ณ ปราสาทเมืองวาดิช
"ข้าขอโทษ หากข้าไปวู่วามและคิดก่อนจะไม่เป็เช่นนี้"ทารันพูดนํ้าเสียงหดหู่
"คงคิดจะทำาอยู่แล้วซินะ" าาเซิกพูดเสียงเครียด
"เอาละ ตอนนี้เราจะหนีไม่ได้แล้ว ที่นี่เป็ที่ที่เราต้องปกป้องแล้ว องครักษ์ทั้ง6หน้าที่สำคัญของพวกเ้าคือ การดูแลประชาชนทั้งหมดให้เขาปลอดภัย"าาเซิกพูดเสียงเข้มขึ้นและดังขึ้น
"บอกทหารทุกนาย ที่ประจำอยู่ทุกจุด ว่าเตรียมพร้อมรบ รุ่งเช้าเราจะรับศึกใหญ่" าาพูด
"ขอรับฝ่าา"องครักษ์ทั้ง6.ขานรับคำสั่งโดยพร้อมกัน
ณ กองทัพาาเพลิงนิล
ผู้ที่เรียกตัวเองว่ากาลานนั่งก้มหน้า ให้กับหญิงสาวใส่ชุดสีแดงคลุมหน้า
"ขอโทษที่ข้าแอบอ้างเป็ท่านขอรับ ท่านกาลาน" ชายหัวโล้น
หญิงสาวภายใต้เสื้อคลุมหัวเราะ"ทำดีแล้ว ฟิส"
ในเวลาเดียวกัน ณ ห้องสมุด
"เนล ข้าได้ยินเสียงใครบางคนเรียกข้า"บูลนํ้าเสียงสงสัย
"ฉันไม่ได้ยิน ถ้านายได้ยินทางไหนละ ฉันจะพาไป" เนลพูด
"พวกนายจะไปไหนนะ"เบลถามด้วยความสงสัยแต่ก็เดินตามด้วยความอยากรู้
บูลบอกตำแหน่งให้เนลเดินไปเรื่อยๆ ลึกเข้า ลึกเข้า ชั้นหนังสือที่สูงใหญ่ กลับน้อย น้อยลง เรื่อยๆ จนกระทั่ง ไม่มีชั้นหนังสือ กลายเป็ห้องโล่งสีขาว มีหนังสือเล่มสีนํ้าตาลหนาเก่ามีรูกุญแจอยู่ตรงกลาง อยู่บนแท่นหินสีขาว
"นี่ละ กำลังเรียกข้าอยู่"บูลพูด
"มีรูกุญแจด้วย เราจะลองไขดูไหมบูล"เนลถาม
"แต่ข้ารู้สึกแปลกๆนะเนล"บูล
"นี้...ฉันว่า เราอย่าซนเลยนะ ฉันว่ามันแปลกๆนะ"เบลพูดห้ามเนล
ยังไม่ทันไรหนังสือเล่มนั้นสั่นไหวเหมือนสิ่งมีชีวิต
"พวกเ้าจะทำอะไรนะ"าาเซิก ในชุดสีทองพูดเสียงดัง
2พี่น้องหยุดนิ่งราวกับกลัวความผิด
"พวกเ้าเข้ามาได้ยังไง" าาเซิกถามเสียงดัง ยังไม่ได้คำตอบจากเนลและเบล
ทันใดนั้น
"ตู้มมมมมมม" เสียงดังสนั่น ห้องสมุดะเืราวกับโดนบางอย่างชนอยู่ด้านนอก าาเซิกสงสัยรีบวิ่งออกมาแต่ยังไม่ลืมบอกเนลกับเบล
"พวกเ้าอย่าออกมานะ อยู่ในนี้และอย่ายุ่งกับหนังสือเล่มนั้น"
2พี่น้องก้มรับคำที่าาเซิกห้าม ก็ยืนนิ่ง
"นี้ยังไม่รุ่งเช้า เ้าเล่ห์นัก" าาเซิกพูดพลางกัดฟัน
ณ ภายนอกปราสาท
