ท่ามกลางความมืดสลัวอันเย็นะเืและเงียบสงัดจนได้ยินเพียงเสียงครางหึ่งพึมพำของเครื่องปรับอากาศอุตสาหกรรมที่กำลังทำงานแ่เบา ผมเอนหลังจมลงบนเก้าอี้หนังกึ่งนอนตัวใหญ่ภายในห้องควบคุมลับหลังกระจกเงาสองด้าน (Two-Way Mirror) ของพูลวิลล่าหรูระดับ VIP แงสว่างเพียงหนึ่งเดียวในความมืดมิดนี้คือประกายสีฟ้าสลัวที่เรืองรองจากหน้าจอมอนิเตอร์สังเกตการณ์นับสิบจอ และเงาสะท้อนโทนสีแดงส้มสลัวรางที่ส่องลอดผ่านบานกระจกนิรภัยสีทึบ ซึ่งทำหน้าที่เป็ผนังด้านหนึ่งของห้องนอนใหญ่เบื้องหน้า
มันช่างเป็ความแตกต่างอย่างสุดขั้ว... ฝั่งของผมคือพื้นที่มืดมิดของฟรอนต์แถวหน้าสุดในการเฝ้าดู เป็แดนสนธยาที่ไร้ตัวตน ทว่าอีกฟากฝั่งของกระจกนิรภัยกลับคือเวทีกามารมณ์ที่อาบไล้ด้วยแสงไฟวอร์มไลท์โทนแดงส้มสลัวเข้ม แสงสลัวที่ผมจงใจออกแบบและโปรแกรมระดับความสว่างด้วยตัวเองผ่านแผงััระบบดิจิทัลใต้ปลายนิ้ว เพื่อให้มันตกลงกระทบและเน้นทุกสัดส่วนโค้งเว้าของผิวกายมนุษย์ให้งดงามน่าย่ำยีที่สุด
ผมยกแก้วเซรามิกสีดำขึ้นจรดริมฝีปาก กาแฟดำเอสเปรสโซเข้มข้นไหลผ่านลำคอร้อนผ่าว รสแรกที่ััลิ้นคือความขมขื่นฝาดเข้มสะใจ กลิ่นคั่วไหม้ของเมล็ดกาแฟหอมอวลแตะจมูก ผสมผสานอย่างประหลาดกับกลิ่นเหงื่อจางๆ ของตัวผมเองที่ผุดซึมตามไรผมด้วยความตื่นเต้นสะกดกั้น เสียงหัวใจในอกเริ่มส่งเสียงเต้นตุบๆ หนักหน่วงขึ้นทุกขณะยามที่สายตาจดจ่ออยู่กับสัญญาณภาพบนมอนิเตอร์
แล้วในที่สุด บานประตูไม้สักหนาหนักของห้องนอนฝั่งตรงข้ามก็สไลด์เลื่อนเปิดออกอย่างช้าๆ... แขกคนสำคัญของคืนนี้ก้าวเข้ามาแล้ว
**พีท** ชายหนุ่มวัยสามสิบต้นๆ ผู้เป็ทั้งนายจ้างและผู้วางแผนฉากบาปในคืนนี้ ก้าวเข้ามาในห้องพร้อมโอบประคองร่างระหงของ **แพร** ภรรยาสาววัยยี่สิบหกปีผู้ไม่รู้อิโหน่อิเหน่ ผมเลื่อนปลายนิ้วบังคับจอยสติ๊กบนแผงควบคุมอย่างแ่เบาด้วยความชำนาญ กล้องวงจรปิดความคมชัดระดับ 4K ซ่อนกล้องไร้แสงอินฟราเรดหมุนเปลี่ยนมุมและซูมจับภาพใบหน้าและเรือนร่างของเธอในทันที
จังหวะหัวใจของผมสะดุดกึกเมื่อภาพโคลสอัพของเธอปรากฏแจ่มชัดบนจอหลัก แพรในชีวิตจริงสวยสะกดสายตาและปลุกเร้าอารมณ์ดิบได้มากกว่าในรูปถ่ายหลายเท่านัก! ค่ำคืนนี้เธอสวมชุดเดรสผ้าซาตินรัดรูปสีแดงเพลิงบางเบาไร้รอยต่อ ตัวชุดดีไซน์ผ่าหลังลึกจนเกือบเผยร่องบั้นท้าย