตัวเป็เลขแปดภายใต้ผ้านวมหนา ตอนนี้ใบหน้าและเนื้อตัวเจือสีระเรื่อมากขึ้น ท่าทางที่มองดูเขาก็แฝงความประหลาดใจตามแขนยังมีรอยปื้นเต็มไปหมด เขาหย่อนตัวของเขาลงนั่งที่เตียงนอนของเธอ
จันทร์ขยับหนีทันทีแต่ก็ยังช้ากว่ามือของหนึ่งที่คว้าเข้ามาที่เอวบางของเธอ แล้วออกแรงดึง แค่ทีเดียวร่างของเธอก็ไปชิดติดกับตัวของเขา เธอเอามือดันแผ่นอกหนาเอาไว้ เธอพยายามดันแต่ก็ไม่เกิดผลใด ๆ ทั้งสิ้น เขาเอาหลังมืออีกข้างแตะเข้าที่คอของเธอ
“ ตัวร้อน ”
จันทร์หดตัวหนีหนึ่งจึงใช้มือข้างที่โอบเอวของเธออยู่ดึงตัวเธอให้เข้ามาชิดกว่าเดิม จนตอนนี้หน้าผากของเธอจรดอยู่ที่ปลายคางของเขาแล้ว
“ อยู่เฉย ๆ ”
หนึ่งใช้มือข้างที่ว่างแตะมาที่รอยตรงแขนของเธอ
“ โอ้ย ”จันทร์ส่งเสียงออกมาเบา ๆ คนบ้า แตะมาได้ นี่เขาไม่รู้ว่ามันเจ็บ
“ เจ็บ ”หนึ่งถาม เสียงของเขาดังอยู่บนหัวของจันทร์
“ ค่ะ ”จันทร์ตอบไปพลาง ดันแผงอกของคนขี้สงสัยไปพลาง
“ นายหนึ่งคะปล่อยได้แล้วค่ะ ” จันทร์เอ่ยออกมานิ่ง ๆ
หนึ่งยังไม่ตอบยิ่งจันทร์พยายามที่จะออกแรงเท่าไร เขาก็ยิ่งดีงตัวเธอเข้ามาจนตอนนี้ตัวของเธอได้ขึ้นมาอยู่บนหน้าขาของเขาแล้ว หน้าของพวกเขาห่างกันไม่ถึงคืบเธอเผลอใช้มือข้างหนึ่งแตะไปที่บ่าของเขาอย่างลืมตัวเขาเองก็เริ่มใช้มือข้างที่ว่างนั้น แตะไปทุกรอยบนแขนของเธอแตะลงไปแต่ละทีก็แตะอย่างเต็มแรง เธอกัดปากแน่นดวงตาคู่สวยมองตรงไปข้างหน้าอย่างพยายามสะกดกลั้นความเ็ปไว้
“ รู้ว่าจะเจ็บแล้วทำไปทำไม ทำแล้วหวังจะได้อะไร ” เสียงหนึ่งดังขึ้น
จันทร์เกร็งตัวแข็งขึ้นหันหน้ามาจ้องตากับหนึ่ง มองอย่างตัดพ้อ แล้วเธอก็สะบัดหน้ากลับคราวนี้เธอออกแรงดันเอาตัวของเธอออกไปแทนเขาใช้มือข้างที่โอบเอวของเธอรั้งตัวเธอเข้ามาหาอย่่างง่ายดายจากแรงดึงและดันกันไปมา ส่งผลให้ปากบางของเธอไปประจบอยู่ที่ปากของเขา โดยที่ไม่มีใครตั้งใจเขาปล่อยมือออกจากเอวของเธอทันที เธอเองก็รีบถอยห่างออกมาจากตัวเขาทันควันเช่นกัน
เสียงประตูห้องของเธอเปิดออกหมอสายน้ำ กับ ชายเดินเข้ามาเกือบพร้อมกัน หนึ่งลุกขึ้นยืน แล้วเดินส่วนออกไปทันทีส่วนจันทร์นั่งทำหน้าแปลก ๆ อยู่บนเตียงนอน
“ พี่จันทร์เป็อะไรหรือเปล่าคะ ” หมอสายน้ำถามขึ้น