องครักษ์ ทั้ง6กำลังอพยพประชาชน อย่างไม่ลดละ แม้ประชาชนมากมาย แต่ทั้ง6ก็พยายามช่วยอย่างเต็มที่ ในขณะที่ก้อนหินก้อนใหญ่ถูกยิงมาจากนอกกำแพงไม่หยุด และมีลูกธนูถูกยิงมาเช่นเดียวกัน ยิงมาจากทุกทิศทาง เพื่อหวังสังหารคนที่อยู่ภายในเมืองวาดิช แต่เพราะการสั่งเตรียมพร้อมของาาเซิกทำให้การสูญเสียน้อยลง แต่ทุกอย่างถูกยิงลงมามากมายนัก
"ข้าจะป้องกันให้พวกท่านช่วยเร่งมือหน่อยนะ" เดลลอนพูดแล้วยกไม้เท้าขึ้น "ธรณีเอ๋ย ได้ฟังคำเรียกของข้าจงตอบรับบัญชา เทค "จากนั้นกระแทกไม้เท้าลงกับพื้นเสียงดังสนั่น พื้นดินยกตัวสูงขึ้น กลายเป็กำแพงั์ปกป้องเมืองไว้ อีกที
"เร่งมือหน่อยพวกท่าน"เดลลอนกำชับให้เร็วขึ้น
การอพยพเป็ไปอย่างรวดเร็วขึ้น แต่ก็ยังมีผู้าเ็ จากการโจมตีหลงเหลืออยู่
"ข้าจะหาคนที่ยังเหลืออยู่"ซิลพูด แล้ววิ่งออกไป
"ช่วยข้าด้วย"ชายคนหนึ่งโดนก้อนหินก้อนใหญ่ทับขาจนไม่สามารถที่จะขยับมันได้
ชายในผ้าคลุมสีดำ1ในองครักษ์นามว่าเดล เดินไปที่ชายคนนั้น ใช้มือดันเบาๆ ก้อนหินก็กลิ้งออกไป แล้วอุ้มชายคนนั้นออกมา
ไม่นานนักกำแพงดินั์ก็สู้ะุก้อนหินั์ไม่ไหวก็สลายหายไป
ในขณะนั้นเรซที่อยู่บนกำแพงเมืองก็รักษาประตูเมืองไม่ให้ศัตรูเข้า และบัญชาการให้ทหาร ยิงปืนใหญ่ ระหว่างนั้นทหารฝ่ายราชันเพลิงนิลก็ยิงหินก้อนใหญ่มาทางเรซ เรซดึงดาบเล่มเล็กออกมาที่เก็บดาบเอว แล้วชี้ดาบนั้นไปที่ก้อนหินั์นั้นก็แตกสลายหายไป ทหารถูกปล่อย ให้สู้กับทหารของราชันเพลงนิล
"เฮ้...พวกเ้า ยังมีคนว่างไหม มาช่วยข้าหน่อย"เรซเรียกหาองครักษ์คนอื่น
ทารันได้ยินเสียงเรซ ก็ะโขึ้นบนกำแพงั์มองศัตรูที่อยู่เบื้องหน้า หยิบลูกธนู เล็งขึ้นฟ้าแล้ว ยิงออกไป
"สายลมเอ๋ย จงตอบรับเสียงเรียกของข้า"ทารันร่ายมนตร์ "ศาสตราจงปรากฏ" ลูกธนูลอยขึ้นฟ้าจากนั้นแปรสภาพเป็ อาวุธ หลายชนิดทั้งมีด หอก ดาบ แม้แต่ลูกธนู พุ่งลงราวกับฝน โดนทหารของราชันเพลิงนิล ล้มไปมากมาย
"มากไปมั้งทารัน" เรชถือดาบเล่มเล็กสีแดง"จงปรากฏร่างที่แท้จริงของเ้า ลองกินุส"เรซพูดกับดาบเล่มเล็กที่เรซถืออยู่ ดาบเล่มนั้นเปล่งแสงสีแดงเจิดจ้าแปรสภาพกลายเป็หอกสีแดงอันใหญ่ เรซะโลงไปในดงศัตรู ฟาดฟันสู้กับทหารของศัตรูกระเด็นปลิวเป็ใบไม้ คนแล้วคนเล่า
