ณบ้านหลังหนึ่งที่ดูจะมีฐานะมิใช่น้อยในละแวกชุมชนเล็กๆแห่งนี้ม่านฟ้าเป็หลานสาวเ้าของบ้าน ถูกใช้ให้ทำงานบ้านทุกอย่างั้แ่เด็กจนโตบ้านนี้อยู่กับ5 คน
คนแรกป้าแพง พี่สาวของแม่ ป้าแพงเป็ป้าแท้ๆที่ไม่ได้เต็มใจจะรับดูแลหลานสาวคนนี้นักเพราะแม่ของม่านสร้างความอับอายไว้ให้กับทางบ้านไว้มากแม่แอบคบกับผู้ชายจนท้องแล้วเขาไม่ยอมรับแม่คลอดม่านฟ้าได้ไม่นานก็ตรอมใจฆ่าตัวตายเพราะทนอยู่กับความเจ็บช้ำไม่ได้
ส่วนคนที่สอง น้าโรจน์น้าโรจน์เป็สามีใหม่ของป้าที่พึ่งอยู่กินกันมาไม่ถึง 5 ปีน้าโรจน์เป็คนหล่อประจำซอยแต่ด้วยความรักสบายจึงยอมอยู่กินกับผู้หญิงที่แก่กว่าอย่างป้าแพงั้แ่มาอยู่ที่บ้าน น้าโรจน์มักมองเล็กมองน้อยม่านฟ้าโดยตลอดม่านฟ้าเองก็ใช่ว่าจะไม่รู้แต่ก็พยายามที่จะระแวดระวังตัวเองมาโดยตลอด
ส่วนคนที่สามพี่พิน พี่พินเป็ลูกสาวคนโตมีนิสัยชอบโอ้อวยความรวยกับคนอื่นๆตามประสาเศรษฐีใหม่มีหน้าที่ช่วยป้าแพงเก็บดอกเบี้ยรายวัน
คนที่สี่คือพี่พรรณพี่พรรณเป็ลูกสาวคนเล็กของป้าแพง คนนี้มีนิสัยอิจฉาริษยาเหตุที่น้าโรจน์กล้าบ้าบิ่นลวนลามม่านฟ้าส่วนหนึ่งก็เพราะการยุยงของพี่พรรณนี้แหละ
สองคนนี้เป็ลูกสาวของป้าแพงที่ไม่ทำการทำงานอะไรั้แ่เรียนจบมัธยมปลายทั้งสองไม่ขวนขวายที่จะเรียนต่อ เพราะให้เหตุผลว่าเรียนทำไมเรียนจบก็ต้องมาช่วยแม่เก็บดอกเบี้ยเงินกู้ ก็ช่วยมันั้แ่จบมัธยมปลายนี้แหละ
ส่วนคนสุดท้าย ในบ้านนี้คือม่านฟ้าม่านเป็หลานสาวที่มีฐานะเป็อีกชนชั้นหนึ่งของบ้านทำหน้าที่ทุกอย่างั้แ่กวาดบ้านถูบ้าน ทำกับข้าว ซักผ้ารีดผ้า รดน้ำต้นไม้ ฯลฯอธิบายไม่หมดเรียกได้ว่าทำทุกอย่างให้ทุกๆ ในบ้านจริงๆแม้ลำบากเพียงใดม่านฟ้าทนได้ แต่ทุกวันนี้ความรู้สึกทางใจที่กดดันมันประดังเข้ามาไม่เว้นในแต่ละวัน
เื่วุ่นๆ ในบ้านมีให้ปวดหัวอยู่ทุกวี่ทุกวันม่านฟ้าก็ทนรับสภาพเพราะไม่อยากจะให้เื่มันบานปลายยังไงเสียเขาก็เป็เ้าของบ้าน
“ป้าทำไมป้าไม่เชื่อม่านม่านบอกว่าไม่ได้ยุ่งกับน้าโรจน์ไง” ม่านฟ้าบอกออกมาทั้งน้ำตาคลอ
“มึงอย่ามาตอแหลนังม่านมึงนะสันดานเหมือนแม่มึง” ป้าชี้หน้าด่าทั้งหลานสาวและน้องในไส้ของตนเองไปพร้อมๆกัน
“ป้าอย่ามาว่าแม่นะ” ม่านฟ้าขึ้นเสียงอย่างเหลืออด
