ตอนที่ 13: เมื่อเกริกส่งสัญญาณ: คำชี้แนะจากวิศวกรรุ่นพี่
แม้ออฟฟิศจะเริ่มมีความเปลี่ยนแปลงในทิศทางที่ดีขึ้น แต่สภาวะคลื่นใต้ตลิ่งและความตึงเครียดสะสมก็ยังคงแฝงตัวอยู่ ธรรมเดินออกมายังระเบียงดาดฟ้าเพื่อรับลมยามเย็น สูดอากาศบริสุทธิ์เพื่อผ่อนคลายระบบประสาท เสียงโทรศัพท์ในมือถือดังขึ้น เป็สายจาก "เกริก" วิศวกรชีวิตผู้เป็ทั้งอาและครูคนแรกของเขา
"ว่าไงธรรม สมรภูมิชีวิตจริงสนุกไหม?" น้ำเสียงของเกริกปลายสายเต็มไปด้วยความอบอุ่นและสุขุม
"หนักพอสมควรครับอาเกริก" ธรรมหัวเราะเบาๆ "คนในออฟฟิศนี้าเ็ทางอารมณ์กันมานาน จนสร้างเกราะและอนุสัยร้ายๆ ขึ้นมาปกป้องตัวเอง บางคนก็หลงอำนาจ บางคนก็เสพติดการเป็เหยื่อ ถึงผมจะใช้เทคโนโลยีพุทธสติเข้ามาช่วยขีดขอบเขต แต่มันเหมือนแค่การระงับเหตุเฉพาะหน้า"
เกริกเงียบฟังอย่างตั้งใจก่อนจะเอ่ยขึ้น "ธรรมฟังอานะ... การซ่อมแซมเครื่องยนต์ทางอารมณ์ของคนคนเดียว มันไม่เหมือนการซ่อมองค์กร เพราะองค์กรคือ 'พลศาสตร์ของชีวเคมีและจิติญญารวม' (Collective Bio-Psychology) ถ้าแกแก้แค่เื่สติอย่างเดียว แต่ไม่ลงไปแตะเื่ 'ชีวเคมีในร่างกาย' และ 'โครงสร้างความสัมพันธ์' ของพวกเขา สุดท้ายพฤติกรรมเดิมๆ ก็จะกลับมาลัดวงจรอีก"
"อาหมายความว่ายังไงครับ?" ธรรมถามด้วยความสนใจ
"ลองสังเกตดูสิ คนที่อารมณ์ร้อน นอนดึก กินน้ำหวาน เสพติดน้ำตาล หรือร่างกายอักเสบเรื้อรัง... สมองของพวกเขาจะทนต่อความเครียดได้ต่ำมาก (Low Stress Tolerance) สติที่ฝึกมาจะหลุดทันทีเมื่อเจอสิ่งกระตุ้นเล็กๆ" เกริกอธิบายอย่างเป็ระบบ "วิศวกรที่ดีไม่ได้แค่มองดูพิมพ์เขียวในกระดาษ แต่ต้องลงไปดูน้ำมันเครื่อง สายพาน และระบบเผาผลาญจริงด้วย"
คำพูดของเกริกเหมือนแสงสว่างที่ส่องประกายในหัวของธรรม เขาตระหนักได้ทันทีว่าการแก้ไขทุจริตทางอารมณ์ในออฟฟิศ ไม่ใช่เื่ของการปรับจิตใจเพียงอย่างเดียว แต่ต้อง "รีเซ็ตชีวเคมี" และกายภาพของพนักงานควบคู่กันไป
"ขอบคุณครับอาเกริก ผมรู้แล้วว่าต้องเดินหน้าต่อยังไง" ธรรมตอบด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยพลังและเป้าหมายใหม่ที่ชัดเจนกว่าเดิม!