“ คุณหมอจะมาตรวจดูอีกรอบใช่ไหมคะเชิญค่ะ ” จันทร์ไม่ยอมตอบคำถามนั้น
ชายยืนกอดอกมองดูท่าทางแปลกๆ ที่เกิดขึ้นระหว่างจันทร์ กับ หนึ่งอย่างเงียบ ๆ
“ พรุ่งนี้หมอจะเข้ามาตรวจดูอีกรอบนะคะ”
“ ขอบคุณค่ะคุณหมอขอบคุณนะคะคุณชาย "
“ ไม่เป็ไรพักผ่อนซะ ”
“ ค่ะ ”
หมอสายน้ำ กับ ชายเดินออกมาจากห้อง หน้าตาของทั้งคู่ดูครุ่นคิด
“ คืนนี้ป้าแช่ม กับ หญิง เข้าไปนอนเฝ้าคุณหนูน้อย กับ พี่จันทร์ด้วยนะ ”
“ ค่ะ ”
“ ค่ะ ”
หลังจากสั่งงานเสร็จชายก็พาหมอสายน้ำเดินไปส่งที่รถ
“ เมื่อกี้เกิดอะไรขึ้นนะ ” หมอสายน้ำ เป็คนเอ่ยด้วยความสงสัย
“ ไม่รู้เหมือนกันแต่ดูแล้วแปลก ๆ "
“ นั่นสิ ”
“ หมอสายน้ำพรุ่งนี้ช่วยมาดูคนเจ็บั้แ่เช้าด้วยส่วนชาย ดูแลพวกเขาให้ดี ๆ ไม่อย่างนั้นถ้าน้องนุ่มนิ่มกลับมา เกิดไม่พอใจขึ้นมาอาจจะมาเอาคนทั้งคู่ไปอยู่ด้วยก็ได้ ” หนึ่งโผล่มาจากที่มืดเดินเข้ามาพูด พอกล่าวจบก็เดินจากไปขึ้นรถคันใหญ่สีดำที่จอดไว้หน้ารั้วบ้านทันที
“ นี่รถ กับคนของพี่เขาหรือว่ะ มิน่ากล้าจอดรถขวางซะขนาดนั้น ”
“ คราวนี้มึงก็ดูแลคุณหนูน้อยกับพี่จันทร์ดีๆ หน่อย เดี๋ยวจะทำให้นุ่มนิ่ม เพื่อนมึงไม่พอใจขึ้นมา ”
“ เออพี่หมอเองก็รีบมาแต่เช้าเลย ”
“ เออไม่ลืมหรอก กลับไปจะยกเลิกนัดให้หมด พรุ่งนี้จะมานั่งเฝ้าเลยหรือว่าคืนนี้พี่จะนอนที่นี่ดี ว่ะ ”
“ โอ้ยพอเลยไอ้พี่หมอ ไป กลับบ้านไปได้แล้ว ” ชายรีบเบรกหมอสายน้ำทันทีที่พี่หมอเริ่มจะมากไปแล้ว
“ แต่พี่กลัวคุณหนึ่งจะฆ่านี่หว่าดูตอนมองพวกเราสิ ตกลงพี่จันทร์เป็เลขาของนุ่มนิ่ม หรือ ของเขากันแน่ ”
“ เออเลิกบ้าแล้วกลับไปนอนได้ ไป ” ชายพูดพลางผลักให้หมอสายน้ำขึ้นรถไป
“ เออ ไปแล้วพรุ่งนี้เจอกัน ” ชายมองดูหมอสายน้ำขับรถออกไปอย่างขำ ๆแล้วเขาก็เดินกลับไปยังเรือนหลังเล็ก ทันเห็นน้อยพยายามเดินไปห้องข้าง ๆ
“ น้องน้อยครับยังไม่ง่วงอีกหรือครับ ” ชายทักขึ้นก่อนที่น้อยจะเดินหายเข้าไปอีกห้องซึ่งเขาคงเดินเข้าไปตามไม่ได้แน่ เพราะเป็ห้องนอนของผู้หญิงในยามวิกาล
“ อุ้ย ”คนถูกทักสะดุ้งก่อนหันมา
“ พี่ชาย ”น้อยพยายามยิ้มให้
“ พี่ชายกลับมาทำไมครับมีอะไรหรือเปล่าครับ ”
“ พี่ลืม….” ชายเดินเข้ามาพูดอย่างเ้าเล่ห์
“ พี่ชายลืมอะไรครับ” น้อยถามขึ้นอย่างสงสัย
