Chapter 7
เด็คแรกของผม
“นายสนใจอยากจะซื้อเด็คงั้นเหรอ แหมยินดีให้บริการเลยค่ะคุณลูกค้า!”
พลันได้ยินว่านายโจ๊กคนนี้จะขอใช้บริการร้านค้าของเธอเขาแม่เ้าประคุณก็ฉีกยิ้มจนแก้มปริพูดเสียงอ่อนเสียงหวานขึ้นจนเห็นแล้วโจ๊กได้แต่ถอนใจกระทั่งเจ๊ฝนนั้นเปลี่ยนสีหน้าไป เธอถอนใจเบาๆ นึกรู้เลยว่าหากมาพูดเช่นนี้แล้วนายโจ๊กคนนี้ก็คนจะไตร่ตรองดีแล้วว่าเขาจะเอาอย่างไรกับชีวิตตนเองดี
เธอไม่คิดจะคัดค้านอะไรและสิ่งที่ทำได้ก็คือทำหน้าที่เ้าของร้านให้ดีที่สุด
“ถ้าอย่างนั้นหากนายคิดที่จะจริงจังกับเส้นทางนี้จริงๆฉันแนะนำว่าควรเริ่มต้นด้วยเด็คระดับ 50 ใบก่อน” เจ๊ฝนเริ่มอธิบาย“ถ้าแค่การเข้าไปผจญภัยในอาเคเดียล่ะก็การ์ด 50 ใบถือว่าเพียงพอแล้วเอาไว้ถ้าหากนายอยากจะลองไต่ระดับขึ้นไปเอาดีขนาดเข้าทัวร์นาเมนต์แข่งขันล่ะก็ตอนนั้นค่อยอัพขึ้นเป็ 100 ใบก็แล้วกัน โอเคมั้ย?”
“ครับ”
โจ๊กพยักหน้ารับอย่างเข้าใจอันที่จริงเมื่อวานนี้เขาเองก็ใช้เด็คฝึกหัดของทางร้านซึ่งมีจำนวนแค่ 50 ใบเช่นเดียวกันซึ่งนั่นก็เพียงพอที่จะทำให้เขาเอาชนะบอตระดับยากมาได้แล้วนั่นหมายความว่ามันน่าจะเพียงพอ
“ถ้าเป็มือใหม่ฉันแนะนำให้เริ่มต้นที่สตาร์ทเตอร์เด็คก่อน”
“สตาร์ทเตอร์เด็คเหรอครับ?”โจ๊กหรี่ตาลง
“อื้อมันเป็เด็คขึ้นพื้นฐานที่จะแพ็คขายมาในกล่องจำนวน 50 ใบพอดีซึ่งในนั้นจะมีการ์ดระดับพื้นฐานที่สำคัญๆ ให้ใช้งานครบเอาเป็ว่ามันเป็เด็คสำเร็จรูปแบบซื้อมาแล้วก็พร้อมใช้งานได้เลยน่ะส่วนใหญ่มือใหม่ก็จะเริ่มต้นที่สตาร์ทเตอร์เด็คกันทั้งนั้นแล้วจากนั้นเขาก็ค่อยไปซื้อซิงเกิ้ลแยกเอาเป็ใบๆ”
“ซิงเกิ้ล?” ชายหนุ่มเลิกคิ้วขึ้นกับศัพท์ใหม่
“อ่า...ซิงเกิ้ลก็คือการ์ดที่ขายแยกเป็ใบๆไปน่ะ ถ้าไปซื้อตามร้านขายการ์ดมันจะมีขายอยู่สองแบบคือ เปิดซองการ์ดแล้วก็ซื้อแบบ ซิงเกิ้ล นี่ล่ะ”
คนเด็กกว่าร้องอ๋อขึ้นมาขณะที่เจ๊ฝนนั้นหยิบเอาแท็บเล็ตประจำหน้าร้านขึ้นมาวางไว้บนโต๊ะและกดปุ่มอะไรบางอย่างเพื่อเปลี่ยนหน้าจอของมันให้กลายเป็รูปของชุดสินค้าจำนวนมากที่รวมสตาร์ทเตอร์เด็คหลายๆแบบเอาไว้ในหน้าเดียวกันเพื่อให้เลือกดูว่าชอบแบบไหน
“นายคงจะรู้ใช่มั้ยว่าการ์ดที่เราเพิ่งซื้อมาได้แบบที่เป็การ์ดมือหนึ่งเนี่ยเลเวลของการ์ดฮาล์ฟทุกใบมันจะอยู่ที่ระดับ 1 ทั้งหมดน่ะ”
“เื่นั้นทราบครับ”
ชายหนุ่มพยักหน้ารับเมื่อวานนี้รินเองก็ได้สอนเขาไปแล้วว่า การ์ดฮาล์ฟใน AOS นั้นมันจะมีระดับเลเวลเป็ของตัวเองทั้งหมด โดยที่มันจะเริ่มต้นที่เลเวล1 และไปตันอยู่ที่เลเวล 30 นั่นเองซึ่งวิธีการที่เราจะเพิ่มเลเวลให้กับการ์ดได้นั้นก็จะต้องไปเอาฮาล์ฟตัวนั้นๆไปต่อสู้เพื่อเก็บค่าประสบการณ์ในโลกอาเคเดีย หรือนำมันไปต่อสู้ในการดูเอลและเมื่อฮาลฟ์พวกนั้นได้ผ่านการต่อสู้และสะสมค่าประสบการณ์ไปเรื่อยๆเลเวลของพวกมันก็จะเพิ่มขึ้นและบันทึกข้อมูลการพัฒนาความสามารถนั้นไว้ในแผ่นชิพเม็มโมรี่การ์ดบันทึกข้อมูลตัวเล็กๆในการ์ดเอาไว้
โดยที่ฮาล์ฟทุกตัวที่พัฒนาฝีมือไปพร้อมๆกับเลเวลที่เพิ่มขึ้นก็จะมีค่าพลังความสามารถที่เพิ่มขึ้นไปต่างจากเดิมมาก หนำซ้ำฮาล์ฟแต่ล่ะตัวก็จะมีพัฒนาการเติบโตที่แตกต่างกันโดยขึ้นอยู่กับซัมมอนเนอร์ที่ใช้งานว่าจะให้ต่อสู้ไปในรูปแบบไหนบ้างอย่างเช่นฮาล์ฟบางตัวโจมตีบ่อยๆ ก็อาจจะมีพลังโจมตีที่สูงกว่าหรือบางตัวป้องกันบ่อยๆ ก็อาจจะพัฒนามาที่พลังป้องกันสูงกว่าเป็ต้น ซึ่งเราสามารถนำการ์ดที่เลเวลเพิ่มขึ้นพวกนี้ไปอัพเดตข้อมูลและเปลี่ยนหน้าตาข้อมูลของการ์ดนั้นได้ที่CF ทุกสาขาอีกด้วย
จัดว่าเป็ระบบเลี้ยงดูฮาล์ฟที่เรามีอยู่ให้เติบโตขึ้นได้อย่างน่าสนใจทีเดียว
“แล้วนายมีเด็คแนวไหนที่สนใจบ้างรึเปล่าล่ะ?”เจ๊ฝนถาม
“แนวเหรอครับ?”
“ก็อย่างเช่นรูปแบบที่ชอบเล่น หรือเผ่าของฮาล์ฟที่ชอบ ไม่ก็ธาตุที่ชอบอะไรทำนองเนี่ย”
“คือ พูดตรงๆ นะครับผมแทบไม่มีข้อมูลพวกนี้ในสมองเลย ก็เลยไม่รู้ว่าอยากจะเล่นแนวไหนน่ะครับ”
ได้ยินแล้วเจ๊ฝนก็ถอนใจออกมายาวเหยียดนึกรู้เลยว่าต่อให้ได้มือดีอย่างรินไปช่วยสอนความรู้เบื้องต้นให้แล้วก็ตามทีแต่หมอนี่ก็ยังเป็มือใหม่ถอดด้ามที่ต้องเรียนรู้อะไรกันอีกมาก
“งั้นนายเอาอันนี้ไปอ่านก่อนก็แล้วกัน”ว่าแล้วเธอก็ยื่นแท็บเล็ตให้ “ในนั้นเป็สตาร์ทเตอร์เด็คทั้งหมดที่มีขายในร้านของฉันน่ะมันมีทั้งข้อมูลและรูปแบบการเล่นอธิบายไว้โดยละเอียดแล้วล่ะนายก็แค่เอาไปอ่านให้เข้าใจก็แล้วกันว่าสนใจแนวไหน”
เขารับแท็บเล็ตมาและใช้สายตาตรวจสอบคร่าวๆ แค่เห็นตัวเลขว่ามีเด็คอยู่ให้เลือกตั้งร้อยกว่าชนิดเท่านั้นเองเ้าตัวก็รู้สึกหน้ามืดขึ้นมาเลย
“ท่าทางผมคงต้องเสียเวลานานเลยนะครับเนี่ย”
“ก็แหงล่ะมือใหม่ที่จะเริ่มเลือกว่าจะเล่นสายไหนดีก็ตัดสินใจได้ยากแบบนี้แหละ”
เจ๊ฝนหัวเราะราวกับจะบอกว่าเขาไม่ใช่คนแรกที่จะต้องมาตกอยู่ในสถานการณ์เลือกไม่ถูกแบบนี้
กระทั่งก่อนที่จะเดินถือแท็บเล็ตกลับไปนั่งที่เก้าอี้โซฟาอีกครั้งจู่ๆ โจ๊กก็ก้มลงจับกระเป๋าสะพายที่อยู่ตรงเอวของเขาขึ้นมานึกได้เลยว่าตอนนี้ตัวเขามีการ์ดที่หายากที่สุดในโลกอยู่ในมือแท้ๆถ้าหากจะเริ่มเล่นจริงๆ บางทีเขาน่าจะหาเด็คที่มันพอจะใช้งานเ้านี่ได้ด้วยสิ...
