ใช่แล้วล่ะ ดารินกำลังทำงานอยู่ แต่ไม่ใช่งานประจำหรอกนะ เป็งานเสริมที่เธอใช้หารายได้ระหว่างที่ยังเรียนไม่จบเพราะเกรงใจที่บ้านและอยากมีเงินเก็บด้วยน้ำพักน้ำแรงของตัวเองจึงใช้ความได้เปรียบจากการมาอยู่ที่นี่ั้แ่เด็กผันตัวมาเป็ไกด์นำเที่ยว ซึ่งนักท่องเที่ยวที่เธอพามาส่วนใหญ่ก็จะเป็นักท่องเที่ยวชาวไทยเพราะคนชาติเดียวกันสื่อสารกันง่ายกว่าในความรู้สึกของหญิงสาว
“มีเวลาว่างนักรึไง” ดารินใช้จังหวะที่ลูกค้าของเธอถ่ายรูปกันอยู่เดินไปหาวินที่เดินป้วนเปี้ยนอยู่ใกล้ๆ มากระซิบถาม
“ก็ว่างนะ ถึงมาไง” วินบอกอย่างชิวๆ แต่ดารินก็รู้นั่นแหละว่าวินมารอรับเธอเพื่อกลับบ้านไปพร้อมกัน
“แต่ดายังทำงานอยู่ วินกลับไปก่อนไม่ได้หรอ”
“ไม่ได้หรอก อย่าลืมว่าคุณย่าของดาฝากดาให้วินดูแลแล้วนะ” และนั่นก็ทำให้ดารินต้องถอนหายใจ วินชอบเอาคุณย่าของเธอมาอ้างอยู่เรื่อยเลย
“อีกอย่าง….เดี๋ยวดาก็ใกล้กลับไทยแล้ว วินก็อยากใช้เวลาอยู่กับดาให้มากที่สุด” วินพูดต่อ
“เวอร์น่าวิน ดาก็แค่กลับ่ซัมเมอร์” แต่นี่ก็เป็ปีสุดท้ายเพราะเธอกำลังจะเรียนจบแล้ว แต่ถ้าเธอไม่อยู่วินก็คงเหงาจริงนั่นแหละเพราะทั้งคู่เติบโตมาด้วยกัน ผูกพันกันมันก็เป็เื่ธรรมดา
“แล้วดาก็สวยออกขนาดนี้”
“ว่าแต่วันนี้โดนลูกค้าจีบบ้างรึเปล่าล่ะ” วินแสร้งถาม ดารินเด็กอ้วน แว่นตาหนาเตอะที่เดินทางมาพักอยู่กับครอบครัวตนในตอนนั้น บัดนี้ได้เติบโตเป็สาวสวย รูปร่างสูงโปร่งสมส่วนและที่สำคัญเธอได้ทิ้งแว่นตาหนาๆ นั่นไปนานแล้ว จึงมีหนุ่มๆ มาขายขนมจีบให้เธออยู่เรื่อยไป ซึ่งดารินก็ไม่มีท่าทีว่าจะสนใจหนุ่มคนไหนเลย ซึ่งมันก็โล่งใจแล้วในความรู้สึกของวินที่แอบหลงรักเธออยู่เงียบๆ
“จะบ้าหรอวิน ไม่มีหรอก” ดารินรีบปฏิเสธ ความจริงก็มีลูกค้ามาทำเ้าชู้อยู่บ้างแหละ นั่นจึงเป็เหตุผลที่ทำให้เธอต้องเลือกรับงานเพราะไม่อยากให้เกิดปัญหาทีหลัง แล้วก็เป็เหตุผลที่ทำให้วินต้องตามมาอารักขาเธอแบบนี้
“ไม่มีก็ดีแล้ว งั้นวินไปรอที่รถล่ะกัน”
.
.
ประเทศไทย
ณ คฤหาสน์ธรรมโชติ
“นี่มันอะไรกันตาเสือ แกกับนางแบบคนนั้นไปคบหากันั้แ่เมื่อไหร่?” คุณย่าหอมเค้นถามหลานชายที่กำลังนั่งจิบกาแฟอยู่ในตอนเช้าหลังเห็นพาดหัวข่าวบันเทิงจากหน้าหนังสือพิมพ์ .