"เหล่าอสูรผู้รับใช้แห่งข้าเอ๋ย จงตอบรับ จงมา คาดิอูส" ฟิร่าร่ายมนต์เรียกอสูร ปรากฏเป็ลูกไฟดวงใหญ่ขึ้นที่หน้าเมืองวาดิช แปรสภาพกลายเป็ นกเพลิงสีแดงฉานบินโฉบโจมตีใส่ทหารฝ่ายข้ามไม่หยุด
ในขณะที่เหล่าองครักษ์แต่ละคนป้องกันศัตรู าาเซิก ยืนดูอยู่บนปราสาท
"ท่านปู่ข้าจะสามารถใช้มันได้ไหม"าาเซิกพูดเบาๆด้วยสายตาที่ลังเล
ในขณะที่เรซกำลังสู้ ก็มีขวานสีดำอันใหญ่สนิทฟันใส่เรซ เขารับมันด้วยหอกแต่ก็โดนถีบจนกระเด็นออกมา เรซหันมองเ้าของขวานสีดำอันนั้น คือกาลาน(ตัวปลอม)นั้นในชุดเกราะสีดำหัวโล้นตัวใหญ่ดุดัน กาลาน(ตัวปลอม)ฟันใส่เรซจนล้มลง และฉวยโอกาสนั้นฟันซํ้าในตอนที่เรซล้มไม่หยุด ทารันยิงธนูใส่กาลาน กาลานชะงักหยุดฟัน เรซอาศัยจังหวะนั้นถีบกาลาน(ตัวปลอม)ออกมา
"เ้านั้นคือกาลาน เป็แม่ทัพของราชันเพลิงนิล" ทารันพูด
"เ้าไม่บอกข้าก็เดาออกนะ"เรซพูดแล้วเอามือเช็ดเืที่ปาก
"ข้าขอโทษ เออ..ความจริง ข้าไม่ใช่ท่านกาลานหรอกนะ ข้าคือฟิส มือขวาของท่านกาลาน เ้าโง่" พูดจบฟิสก็วิ่งไส่เรซกับทารัน เรซโดนถีบเข้าที่ท้องส่วนทารันโดนขวานั์ฟาดแต่สามารถกันไว้ได้แต่สู้แรงฟิสไม่ไหว กระเด็นออกไป
"พวกเ้านะ กระจอกวะ มา2คนเลย" ฟิสพูดจาดูถูก 2องครักษ์
เรซลุกขึ้น "ทารัน ข้าขอสนุกหน่อยนะ ปลดผนึกลองกินุส" เรซพูดจบ หอกอันใหญ่แปรสภาพกลายเป็ชุดเกราะสีแดงใหญ่ดูดุดัน และดาบสีแดงเล่มใหญ่ เรซพุ่งเข้าใส่ฟิสด้วยความเร็ว ฟิสยกขวานกันไม่ทันกระเด็นไปโดนทหารที่อยู่เื้ัล้มมากมาย ฟิสลุกขึ้นมายิ้มแล้วะโพุ่งตัวมาหาเรซ
"แบบนี้สิสนุกดี"ฟิสพูด การต่อสู้สูสีจนไม่อาจเดาได้เลยว่าใครจะชนะ ทารันทำได้เพียงยืนดูเงียบๆ ระหว่าง2นี้สู้กัน
ทหารบางส่วนาเ็ก็โดนพาไปรักษา บางส่วนก็หนีไม่พ้น ผิดกับทหารของราชันเพลิงนิลกับไมรู้สึกเจ็บ หรือชะงัก กลับเดินสู้ฝ่าเข้าประตูเมืองมาได้ง่าย เดล1ในองครักษ์ ะโเข้าไปหน้าประตู ถอดชุดคลุมออกเผยให้เห็นใต้ชุดคลุมนั้นเป็มนุษย์หมาป่าขนสีเงิน สู้กับทหาราาเพลิงนิลและสามารถผลักออกไปได้ ในขณะเดียวกับ าาเซิกมองดูเมืองที่โดนโจมตี จนเสียหายหลายส่วน แสดงอาการลังเลเหมือนจะไม่สามารถตัดสินใจบางอย่างได้
ถัดมา
ซิลที่ค้นหาประชาชนอยู่ ก็เจอกับสาวใส่ผ้าคลุมสีแดง