“อ่า คุณฝนครับ” โจ๊กหันไปเรียก
“โอ้ย เลิกเรียกคุณซักทีเถอะฟังแล้วแปร่งหูเป็บ้า ที่ร้านเขาเรียกฉันว่าเจ๊กันทั้งนั้นล่ะ”
“อ่าครับ คุณเจ๊ฝน”
โจ๊กยิ้มเจื่อนซึ่งทำเอาคนแก่กว่าชะงักกึกและหันมาสบตาด้วย
“หวังว่าที่ทำนี่เป็เพราะว่าซื่อหรอกนะไม่อย่างนั้นฉันจะเรียกว่ากวนตีน”
“อ้อ...ขอโทษครับ เจ๊ฝน”
พอได้รับการเรียกชื่อใหม่ที่ค่อยคุ้นชินหูหญิงสาวจึงเผยรอยยิ้มกว้างและพยักหน้าให้เห็น
“ผมอยากจะถามว่าถ้าเกิดผมอัพเลเวลให้กับฮาล์ฟตัวหนึ่งไปแล้วเนี่ยแล้วเกิดอยากจะเอาฮาล์ฟตัวนั้นไปขายในภายหลังถ้าหากทำแบบนั้นราคาของฮาล์ฟมันจะตกลงไปมั้ยครับ ...เพราะมันดูจะกลายเป็ของมือสองไปแล้ว”
ได้ยินแล้วเจ๊ฝนก็หัวเราะหึนึกประหลาดใจในความรอบคอบของเ้าหมอนี่ที่ถามอะไรซอกแซกในเื่ที่มือใหม่เขาไม่ค่อยจะสนใจกันแบบนี้
“จำไว้อย่างนะไอ้น้อง การ์ด ใน AOS น่ะส่วนใหญ่ราคามีแต่ขึ้นแทบจะไม่มีใบไหนราคาตกลงมาเลย นอกจากจะมีการ์ดที่มีลักษณะคล้ายกันที่ดีกว่าโผล่ออกมาหรือการ์ดบางใบที่โดนทีมงานเขาเนิร์ฟลดความสามารถลงน่ะส่วนฮาล์ฟที่ถูกอัพเลเวลมาแล้วน่ะ ถ้าหากว่า่เลเวล ห้า สิบ สิบห้า ยี่สิบห้าแล้วก็ สามสิบ มีการอัพสกิลของการ์ดที่ดีหรือสุ่มได้สกิลใหม่ๆที่ดีต่อฮาล์ฟใบนั้นนะ ราคามันก็จะยิ่งสูงขึ้นถึงต่อให้เพิ่มความสามารถของฮาล์ฟมาได้แบบธรรมดาๆ แต่ราคามันก็ยังสูงขึ้นอยู่ดีเพราะเขาถือว่าเป็ค่าเสียเวลาในการเก็บค่าประสบการณ์ให้ฮาล์ฟน่ะแต่ก็ไม่ใช่ทุกใบหรอกนะเฉพาะตัวที่มีระดับหายากมากๆ น่ะราคาในการขายมันก็จะแกว่งไปมา ส่วนการ์ดระดับต่ำๆ ราคาไม่ค่อยเปลี่ยนหรอก...เอาเป็สรุปง่ายๆ ว่า ถ้าไม่ทำให้มันเละเทะจริงๆ น่ะนะการ์ดพวกนี้ราคาตกยากต่อให้เป็มือสองที่ผ่านการต่อสู้มาโชกโชนแล้วก็เถอะ”
โจ๊กพยักหน้าอย่างเข้าใจถ้าอย่างนั้นก็คงจะเดาใจได้เปราะหนึ่งว่าถ้าหากเขาจะนำเ้าการ์ดที่ชื่อสโนว์เบลราคา20 ล้านนั้นไปขายแล้วจะโดนฝั่งตรงข้ามใช้เื่นี้เป็ข้ออ้างในการกดราคาได้อย่างน้อยๆ หากการ์ดนี้เป็ใบที่หายากที่สุดในโลกจริงๆมันก็คงไม่มีข้ออ้างงี่เง่าอะไรพวกนั้นมาใช่ข่มกันได้ล่ะ
“ถ้าอย่างนั้นผมมีแนวเด็คที่อยากจะได้แล้วล่ะครับ”โจ๊กพูดขึ้น
“หือ? มีไอเดียแล้วเหรอ ไวจริงนะ”เจ๊ฝนยิ้มกว้าง “แล้วนายอยากได้เด็คแบบไหนล่ะ?”
“อ่า...เด็คที่เกี่ยวข้องกับัน่ะครับ”
“ั?”
ได้ยินแล้วคุณเ้าของร้านก็เลิกคิ้วขึ้นสูงขณะที่นิ่งงันไป เธอยกมือขึ้นจับใต้ริมฝีปากคล้ายจะครุ่นคิดนิดหน่อยกระทั่งเธอส่ายหน้ากลับมาให้เห็น
“ก็เข้าใจหรอกนะว่าัน่ะมันเท่พวกผู้ชายหลายคนก็มักจะชอบเริ่มต้นที่อะไรเท่ๆ ไว้ก่อนแต่ฉันว่านายมองข้ามเด็คแนวัไปเลยดีกว่ามั้ย?”
“อ่าว ทำไมล่ะครับ?”