“หืม?” ลายเสือขมวดคิ้วด้วยความงุนงง
“อ้อ คงยังไม่เห็นสินะ” แล้วนางก็แผ่หรอหนังสือพิมพ์หน้าที่เป็ข่าวให้หลานชายดู
"คราวนี้เต็มจอเลยค่ะคุณย่า"
ลายหงส์คืออีกคนที่นั่งอยู่ด้วยรีบพูดเสริมพร้อมกับแอบหัวเราะเบาๆ สุดท้ายพี่ชายก็เกมกับผู้หญิงสักคนเข้าจนได้ ส่วนลายเหลือเมื่อเห็นแบบนั้นก็นิ่งไปทันที ดูเหมือนว่าจะถูกโบวี่เล่นงานเข้าแล้ว
“ย่าไม่ยอมรับหลานสะใภ้ที่มีแต่ข่าวคาวๆ แบบนี้หรอกนะ” ย่าหอมยื่นคำขาด
“คงเป็การเข้าใจผิดกันน่ะครับ” ลายเสือบอกหลังเงียบไปครู่หนึ่ง
“ไม่มีอะไรหรอก” ชายหนุ่มพูดด้วยสีหน้าเรียบนิ่งราวกับว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้น.
“แกไม่มี แต่แม่นั่นน่ะมีแน่นอน” ย่าหอมสวนกลับมา
“นี่ก็คงหาวิธีจับแกอยู่นั่นแหละ” นางบอกอย่างรู้ทันผู้หญิงทุกคนที่วนเวียนเข้ามาในชีวิตของหลานชาย.
“เื่นั้นผมจัดการเองครับ” หลานชายตัวดีตัดบท
“ผมมีประชุมเช้า ขอตัวก่อนนะครับ” แล้วก็ชิ่งหนีผู้เป็ย่าไปเลย
“ถ้าพี่สิงห์เอายัยนางแบบนั้นมาเป็สะใภ้จริงๆ เราจะทำไงกันดีค่ะคุณย่า” ลายหงส์รีบถามเมื่อพี่ชายคนรองเดินออกไปแล้ว.
“หลานไม่ชอบผู้หญิงคนนี้เลย” ลายหงส์บอกตามตรง
มีครั้งหนึ่งที่ตนเคยชอบหล่อนมากเนื่องจากตอนนั้นโบวี่เป็นักแสดงหน้าใหม่ที่กำลังดังและละครที่หล่อนแสดงก็ดังเปรี้ยงปร้างจนนักแสดงหลักๆ ก็พลอยมีชื่อเสียงไปด้วย
เมื่อลายหงส์มีโอกาสได้เจอโบวี่ตัวเป็ๆ ก็รีบปรี่เข้าไปหาหมายจะขอถ่ายรูปด้วย แต่ดูเหมือนว่าตอนนั้นดาราสาวจะอารมณ์ไม่ดีและเป็เวลาพักผ่อนส่วนตัวของหล่อนด้วยกระมัง ลายหงส์จึงถูกหล่อนชักสีหน้าไม่พอใจใส่และยืนให้ถ่ายรูปแบบผ่านๆ ไป สีหน้าของหล่อนในรูปถ่ายนั้นปรากฏชัดด้วยว่าไม่ได้เต็มใจ แต่ด้วยความที่ยังปลื้มอยู่ลายหงส์จึงอยากจะถ่ายรูปคู่กับหล่อนอีกสองสามรูป แต่กลับถูกโบวี่ปฏิเสธพร้อมกับคำพูดที่ฟังแล้วต้องเสียความรู้สึกเอามากๆ
ต่อมาเธอก็มีโอกาสได้เจอหล่อนอีกครั้งในฐานะผู้หญิงของพี่ชาย โบวี่ที่คงเพิ่งทราบว่าตนเป็น้องสาวของลายเสือหรืออย่างไรก็ไม่ทราบอยู่ๆ ก็ปรี่เข้ามาทักทายตนที่มาดูหนังกับเพื่อนและพยายามสร้างความสนิทสนมด้วย เพื่อนๆ ของตนที่ไม่รู้อะไรต่างก็ตื่นเต้น ปลื้มกันยกใหญ่ แต่สำหรับลายหงส์นั้นล่วงรู้ได้ทันทีว่าดาราสาวคนนี้เสแสร้ง สร้างภาพเก่งเพียงใด
“ไม่ต้องห่วง ย่ามีวิธีจัดการกับพี่ชายเราแล้ว”
.
