Is this Love? รักโคตรงง ตกลงรักหรือเปล่า

Is This love : 6
[บทบรรยาย : แพน] เช้าวันจันทร์ปิ๊งป่อง~เสียงออดดังขึ้นในตอนเช้าพอดีกับตอนที่ฉันกำลังตักข้าวผัดหมูสับและไส้กรอกง่ายๆ ลงในจานสองใบ ไม่ผิดหรอก ฉันต้องทำอาหารสองจานหลังจากที่ตกลงกับวินว่าสถานะของเราคือ ‘คนที่คุยๆ กันอยู่’ เขาก็เสนอให้เราเริ่มต้นความสัมพันธ์ด้วยการที่ฉันต้องทำอาหารเช้าแล้วนั่งกินพร้อมกัน แลกกับการที่เขาต้องไปส่งฉันที่มหาลัยทุกวันอ่อ ส่วนกระเป๋าตังวินก็เอาคืนไปแล้วด้วยเหตุผลง่ายๆ ที่ว่า‘ฉันไม่จำเป็นต้องใช้ตัวประกัน เพราะตอนนี้มีช่องทางการติดต่อเธอทุกอย่างแล้ว” แน่สิ! ตอนนี้เขามีทั้งเฟสบุ๊ค ไอจี ไลน์ เบอร์โทรศัพท์ เขารู้เลขห้องฉัน เหลือแค่รหัสเปิดประตูห้องกับรหัสปลดล็อคมือถือเท่านั้นแหละที่เขายังไม่รู้“นายจะเอาอะไรเพิ่มไหม กาแฟ ไข่ดาว ไข่ลวก” ฉันถามหลังจากเปิดประตูให้วินแล้วยกจานข้าวออกมาวาง“ขอกาแฟดำแก้วนึงนะ” วินบอกแล้วนั่งลงอย่างเนือยๆ สภาพแบบนี้เมื่อคืนไปดื่มมาแน่นอน“ถ้านายแฮงค์ก็ไม่ต้องไปส่งฉันก็ได้ กินข้าวแล้วกลับไปพักผ่อน” “ฉันไหวน่า นี่มันช่วงโปรโมชั่นนะ เธอจะเอาแต่ใจตัวเองหน่อยก็ได้ จะด่าที่ฉันไปกินเหล้าเมื่อคืนก็ด่ามาเลย” ตรรกะอะไรของเขาวะ? พอเข้าใจนะว่าเขากำลังหยิบยื่นสิทธิบางอย่างให้กับฉัน แต่คือพูดกันตามตรง ตอนนี้ฉันยังไม่ได้รู้สึกพิเศษกับวินไงฉันวางกาแฟดำลงบนโต๊ะแล้วมองหน้าวินอย่างจริงจัง ฉันคิดว่าเราต้องคุยสักหน่อย“ฉันไม่เคยมีแฟนมาก่อน ไม่รู้ด้วยว่าสถานะ ‘คนคุย’ มันคือยังไงกันแน่ ฉันเข้าใจว่าเหมือนเรากำลัง ‘ศึกษาดูใจกัน’ อะไรประมาณนั้นถูกป่ะ” “...” “นายเป็นคนแรกที่เดินเข้ามาบอกฉันตรงๆ ว่าต้องการอะไร ซึ่งมันเป็นเรื่องที่ดีมาก ฉันประทับใจ” “...” “แต่ฉันไม่อยากให้นายเร่งรัดความรู้สึกฉัน เราพึ่งคุยกันได้สามวันเองนะวิน และตอนนี้ฉันยังไม่ได้รู้สึกพิเศษอะไรกับนาย” “...” “ฉันแค่อยากปล่อยให้ความรู้สึกมันค่อยๆ พัฒนาไป เมื่อความรู้สึกเปลี่ยน ฉันมั่นใจว่าการแสดงออกของฉันก็จะเปลี่ยนตามไปด้วย นายเข้าใจที่ฉันจะสื่อใช่ไหม” วินจ้องหน้าฉัน เราสบตากัน ก่อนที่วินจะเป็นฝ่ายถอนหายใจแล้วเอื้อมมือมาโยกหัวฉันเบาๆ “โอเค ฉันเข้าใจแล้ว เอาเป็นว่าค่อยเป็นค่อยไปล่ะกัน” วินพูดด้วยรอยยิ้มแล้วตักข้าวขึ้นมาคำนึงยื่นมาตรงหน้าฉัน“เริ่มจากฉันป้อนข้าวเธอคำนี้เป็นไง” สิบวันถัดมาเวลาผ่านไปเร็วมาก นี่ก็เกือบสองอาทิตย์แล้วที่ฉันกับวินไปไหนมาไหนด้วยกัน กินข้าวเช้าด้วยกันทุกวัน ไปเรียนพร้อมกัน กลับคอนโดพร้อมกัน ถ้าวันไหนฉันเลิกก่อนแล้วเขาว่าง วินก็จะมาส่ง แต่ก็มีบางวันที่ฉันกลับเองอย่างเช่นวันนี้ฉันรู้จักเพื่อนเขา และวินก็รู้จักเพื่อนฉัน เวลาไปดื่มกับเพื่อนบางครั้งเขาจะชวนฉันไปด้วย เพื่อนทุกคนรู้ว่าตอนนี้ฉันกับวินเราก็คุยๆ กันอยู่ฉันพอใจในความสัมพันธ์ของเรา มันไม่ได้หวือหวาแต่มีความสุขฉันเคยบอกวินว่าถ้าฉันรู้สึก ฉันจะแสดงมันออกไปเอง แต่พอเอาเข้าจริงๆ ฉันกลับไม่รู้ว่าตัวเองควรทำยังไงลองถามเพื่อนๆ ผู้มีประสบการณ์ล่ะกันLine : hi friends (5) P.pan : เราจะรู้ได้ไงอ่ะ ว่าเรารู้สึกกับคนคนนึงมากขนาดไหนแล้วPuff.f : โอ้ว้าวววว ดูท่าจะอาการหนักPuff.f : เกิดอาการตกหลุมรักหรอวะP.pan : ไม่รู้tiww : อะไรของมึง ความรู้สึกตัวเองนะเว้ย มึงต้องรู้สิP.pan : รู้ว่ารู้สึก แต่กูไม่รู้จะทำยังไงP.pan : กูเริ่มชินกับกิจวัตรประจำวันที่เป็นแบบนี้อ่ะ งี้คือกูชอบเขาแล้ว? balas : กอดยัง จูบยังtiww : @balas ไอ้นี่มาแรงวุ้ย มึงเล่นเปิดมาคำถามนี้เลยหรอบาสทำเอาฉันอึ้งมากคือฉันไม่ได้เตรียมใจกับอะไรแบบนี้ไงP.pan : แค่จับมือtiww : sent you a sticker (ตกใจ) Puff.f : sent you a sticker (ตกใจ) Puff.f : sent you a sticker (ร้องไห้) balas : @P.pan มึงแน่มาก เยี่ยมเลยP.pan : หยุดเล่นก่อน นี่ซีเรียสbalas : กูว่ามึงชอบเขาแล้วtiww : ในมุมมองผู้ชายกูว่าไอ้วินมันคงอยากทำมากกว่าจับมือแล้วแหละ เป็นกู กูก็อยากPuff.f : กู no comment ล่ะกัน รอคนมีผัวมาตอบ @KaeWนี่ฉันคิดถูกหรือป่าวที่ถามไปในกลุ่ม เหมือนว่าคำตอบของพวกเพื่อนผู้ชายจะไม่ค่อยช่วยอะไรเท่าไหร่ แต่ก่อนที่จะคิดฟุ้งซ่านกว่านี้ แก้วก็ตอบกลับมาพอดีKaeW : ก็แค่ปล่อยไปตามความรู้สึก เรื่องแบบนี้มันไม่ต้องใช้สมองมากนักหรอก คิดถึงก็บอกว่าคิดถึง เป็นห่วงก็บอกว่าเป็นห่วงแค่นั้นKaeW : ตั้งแต่เริ่มคุยกันมาความรู้สึกมึงเปลี่ยนไปยังไงล่ะ อะไรที่เพิ่มขึ้น อะไรที่ลดลงKaeW : แค่มึงตอบตัวเองให้ได้ก่อน แล้วมึงค่อยทำให้อีกคนรับรู้แค่นั้นฉันอ่านตามที่แก้วพิมพ์มาแล้วคิดตามฉันเป็นห่วงวินมากขึ้น ไม่ชอบเวลาเขาดื่มแล้วขับรถ ไม่ชอบเวลาเขาจับรถเร็วส่วนสิ่งที่ลดลงฉันติดว่าเป็นช่องว่างระหว่างเรา ฉันรู้รหัสเปิดประตูห้องวิน บางครั้งฉันไปนั่งเล่นห้องเขาแล้วค่ำๆ ค่อยกลับมาห้องตัวเองถ้าฉันตอบตัวเองได้เเล้ว ขั้นตอนต่อไปก็คือฉันจะทำยังไงให้วินรู้ ฉันเหลือบมองนาฬิกานิดหน่อย ตอนนี้เลยสี่โมงเย็นมาสักพัก วินน่าจะเลิกเรียนแล้วP.pan : เลิกเรียนแล้วกลับหอเลยป่าวฉันทักไปหาวิน รอไม่ถึงนาทีเขาก็ตอบกลับมาWin_C : วันนี้ดึกๆ จะออกไปดูบอลกับเพื่อน แต่เดี๋ยวกลับไปกินข้าวเย็นกับเธอก่อนWin_C : ของสดยังเหลือไหม หรือซื้อกับข้าวเข้าไปเลยP.pan : อยากกินผัดไทยกุ้งสด เอาร้านที่พาไปกินวันก่อนอ่ะ อร่อยดีWin_C : ได้ครับP.pan : มาถึงแล้วเปิดประตูเข้ามาเลยนะ รหัส 14567ตอนนี้คิดอะไรไม่ออก เอาเป็นว่าเริ่มจากบอกรหัสประตูห้องก่อนละกัน...........................................................................................................................................

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

Is this Love : 6

นิยายแนะนำ

Is this Love? รักโคตรงง ตกลงรักหรือเปล่า

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

Is this Love : 6

นิยายแนะนำ

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้