โจ๊กกะพริบตาปริบๆ แน่นอนว่าเหตุผลที่เขาเืเด็คแนวนี้ไม่ใช่เพราะความเท่แต่อย่างใด
“หนึ่งเลยนะมือใหม่ไม่ควรเริ่มต้นด้วยัเพราะมันเล่นยากมาก แถม” ว่าแล้วก็ถูนิ้วไปมา “ราคามันแพงสุดๆ น่ะสิ”
ฟังแล้วก็ถอนใจเื่ความแพงนี่เขาไม่เถียงเลย แต่ถึงกระนั้นเขาก็ยังอยากจะเริ่มต้นด้วยเด็คที่มันสามารถเอาเ้าการ์ดัขาวในกระเป๋าของเขาไปใช้งานด้วยได้เพราะมันน่าจะมีประโยชน์กับเขาในอนาคตข้างหน้านี้แน่นอนว่าโจ๊กไม่อยากจะบอกว่าเขามีของหายากขนาดนั้นอยู่กับตัวไม่อย่างนั้นมันจะกลายเป็เื่ใหญ่ขึ้นไปอีก
แค่นี้ชีวิตของเขามันก็วุ่นวายพอแล้ว
โจ๊กอยากจะเริ่มต้นในโลก AOS ให้มันเหมือนกับชาวบ้านชาวช่องเขาหน่อย!
“มันไม่มีเด็คสตาร์ทเตอร์สำหรับัที่ราคาถูกๆหน่อยเหรอครับ?” โจ๊กถาม
“อื้อ ไม่มีเลยนะ อย่างเนี่ยสตาร์ไลต์ดราก้อน ตัวนี้ก็กล่องละ 2,500 เชียวนะ”ว่าแล้วเธอก็ชี้ไปที่แท็บเล็ตในมือโจ๊ก “แล้วก็เนี่ยขนาดซีดราก้อนที่ไม่ค่อยมีคนนิยมเล่นยังราคาตั้ง1,850 แหนะ ฉันว่านายไปเริ่มต้นจากพวกเด็คที่ราคามันถูกๆ หน่อยดีมั้ยน้องชายอย่างพวกเด็คนักรบ หรือไม่ก็เด็ค นักเวท น่ะพวกนี้ขอบเขตุในการเล่นสำหรับมือใหม่มันก็กว้างหน่อยแล้วก็เล่นง่ายด้วยเหมือนเด็คโอเบริกที่นายลองใช้เมื่อวานนี้ไงเห็นมั้ยเนี่ยโอเบริกยังราคาแค่ 650 เอง”
เธอชี้ไปยังเด็คของนักรบโอเบริกที่เขาเคยใช้งานเมื่อวานนี้อันที่จริงเขาเองก็ชอบเด็คนี้อยู่หรอก มันเล่นง่ายแล้วก็ทำความเข้าใจได้ดีอีกด้วยแต่ประเด็นสำคัญเลยก็คือ....มันใช้งานกับเ้าการ์ดัของเขาไม่ได้น่ะซี่!
แต่จะให้ถอยเด็คราคาเกือบสองพันในตอนนี้มันก็ถือว่าหนักหนากับกระเป๋าสตางค์ของเขามากเหมือนกัน
“คืออาจจะไม่ใช่ัโดยตรงก็ได้นะครับขอแค่ให้ใช้ัในเด็คนั้นก็ได้ครับ มันไม่มีเลยเหรอ?”
พอบทเ้ามือใหม่นี่จะดื้อพี่แกก็เหมือนจะไม่ฟังคำแนะนำอะไรเลย เจ๊ฝนก็เลยได้แต่ถอนใจออกมายาวเหยียด
“นี่ฟังนะน้องชายัน่ะมันเก่งก็จริงอยู่ ความสามารถของมันก็ดีเป็อันดับต้นๆ ของ AOS เลยด้วยแต่ค่ามานาในการเรียกใช้งานัระดับแรร์ขึ้นไปลงมาในสนามน่ะไม่เคยมีต่ำกว่า 8มานาเลยด้วยซ้ำ แถม DP ที่ต้องเสียไปหาตายจากการต่อสู้น่ะก็ต้องจ่ายเยอะมากด้วยเรียกได้ว่าัตัวนึงตายในการต่อสู้ซัมมอนเนอร์ก็แทบจะสิ้นลมตามไปด้วยเลยรู้มั้ยเพราะฉะนั้นมันจึง้าคนที่มีความชำนาญและเท็คนิกในการเล่นสูงมากมือใหม่แบบนายจะไหวเหรอ?”