"ท่านเป็ยังไงบ้าง ตามข้ามา ข้าจะพาไปที่ปลอดภัยเอง"ซิลพูดเสียงเป็ห่วง เอามือจับแขนสาวชุดคลุมสีแดง
หญิงสาวชุดคลุมไม่ตอบ กลับใช้มีดแทงซิลเข้าที่ท้อง มีดเสียบเข้าที่ท้องของซิล
"อ็ากกก"ซิลร้องด้วยความเ็ป"เ้าเป็ไคร"ซิลถาม
หญิงสาวเปิดผ้าคลุมสีแดงออก แสดงให้เห็น ตาที่สีดำทั้งดวง ผมสีดำ หน้าขาวซีด ปากสีดำดูน่ากลัว แล้วกลับพูดมาด้วยเสียงแหบแห้ง
"ข้านี้ละ คือกาลาน"หญิงสาวพูด
"กาลานถ้างั้น..."ซิลพูด แต่กาลานก็พุ่งเข้ามาเอามือปิดปากด้วยความไว
"น่าเสียดาย รูปร่าง หน้าตาสวยๆ แต่คงต้องฆ่าทิ้งละนะ เ้าเห็นข้าละนะ"
กาลาน ยกมือขึ้น ปรากฏเป็หมอกสีดำรวมตัวกลายเป็เข็มนับพัน พุ่งใส่ซิลที่โดนจับปิดปากอยู่ กาลานยิ้มเย้ยใส่ซิล
เดลเห็นซิลกำลังเสียท่า ก็พุ่งใส่กาลาน เพื่อผลักกาลานออก แต่ก็ทะลุตัวกาลานไป
"มาตายเพิ่มรึ"กาลาน ยกมือไปทางเดล เดลก็กระเด็นไปไกล แต่พอเดลตั้งหลักได้ ก็ะโใส่กาลานอีกครั้ง
"ไร้ประโยชน์"กาลานยิ้ม
"หมัดปะทุ"เดลพูด ทันทีที่ต่อยโดนกาลานก็ะเิขึ้นทันที กาลานถอยหลัง ปล่อยมือจากซิลจากนั้น เดลรีบรับซิลก็ะโหนีไป
เดลดูซิล ที่โดนเข็มนับพันแทงเข้าร่างของซิล อาการแย่มาก
ในขณะเดียวกัน ฟิสเสียท่าให้กับเรซ โดนเรซฟันเข้าหลัง ฟิสนั่งนิ่ง แล้วหันมายิ้มแบบสะใจ
"ข้าขอเอาจริงมั้งละกันนะ"ฟิสพูด แล้วยกขวานสีดำชูขึ้นฟ้าทันใดนั้นขวานนั้นก็มีไฟสีดำลุกโชติขึ้น เขาแทงมันเข้ากับตัวเองแบบไม่ลังเล ขวานดำอันนั้นหลอมรวมกับฟิส เปลี่ยนร่างเป็เสือดำ ยืน2ขาตัวใหญ่
"นานแล้วนะ..ที่ไม่ได้ทำแบบนี้"ฟิส
"เรามาเริ่มกันดีกว่า"ฟิสพูดจบ ก็พุ่งเข้าต่อยเรซที่ไม่ได้ตั้งหลักชนกำแพงเมืองเสียงดังสนั่นจนเกิดฝุ่นควันมากมาย และพุ่งตัวเข้าซํ้ากระทืบหลายครั้งเรซจนค่อยๆจมไปกับพื้น ฟิสยกมือเพื่อต่อยเรซที่หมดสติ ทารันก็ยิงธนูใส่ก่อน เพื่อขัดการกระทำนั้น
"มาเล่นกับข้าดีกว่า"ทารันพูดจบก็กระหนํ่ายิงธนูนั้นหลายครั้ง แต่ไม่ะเืแม้แต่น้อย
"เ้ามันอ่อนแอ่กว่าเ้านั้นอีก"ฟิส พูดก็พุ่งเข้าใส่ทารัน แล้วจับแขนทารันแล้วกระหนํ่าต่อยไม่ยั้งมือ แต่ทารันสะบัดหลบมาได้
