มารีนเริ่มกระสับกระส่าย เพราะแผน “อยากได้ลูกเสือ ก็ต้องเข้าถ้ำเสือ” คือไม้ตายสุดท้ายที่ให้ลูกศิษย์เสี่ยงตาย ทุ่มจู่โจมเข้าไปทั้งตัว แต่ก็ล้มเหลวโดยสิ้นเชิง เพราะคาชิออสอึดกว่าที่คิด และสิ่งเดียวที่เธอทำได้ก็คือภาวนาให้พระเอกหนุ่มรอดตาย
“ หรือเราจะให้เซย่ายอมแพ้ แต่ถ้าทำแบบนั้น ก็นับว่าน่าอายเหลือประมาณ และเ้านั่นก็จะกลายเป็คนขี้ขลาดโดยสมบูรณ์ ”
ขณะที่มารีนตรึกตรอง คาชิออสก็พุ่งเข้ามาจู่โจม ด้วยการกระทืบซ้ำ ทว่ากล้ากลิ้งหลบได้อย่างหวุดหวิด
“ โครม ”
พื้นดินบริเวณที่คาชิออสกระทืบ ยุบลงไปเป็หลุมขนาดฝ่าเท้า บ่งบอกให้รู้ว่า…ถ้ากล้าโดนดาเมจนี้เข้าไปเต็มๆ กระดูกคงหักอย่างแน่นอน แต่เ้าั์ไม่หยุดเพียงแค่นี้ เขาตามไปหวดแข้งขวาใส่ ซึ่งก็เข้าเป้าอย่างจัง ส่งผลให้เด็กหนุ่มปลิวไปตามแรง
“ ปั้ก……”
“ อึก…..” กล้าถึงกับจุก เพราะถูกแรงเตะระดับน้องๆช้าง โชคดีที่ยกแขนขึ้นกันได้ทัน ไม่งั้นคงไส้แตกล้านเปอร์เซ็นต์
“ หึ หึ หึ แกไม่รอดแน่ เ้าเซย่า ” คาชิออสแสยะยิ้ม จากนั้นก็ย่างสามขุมเข้าหา
“ อู้ย เ็ปเหลือเกิน เราไม่น่ามาเจออะไรแบบนี้เลย ทำไมถึงซวยอย่างนี้ ฟ้าดินช่างไม่เมตตา ”กล้าหมดอาลัยตายอยาก และหวาดกลัวถึงขีดสุด เพราะเท่าที่จำความได้ เขาไม่เคยพบความเ็ปเจียนตายเลยซักครั้ง ด้วยประพฤติตนเป็คนขี้ขลาดที่เอาแต่หนีมาทั้งชีวิต
“ เราไม่รอดแน่ กลัวจังเลย ”
และเมื่อแรงใจตกลง ความคล่องตัวก็หดหาย เป็เหตุให้คาชิออสเอื้อมมือมาจับลำคอได้เป็ครั้งแรก
“ จับได้แล้ว ทีนี้ข้าจะทำยังไงกับเ้าดี หึ หึ หึ ” คาชิออสฉีกยิ้มกว้างแบบคนโรคจิต พร้อมออกแรงบีบ ทำให้กล้ารู้สึกอึดอัด
“ อึก….อย่านะ ชั้นหายใจไม่ออก ”
แต่คาชิออสไม่สนใจ แถมยังบีบแน่นกว่าเดิม จนใบหน้าของกล้าเริ่มกลายเป็สีเขียว
“ เอาล่ะ ขั้นแรกก็เริ่มจากตัดหูของแกก่อน ” คาชิออสชูแขนซ้ายขึ้นสูงเหนือหัว หวังฟันลงไปที่ใบหู แต่ก่อนจะลงมือ ไชน่าก็ะโดัง
“ คาชิออสอย่ามัวแต่เล่น รีบปิดเกมได้แล้ว จะได้เอาชุดครอธเพกาซัสมาเป็ของเรา”
เสียงนั้น ทำให้กายของเ้าั์ใหญ่กระตุก ก่อนจะหันไปพยักหน้ารับอย่างว่าง่าย คล้ายแมวน้อยที่แสนเชื่อง
“ คะ…ครับ ผมจะทำตามคำสั่งของคุณไชน่า ”