โจ๊กพยักหน้ารับในส่วนนั้น เขาเองก็พอจะเข้าใจว่าการเริ่มต้นด้วยเด็คที่เล่นง่ายกว่าและราคาถูกกว่าตามคำแนะนำมันจะช่วยเขาได้ใน่แรกมากกว่าแต่ถ้าเพื่อผลประโยชน์ในระยะยาวยังไงการใช้งานเด็คที่เกี่ยวข้องกับัก็ดูจะดีกับเขามากกว่า ....อย่าน้อยๆใจของมันก็บอกแบบนั้น
เมื่อเห็นว่าท่าทางฝั่งตรงข้ามสนใจอยากจะเล่นัให้ได้เจ๊ฝนก็ถอนใจ
เธอรู้สึกได้ว่าหมอนี่คงมีแผนอะไรในใจซักอย่างแน่ๆอันที่จริงเด็คัมันก็ไม่ใช่ว่ามือใหม่มันจะเล่นไม่ได้เอาเสียเลยแต่มันไม่ใช่จุดเริ่มต้นที่ดีที่สุดและเธอเองก็อยากจะให้ลูกค้าได้รับอะไรที่ดีที่สุดจากร้านของเธอออกไป
“อื้อ ...เดี๋ยวนะถ้าไม่ใช่ัโดยตรง มันก็น่าจะได้อยู่นะ”
กระทั่งเอานิ้วไล่แท็บเล็ตในมือไปเรื่อยๆจนกระทั่งไปเจอเข้ากับเด็คตัวหนึ่งในฐานข้อมูลของร้านเจ๊ฝนจึงเผยรอยยิ้มก่อนจะเคาะนิ้วไปบนหน้าจอเบาๆ
“นี่ไงล่ะถ้าเป็เด็คนี้ล่ะก็น่าจะได้ ...รอแป๊ปนะ”
ว่าแล้วเธอก็วิ่งหายเข้าไปในห้องอีกด้านหนึ่งที่อยู่ไม่ห่างจากเค้าท์เตอร์คาดว่าน่าจะเป็ห้องที่ใช้เก็บสต๊อกสินค้าของร้านนั่นเองคุณเ้าของร้านนั้นหายไปเกือบๆ หนึ่งนาทีปล่อยให้โจ๊กได้แต่ชะเง้อคอมองตามไปไม่ช้าเธอก็กลับมาพร้อมกับกล่องกระดาษอะไรบางอย่างสีแดงติดมือมาด้วย
กระทั่งเธอวางมันลงตรงเค้าท์เตอร์ด้านหน้าของโจ๊กพร้อมกับรอยยิ้มแฉ่ง
“ดีนะฉันนึกออกว่ามันมีสตาร์ทเตอร์เด็คตัวนี้อยู่ด้วย”
เห็นแล้วโจ๊กก็หรี่ตามองมันคือกล่องที่มีลวดลายสวยงามตามสไตล์ของ AOS พร้อมกับการ์ดใบหนึ่งที่ประดับโชว์อยู่ตรงด้านหน้าเผยให้เห็นหน้าตาของมันชัดเจนพร้อมกับชื่อชุดที่เขียนว่า...
“เดอะ ไรเดอร์ซีรี่ย์ เหรอครับ?”โจ๊กอ่านแล้วก็หรี่ตาลง “อ่า...คือผมอยากได้เด็คที่เกี่ยวข้องกับันะครับไม่ใช่เด็คที่เกี่ยวข้องกับพวกไอ้มดแดง”
“ไอ้บ้า ไม่ใช่คาเมนไรเดอร์โว้ยเรียกไอ้มดแดง โบราณฉิบเป๋ง มุกโคตรลุงเลย” ว่าแล้วเธอก็ถอนใจก่อนจะชี้ให้ดูชัดๆ“มันเป็เด็คที่เกี่ยวข้องกับพวกคนขี่สัตว์อะไรทำนองนั้นต่างหากล่ะยะ มีทั้งขี่ม้าขี่ยูนิคอน ขี่สัตว์ทะเลอะไรทำนองนั้น แล้วตัวนี้ก็คือ คนขี่ั ยังไงล่ะ”
ได้ยินแล้วโจ๊กก็ร้องอ๋อขึ้นมาขณะที่เจ๊ฝนนั้นกดตรงแท็บเล็ตและยื่นข้อมูลดังกล่าวนั้นให้โจ๊กดูซึ่งในนั้นมันมีภาพของการ์ดที่เป็รูปเดียวกับกล่องที่อยู่ตรงหน้าเขาทุกกระเบียบนิ้วโจ๊กจึงหรี่ตาอ่านข้อมูลนั้นให้ชัดๆ
ยูเรียซ่า LV1 (ไฟ)
♦♦♦♦
เผ่า : นักรบ / ั
*ลด MP สำหรับการร่ายการ์ดัลง1 หน่วย*
*เพิ่มพลัง 1/1 ต่อัในสนามรบ*
โจมตี-3 ป้องกัน-3
พลังชีวิต 1,500 (DP-5)
เพียงได้เห็นข้อมูลนั้นแล้วมันก็ทำให้โจ๊กพอจะเผยรอยยิ้มขึ้นมาได้ดูเหมือนว่าเด็คที่เจ๊ฝนไปค้นหามาให้จนพบนี้เป็เด็คที่น่าจะใช้งานกับัของเขาได้เป็อย่างดีเพราะในข้อมูลของ “เผ่า”นั้นดูเหมือนว่าการ์ดใบนี้จะเป็นักคลาสนักรบและัไปในตัวเดียวกัน หากใช้การ์ดตัวนี้เป็คู่หูล่ะก็เด็คของเขาก็จะใส่การ์ดัลงไปได้