“รักกันนักมึงก็ไปอยู่กับแม่มึงโน้นไปเลย ไปตายซะนังม่าน อย่ามาอ่อยผัวกู” ป้าไล่ตะเพิด ม่านฟ้าเสียใจเดินกลับเข้าห้องนอนของตนเองใจอยากจะไปๆ ให้พ้นจากบ้านนี้วันละสัก 100 รอบแต่ชีวิตจริงมันไม่มีที่ไปมันทำไม่ได้ก็ต้องรับสภาพที่เป็แบบนี้ต่อไป
“แน่จริงมึงก็ไปสินังม่านไปไกลๆ กู กูเบื่อมึงเต็มกลืน จะไปตายที่ไหนก็ไป อย่ามาอ่อยผัวกู มึงกับผัวกูนะมึงไม่ต้องคิดนะว่ากูจะเชื่อมึงนังม่าน” ป้าแพงด่าหลานสาวเสียงดังลั่นบ้านโดยมีสามีใหม่น้าโรจน์ นั่งอยู่ข้างๆ
“พี่แพงโรจน์ไม่ได้ทำอะไรมันนะ มันอ่อยโรจน์ โรจน์เป็ผู้ชายนะพี่ไม่ใช่พระอิฐพระปูนนะมันอ่อยโรจน์ก็แค่สนอง มันอ่อยโรจน์จริงๆ นะพี่ แต่โรจน์รักพี่แพงยังไงก็ไม่เอามันหลอก เล่นๆ เฉยๆ” โรจน์สามีคนล่าสุดขอป้าแพงบอกขึ้น
ป้าแพงเป็ผู้หญิงวัย 40 กว่าที่มาถึงนี้ได้ไม่ใช่เื่ง่ายป้ามีจุดเริ่มต้นจากเก็บเล็กผสมน้อยออกเงินกู้จนตอนนี้ร่ำรวยมีเงินเป็กรอปเป็กำป้าแพงปากร้ายขนาดไหนทุกคนรู้ดี ใครเป็ลูกหนี้ไม่กล้าแหย่มเพราะป้าแพงด่าแหลก
ลูกสาวทั้งสองคนของป้ากว่าจะเรียนจบมัธยมปลายได้เืตาแทบกระเด็นพอเรียนจบพินพี่สาวคนโตไม่เรียนต่อ พรรณรึจะไม่ทำตามป้าแพงเห็นว่ายังไงเสียก็มีเงินทองใช้จึงตามใจลูกสาวทั้งสองทุกวันนี้ป้าแพงจะให้สามีและลูกทั้งสองเดินเก็บดอกเงินกู้รายวัน ถ้ารายไหนติดนานๆถึงจะถึงมือป้าแพงจัดการด่ากระเจิง รีบหาเงินให้แทบไม่ทัน
ส่วนม่านฟ้าป้าแพงบังคับให้จบมัธยมปลายแล้วออกไม่ต้องเรียนต่อแบบพี่สาวทั้งสองแต่ม่านฟ้าไม่ยอมจึงหางานพิเศษเป็พนักงานเสิร์ฟร้านอาหารในห้างดัง เพื่อใช้จุนเจือตัวเองป้าแพงเห็นว่าหลานสาวไม่ได้ใช้เงินอะไรมากแถมก็ไม่กระทบกับงานบ้านที่ม่านฟ้าต้องทำจึงยอมให้เรียนและส่งเสียค่าเทอมให้บ้างแล้วแต่อารมณ์
“ต่อไปนี้กูจะไม่จ่ายค่าเทอมให้กูจะดูสิมึงยังมีปัญญาอ่อยผัวกูไหมนังม่าน” ป้าแพงะโกลับหลังจากม่านปิดประตูหนีเข้าห้องไปแล้ว
ม่านฟ้าอนาถกับชีวิตตนเองร้องไห้กับโชคชะตาตัวเองจนสะอื้นหนักเมื่ออับจนหนทางม่านฟ้ามีเพียงคนเดียวที่เหมือนเป็เพื่อนแท้ยามทุกข์ยาก
“แล้วม่านจะทำยังไงป้าไม่ส่งค่าเทอมแล้วนะ” แนนนี่เพื่อนรักถามกลับไป