ชายยิ้มไม่ตอบกลับอุ้มคนตรงหน้าขึ้นมา พลางสูดความหอมที่ลอยมาแตะจมูก
“ หอมจัง ”คนพูดยื่นจมูกเข้าหาคนโดนอุ้ม
“ แต่พี่ชายตัวเหนียวมากปล่อยน้อยเถอะครับ ” น้อยดันหน้าอกชายออก เบือนหน้าหลบนี่อีพี่เขาเป็อะไรเนี่ย
“ ให้พี่พาเข้านอนก่อนนะครับแล้วพี่จะกลับ ” ชายบอกพร้อมออกเดินนำตัวคนน้องไปวางไว้บนเตียง
น้อยรีบถอยร่นเข้าหาหมอนชายห่มผ้าให้ แต่ยังคร่อมร่างเล็กเอาไว้
“ นอนได้แล้วหลับตาเร็ว ” ชายบอกพร้อมยื่นหน้าเข้าหา
น้อยรีบหลับตามุดเข้าใต้ผ้าห่มทันที
ชายยิ้มหัวเราะออกมาด้วยความเอ็นดูก่อนดึงผ้าห่มลงพร้อมโน้มตัวลงไปประกบปากบางระเรื่อนั้นอย่างช้า ๆ น้อยตัวแข็งขึ้นมาทันทีแต่ยังไม่ได้ทำอะไร ชายก็ไล้ลิ้นเลียรอบปากก่อนจะแทรกเข้าไปควานหาความหวานจากปลายลิ้นคนตรงหน้าที่ตอนนี้เผลอตัวยอมตอบรับััจูบหวานนั้นอย่างเต็มใจชายถอนริมฝีปากออกอย่างอ้อยอิ่ง เขาไม่อยากหยุดเลย แต่เขาก็ทำไม่ได้เพราะน้อยยังไม่หายดี
“ Good night kiss ครับ ฝันดีนะครับน้องน้อยของพี่ ” ชายกระซิบบอกข้างใบหูสีระเรื่อก่อนจะขบไปทีหนึ่งด้วยความหมั่นเขี้ยว และหอมแก้ม ก่อนจะอมยิ้มเดินจากไป
น้อยตอนนี้หน้าร้อนผ่าวไปหมด ยกมือขึ้นจับใบหูแล้วมาจับแก้มเลยมาที่ปาก
“ ฝันดีนะครับพี่ชาย” น้อยกล่าวขึ้นเบา ๆ ราวกับว่าเขาคนนั้นจะรู้แล้วหลับตาพริ้มเข้าสู่นิทราไปทันที
-เรือนหลังเล็ก-
แสงแดดอ่อน ๆ สาดส่องเข้ามาในห้องปลุกให้น้อยค่อย ๆ ลืมตาตื่นขึ้นมา พอตื่นแล้วน้อยเป็ต้องเริ่มใช้มือของเขาเองควานหาโทรศัพท์มือถือซึ่งตอนนี้เ้าเครื่องนั้นกำลังวางอยู่บนโต๊ะข้างเตียงของเขานั่นเอง
“ โฮ้นี่สมาโทรมาหลายสายมาก ” น้อยใ เมื่อมองเห็น Misscall ทั้งทางโทรศัพท์ ทาง Line และ Messengerเมื่อวานนี้มีเื่เกิดขึ้น จึงทำให้เขาไม่ได้ติดต่อหาสมาเลยโดยปกติแล้ว พวกเขาจะแชทคุยกันตลอด สมาคงร้อนใจเป็อันมาก
“ ฮัลโหลสมาเหรอ นี่น้อยเองนะ ” น้อยรีบกดโทรศัพท์ไปหาเพื่อนรักของเขาทันที
“ น้อยเป็อะไรหรือเปล่า สมาเป็ห่วงมากเลยนะ ” เสียงปลายสายอู้อี้เหมือนคนไม่ได้นอน