“นี่ล่ะเหมาะสมมาก” เจ๊ฝนพูด“ถ้านายอยากจะเล่นัจริงๆ เ้าเด็คนี้ก็สามารถผสมผสานลงได้แถมยังเป็นักรบซึ่งเป็คลาสที่เล่นได้ง่ายอีกด้วยนายถือว่าโชคดีมากเลยนะในร้านของฉันเหลือเ้านี่เป็กล่องสุดท้ายพอดีเลย”
ว่าแล้วเจ๊ฝนก็หยิบเ้ากล่องสตาร์ทเตอร์เด็คนั้นมาโบกให้โจ๊กเห็นด้วยรอยยิ้มแฉ่ง
“ซีรีย์ไรเดอร์น่ะมันไม่ค่อยได้รับความนิยมจากผู้เล่นเท่าไรเพราะว่ามันเป็เด็คที่กึ่งๆ ไม่สุดไปทางไหนซักทาง อย่างเช่นเ้าเอสการ์ดใบเนี่ยก็มีพลังโจมตีที่ต่ำเกินไปเมื่อเทียบกับการ์ดัตัวอื่นๆแล้วก็มีพลังป้องกันที่น้อยเกินไปเมื่อเทียบกับนักรบตัวอื่นๆเด็คพวกนี้จะเป็เด็คที่ต้องพึ่งการ์ดหลายใบมันจะเก่งได้เป็พวกสายมิดเรนจ์เทมโป้มากกว่า ซึ่งยุคหลังๆ นี้แนวพวกนี้ไม่ค่อยได้รับความนิยมเท่าไร ส่วนมากเขาจะฮิตแนวคอนโทรลแบบเด็คที่นายสู้ด้วยเมื่อวานไง”
มิดเรนจ์เทมโป้ก็คือเด็คแนวที่ฮาล์ฟซึ่งมีระดับกลางๆ ลงมายืนคุมสนามไว้ และใช้การ์ดใบอื่นๆคอยเสริมพลังดูจังหวะว่าตอนไหนต้องรุกตอนไหนต้องรับให้ดีและคุ้มค่ากับมานาที่จะต้องจ่ายมากที่สุดเป็แนวที่อยู่กึ่งกลางและต้องใช้การตัดสินใจที่ดีมากๆ
“จะว่าไปแนวเทมโป้นี่ก็จะเหมาะกับนายอยู่นะดูจากการดูเอลของนายเมื่อวานแล้ว นายเป็พวกคุมจังหวะบอร์ดได้ดีเชียวล่ะรุกรับก็ตัดสินใจไม่เลวแล้วการ์ดระดับมิดเรนจ์ก็เป็การ์ดที่เล่นง่ายดีด้วยเพราะค่ามานามันไม่ได้ทุ่มหน้าตักไปกับใบใดใบหนึ่งจนหมดนายโอเคกับมันมั้ยล่ะ?”
โจ๊กยังไม่ได้ตอบไปในทันที เขาค่อยๆอ่านข้อมูลของการ์ดที่มีอยู่ในกล่องนี้ทั้ง 50 ใบอย่างใจเย็นทำเอาเจ๊ฝนที่มองอยู่ต้องถอนใจทั้งขำทั้งทึ่งกับเ้าหนุ่มตรงหน้านี้ที่ดูจะมีสมาธิและเก็บรายละเอียดในทุกๆอย่างแตกต่างจากพวกมือใหม่คนอื่นๆ ที่อยากจะผ่านจุดนี้ไปเร็วๆเพื่อที่จะได้เข้าไปลุยในโลกอาเคเดียซักที
“เท่าที่อ่านแล้วมันก็โอเคเลยนะครับ”โจ๊กพูดขึ้นหลังจากใช้เวลาทำความเข้าใจเกือบสิบนาที
“หือ? เสร็จแล้วเหรอ?”
เจ๊ฝนหันกลับมาหลังจากหันไปจัดของที่โชว์อยู่ตรงเชลฟ์ด้านหลังเค้าท์เตอร์
“แล้วตกลงว่าไง ถ้านายอยากได้เด็คแนวัจริงๆฉันว่ามันก็ไม่เลวนักใช่มั้ยล่ะ?”
“ครับ แล้วราคามันเท่าไรเหรอครับ?”
ประโยคที่ทำให้คนค้าขายทุกคนยิ้มได้นั้นส่งให้ดวงตาของเจ๊ฝนรีบตวัดไปมองคอมพิวเตอร์ด้านหลังทันทีกระทั่งเธอรีบหันกลับมาพร้อมกับรอยยิ้มที่เหมือนคนที่เพิ่งจะตกปลาตัวโตได้ไม่มีผิด
“กล่องนี้ 850 บาทจ้าแต่เมื่อวานนายเพิ่งจะลงทะเบียน ID กับทางร้านเราเพราะฉะนั้นจะถือว่านายมีบัตรสมาชิกของร้านเราไปแล้วเพราะฉะนั้นฉันจะลดให้เหลือ 800 ถ้วนๆ ก็แล้วกันดีมั้ย?”
ไม่ดีซักนิด!
