ประตูเส้นทางโบราณ

Chapter 172 ขโมยทุกสิ่งอย่าง

   มีดโบราณทำมาจากวัสดุใดสายฝนไม่รู้ สิ่งที่เขารู้คือวัสดุที่ใช้สร้างต้องไม่ธรรมดา มีดโบราณแข็งแกร่งมาก ต่อให้ใช้ความแข็งแกร่งทั้งหมดไม่ได้ก็ตาม กระทั่งร่างกายของระดับสี่ยังได้รับบาดเจ็บหากไม่มีสิ่งใดป้องกัน

   ในปัจจุบันสายฝนกำลังตกตะลึง เขาไม่คาดคิดว่าความแข็งแกร่งของมีดโบราณจะสามารถแทงทะลุหัวใจโลซานจนมันตายทันที ตอนแรกสายฝนคิดว่าจะให้มีดโบราณสร้างความเสียหายใส่โลซานเพื่อทำให้มันแบ่งความคิดไปที่ความเจ็บปวด จากนั้นตัวเขาจะเปิดใช้งานผนึกสัญลักษณ์ทองได้แบบสมบูรณ์

   เมื่อเขาเปิดใช้งานสัญลักษณ์ประหลาดได้อย่างสมบูรณ์ จิตใจโลซานจะถูกผนึก การถูกผนึกจิตใจไม่ต่างจากการตาย ผู้ที่ถูกผนึกจิตใจจะเป็นเหมือนหุ่นไม้โง่ๆ ไม่สามารถคิดสิ่งใดได้ ไม่อาจทำอะไรได้ ขยับร่างกายด้วยตัวเองแม้เพียงนิดก็ไม่สามารถ ร่างโลซานจะราวกับร่างกายไร้วิญญาณ มีชีวิตก็เท่ากับไม่มีชีวิต

///

   เป็นเหมือนทุกครั้ง ไม่มีสิ่งใดเป็นไปตามแผนการที่สายฝนสร้าง มันมักจะมีสิ่งไม่คาดคิดเกิดขึ้นเสมอ ในครั้งนี้ความแข็งแกร่งของมีดโบราณทำให้สายฝนประหลาดใจ เขาไม่เคยลองใช้มีดโบราณต่อสู้กับเหนือระดับตนเองมาก่อน ดังนั้นเขาจึงไม่รู้ว่ามีดโบราณสามารถแทงทะลุผ่านผิวหนังจุดสูงสุดระดับสี่ได้แบบง่ายดาย

   มีดจากโบราณสถานคล้ายรู้ถึงสิ่งที่สายฝนคิด มันส่งข้อมูลบางอย่างมาภายในหัวเขา หลังจากที่ดูข้อมูลซึ่งถูกส่งมาโดยมีดโบราณ สายฝนก็ผิดหวังเล็กน้อย เพราะความแข็งแกร่งเขาตํ่าเกินไป มีดโบราณเลยสร้างความเสียหายให้กับระดับสี่หรือตํ่ากว่าได้เท่านั้น ไม่อาจสร้างความเสียหายให้ระดับห้าได้ 

   ข้อมูลที่ได้รับมายังบอกอีกว่ามีดโบราณไม่มีความแข็งแกร่งมากพอสังหารระดับสี่ได้ง่ายๆ สาเหตุที่มันแทงทะลุหัวใจโลซานได้ราวกับแทงใส่เต้าหู้เป็นเพราะโลซานไม่ได้ตั้งตัว และมันก็แบ่งความคิดมาป้องกันมีดโบราณไม่ได้ ถ้าโลซานแบ่งความคิดมาป้องกันได้ มีดจากโบราณสถานจะสร้างความเสียหายให้มันได้เพียงเล็กน้อย