เผยแผ่นหลังเนียนละเอียดละเอียดละออดุจน้ำนมสดข้นชวนลูบไล้ที่สะท้อนแสงไฟโทนส้มแดงดูเป็ประกายมันวาว ความลื่นมันของเนื้อผ้าซาตินแนบสนิทเน้นเนื้อสะโพกผึ่งผายและบั้นท้ายกลมกลึงแน่นตึงทุกสัดส่วน ราวกับจงใจโชว์สัดส่วนเพศแม่ให้ชายชู้เห็น ทว่าใบหน้าสวยหวานและดวงตากลมโตสุกใสคู่นั้นกลับสั่นระริกด้วยความประหม่าอาย ปนหวาดระแวงในที
ผมขยับหูฟังครอบหูแบบตัดเสียงรบกวนภายนอก (Noise-Cancelling) ให้แนบกระชับกับข้างหู กดเปิดสัญญาณสเตอริโอระดับสตูดิโอ ไมโครโฟนดูดเสียงความไวสูงพิเศษที่ซ่อนอยู่ใต้หัวเตียงและฝาผนังส่งเสียงสัญญาณหึ่งเบาๆ ก่อนจะแปลงสัญญาณเสียงบรรยากาศฝั่งนั้นให้ส่งตรงเข้าขั้วสมองของผมอย่างคมชัดไร้ที่ติ แม้แต่เสียงลมหายใจหรือเสียงกลืนน้ำลายก็ไม่รอดพ้น
“พีทคะ... แน่ใจเหรอว่างานเลี้ยงรับรองของบริษัทจัดที่นี่? ทำไมมันเงียบและดูวังเวงแบบนี้ล่ะคะ” แพรหันไปถามสามี เสียงหวานใสของเธอสั่นเครือเล็กน้อยส่งผ่านสายสัญญาณตรงเข้าหูฟังของผม ดวงตาคู่สวยสั่นไหวด้วยความหวาดระแวง
พีทส่งเสียงหัวเราะหึๆ ในลำคอเบาชวนขนลุก เสียงของเขาแหบพล่าด้วยราคะขณะโอบวงแขนกว้างรัดรึงรอบเอวคอดกิ่วของภรรยาจากทางด้านหลัง ฝ่ามือใหญ่ร้อนระอุจงใจลูบไล้ขึ้นลงตามแผ่นหลังเปลือยเปล่าอันนุ่มเนียนของเธออย่างกระหายและถือสิทธิ์ “แน่สิครับแพร... ลูกค้า VIP ของผมชอบความเป็ส่วนตัวเป็พิเศษ อีกไม่นานหรอกครับพวกเขาก็จะเข้ามา คืนนี้แพรสวยเหลือเกิน รู้ตัวไหมครับ?”
เสียงฝีปากเปียกชื้นของพีทที่พรมจูบซุกไซ้ซอกคอและลาดบ่าเนียนละเอียดดัง *จุ๊บ... จ๊วบ...* เน้นๆ ส่งตรงผ่านไมโครโฟนเข้ามาในหูฟังของผมอย่างคมชัดจนหัวใจผมสั่นตาม แพรสะดุ้งสุดตัว ไหล่บางห่อเข้าหากันและส่งเสียงครางอึดอัดระคนเสียวซ่านในลำคอเบาๆ อาการนั้นกระตุ้นสัญชาตญาณดิบของผมให้ตื่นตัวอย่างรุนแรง ความร้อนแล่นริ้วลงสู่ท้องน้อยรวดเร็ว แก่นกายขนาดเขื่องใต้กางเกงสแล็กขยับขยายตัวแข็งปั๋งปวดตึงจนร้อนผ่าวขึ้นมาทันที ผมต้องสูดปากเบาๆ ขยับส่ายบั้นท้ายเปลี่ยนท่านั่งเพื่อลดแรงเบียดรัด
“พีท... อย่าเพิ่งสิคะ เดี๋ยวใครเปิดประตูเข้ามาเห็นเข้า...” แพรส่งเสียงห้ามเสียงสั่นเครือกระซิบแ่ประท้วง แต่ร่างกายและแผ่นหลังที่แอ่นหยัดของเธอกลับเอนซบอิงแผงอกกว้างของสามีด้วยความภักดีและไว้เนื้อเชื่อใจเต็มเปี่ยม
