เส้นทางสู่ยอดเขาเมฆาขาวเต็มไปด้วยป่าทึบและโขดหินสูงชัน หลี่ฟงเดินทางอย่างระมัดระวัง ใช้ "ดวงจิตแห่งการเชื่อมโยง" ของเขาในการสัมผัสถึงกระแสธาตุวิญญาณที่ไหลเวียนในป่า เพื่อหลีกเลี่ยงพื้นที่ที่มีกระแสพลังงานรุนแรงผิดปกติ ซึ่งมักจะเป็นที่อยู่ของสัตว์อสูรที่แข็งแกร่ง
เขาใช้พลังธาตุดินในการปีนป่ายหน้าผาที่ขรุขระ และใช้ธาตุน้ำเพื่อฟื้นฟูร่างกายจากความเหนื่อยล้า เมื่อเจอพืชมีพิษ เขาก็ลองใช้ธาตุน้ำชำระล้างพิษจากพืชเหล่านั้น ซึ่งก็ได้ผลเกินคาด
ยิ่งเดินทางลึกเข้าไป ป่าก็ยิ่งหนาแน่นและลึกลับ เสียงคำรามของสัตว์อสูรดังแว่วมาเป็นระยะ บ่งบอกถึงอันตรายที่รออยู่ข้างหน้า
วันหนึ่ง ขณะที่หลี่ฟงกำลังปีนหน้าผาสูงชัน เขาสัมผัสได้ถึงกระแสธาตุลมที่รุนแรงผิดปกติมาจากด้านบน ไม่ใช่ลมธรรมชาติ แต่เป็นกระแสพลังงานที่ถูกควบคุม
"อะไรกัน... มีใครอยู่ข้างบนด้วยงั้นรึ" หลี่ฟงพึมพำ
ทันใดนั้น ก้อนหินขนาดใหญ่ ก็ร่วงหล่นลงมาจากด้านบน! หลี่ฟงเบิกตากว้าง เขาสัมผัสได้ถึงแรงปะทะที่รุนแรงของก้อนหินที่อัดแน่นด้วยพลังปราณ
โครม!
หลี่ฟงรวบรวมธาตุดินทั้งหมดมาห่อหุ้มร่างกาย เขายกแขนขึ้นป้องกัน ก้อนหินปะทะเข้ากับร่างกายของเขาอย่างจัง
ตุบ!
ร่างของหลี่ฟงกระแทกเข้ากับหน้าผาอย่างแรง เขาไถลตกลงมาเล็กน้อย แต่ก็สามารถยึดเกาะไว้ได้ ร่างกายของเขาสั่นสะท้านไปทั่ว แต่เขาก็ไม่ได้รับบาดเจ็บสาหัส!
"เป็นไปได้ยังไง! ไอ้เด็กนี่มันทนทานขนาดนี้เลยรึ!" เสียงอุทานดังมาจากด้านบน หลี่ฟงเงยหน้าขึ้นมอง และเห็นร่างของชายฉกรรจ์สองคนยืนอยู่บนหน้าผา
พวกเขาคือ หลี่ซาน และ หลี่จง ลูกน้องคนสนิทของหลี่ซาน
"แก... แกแอบตามข้ามาทำไม!" หลี่ฟงตะโกนถามด้วยความโกรธ
หลี่ซานแสยะยิ้ม "ข้าแค่อยากจะมาดูให้แน่ใจว่าเจ้าจะตายที่นี่รึเปล่า ไอ้เด็กไร้ค่าอย่างแกไม่ควรมีพลังที่น่าสงสัยแบบนี้!"
"แกจะเอาพลังนั้นไปให้คนนอกรึไง! ฮ่า ๆ ๆ" หลี่จงเสริม
หลี่ฟงรู้ทันทีว่าพวกมันตั้งใจมาฆ่าเขา และดูเหมือนจะรู้เรื่องพลังประหลาดของเขาแล้ว