   กลับมาปัจจุบัน เมื่อโลซานเสียชีวิตดาบควันขาวและเกราะควันขาวหายไปด้วยความเร็วสูง สายฝนเคลื่อนไหวหลบร่างกายที่กำลังล้มลงกับพื้นของโลซาน จังหวะนั้นสัญลักษณ์ประหลาดกลางหน้าผากอีกฝ่ายพลันเรืองแสงสีทองอ่อนๆ จิตใจโลซานซึ่งยังสลายหายไปไม่หมดก็ถูกเปลี่ยนเป็นพลังจิตใจบริสุทธิ์ ต่อมาพลังจิตใจบริสุทธิ์ก็พุ่งเข้าใส่กลางหน้าผากสายฝนก่อนที่สัญลักษณ์สีทองจะหายไป

   ฉับพลันความแข็งแกร่งทางจิตใจสายฝนเพิ่มขึ้นมากมายมหาศาล เดิมจิตใจเขาอยู่ในจุดสูงสุดระดับสอง เวลานี้มันกลายเป็นจิตใจระดับสาม และไม่นานหลังจากนั้นมันก็ถูกยกระดับไปเป็นระดับสี่ พลังจิตใจบริสุทธิ์ซึ่งได้รับจากโลซานนั้นเยอะมาก สายฝนสงสัยว่าถ้าโลซานไม่ตาย เขาจะได้รับพลังจิตใจบริสุทธิ์มากแค่ไหนกัน? บางทีมันอาจจะทำให้จิตใจเขาเป็นระดับห้าเลยก็ได้

   สายฝนหันไปมองมีดโบราณซึ่งกำลังลอยอยู่เบื้องหน้าเขาด้วยสายตาไม่พอใจ แค่สร้างความเสียหายก็พอแล้ว ไม่จำเป็นต้องฆ่า ถ้ามีดโบราณสร้างความเสียหายให้โลซานตามแผนของเขา สายฝนอาจจะมีจิตใจระดับห้าไปแล้ว จิตใจไม่ใช่สิ่งที่จะยกระดับได้ง่ายๆ การยกระดับจิตใจมันจำเป็นต้องผ่านเหตุการณ์และเรื่องราวมากมาย ต้องมีประสบการณ์เยอะ ประสบการณ์ผ่านความเป็นความตาย ประสบการณ์ความเศร้า ประสบการณ์ความรัก ประสบการณ์ความตาย และประสบการณ์อื่นๆที่บอกได้ไม่หมด

   ตามจริงการขโมยพลังจิตใจผู้อื่นมันแทบเป็นไปไม่ได้ จิตใจของแต่ละคนแตกต่างกัน ทุกคนไม่ได้มีความคิดเหมือนกัน ดังนั้นจิตใจของแต่ละคนจึงเข้ากันไม่ได้ เมื่อเข้ากันไม่ได้มากขึ้น จิตใจก็จะเกิดความสับสน

   ทักษะปิดผนึกแสงจันทร์นั้นสามารถขโมยพลังจิตใจของผู้อื่นมาให้ผู้ใช้ได้ เพราะมันเปลี่ยนพลังจิตใจคนอื่นให้เป็นพลังจิตใจบริสุทธิ์ เปลี่ยนให้เป็นเหมือนจิตใจของเด็กทารกที่เพิ่งเกิดได้ไม่นาน ไม่มีความชั่วร้ายใดๆ เป็นเพียงจิตใจที่เรียบง่ายและเข้ากันได้ง่ายกับจิตใจของผู้อื่น

   ทักษะปิดผนึกแสงจันทร์เป็นทักษะที่น่ากลัว ในจักรวาลแห่งนี้คงมีทักษะแบบทักษะปิดผนึกแสงจันทร์ไม่มากนัก สายฝนคาดเดาได้ หากทักษะคล้ายทักษะปิดผนึกแสงจันทร์มีมากมาย การยกระดับจิตใจน่าจะไม่ได้เป็นเรื่องยากอีกต่อไป การยกระดับจิตใจจะเป็นสิ่งที่ใครๆก็สามารถทำได้ สมดุลจักรวาลจะพังทลายลง

