ตอนที่ 24 ใช้ทั้งพระเดชและพระคุณ (1)
พวกหญิงรับใช้สูงวัยที่ทำงานอยู่ในครัวด้านหลังตอนนี้ส่วนใหญ่เคยทำงานด้วยกันกับหลี่มามาในครัวมาก่อน หากให้หลานอี้ไปเอาสมุดรายชื่อมาจริงๆ พวกนางคงหนีไม่รอดแม้แต่คนเดียว
ดังนั้นหญิงรับใช้สูงวัยใบหน้ายาวที่กล้าหาญค่อนข้างมากและค่อนข้างมีความคิดเถรตรงคนหนึ่งค่อยๆ ก้าวออกมาครึ่งก้าว “คุณหนูห้า เมื่อก่อนหลี่มามาทำงานอยู่ในครัวอย่างขยันขันแข็ง ระมัดระวังและมีความรับผิดชอบสูง ไม่มีข้อผิดพลาดให้จับผิดได้นั้นเป็นความจริง หากบอกว่านางหาผลประโยชน์โดยมิชอบ มือเท้าไม่สะอาด บ่าวเป็นคนแรกที่ไม่เชื่อ กลับเป็นเฝิงมามากับเฉินมามาต่างหาก...แม่นางเมี่ยวเอ๋อร์ไม่ได้โกหกคุณหนู พวกนางดื่มสุราเพราะนายหญิงมีเรื่องน่ายินดีที่ไหนกัน วันนี้พวกนางมายุยง ดึงพวกเรามาดื่มสุราเล่นพนันกัน ทั้งยังบอกว่านายหญิงตั้งครรภ์แล้วจัดการเรื่องงานไม่ได้ ใครจะมาควบคุมพวกเราที่ครัวด้านหลัง ให้พวกเราดื่มสุราเล่นพนันโดยไม่ต้องกังวลเจ้าค่ะ”
หญิงรับใช้สูงวัยผู้นั้นพูดไปก็คุกเข่าลง “พวกเราก็...ก็ร่วมดื่มสุรา เล่นพนันด้วย...คนที่ยืนอยู่เต็มลานแห่งนี้ นอกจากแม่นางเมี่ยวเอ๋อร์แล้วทุกคนล้วนมีส่วนร่วม ไม่มีใครสะอาดสักคน เรื่องที่เกิดในวันนี้ทุกคนล้วนมีส่วนทั้งสิ้นเจ้าค่ะ”
สวี่เฉิงอวี๋ได้ยินเสียงสูดลมหายใจเป็นแถบจึงอดไม่ได้ที่จะยิ้มเยาะอยู่ในใจ
ใช้ชีวิตในเรือนใหญ่ตระกูลสูงศักดิ์กันมานาน พานให้หญิงรับใช้สูงวัยเหล่านี้มีเล่ห์เหลี่ยมกันไปหมด
คนผู้นี้ที่คุกเข่าอยู่ตรงหน้านั้นหนึ่งมองออกว่านางชอบเมี่ยวเอ๋อร์มาก ดังนั้นวันนี้ไม่ว่าเมี่ยวเอ๋อร์มีส่วนร่วมหรือไม่นางก็แค่พูดคล้อยตามคำพูดของเมี่ยวเอ๋อร์ เอาเมี่ยวเอ๋อร์ออกจากปัญหา ไม่ได้ล่วงเกินใคร และสองดูเหมือนนางดึงทุกคนลงน้ำ แต่กลับเป็นการปกป้องทุกคนรวมถึงตัวนางเอง
หากเป็นชาติก่อนและเจอข้ารับใช้แบบนี้ สวี่เฉิงอวี๋คงไม่ยอมเด็ดขาด
การใช้ชีวิตอยู่เรือนใน สิ่งที่สำคัญที่สุดคือความมั่นคงปลอดภัย คนที่ความคิดมากมายเช่นนี้ย่อมมีแผนการในใจไม่น้อย หากเก็บคนแบบนี้ไว้คอยรับใช้ในบ้าน เร็วไม่เกิดเรื่อง ช้าไม่เกิดเรื่อง แต่ไม่มีทางที่จะไม่เกิดเรื่องไปตลอดทั้งชาติ สักวันหนึ่งปัญหาก็จะโผล่ออกมา ก่อเรื่องวุ่นวายโดยไม่เข้าท่า
แต่ตอนนี้ไม่ได้
นางเป็นคุณหนูห้าสวี่ อายุสิบสี่ปี บารมียังไม่กล้าแกร่งถึงเพียงนั้น จึงไม่อาจจัดการคนที่ทำงานในหลังครัวทั้งหมดและแบ่งงานใหม่หมดอย่างเด็ดขาดได้
ยิ่งกว่านั้นท่านแม่ของนางกำลังตั้งครรภ์จนฝืนร่างกายไม่ได้จริงๆ
ดังนั้นระหว่างจัดการทั้งหมดกับให้อภัยทั้งหมดนางจึงจำต้องเลือกอย่างหลัง
“พวกเจ้าดื่มสุรา เล่นพนันตามเฝิงมามากับเฉินมามา นี่เป็นครั้งแรกใช่หรือไม่”
คำถามนี้เห็นได้ชัดว่าพุ่งเป้าไปที่หญิงรับใช้สูงวัยคนเมื่อครู่นี้ สีหน้าเฝิงมามาซีดขาว ต้องการอธิบายแทนตนเองสักสองประโยค แต่สวี่เฉิงอวี๋ร้ายกาจเกินไป นางคิดแล้วก็กลัว ไม่กล้าพูดจาตามอำเภอใจตอนที่สวี่เฉิงอวี๋ไม่ออกคำสั่งอีกจึงนั่งคุกเข่าตัวสั่นอยู่ตรงนั้น
หญิงรับใช้สูงวัยผู้นั้นส่ายศีรษะโดยแทบไม่ต้องคิด “เมื่อก่อนก็มีเจ้าค่ะ แต่ตอนกลางวันแสกๆ เป็นครั้งแรกจริงๆ บ่าวคิดว่า...อาจเป็นเพราะนายหญิงใหญ่ตั้งครรภ์ อีกทั้งช่วงนี้สภาพจิตใจไม่ดี ไม่สามารถมาจัดการเรื่องในบ้านได้ จึงทำให้พวกนางไร้ความยำเกรงขึ้นเรื่อยๆ อันที่จริงแม้แต่พวกเรา...ไม่สิ แม้แต่ข้าก็มีความคิดว่าโชคดีเช่นนี้อยู่เหมือนกัน ไหนเลยจะคิดว่าพวกนางสองคนนี้ที่ปกติมีปัญหากัน วันนี้จะใช้สุรามาระเบิดอารมณ์จนทะเลาะกันขึ้นมากลายเป็นแบบนี้ และทำให้นายหญิงกับคุณหนูตกใจ”
คำพูดนี้ไม่ถูกต้อง
คำว่ากลางวันแสกๆ เดิมทีไม่เคยผ่านเข้ามาในสมองของสวี่เฉิงอวี๋แม้แต่ครั้งเดียว
จนกระทั่งตอนนี้...