“ม่านว่าจะทำงานหาหออยู่ด้วย ม่านกลัวจะโดนสามีป้าข่มขืนเข้าสักวัน ม่านไม่ไหวแล้วแนนนี่ไม่ไหวแล้วจริงๆ ” ม่านร้องไห้กับเพื่อนรักอย่างไม่อาย
“เดี๋ยวแนนช่วยหาแนนถามพ่อกับแม่ให้ม่านอย่าคิดมากนะ” แนนนี่ปลอบใจเพื่อนรัก
“วันนี้ม่านนอนล็อคห้องดีๆนะระวังเขาจะเข้ามา” เพื่อนรักเป็ห่วงเตือนขึ้น
“ม่านรู้แล้วนะ” ม่านปาดน้ำตา หายใจเฮือกเข้าเต็มปอดเรียกกำลังใจให้ตนเองม่านฟ้าร้องไห้จนเหนื่อย พอหยุดก็คิดตั้งสติได้ก็เริ่มหาทางออกให้กับตนเอง
“เจ๊…เจ๊พลอย” ม่านรีบคว้าโทรศัพท์หาเพื่อนคนหนึ่งของแม่ที่คอยจุนเจือเขาอยู่
“เจ๊พลอยน้าโรจน์จะลวนลามม่านนะเจ๊พลอย” ม่านฟ้าร้องไห้ระบายทันทีที่ปลายทางรับสาย
“ตายๆงั้นม่านมาอยู่กับเจ๊ ห้องหับเจ๊ก็มีเยอะ เอาเอกสารสำคัญมาให้หมดเสื้อผ้าไม่ต้องเยอะที่นี่มีเยอะแยะแบ่งๆ กันใช้” เจ๊พลอยบอกขึ้นหลังจากเห็นท่าว่าถ้าหลานอยู่ต่อไปสักวันคงไม่พ้นเป็เมียไอ้โรจน์มันแน่นอน
“ค่อยๆหนีมาตอนกลางคืนนะ5 ทุ่มเจ๊จะให้พี่โอ๊ตขับรถไปรอหน้าปากซอย” เจ๊พลอยนัดเวลาหลานสาวเสร็จสรรพม่านฟ้านั่งเตรียมข้าวของอย่างใจจดใจจ่อ รอเวลาตามนัดแล้วค่อยๆย่องหนีออกจากบ้านดีที่วันนี้พึ่งเกิดเื่ ทุกคนแยกย้ายอยู่ในห้องของตัวเองจากเสียงครวญครางทำให้ม่านฟ้ารู้ว่าตอนนี้ตัวเองรอดแล้วป้าแพงกับสามีกำลังเสพสมกับอย่างถึงพริกถึงขิงตามประสาหนุ่มกลัดมันกำลังวังชาดีเสียงน้าโรจน์ที่ปรนเปรอสุขให้ป้าแพงทำให้ม่านฟ้าถึงขั้นฉะงักเท้าไม่แปลกใจที่ป้าแพงจะหลงสามีของตนเองขนาดนี้
ม่านฟ้าเห็นว่าที่บ้านทางสะดวกพี่สาวทั้งสองคนก็ไม่อยู่จึงค่อยๆย่องออกมา ตอนแรกเอามาเพียงกระเป๋าใบเดียวพอเห็นว่าทางสะดวกจึงรีบวิ่งเข้าห้องหอบเสื้อผ้าตนเองออกมากระเป๋าใบใหญ่เสร็จแล้วก็รีบวิ่งออกจากบ้านให้เบาและเร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้
ม่านฟ้ามายืนหอบแฮ่กๆ อยู่หน้าปากซอยบ้านแต่ด้วยความมืดที่ดูจะน่ากลัวไม่ใช่น้อยจึงรีบโทรหาเจ๊พลอยทันที
“มันจอดรถรอแล้วม่านมันอยู่แถว7-11เมื่อกี้ไอ้โอ๊ตพึ่งโทรบอกเจ๊ มันขับรถ honda jazz สีขาวเจอไหม” เจ๊พลอยคุยจนกระทั่งม่านฟ้าเจอกับโอ๊ตจึงจะยอมวางสายด้วยความที่ม่านฟ้าไปมาหาสู่เจ๊พลอยบ้างเป็ครั้งคราวจึงทำให้รู้จักกับคนที่มารับทั้งสองขับรถตรงไปที่ผับของเจ๊พลอยทันที
7K