หลังจากรับบัญชา คาชิออสก็เพิ่มระดับการบีบรัด ด้วยการยกมือซ้ายขึ้นมาช่วยเสริม ทำให้กล้าอึดอัดเป็เท่าทวี
“ หะ….หายใจไม่ออก ระ….เราตายแน่ๆ ” สติของกล้าเริ่มเลื่อนลอย ดวงตาก็ฝ้าฟาง แต่ก่อนที่มโนจิตจะพลันดับวูบ ในหัวก็บังเกิดความคิดบางอย่าง
“ เราจะจบแค่นี้จริงเหรอ ยังมีหลายสิ่งที่อยากลอง แต่ก็ยังไม่ได้ทำ ”
ภาพชีวิตที่ผ่านมาของกล้าลอยผ่านเป็ฉากๆ ทั้งการได้ดูเซนต์เซย่าเป็ครั้งแรกใน่ ป.2 การต่อฟิกเกอร์เซย่าและชุดครอธเพกาซัสในตำนาน รวมถึงการถกเื่ราวของการ์ตูนในตำนานกับพวกลูกเพจ
ทว่ามันไม่ได้มีแต่ภาพจำที่น่าประทับใจเพียงอย่างเดียว ยังมีฉากที่กล้าโดนเด็กรุ่นเดียวกันและรุ่นพี่ไถตังค์โผล่มาอีก ซึ่งเหตุการณ์ดังกล่าวก็เกินกว่าหนึ่งครั้งอย่างแน่นอน เพราะพ่อหนุ่มร่างสมบูรณ์เป็คนขี้ขลาดที่ไม่กล้าสู้คน
“ เฮ้อ….ทำไมเราถึงไม่เอาไหนแบบนี้ ”
แต่ภาพที่ชวนให้กล้าจิตตกมากที่สุด ไม่ใช่การโดนรังแก แต่เป็ฉากที่ “อัยย์” เด็กสาวที่ตนแอบรัก ถูก"ตุ่ม" นักเลงโตประจำห้องลวนลาม ทว่าเขากลับเอาแต่หลบ ไม่ยอมเข้าไปช่วย ทำให้เธอผิดหวัง
“สีหน้าโศกเศร้าของอัยย์ยังคงติดตาอยู่เลย เราเป็คนที่ห่วยสุดๆ ดังนั้น ตายไปซะแบบนี้ ก็ดีแล้ว ”
พอความคิดของกล้าตกผลึก เขาก็ปลงตกต่อโชคชะตา และพร้อมจะสิ้นชีวิต แต่อีกใจกลับเกิดความอาลัย
“ ถ้าเราต้องตายที่นี่ ก็คงไม่ได้พบอัยย์อีก และไม่ได้แก้ตัวในสิ่งที่ทำพลาด หรือว่าเราควรจะสู้ต่อ ”
ทันทีที่กล้าอยากแก้ไข เสียงของเด็กหนุ่มคนหนึ่งก็ดังก้องในหัวสมอง มันฟังดูห้าวหาญและสดใส แถมยังเต็มไปด้วยความมั่นใจ ประดุจแสงแดดแรงกล้าในหน้าร้อน
“ ใช่แล้ว นายต้องสู้ จะยอมแพ้ตรงนี้ไม่ได้ ”
“ นะ…นายคือใคร หรือจะเป็ิญญา ” กล้าถามเสียงสั่น และพยายามมองไปรอบๆ แต่ก็เห็นเพียงแบล็คกราวน์ที่พร่ามัว เพราะเ้าตัวกำลังสิ้นสติ
“ ชั้นไม่ใช่ผีหลอกิญญาหลอน และอยากให้นายสู้ต่อไป เพื่อให้เด็กผู้หญิงคนนั้นเห็นว่านายก็เป็ชายชาตรีคนนึงเหมือนกัน ”
“ ฮะ ฮะ ฮะ คนอย่างชั้นคงทำไม่ได้ ”กล้าหมดอาลัยตายอยากอีกครั้ง เพราะรู้ชัดว่าตนเองไม่มีน้ำยามากพอ
“ อย่าดูถูกตัวเองแบบนี้สิ พวกเราทุกคนล้วนมีความกล้าหาญซุกซ่อนอยู่ภายในเสมอ เพียงแต่เราถูกความไม่รู้เข้ารบกวนจิตใจ จึงทำให้เกิดความกลัว ” เสียงปริศนาปลอบประโลมอย่างอบอุ่น เสมือนเป็มิตรแท้ในยามยาก