“ไม่มีใครเห็นเราหรอกครับ... คืนนี้ที่นี่มีแค่เราสองคนเท่านั้น” พีทกระซิบคำลวงเสียงนุ่มหู แววตาคมปลาบจับจ้องทะลุกระจกเงาสองด้านตรงมายังจุดที่ผมนั่งอยู่ ราวกับจะส่งสัญญาณรับรู้ว่า 'เหยื่อพร้อมแล้ว' เขาก้าวไปหยิบแก้วไวน์คริสตัลที่รินน้ำสีแดงเข้มเตรียมไว้ล่วงหน้าส่งให้เธอด้วยรอยยิ้มละมุน “ดื่มไวน์คลายหนาวสักหน่อยเถอะครับ แพรจะได้ผ่อนคลายขึ้น”
ผมหมุนกล้องปรับโฟกัสโคลสอัพไปที่ใบหน้าและริมฝีปากของเธอ แพรรับแก้วคริสตัลที่มีไอน้ำเกาะพราวไปถือไว้ ปลายนิ้วเรียวสวยสั่นระริกเบาๆ เธอช้อนดวงตากลมโตฉ่ำหวานขึ้นสบตาสามีด้วยความรักสุดหัวใจ ก่อนจะจิบไวน์แดงรสเข้มลงคอ เสียงกลืนน้ำอึกแ่เบาดังผ่านไมค์ที่จ่อใกล้ชิด แพรขมวดคิ้วมุ่นทันทีเมื่อรสชาติประหลาดแทรกซึมผ่านลิ้น รอยไวน์สีแดงสดหยดหนึ่งเปรอะเปื้อนอยู่บนขอบเรียวปากล่างที่เย้ายวนชวนขบเม้ม
“ไวน์... รสชาติแปลกๆ นะคะพีท มันมีรสขมฝาดแปลกๆ ที่ปลายลิ้นด้วยค่ะ...”
“อ๋อ... ไวน์นำเข้าพิเศษน่ะครับ หมักบ่มมานานมันเลยมีรสเฉพาะตัว ดื่มอีกสักหน่อยเถอะนะ แพรจะได้คลายเครียด” พีทยกยิ้มกว้าง แววตาสั่นระริกสะท้อนความวิปริตและความคาดหวังในฉากกามารมณ์ที่กำลังจะเกิดขึ้นอย่างบ้าคลั่ง
ยากระตุ้นชนิดรุนแรงพิเศษที่ผสมอยู่ในไวน์แดงออกฤทธิ์เร็วอย่างน่าอัศจรรย์ทันทีที่แพรดื่มไปอีกอึกใหญ่เกือบครึ่งแก้ว เสียงเพลงแจ๊สท่วงทำนองเนิบนาบชวนฝันดังคลอเบาๆ จากลำโพงในห้อง ทว่าเสียงที่ดังทับถมกลบทุกอย่างในหูฟังตัดเสียงรบกวนของผม คือเสียงกระแทกกระทั้นของอัตราการเต้นของหัวใจแพรที่เริ่มทวีความถี่และเร็วขึ้นอย่างบ้าคลั่ง
*ตึก... ตึก... ตึก... ตึก!*
เสียงหัวใจเต้นโครมครามกระแทกผ่านไมโครโฟน ราวกับเสียงกลองศึกบีบคั้นอารมณ์ดังก้องในโสตประสาทของผม ลมหายใจของแพรเริ่มสั้นห้วนและกระเส่าหอบถี่ ผิวเนื้อนวลละเอียดเริ่มขึ้นสีชมพูระเรื่อและมีเหงื่อเม็ดเล็กๆ ซึมชื้นตามแผงคอและเนินอกขาวผ่อง หน้าอกขนาดอวบอัดกระเพื่อมไหวอย่างรุนแรงตามอัตราการหายใจกระชั้น ยอดปทุมถันสีหวานใต้ร่มผ้าซาตินบางเฉียบหดรัดตัวจนแข็งปั๋งชูชัน ดันเนื้อผ้าแดงเพลิงให้เป็ปุ่มนูนเด่นชัดเจนเป็สองจุดกลมกลึง
“พีท... แพร... แพรเป็อะไรไม่รู้ รู้สึกแปลกๆ... ร้อน ร้อนรุ่มไปหมดทั้งตัวเลยค่ะ...” เสียงหวานสั่นเครือระริกและฉ่ำเยิ้มด้วยกระแสกามารมณ์ที่เริ่มตีตื้นขึ้นมาจนควบคุมไม่ได้