.
กลับมาที่อีกฟากโลกหนึ่ง
ประเทศฝรั่งเศส .
“ค่ะคุณย่า อีกสองเดือนเจอกันนะคะ” ดารินบอกคุณย่าของเธอ ตอนนี้เธอเรียนจบแล้วล่ะแต่ก็ยังอยากทำงานหาเงินเองอยู่จึงยังไม่กลับประเทศไทยในทันที.
“เลื่อนไม่ได้หรอ ย่าอยากให้หลานกลับมาอาทิตย์หน้าเลย” คุณย่าเกสรถามเธอ
“แต่ดาจองตั๋วไว้เรียบร้อยแล้วนี่คะ” เธอบอกท่าน.
“เลื่อนสิจ้ะ เพราะเื่ที่ย่าจะบอกหนูน่ะทำให้หนูต้องอยากกลับไทยเร็วๆ นี้แน่” ปลายสายบอกและนั่นก็ทำให้ดารินเริ่มอยากรู้ทันที
“เื่อะไรหรอคะ?”
“หลานคิดยังไงกับตาเสือ” ย่าเกสรถาม.
“คุณย่า….ถามอะไรแบบนั้นล่ะคะ” และนั่นก็ทำให้หลานสาวหน้าแดงทันที
“ย่ารู้น่าว่าหลานปลื้มพี่เขาอยู่” แม้จะพยายามเก็บซ่อนไว้แล้ว แต่คุณย่าก็ล่วงรู้ความลับของเธอเข้าจนได้.
“ยืนยันกับย่ามาก่อน แล้วเดี๋ยวย่าจะเฉลยข่าวดีให้”
“เอ่อ….” ดารินอึกอักเพราะอายท่านอยู่ .
“ก็….ก็ชอบอยู่ค่ะ” เธอตอบท่านไปที่สุด แล้วก็ชอบลายเสือมานานมากแล้วด้วย แต่หญิงสาวก็ไม่รู้ชัดหรอกนะว่าั้แ่เมื่อไหร่ คงมีจุดเริ่มต้นมาจากความประทับใจในวันนี้จนมีวันนี้กระมัง….
“ดี” และน้ำเสียงของคนเป็ย่าก็ดูพอใจมาก
“วันนี้ย่าหอมมาคุยกับย่า ท่านอยากได้หลานสาวคนโตของย่าไปเป็หลานสะใภ้”
“คะ….?” ดารินชะงัก แต่เดี๋ยวนะ คุณย่าหอมท่านมีหลานชายอยู่สองคนนี่นา
“ย่าก็เลยบอกไปว่าย่าไม่ติดขัดอะไรถ้าย่าหอมเขาอยากได้หลานสาวของย่าแต่งเข้าไปเป็สะใภ้รอง แต่ย่าต้องมาถามความสมัครใจของเราก่อน” ย่าหอมบอกเธอและนั่นก็ทำให้หัวใจของดารินเต้นตึกตักขึ้นมา.
“ถ้าหลานตกลง ย่าจะได้บอกให้ย่าหอมเขาเตรียมตัว”
“เอ่อ….แต่มันจะเร็วไปมั้ยคะคุณย่า” ดารินรีบแย้งเมื่อนึกขึ้นได้ ถ้าได้แต่งงานกับคนที่ชอบมาตั้งนานเื่อะไรเธอจะปล่อยโอกาสนี้ไปล่ะ แต่พอกลับมานึกอีกทีมันก็ไว้ไปเหมือนกันนะ เธอก็เพิ่งเรียนจบด้วย
“แล้วพี่เสือว่าไงบ้างคะ” เธอถามต่อ
“ตาเสือยังไม่รู้หรอก” ย่าเกสรบอก
“อ้าว….” ดารินถึงกับร้องอ้าว แล้วเขาจะยอมมั้ยนะ…
“ย่าพูดกับหลานตรงๆ เลยนะดาริน ความจริงย่าหอมน่ะอยากได้คนที่เอาตาเสืออยู่” แล้วนางก็เล่าเื่ที่มีผู้หญิงพยายามจะจับลายเสือจนล่าสุดได้มีข่าวหนึ่งออกมาและคนที่ย่าหอมหมายตาไว้ก็คือดารินนั่นเอง
“งั้นหนูขอทำอะไรสักอย่างก่อนได้มั้ยคะ”
………….
2K