“ แล้วเราต้องทำยังไง ถึงจะดึงความกล้าที่อยู่ในตัวออกมา ” กล้ารีบถามไถ่ แต่คราวนี้เป็เพียงการส่งกระแสจิตเท่านั้น เพราะเขาไร้เรี่ยวแรงจะออกปากแล้ว
“ ไม่เห็นยาก ก็จงพิจารณาให้ดีว่าเราสู้เพื่อใคร หรือเพื่ออะไร และถ้าสิ่งที่เราปกป้องนั้นคุ้มค่า ความกลัวก็จะเบาบางลง ” เด็กหนุ่มตอบกลับอย่างหนักแน่น อันตอกย้ำให้ผู้รับฟัง รู้สึกเชื่อมั่น
“ หมอนี่เป็ใคร เพียงแค่พูดไม่กี่ประโยค ก็ทำให้ชั้นรู้สึกดีถึงเพียงนี้ ” กล้าสงสัย แต่แล้วเขาก็นึกอะไรขึ้นมาได้ เพราะบุคคลที่มีบุคลิกแบบนี้มีเพียงหนึ่งเดียว นั่นก็คือ……
“ ใช่แล้ว ต้องใช่เขาแน่ๆ ”
แต่ไม่ทันที่กล้าจะออกปาก เสียงของเด็กหนุ่มปริศนาก็ดังแทรกเข้ามาอีกครั้ง
“ เอ้า…ถ้ามัวแต่สงสัย ไม่รีบไปจัดการเื่ของตัวเอง มีหวังได้ตายจริงๆ ไปสู้เพื่อ “อัยย์”ได้แล้ว นายอยากกลับไปหาเธอไม่ใช่เหรอ ”
พอได้ฟัง กล้าก็เกิดอารมณ์ที่ไม่เคยมีมาก่อน นั่นก็คือ….การไม่ยอมแพ้
“ ใช่แล้ว ชั้นจะตายตรงนี้ไม่ได้ ต้องกลับไปหาอัยย์ แม้จะต้องแลกกับทุกอย่างก็ตามที ” และเมื่อกล้าตัดสินใจได้ เขาก็รู้สึกถึงพลังมหาศาลที่รายล้อมรอบตัว สติเริ่มกลับคืน พร้อมภาพใบหน้าของคาชิออสที่ดูแตกตื่น
“ เฮ้ย! เ้าเซย่า แกยังไม่ตายอีกเหรอ ”
ทั้งไชน่าและมารีนต่างตกตะลึง เพราะรู้สึกได้ถึงพลังคอสโมของกล้า อันที่จริง ไม่ใช่แค่สองเซนต์สาวเท่านั้นที่รับรู้ เหล่าทหารลิ่วล้อและเซนต์ฝึกหัดนับสิบก็ััได้เช่นกัน ด้วยเห็นออร่าสีฟ้ารายล้อมรอบกายของเด็กหนุ่มอย่างชัดเจน
“ โห…..ไม่น่าเชื่อ เ้าเซย่าใช้พลังคอสโม่ได้แล้ว ”
ดวงตาของคาชิออสพลันเบิกโพลง เพราะนี่เป็ครั้งแรกที่เขาเกิดความกลัวขนาดนี้ ด้วยคนที่เคยตกเป็เบี้ยล่างมาตลอดอย่างเซย่า(กล้า) ได้กลับกลายมาเหนือกว่าจนมองไม่เห็นฝุ่น และเมื่อเด็กหนุ่มผู้ท้าประลองเงยหน้าขึ้นมา เ้าั์ก็ประสบกับสีหน้าที่ดูจริงจัง
“ ปล่อยชั้นเดี๋ยวนี้ ”กล้าะโใส่อย่างดุดัน ในแบบที่เขาไม่เคยทำมาก่อน และด้วยพลังมหาศาลที่อัดแน่นอยู่ในตัว จึงทำให้เด็กหนุ่มดึงสองมือทีบีบคอออกอย่างง่ายดาย