"สายลมจงทำลาย"ทารัน พูดจบก็มีสายผมพัดผ่านตัวฟิสรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ จนฟิส ลอยขึ้นเหนือพื้น ทารันยังหน้านิ่งเหมือนไม่รู้สึกอะไร ทารันง้างธนูเล็งที่กลางตัวของฟิสลูกธนูเปล่งแสงเจิดจ้า "อัสนี"สายฟ้าขนาดใหญ่ฉายแสงเจิดจ้ายิงทะลุตัวฟิสในระยะเผาขน ฟิสร่วงลงกระแทกพื้นเสียงดังสนั่น ทารันลงมาอย่างนิ่มนวล ฟิสนอนนิ่งอยู่สักพักจนเหมือนว่าทุกอย่างจะจบ ฟิสลุกขึ้น รอยแผลที่โดนยิงเป็รู จู่ๆ ค่อยๆกลับสภาพเดิม
"แค่คันๆ" ฟิส
"จงคำราม" ฟิส ต่อยลงกับพื้นเสียงแผ่นดินก็สั่นไหวและยกตัวสูงขึ้นราวกับถูกบางอย่างดันจากเบื้องล่าง ทารันรีบต้องะโหลบ ฟิสฉวยโอกาสะโใส่ทารัน
"ถึงทีข้าบ้างละ"ฟิส ต่อยเข้าที่ท้องทารัน จนทารันตัวงอเพราะความเ็ป จากนั้นฟิสเอามือจับคอทารันแล้วกดลงกับพื้น แล้ววิ่งลากทารันไปกับพื้นทะลุกำแพงเมืองเสียงดังสนั่น ฟิร่า เห็นทารันโดนเล่นงาน จึงสั่งนกเพลิงเขาช่วยกลับถูกต่อยกระเด็น เดลลอนเห็นท่าไม่ดี จึงสร้างกำแพงป้องกัน ทารันจากฟิส กลับโดนฟิส ทำลายอย่างง่ายดาย
"พวกเ้ามันกระจอกวะ"ฟิสในร่างของเสือดำะโกนเสียงดัง
ทารันในสภาพร่อแร่มีเืเต็มตัวกลับลุกขึ้นยืนเซไปเซมา เขายกมือมาที่คอจับสร้อยคอสีเงินตรงกลางมีหินสีฟ้าคล้ายจี้ที่เขาใส่อยู่ ดึงสร้อยที่คอออก จากนั้น ควันสีขาวพวยพุ่งเกิดสายลมรุนแรงออกมาจากร่างกายของทารัน จนฟิสต้องถอยหลัง ทารันค่อยๆกลายสภาพมีปีกสีขาว ค่อยๆงอกออก มีเล็บสีขาวยาว ร่างกายค่อยๆขยายตัว ตามตัวค่อยๆมีเกร็ดสีขาว ดวงตาสีแดงกลํ่า จนเห็นว่าสิ่งนั้นคือ"ัสีขาวั์ "
ฟิสตกตะลึงกับภาพที่เห็น ัทารันไม่รอช้า ยกเท้าสีขาวใหญ่อันนั้นกระทืบเสียงดังจนฟิสจมดิน จากนั้นัทารันเห็นฟิสเสียท่าก็กัดแขนแล้วสะบัดจนกระเด็นฟิสลอยในอากาศ จังหวะนั้นัทารันอ้าปาก พ่นไฟสีขาวใส่ฟิสในระยะประชิดที่ฟิสฟื้นตัวไม่ได้ ฟิสไม่อาจปัดป้องได้แต่มอง แสงสีขาวถูกยิงออกจากปากทะลุตัวฟิสราวกับกระดาษ ทะลุไปโดนหุบเขาใหญ่เกิดะเิอย่างรุนแรง ไร้ร่างเสือดำของฟิส ทารันก็กลับร่างเดิมนอนกระอักเืแล้วนิ่งไป
องครักษ์ที่เหลือบางคนก็สิ้นสภาพ บางคนก็วางมือจากหน้าที่ตัวเองไม่ได้ เมืองถูกตีแตกทุกด้าน
ตอนนี้สถานการณ์ เลวร้ายขั้นสูงสุด ฝุ่นควัน ล่องลอย เศษซากเมืองจากการโจมตี
"คงต้องใช้แล้วซินะ"าาเซิกพูด
36K