“สงสัยฤทธิ์แอลกอฮอล์มันจะแรงไปหน่อยน่ะครับแพร ไปเอนหลังนอนพักบนเตียงก่อนดีกว่านะ เดี๋ยวผมตามเข้าไป...” พีทประคองกึ่งอุ้มร่างระหงที่ตัวอ่อนปวกเปียก ไร้เรี่ยวแรงต้านทาน นุ่มนิ่มจนแทบซบพับคาอกของเขาไปวางลงบนเตียงกว้างคิงไซส์ผ้าปูสีแดงเบอร์กันดีหนานุ่มที่ตั้งเด่นเป็ประธานอยู่กลางห้อง
ทันทีที่แผ่นหลังบอบบางของแพรััเตียงหนานุ่ม รสของความร้อนรุ่มลึกลับในกายก็ปะทุตัวเต็มที่ ร่างระหงบิดเร่าส่ายสะโพกไปมาด้วยความอึดอัดสยิวซ่านสะท้านรัญจวน เสียงผ้าเดรสซาตินลื่นๆ เสียดสีครูดแ่เบากับผ้าปูที่นอนไหมสีเข้มส่งเสียง *แกรก... กริก...* ััความเปียกชื้นที่ต้นขาด้านในลามรุมขึ้นมาจนแพรต้องหยัดอกแอ่นสะโพกผึ่งผายขึ้นลอยเด่นกลางเตียง “พีท... อย่าเพิ่งไป... อยู่... อยู่กับแพรก่อนสิคะ...” เสียงกระเส่าขอร้องดังสั่นเครือกระเส่าผ่านไมค์ตรงเข้าหูฟังของผม
“เดี๋ยวพีทมานะจ๊ะแพร... ขอออกไปรับผู้ใหญ่ข้างนอกก่อน คืนนี้... แพรต้องทำตัวเป็เด็กดี เชื่อฟังทุกอย่างนะจ๊ะ” พีทยกยิ้มอย่างพึงพอใจและตื่นเต้นจนเห็นแววตาหยาดเยิ้มของเขาสังเกตอาการทรมานเร้าใจของภรรยา ก่อนจะผละตัวเดินหันหลังก้าวเท้าออกจากห้องนอนไป ปล่อยให้เสียงประตูปิดล็อกระบบดังสวบ *คลิก!*
บัดนี้ ในห้องนอนใหญ่เหลือเพียงแพรนอนทรมานอยู่คนเดียว... บนพื้นที่แห่งความลับนี้ และสายตานักล่าของผมที่เฝ้าจับจ้องเธออยู่หลังกระจกห่างออกไปไม่ถึงสามคืบ ความเงียบงันปะทะกับสายลมแอร์เป่ารดกระทบใบหน้าของผม ทว่าหัวใจของผมเต้นกระเพื่อมด้วยอำนาจวิปริตอันไร้ขอบเขตของการมองเห็นโดยไม่ถูกมองกลับ
ตัวยาในร่างกายของเธอกำลังแสดงอิทธิฤทธิ์เต็มพิกัด ความกระสันแล่นพล่านจนทำให้ผู้หญิงที่เคยเรียบร้อยอ่อนหวานไร้เดียงสาต้องปลดเปลื้องจริตทิ้ง เผยสัญชาตญาณดิบทางเพศรสที่ซ่อนลึก เสียงครางสะอื้นกระเส่าระสับระส่ายสลับเสียงถอนลมหายใจดังระทึกผ่านลำโพงหูฟังของผม ปลายนิ้วเรียวงามทั้งสองข้างเริ่มสะเปะสะปะลูบไล้ไปทั่วเรียวขานวลเนียนลามขึ้นมาถึงชายผ้า มือข้างหนึ่งขยุ้มรั้งเดรสซาตินสีแดงเพลิงให้ร่นสูงขึ้นไปกองอยู่เหนือสะโพก เผยให้เห็นต้นขาอ่อนขาวละมุนที่เบียดบดสีกันไปมาจนเกิดเสียงผิวเนื้อเสียดสีนุ่มนวลชวนสยิว
“อื้ออ... ฮ้า... ร้อน... พีทคะ... พีทอยู่ไหน... ช่วยแพรด้วย...”