ั้แ่เกิดมาโจ๊กไม่เคยต้องจ่ายเงินที่ฟุ่มเฟือยไปกับของแบบนี้มาก่อนตอนนี้ชายหนุ่มจึงทำได้เพียงต้องโกหกตัวเองไปว่านี่คือการลงทุนเพื่อรายได้ที่จะเข้ามาชดเชยในภายหลังอย่างน้อยๆ ราคา 800 บาทมันก็ยังดีกว่าเด็คัตัวอื่นๆที่ราคาเยอะกว่านี้ตั้งสองสามเท่า สุดท้ายเ้าตัวก็เลยต้องถอนใจและพยักหน้ารับ
“แหม ขอคุณที่อุดหนุนนะคะ!” เจ๊ฝนพูดเสียงใส “เอาไอดีการ์ดของนายมาสิเดี๋ยวฉันจะลงทะเบียนซื้อขายให้”
โจ๊กได้แต่ก้มลงหยิบเอาไอดีสล็อตของเขาออกมาจากกระเป๋าด้วยท่าทางเซื่องๆก่อนจะนำเอาไอดีการ์ดสีดำของเขาออกมาและยื่นไปให้ผู้หญิงตรงหน้า
“จำไว้นะว่าจากนี้ไปไม่ว่านายจะไปใช้บริการร้านการ์ดไหนหรือในCF ก็ตามทีนายสามารถยื่นไอดีการ์ดนี้ไปให้เขาเพื่อทำให้ตรวจสอบข้อมูลในการซื้อขายได้ง่ายยิ่งขึ้นเพราะตอนนี้ฉันลงทะเบียนข้อมูลนายลงไปในระบบของ AOS หมดแล้วอีกอย่างถ้าเป็การซื้อขายมันจะนับคะแนนสะสมแต้มให้นายเอาไปแลกของรางวัลหรือเอาเป็ส่วนลดในการซื้อของชิ้นอื่นๆได้ ส่วนโปรโมชั่นของร้านเราก็คือ จะได้ดาวสะสมคะแนนในทุกๆ การใช้จ่าย 500 บาทนะคะคุณลูกค้าขาดอีก 200 บาทก็จะได้คะแนนสะสมเพิ่มอีกหนึ่งดวงสนใจจะรับสินค้าอะไรเพิ่มมั้ยคะ อย่างเช่นสลีฟเอาไว้ใส่การ์ดเพื่อกันรอยดีมั้ย?”
ได้ยินดังนั้นแล้วโจ๊กก็ทำได้แค่ถอนใจก่อนจะโบกมือหย็อยๆออกมา
“ไม่เป็ไรครับ เอาไว้โอกาสหน้าเถอะ”
แค่นี้เขาก็เสียเงินมากกว่าที่คาดเอาไว้มากแล้วสุดท้ายเ้าตัวจึงต้องควักเอาธนบัตรหนึ่งพันบาทใบใหม่ที่เพิ่งจะกดมาเมื่อเช้านี้ยื่นไปให้คุณเ้าของร้านที่ดูจะค้าขายเก่งแบบสุดๆเธอทำเสียง “จิ๊!” ออกมาเหมือนจะขัดใจแล้วจึงนำสินค้าที่ขายได้ไปยิงบาร์โค้ดเพราะกับนำไอดีการ์ดของนายโจ๊กไปรูดเพื่อลงทะเบียน
“การ์ดพวกนี้พอนายนำไปใส่ในไอดีสล็อตแล้วนำไปออนไลน์ครั้งแรกน่ะมันจะทำการลงทะเบียนการ์ดลงไปในไอดีของนายทันทีโดยอัตโนมัตินะซึ่งการ์ดพวกนี้จะถูกบันทึกให้ทำงานได้เฉพาะตอนอยู่ในไอดีสล็อตของนายเท่านั้นหากนายจะนำการ์ดใบไหนไปขายนายต้องนำมาปลดล็อคการลงทะเบียนของการ์ดใบนั้นๆ เสียก่อน...ไปทำได้เฉพาะใน CF เท่านั้นนะร้านฉันเข้าไปยุ่งเื่ระบบพวกนั้นไม่ได้”
“ครับ” โจ๊กพยักหน้าอย่างเข้าใจ“ถ้าอย่างนั้น เดี๋ยวผมขอใช้เครื่องสำหรับออนไลน์หน่อยได้มั้ยครับ?”
“ได้เลย!” เจ๊ฝนยิ้มร่า“ค่าบริการเครื่องออนไลน์แบบห้องเดี่ยวชั่วโมงละ 100 บาท”
โจ๊กถึงกับชะงักกึกไปทันทีเขาลืมไปเสียสนิทว่าการใช้บริการเครื่องสำหรับออนไลน์นั้นต้องเสียค่าบริการด้วยเพราะเมื่อวานนี้เขาได้รับโปรโมชั่นจากการลงทะเบียนไอดีใหม่ทำให้สามารถออนไลน์ได้ฟรี 4 ชั่วโมงนั่นเองและเขาก็ดันใช้โคว์ต้านั้นไปจนหมดแล้วเสียด้วย
“ตอนนี้เรามีโปรโมชั่นเล่นครบ 4ชั่วโมงลดราคาเหลือ 300 บาทด้วยนะคะคุณลูกค้า”เจ๊ฝนพูดพลางนำการ์ดอีกใบหนึ่งไปรูดกับคอมพิวเตอร์ซึ่งเป็การ์ดสีขาวเขียนคำว่าออนไลน์อยู่ตรงหน้า“เดี๋ยวคุณลูกค้านำการ์ดใบนี้ไปยื่นให้พนักงานที่ห้องออนไลน์ชั้นสามของเราแล้วเขาจะนำทางไปยังห้องสำหรับออนไลน์ของคุณนะคะ แล้วตอนขากลับอย่าลืมนำการ์ดใบนี้มาคิดค่าบริการตรงเค้าท์เตอร์ด้านล่างด้วยแล้วอย่างคิดชิ่งค่าบริการนะคะ เพราะว่าฉันลงทะเบียนไปกับไอดีการ์ดของคุณแล้ว”
พูดแล้วเจ๊ฝนก็นำเอาการ์ดสำหรับออนไลน์นั้นยื่นกลับมาให้พร้อมๆกับไอดีการ์ดของเขา ซึ่งโจ๊กก็รับมาด้วยสีหน้าอ่อนใจสิ้นดี ถ้าอย่างนั้นวันแรกก็คงมีกำหนดการที่ชัดเจนแล้วว่าคงต้องเล่นให้ครบ4 ชั่วโมงเพื่อให้มันคุ้มค่าที่สุด ว่าแล้วก็ถอนใจก่อนที่เขาจะตั้งท่าเดินขึ้นไปที่ห้องออนไลน์นั้น
“เดี๋ยวก่อนสิคะคุณลูกค้าขา”
แต่ดูเหมือนคุณเ้าของร้านคนนี้จะยังไม่จบเธอเอ่ยรั้งเอาไว้ด้วยน้ำเสียงที่หวานเจี๊ยบจนโจ๊กต้องเบ้ปาก
“แล้วคุณลูกค้าไม่คิดจะลงทะเบียนรับเควสไปลองทำในอาเคเดียหน่อยเหรอคะเห็นคุณบอกว่าสนใจที่จะลองทำเควสด้วยนี่คะ?”