“ น้อยไม่ได้เป็อะไรแล้วเมื่อวานพี่หนึ่งก็มาที่นี่ด้วย พี่เขาคงไม่ได้เล่าให้ฟังใช่ไหม ” น้อยรีบบอกให้เพื่อนหายกังวล เขารู้เป็อันดีว่า สมากับพี่หนึ่งพี่ชายคนโตของสมา เข้ากันไม่ค่อยได้ เนื่องจากเป็ลูกคนละแม่กันเลยไม่ค่อยสนิทกันเท่าไรนัก แถมยังไม่ได้โตมาด้วยกันอีก สมาจะมีความสนิทสนมกับนุ่มนิ่ม พี่สาวคนกลางซะมากกว่าเพราะพี่นุ่มนิ่มเป็คนไปรับตัวสมามาอยู่ด้วยกัน หลังจากที่แม่ของสมาได้เสียไปแต่พี่นุ่มนิ่มเองก็ต้องทำงานอยู่เกือบตลอดเวลา เธอไม่ค่อยจะได้อยู่บ้านสักเท่าไรนักสมาเลยค่อนข้างที่จะเหงาบ้างเป็บางเวลา และสมาก็เป็คนเงียบ ๆเขาไม่ชอบสุงสิงกับใครมากนัก สมาจึงไม่ค่อยมีเพื่อนตัวของเขาเองก็ไม่ชอบที่จะยุ่งวุ่นวายกับใครมากนักเหมือนกัน เมื่อเขา กับ สมาได้มาเจอกันก็เลยกลายเป็เพื่อนได้โดยง่ายดาย
“ ไม่เลยมาถึงก็ตรงเข้าบ้านเขาเลย พี่หนึ่งไม่เลยมาบ้านสมาหรอก ” สมาพูดขึ้นมาอย่างหงอยๆ เขารู้สึกเหงาเป็อันมาก เขาต้องมาอยู่เพียงลำพังในบ้านของตัวเองแบบนี้แต่ถ้าพี่สาวคนกลางอยู่ เธอก็จะมานอนเป็เพื่อนกับเขาเธอมักจะพาเขาไปไหนมาไหนด้วยเสมอ ถ้ามันสามารถพาเขาไปได้นะ มีบางครั้งเหมือนกันที่เขาไม่สามรถตามไปด้วยได้หรือ แค่เพียงจะให้เขาไปนั่งรอก็ไม่ได้ เขาเองก็เข้าใจแต่ไม่เหมือนกับพี่ชายคนโตของเขา รายนั้นไม่เคยที่จะพาเขาไปไหนด้วยเลยสักครั้ง
“ วันนี้ สมามาหาน้อยได้ไหมน้อยไม่ค่อยสบายน่ะ ” น้อยจับเสียงเศร้าของเพื่อนได้จึงได้เอ่ยชวนให้สมามาหาเขา อันที่จริงเป็เขาเองที่มีเื่อยากจะปรับทุกข์กับสมา
“ สมาต้องไปขออนุญาตพี่หนึ่งก่อนนะถ้าพี่หนึ่งอนุญาตถึงได้ไป ” เสียงของสมาฟังเหมือนคนที่หมดหวัง
“ ทำไมไม่โทรไปขอพี่นุ่มนิ่มแทนล่ะพี่นุ่มนิ่มต้องอนุญาตแน่ ๆ ” น้อยเสนอแนะให้สมาอย่างเ้าเล่ห์เพราะอย่างไร นุ่มนิ่มต้องอนุญาตให้สมามาหาเขาเป็แน่ มองดูก็จะรับรู้ได้ว่าเธอนั้นรัก และตามใจสมาเป็ที่สุด เหมือนอย่างที่ทุกคนได้รู้ว่านายหนึ่งนั้นรักน้องสาวเป็อย่างมากเขาไม่เคยแม้แต่จะขัดใจน้องสาวสักครั้งก็ไม่เคยมี แล้วถ้านุ่มนิ่มอนุญาตให้สมามาหาน้อยได้แล้วพี่ชายคนโตของสมาก็คงต้องให้สมามาเป็แน่ เพราะถ้าไม่ยอมให้สมามาหาน้อยมันจะกลายเป็ว่า เขาได้ทำการขัดใจน้องสาวอันเป็สุดที่รักของเขานั่นเอง
“ นั่นสิเนอะแค่นี้ก่อนนะ แล้วเจอกันนะ ” เสียงปลายสายมีทีท่าที่แจ่มใสขึ้นมาทันทีแล้วรีบตัดสายไปในบัดดล
712K