เธอลูบไล้ฝ่ามือร้อนๆ ขึ้นมาถึงเนินอกอวบอัด บีบเค้นเต้าเนื้อนุ่มหยุ่นคู่โตจนสั่นคลอน ปลายนิ้วเรียวสะกิดยอดอกปทุมถันสีชมพูระเรื่อที่แข็งชูชันผ่านความลื่นละเอียดของเนื้อผ้าเดรสซาตินจนเกิดเสียงเสียดสีครูดกระเซ่าแ่เบาส่งผ่านไมค์ความละเอียดสูงเข้ามาในหูฟัง ผมซูมกล้องจับภาพโคลสอัพตรงส่วนอวบอิ่มที่สะท้อนไหวอย่างบ้าคลั่ง ลมหายใจของผมสะดุดกึกและสั่นพร่าปนหอบถี่ตามจังหวะบิดเร่าของเธอ แววตาของเธอฉ่ำปรือเชื่อมเยิ้มจ้องมองตรงมายังกระจกเงาสองด้านบานใหญ่บานที่ผมยืนอยู่ ราวกับเธอกำลังสบตาผ่านความมืดเข้ามาสอดประสานกับผมโดยไม่รู้ตัว มันคือความสุขสมอันวิปริตของการเป็ผู้ถือครองความลับเพียงหนึ่งเดียวในห้องนี้ ร่างกายของเธอกำลังจำยอมต่อกามารมณ์อย่างซื่อสัตย์ที่สุด ขณะที่สมองและจิตสำนึกของเธอยังคงพยายามยึดมั่นในศีลธรรมจอมปลอม ปฏิกิริยาทางกายของผมตื่นตัวจนร้อนผ่าวและขยายตัวตึงเปรี๊ยะปวดร้าวใต้กางเกงสแล็ก มือขวาของผมที่กำรีโมตคอนโซลแน่นจนข้อนิ้วขาวซีดเริ่มสั่นระริกตามจังหวะการหอบหายใจกระเส่าของหญิงสาวฝั่งตรงข้ามกระจก
เสียงครวญครางหวานล้ำสั่นระริกผสมผสานกับเสียงลมหายใจเปียกชื้นและเสียงซูดปากเย้ายวนของเธอ ยิ่งตอกย้ำกระตุ้นความดิบกามในกระแสเืของคนแอบดูอย่างผมให้พลุ่งพล่านขึ้นจนถึงขีดสุดชวนคลั่ง
ทันใดนั้น สัญญาณไฟสีแดงกะพริบวาบบนขอบหน้าจอมอนิเตอร์ด้านข้าง แจ้งเตือนความเคลื่อนไหวภายนอกห้อง แขก VIP ชายสวมหน้ากากปริศนาที่พีทตระเตรียมไว้ เดินมารอที่หน้าประตูห้องนอนใหญ่แล้ว...
ผมสูดลมหายใจเข้าปอดลึกยาวจนแผ่นอกกระเพื่อมไหว กลิ่นกาแฟดำรสขมฝาดเข้มยังเคลือบติดอยู่ตรงโคนลิ้น ปลายจมูกของผมสูดกลิ่นเหงื่อแห่งความตื่นเต้นเร้าใจที่ผุดขึ้นตามผิวกายของตัวเอง ผมเอื้อมปลายนิ้วอันสั่นเทาไปแตะปุ่มคอนโทรลสีแดงบนระบบัั ก่อนจะกดสั่งการทำงานปลดล็อกประตูไฟฟ้า
*กริ๊ง... ตึ้ง!*
เสียงสัญญาณระบบกลอนกลไกไฟฟ้าปลดล็อกดังขึ้น แพรสะดุ้งตัวโยนรีบเงยใบหน้าที่ขึ้นสีแดงซ่านและเปียกชื้นไปด้วยเหงื่อขึ้นมองที่หน้าประตูทันที แววตาของเธอปรือเยิ้มเคลือบด้วยคราบน้ำตารัญจวน ผสมปนเปด้วยความหวังเต็มเปี่ยมว่าสามีสุดที่รักจะรีบเข้ามาดับไฟราคะที่กำลังแผดเผาร่างกายเธออยู่
ทว่า... ร่างเงาตะคุ่มที่ก้าวข้ามผ่านกรอบประตูห้องนอนใต้แสงสลัวโทนส้มแดงเข้ามานั้น กลับไม่ใช่นายพีทสามีของเธอ!
