Decoy Protagonist

ตอนที่ห้าสิบเอ็ด Radioactive Man

ในซากของเมืองที่มีการรั่วไหลของปฏิกรณ์นิวเคลียร์ผิดจากที่ผู้คนคิดกันว่าจะกลายเป็นดินแดนรกร้างกันดารแบบแม็ดแม็กซ์หรือหมัดเทพเจ้าดาวเหนือ

แต่เราค้นพบความจริงๆว่าเมืองทั้งเมืองกลายเป็นป่าย่อมๆหลังจากมนุษย์ออกไปหมดแล้ว

ในทะเลทรายที่เราคิดจะถ่ายภาพยนตร์แม็ดแม็กซ์ที่ดูรกร้างกันดาร

เจอฝนตกหนักในรอบหลายร้อยปีทั้งทะเลทรายก็กลายเป็นดินแดนที่เขียวชะอุ่มเต็มไปด้วยดอกไม้สีสันต์งดงามนกร้องเพลงที่ไม่เหมาะกับการถ่ายภาพยนตร์แม็ดแม็กซ์เลยแม้แต่น้อย

นั่นคือพลังของต้นไม้ใบหญ้าที่ทรงพลังมากกว่าทุกคนคิดกัน

ในพื้นที่ที่ขาดไร้คนดูแลต้นไม้ใบหญ้าจะทิ่มแทงขึ้นมาจนทำให้ตึกพัง

บางครั้งเราก็คิดดูถูกป่าไม้มากเกินไปจากแนวคิดของการอนุรักษ์ว่าต้นไม้ใบหญ้านั้นทรงพลังมหาศาลไม่เช่นนั้นคงไม่ใช่สิ่งมีชีวิตหนึ่งที่อยู่รอดมาจากครั้งบรรพกาล

หมายความว่าเมื่อมีพลังพิเศษเข้าเสริม

การแพร่กระจายนั้นก็ยิ่งเป็นทวีคูณสูงมากขึ้นเรื่อยๆจนปกคลุมพื้นที่หลายร้อยกิโลเมตรภายในไม่ถึงสามวันและแพร่กระจายไปเรื่อยๆตามจำนวนซอมบี้ที่ฆ่าได้และพลังที่มากขึ้นเรื่อยๆของความสามารถในการควบคุมพืชของผมนี้

ผมไม่ถนัดการใช้ไหวพริบในการต่อสู้

เลยใช้ระบบอุตสาหกรรมการผลิตแทน

ว่าตราบใดที่ผมผลิตพืชออกมาได้มากกกว่าซอมบี้หรือคู่ต่อสู้คนไหนผมก็จะชนะ

มันคือแผนการที่เรียบง่ายเช่นนี้ล่ะ

ในเมืองที่เต็มไปด้วยรังสีหลังจากที่ขาดคนดูแลบำรุงรักษาหลังจากโลกกลายเป็นโลกของซอมบี้กลายเป็นที่อยู่อาศัยของRadioactive man มนุษย์รังสีและผองเพื่อนชาวมนุษย์กลายพันธุ์ของเขา

ที่สามารถกินรังสีและเนื้อมนุษย์ต่างๆได้ทำให้เขาสามารถรอดมาได้แต่มีผลทำให้เขารู้สึกหิวกระหายอยู่เสมอและสามารถกัดกินคนอื่นที่เขาถูกใจให้กลายเป็นมนุษย์กลายพันธุ์เช่นเดียวกัน

เป็นหนึ่งในกลุ่มชุมชนไม่กี่กลุ่มที่อ้างว่า

“ไม่กลัวซอมบี้”

เพราะพวกเขาเปลี่ยนแปลงตนเองเป็นสิ่งที่เลวร้ายกว่าซอมบี้แล้วนั่นเอง

ในโลกที่ทุกอย่างล้วนน่ากลัว

มนุษย์ยอมที่จะเปลี่ยนแปลงตนเองให้เป็นอีกหนึ่งในสัตว์ประหลาดดีกว่าที่จะยอมให้ตนเองกลายเป็นเพียงแค่เหยื่อ

ชุมชนของมนุษย์รังสีก็เป็นอีกชุมชนหนึ่งนั่นเอง

ที่ด้วยอาวุธรังสีและการกลายพันธุ์ต่างๆ

ที่แม้แต่ซอมบี้ที้สามารถแพร่กระจายไปที่สัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมหรือแม้แต่สัตว์เลื้อยคลานบางประเภทอย่างจระเข้ได้

ไม่ยอมรับว่ามนุษย์ที่โดนรังสีจนกลายพันธุ์มีสี่แขนสามตา ลิ้นเป็นแฉก น้ำลายเป็นกรด เป็นมนุษย์อีกต่อไป

มนุษย์รังสีนั้นเป็นคนที่ใจดีมาก

เขาช่วยให้คนอื่นที่ร้องขอกลายพันธุ์แบบเขาหากคนคนนั้นต้องการ

ก่อนที่จะกลายมาเป็นมนุษย์กลายพันธุ์ที่ร่างกายกลายเป็นก้อนกลมๆเคลื่อนไหวไปมาไม่ได้ด้วยตนเองก้อนเนื้อแต่ละก้อนงอกออกมาจากร่างกายกลายเป็นมิเนี่ยนรับใช้เขาที่สามารถลากร่างกายที่เป็นก้อนเนื้อกลมๆของเขาไปมาได้

เขาเคยเป็นเพียงแค่คนแก่ที่เกษียณแล้วนานนานทีก็มาช่วยแนะนำบางอย่างเกี่ยวกับเตาปฏิกรณ์ที่มีแต่คนทำงานมานานเท่านั้นที่รู้

ที่เขากลายเป็นสภาพอย่างนี้ก็เพราะในช่วงภาวะวิกฤติโลกเต็มไปด้วยซอมบี้

เขาคือหนึ่งในไม่กี่คนที่คิดว่าหากไม่มีคนดูแลเตาปฏิกรณ์อาจจะเกิดการรั่วไหลได้

พยายามบุกฝ่าซอมบี้มาเพื่อปิดเตาปฏิกรณ์...แต่สุดท้ายเขาก็ลงเอยด้วยการเป็นก้อนเนื้อด้วยพลังของแอสทรัลบีอิ้งซอมบี้และรังสีจากเตาที่เขาพยายามจะปิด

คร่อก

เลือดของเขาไหลออกมาจากปากกลายเป็นสิ่งมีชีวิตกลายพันธุ์เล็กๆอีกสองสามตัว

หากขาดอาหารมิเนี่ยนพวกนี้จะกินกันเอง

ด้วยความที่เขามีการป้องกันตัวจากซอมบี้ดีดี

ชุมชมของมนุษย์รังสีจึงกล่าวได้ว่าเป็นชุมชนที่มั่นคงมากชุมชนหนึ่ง

แต่เขาไมได้เจอกับราชินีซอมบี้

เขาเจอกับ ราชาแห่งความน่าสะพรึงกลัวKing of Terror