“ โอ้…..” คาชิออสใจนถอยหลังไปหลายก้าว เพราะไม่เคยเจอใครที่แรงเยอะขนาดนี้ มันต่างจากเซย่าเมื่อหลายนาทีก่อน ชนิดหน้ามือเป็หลังมือ
เพื่อไม่ให้เสียเวลา กล้าก็พุ่งเข้ามาถีบใส่ลำตัวของคาชิออสเต็มฝ่าเท้า ด้วยพลังโจมตีที่รุนแรง ก็ส่งผลให้ร่างใหญ่ั์ลอยไกลถึงหกเมตร ก่อนจะล้มลงกระแทกพื้น
“ พลั๊ก…”
“ อั้ก….” คาชิออจุกเสียดจนพูดไม่ออก และนี่เป็ครั้งแรกในรอบหลายเดือนที่เขารู้สึกเ็ป
“อู้ย…ข้าฝึกฝนอย่างหนักจนร่างกายแข็งแกร่งสุดๆ ไม่ว่าโดนใครโจมตี ก็แทบไม่รู้สึก มีเพียงคุณไชน่าเท่านั้นที่ล้มเราได้ แต่พอมาถึงตอนนั้น เ้าเปี๊ยกเซย่ากลับมอบความอัปยศให้แก่เรา ” คาชิออสไม่อยากเชื่อเลย เขาเงยหน้าขึ้นมองเซย่า(กล้า)ที่กำลังวาดสองมือไปมาตามตำแหน่งของหมู่ดาวเพกาซัส ออร่าสีฟ้าจางๆแผ่ซ่านไปทั่วกาย แต่พอความกลัวพุ่งทะยานถึงขีดสุด มันก็กลับกลายเป็ความโกรธ
“ ฮึ่ม…ไม่จริง ถ้าไม่ได้ตาฝาด ก็ต้องฝันร้ายอยู่แน่ๆ คนอย่างเ้าเซย่าจะใช้คอสโม่ได้ยังไง เราต้องขยี้มัน ” คาชิออสพุ่งตรงไปที่ศัตรู หวังบดบี้เด็กหนุ่มให้แหลกเหลวในทีเดียว แต่พอเข้าระยะห้าก้าวก่อนถึงตัว กล้าก็ง้างหมัดขวาไปข้างหลัง พร้ะโกนดัง
“ รับไป เพกาซัสหมัดดาวตก ”
สิ้นกระแสเสียง กล้าก็วิ่งใส่คาชิออส พร้อมปล่อยหมัดขวาออกมา เส้นแสงสีฟ้านับร้อยจึงพุ่งเข้าไปปะทะร่างกายอันใหญ่โต และแต่ละครั้งก็รุนแรงจนทำให้เกราะหนังที่ติดตัวขาดกระจุย
“ ปึก ปึก ปึก ปึก…..”
“ อึก อั้ก อุก…….”
ทุกฉากที่กล่าวมา เกิดขึ้นเพียงชั่วพริบตา ก่อนที่กล้าจะวิ่งผ่านคาชิออส ไม่ถึงอึดใจ ั์ใหญ่ก็คำรามดังเป็ครั้งสุดท้าย ก่อนจะร่วงลงไปนอนสิ้นสติ
“ อ้าก…..”
“ โครม….”
ร่างอันใหญ่ั์แน่นิ่งในทันที ส่วนกล้านั้นได้แต่ยิ้มแป้น เพราะนี่คือชัยชนะครั้งแรกในชีวิต แถมยังเกิดขึ้นในการประลองชิงชุดครอธในตำนาน สร้างความมั่นใจให้แก่เขาอย่างมากมาย
“ ไม่อยากเชื่อเลย คนอย่างเราก็ชนะเป็ด้วย ดีใจจังเลย ”กล้าพูดได้แค่นั้น ก่อนจะล้มลงไปนอนหงาย ใบหน้าอ่อนเยาว์มีรอยยิ้มที่สดใสประดับอยู่ ดวงตาปิดพริ้ม ประมาณว่าเ้าตัวน่าจะหลับไปแล้ว
สามารถติดตามงานเขียน ณ.ปัจจุบันและในอนาคตของผมได้ที่เพจ Jalando นักเขียนดาร์คไซด์ได้ที่ลิงค์ด้านล่างครับ
https://www.facebook.com/jalando.darksidewriter.version2