มันคือชายฉกรรจ์สูงใหญ่หนากำยำ แผ่นอกกว้างพ่วงพีและท่อนแขนอุดมไปด้วยกล้ามเนื้อเป็ลอนแกร่งสีแทน ใบหน้าของเขาถูกปกปิดอย่างลึกลับน่ากลัวด้วย **หน้ากากแฟนซีเหล็กสีทองอร่าม** ที่ส่องแสงวิบวับสะท้อนเงาไฟ แพรเบิกตากว้างด้วยความตกตะลึงพรึงเพริดระคนกลัวสุดขีด ทว่าร่างกายบอบบางที่สะบักสะบอมด้วยฤทธิ์ยากลับยังคงสั่นสะท้าน แอ่นหยัดสั่นระริกเรียกร้องััเพื่อดับความ้าอย่างไร้ความปรานี
ชายแปลกหน้าในหน้ากากทองอร่ามก้าวเท้าเดินเยื้องกรายเข้ามาใกล้เตียงประดุจราชสีห์ร้ายที่กำลังเดินเข้าหาเหยื่อสาวเนื้อละมุน ดวงตากร้าวคมดุจสัตว์ป่าที่อยู่หลังช่องหน้ากากจ้องโลมเลียไปตามส่วนโค้งเว้าของเรือนร่างเนื้อนวลขาวผ่องที่เปลือยเปล่ารำไรภายใต้ชุดเดรสซาตินร่นกองสูงที่บิดเร่าบนผืนเตียง
ก่อนที่ท่อนแขนกำยำล่ำสันของมันจะเอื้อมมือลับหลังไปคว้าบานประตูดึงปิดเข้าหากัน พร้อมกับกดสับกลอนเหล็กหนาหนัก...
*แกร๊ก... กริ๊ก!*
ระบบกลไกของประตูปิดลงสนิทและสลักล็อกหนาแน่น กักขังเหยื่อสาวสุดสวยผู้ไร้ทางสู้ไว้ในห้องกรงกามารมณ์แห่งนี้กับอสูรกายสวมหน้ากากทองคำเป็ที่เรียบร้อย!
ผมยืนมองร่างสั่นระริกของเธอผ่านกระจกเงาสองด้าน ตัวเกร็งขึงด้วยความตื่นเต้นสุดระทึกขวัญ ยอดปทุมถันชูชันเป่งตึงและบั้นท้ายกลมกลึงของแพรที่สะท้อนผ่านเลนส์กล้องและกระจกเงาปลุกเร้าแก่นกายของผมให้ยิ่งเต้นตุบๆ ขยายตัวตึงแน่นปวดปนเสียวร้าวเจียนปริแตก ลมหายใจของผมหอบกระชั้นไม่แพ้หญิงสาวบนเตียง สายตาคู่นี้สะกดติดอยู่บนจอมอนิเตอร์อย่างไม่กะพริบตา... เกมคาวโลกีย์สุดเสียวซ่านเื้ักระจกบานนี้ ได้เริ่มต้นขึ้นอย่างเป็ทางการแล้ว!
**[โปรดติดตามตอนต่อไป | ตอนที่ 2: รอยััและเงามืด (The Awakening)]**
*เมื่อบานประตูถูกล็อกตายและไม่มีทางหนี แพรจะทำอย่างไรเมื่อตระหนักว่าผู้ที่ก้าวเข้ามาหาไม่ใช่สามีของเธอ? และเมื่อเสียงกระซิบสั่งการของพีทดังผ่านระบบ Intercom สั่งให้ภรรยายอมจำนน... ร่างกายที่ร้อนรุ่มด้วยฤทธิ์ยาของเธอจะปฏิเสธ หรือจะยอมศิโรราบต่อความเสียวซ่านลึกลับที่กำลังจะป้อนให้ตรงหน้า? ร่วมเฝ้าดูความลับสุดสยิวหลังบานกระจกเงาสองด้านบานนี้ไปพร้อมกันในตอนต่อไป!
701