   ตุบ! ร่างโลซานกระแทกกับพื้นจนเกิดเสียงดัง สายฝนไม่สนใจบาดแผลตนเอง เขาส่งสัมผัสรับรู้ไปยังร่างศัตรู เพราะจิตใจยกระดับกลายเป็นระดับสี่ ความเหนื่อยล้าทางจิตใจจึงหายไปพอสมควร มันไม่ได้หายไปทั้งหมดเนื่องจากบาดแผลเก่าของสายฝน อย่างไรก็ตาม มันมากพอจะทำให้สายฝนใช้ทักษะปิดผนึกแสงจันทร์ได้อีกครั้ง

   สัญลักษณ์ประหลาดสีทองปรากฏกลางหน้าผากร่างโลซานอีกครั้ง เกิดเสียง ปึง! สัญลักษณ์นั้นเรืองแสง ความแข็งแกร่งทางร่างกายสายฝนค่อยๆเพิ่มสูงขึ้น ไม่เกินสามนาที ร่างกายสายฝนก็มีความแข็งแกร่งเท่ากับร่างกายจุดสูงสุดระดับสามของนักรบ ในโลกความฝันแห่งนี้ สายฝนเป็นผู้ใช้เวทมนตร์ เขาไม่ได้มีร่างกายที่แข็งแกร่งมากนัก ความแข็งแกร่งร่างกายเขาเป็นจุดอ่อนที่ไม่อาจแก้ไขได้ภายในระยะเวลาอันสั้น จำเป็นต้องฝึกฝนและใช้สิ่งของบางอย่างค่อยๆพัฒนาร่างกาย

   สายฝนไม่มีเวลามากพอทำสิ่งเหล่านั้นที่กล่าวมา เขามีเวลาจำกัด ผีเสื้อเทพธิดาราตรีบอกกับเขาว่าไม่ควรอยู่ที่นี่นานเกินไป สายฝนรู้ว่าทำไม ในโลกความเป็นจริงเขากำลังเผชิญหน้ากับโครงกระดูกยักษ์ระดับสอง และเขาก็เป็นแค่ระดับหนึ่ง มันขึ้นอยู่กับเวลาเท่านั้นที่ตัวเขาในโลกความจริงจะถูกฆ่า หมายความว่าอย่างไร? หากสายฝนในความเป็นจริงตาย สายฝนในโลกความฝันก็จะตายตาม

///

   ขณะที่ร่างกายสายฝนกำลังจะยกระดับกลายเป็นร่างกายคล้ายของนักรบระดับสี่ พลังร่างกายที่ได้รับจากโลซานก็หมดลง สายฝนไม่ได้รู้สึกอะไร เขารู้อยู่แล้วว่าพลังร่างกายของโลซานไม่พอยกระดับร่างกายเขาให้ไปถึงระดับสี่ การพัฒนาร่างกายของผู้ใช้เวทมนตร์เป็นเรื่องยาก ดูได้จากพลังร่างกายจุดสูงสุดระดับสี่ไม่อาจยกระดับร่างกายสายฝนให้เป็นระดับสี่ได้

   ‘ฉันคิดไม่ออกว่าควรเอาอะไรมาจากมันเป็นอย่างต่อไปดี?’ สายฝนมองร่างไร้วิญญาณของโลซานพลางคิด ต่อมาเขาพลันเริ่มสำรวจตามร่างอีกฝ่าย เขาจะเก็บทุกสิ่งทุกอย่างที่เจอ เขาจะนำความแข็งแกร่งที่โลซานมีอยู่ทั้งหมดไป สายฝนจะทำให้แน่ใจว่าตัวเขาขโมยทุกสิ่งมาจากอีกฝ่ายแล้ว

   จังหวะที่สายฝนกำลังค้นตัวโลซานอยู่นั้น จิตใจสายฝนก็เกิดบางสิ่งบางอย่างขึ้น อย่างรวดเร็วสายฝนพยายามทำให้ตัวเองสงบนิ่ง จากนั้นเขาก็ตรวจสอบจิตใจตนเองทันที วินาทีต่อมาสายฝนพลันตื่นเต้นและประหลาดใจ เขามองไปรอบข้างก่อนเห็นว่าเด็กสาวสองคนกำลังมองมาทางเขา สายฝนรีบเก็บความตื่นเต้น ตัดสินใจว่าจะไม่ใช้งานมันในเวลานี้