กลายเป็นอภิมหาเศรษฐีที่รวยที่สุดในใลก

หลังทำงานครบหกเดือนแล้ววินก็ได้ขอลาออกตามที่บอกกล่าวไว้กับพ่อของฟ้าเมื่อพ่อของฟ้าเห็นดังนั้นจึงอดที่จะเสียดายวินไม่ได้เพราะวินเป็๲คนที่ขยันทำงานดีมากๆคนอย่างวินหายากมากในโลกใบนี้มีไม่มากหรืออาจจะไม่มีเลยก็ได้เมื่อเห็นวินกำลังจะเดินออกไปพ่อของฟ้าก็ถามกับวินว่า

"วินถ้าออกจากงานแล้วจะไปใหนต่อเหรอลุงอยากรู้" พ่อของฟ้ากล่าวเมื่อวินได้ฟังเช่นนั้นเขาก็พูดด้วยรอยยิ้มว่า

"ที่ผมทำงานเก็บเงินทุกวันนี้ก็เพื่อที่จะไปอเมริกาครับคุณลุงผมจะไปทำตามความฝันของผมครับ" วินกล่าวเมื่อณรงค์พ่อของฟ้าได้ฟังเขาก็ไม่ได่ห้ามอะไรเขาให้กำลังใจวินทันทีว่า

"ขอให้วินประสบความสำเร็จนะทำให้เต็มที่ลุงเชื่อว่าวินจะทำสำเร็จในสิ่งที่วินหวังนะลุงเป็๲กำลังใจให้วินเสมอนะ" ณรงค์กล่าวให้กำลังใจวินเมื่อวินได้ยินอย่างนั้นเขาก็ดีใจมาก

"ขอบคุณคุณลุงมากนะครับผมลาแล้วนะครับสวัสดีครับ" วินกล่าวเสร็จแล้วเขาก็เดินออกจากบริษัทพร้อมเงินเดือนเดือนสุดท้ายจากนั้นก็ตรงกลับบ้านเลย

สองวันต่อมาหลังตากที่ทำพาสปอร์ตเสร็จสิ้นฝากคุณป้าดูแลคุณยายแล้ววินก็เตรียมเก็บกระเป๋าเดินทางเพื่อเดินทางไปยังสหรัฐอเมริกาวินกล่าวลาทุกคนแล้วก็ขึ้นเครื่องบินไปยังสหรัฐอเมริกาเลยทันที

ขณะที่นั้งอยู่บนเครื่องบินวินก็นึกถึงเหตุการณ์ต่างๆความฝันผู้คนดูถูกมากมายเขาต้องทำสำเร็จให้ได้เพื่อตัวเขาเองและคุณยายด้วยเขาจะเปลี่ยนคำดูถูกเป็๲แรงผลักดันกลับมาครั้งหน้าเขาจะกลับมาแบบมีเกียรติมีศักดิ์ศรีเป็๲ที่เชิดชูต่อวงค์ตระกูลให้ได้ไม่นานเครื่องบินก็บินมาถึงที่สหรัฐอเมริกาใช้เวลา4ชั่วโมงจากประเทศไทยเมื่อเครื่องบินลงจอดแล้ววินก็เก็บกระเป๋าสัมภาระของเขาให้เรียบร้อยแล้วลงจากเครื่องต่อแท็กซี่ไปเช่าห้องในเมืองฟรานซิสโก้ทันทีค่าเช้าตกเดือนละ500ดอลลาห์ก่อนอื่นวินก็ต้องหางานทำก่อนเขาสามารถพูดภาษาอังกฤษได้ดีระดับหนึ่งถึงอม้จะเรียนไม่จบก็ตามแต่ด้านภาษาเขาเก่งทีเดียวเพราะเขาชอบเรียนภาษาสอบได้อันดับต้นๆของระดับชั้นอยู่บ่อยครั้งเมื่อวินเข้าพักแล้วเขาก็ทิ้งตัวลงนอนพักผ่อนก่อนพรุ่งนี้ค่อยหาสมัครงานทำแล้วจึงเริ่มต้นทำธุรกิจเมื่อมาถึงแล้วเขาก็ได้ส่งข้อความไปบอกกับป้าที่ดูแลยายเพราะเขาจะให้เงินแก่ป้าเป็๲รายเดือนๆละ6000บาทเพื่อที่ป้าจะได้มีรายได้ด้วยถ้าช่วยเฉยๆเขาก็เกรงใจป้าเขาเพราะมันนานมากถ้ามีเงินเดือนให้เขาค่อยสบายใจวินหลับไปอย่างสบายเพราะเหนื่อยมากวันนี้