EP 5 — กุญแจและอาวุธที่ถูกทิ้งไว้
(POV แก้วขวัญ)
[บ้านไทรโศก – เช้ามืด]
หลังจากที่ กรรณชัย เริ่มสงสัยในเื่ของ ลุงชุ่ม และ อาคม ฉัน(แก้วขวัญ) ก็รู้สึกถึงความกดดันที่เพิ่มขึ้น เสียงซอ ที่ไม่ได้ยินด้วยหู แต่น่ากลัวกว่านั้นคือ ความรู้สึกถึงความริษยา ที่วนเวียนอยู่ในหัวตลอดเวลา
ฉันตัดสินใจที่จะไม่หนีอีกต่อไป ฉัน ต้องใช้ กุญแจทองเหลือง ที่แม่ทิ้งไว้ให้เพื่อไขความลับนี้
ฉันนึกถึงรอยขีดที่แม่ทำไว้บนผนังห้องนอน รอยนั้น ชี้ไปที่ ตู้เก็บผ้า เก่า ๆ ที่แทบไม่มีใครสนใจ ฉันเลื่อนตู้หนัก ๆ นั้นออก
เื้ัตู้ เป็เพียงแผ่นผนังไม้เก่า ๆ แต่เมื่อ ฉันนำกุญแจทองเหลือง ไปแตะที่รอยต่อของผนัง จู่ ๆ แผ่นไม้ก็ยุบตัวลงไป เผยให้เห็นทางเข้า ห้องลับ เล็ก ๆ ที่มืดมิด
กลิ่นสาบและกลิ่นยางรักโบราณโชยออกมาจากห้องนั้น
ฉัน ใช้ไฟฉายส่องเข้าไป และสิ่งที่เห็นก็ทำให้ความกลัวของฉันเปลี่ยนเป็ ความเด็ดเดี่ยว
ภายในห้องมี สมุดบันทึก สองสามเล่มที่ม้วนเก็บไว้ในหีบไม้เล็ก ๆ และมี มีดแกะสลัก ที่ดูแปลกตาเล่มหนึ่งวางอยู่
ฉันเปิดสมุดบันทึกเล่มแรกที่ระบุว่าเป็ของ อ้ายทวน ลายมือหวัดและรีบเร่ง:
“ซอคู่นี้... ถูกสร้างด้วยความรักและจิติญญา... แต่ ชุ่ม... เขารู้พิธีกรรมลับ... และเขาได้ขโมย ยางรัก ที่ใช้ผนึกสายซอไป... ความริษยา นั้นจะทำให้เสียงของมันเป็ คำสาป ตลอดไป...”
แล้วฉัน ก็พบสมุดบันทึกอีกเล่มที่ถูกห่อด้วยผ้าเก่า ๆ นั่นคือ สมุดบันทึกของแม่ฉัน
หน้าสุดท้ายถูกเขียนไว้ด้วยลายมือสั่น ๆ และมีรอยคราบสีน้ำตาลแห้ง:
“ฉันทำลายซอไม่ได้... อาคม มันแข็งแกร่งเกินไป... ฉันต้องเก็บกุญแจนี้ไว้... เพื่อหา สายที่ขาด... จงตามหา ทายาท ผู้ที่ถูกซ่อน... ชุ่ม ใช้ ความริษยา... แต่ต้องทำลายด้วย... รัก...”
ฉันหันไปมอง มีดแกะสลัก ที่วางอยู่บนหีบ มันคือมีดที่น่าจะถูกใช้ในการทำพิธีอาคม ฉันเก็บมันไว้... มันอาจเป็อาวุธ ที่สามารถทำลายสิ่งที่ถูกสร้างจากความริษยานี้ได้
ลุงชุ่ม... ความริษยา... และทายาทที่ถูกซ่อน... ปริศนาทั้งหมดเชื่อมโยงถึงกันแล้ว...
*โปรดตามตามตอนต่อไป*