ไม่ว่าจะทำอะไรๆมันก็มีแต่รายจ่ายไปหมดทั้งนั้น!
ดูเหมือนการลงทุนของเขามันจะค่อยๆเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ เสียจนเริ่มอ่อนใจอย่างไรก็ไม่รู้
“ครับ แล้วมีเควสอะไรให้ผมทำได้บ้าง?”
“นี่เลยค่าเควสเริ่มต้นสำหรับซัมมอนเนอร์หน้าใหม่ ของรางวัลก็คือ บิกินเนอร์แพ็ค กับเชสเซอร์แพ็ค วันแรกลองทำดูซักสามเควสก่อนดีมั้ยคะ?”
“แล้วเื่ราคา....”
“คิดราคาพิเศษเลยค่ะสามเควสหนึ่งร้อยบาทเท่านั้น!”
เรียกว่าบริการกันอย่างเต็มเหนี่ยวจริงๆสุดท้ายโจ๊กก็จำใจต้องพยักหน้ารับอย่างช่วยไม่ได้เพราะการทดลองทำเควสนั้นเป็อะไรที่เขาอยากจะลองดูเป็ที่สุดอยากจะรู้เหมือนกันว่าเขาจะพอสามารถทำเงินใน่แรกๆ ได้เท่าไรกัน
“เอาวะ...กินบะหมี่กึ่งซักสามสี่วันคงช่วยประหยัดได้บ้าง”
โจ๊กรำพึงขึ้นมาเบาๆในระดับที่ไม่มีใครได้ยินเสียงนั้นกระทั่งเจ๊ฝนที่รับไอดีการ์ดของเขาเพื่อไปลงทะเบียนเควสอีกครั้งต้องหันกลับมายิ้มกว้างพร้อมกับการ์ดเควสแบบที่รินเคยได้รับมาเมื่อวานนี้
“เวลาจะทำเควสนะคะคุณลูกค้าเอาเควสการ์ดพวกนี้ใส่ไปช่องใส่เควสตรงด้านข้างของไอดีสล็อตตรงนี้”ว่าแล้วเธอก็ชี้ตำแหน่งที่ว่าให้ดู“โดยที่เควสการ์ดเนี่ยมันมีเวลาหมดอายุของเควสอยู่ด้วยหากคุณลูกค้าทำเควสได้ไม่จบในเวลาตามที่กำหนดไว้เควสก็จะถือว่าถูกยกเลิกไปโดยอัตโนมัติทันทีค่ะ”
“แล้วเงินที่ผมจ่ายไปตอนลงทะเบียนเควสล่ะครับ?”
“เงินพวกนั้นก็เข้ากระเป๋าสตางค์ดิฉันไงคะถามแปลกๆ”
ว่าแล้วก็ยิ้มแฉ่งออกมาในแบบที่นายโจ๊กได้แต่ถอนใจออกมาอีกคำรบสมแล้วล่ะที่คุณเธอสามารถบริหารร้านแห่งนี้ได้ในทำเลที่ตั้งที่ยอดเยี่ยมตรงใจกลางเมืองเสียขนาดนี้ไม่แปลกเลยที่ร้านมันจะกำไรเอา เพราะขนาดมือใหม่อย่างเขาเข้ามาแค่แป๊ปเดียวยังเสียเงินไปแล้วตั้งเท่าไร!
“ถ้างั้นก็ขอให้สนุกกับ AOS นะคะคุณลูกค้า”
เจ๊ฝนผ่ายมือเพื่อเป็การเชิญให้นายโจ๊กขึ้นไปเล่นเกมได้ตาม้าเลย
“อ๋อ! แล้วก็ร้านของเราห้ามไม่ให้นำเอาอาหารหรือสัตว์เข้ามาด้านในนะคะถ้าหากว่า้าจะกินข้าวล่ะก็ฉันแนะนำร้านอาหารตามสั่งของป้าแจ๋วที่ตั้งอยู่ข้างๆ นี้ราคาถูกแล้วก็รสชาติดีด้วย”
“ถ้าผมยังมีเงินเหลือกินน่ะนะ....”
โจ๊กบ่นอยู่คนเดียวก่อนจะเดินผ่านเค้าท์เตอร์พวกนั้นไปกระทั่งเ้าตัวเงยหน้าขึ้นไปมองบันไดที่ทอดยาวขึ้นไปสู่ห้องสำหรับออนไลน์สู่โลกอาเคเดียซึ่งไม่รู้ทำไมตอนนี้โจ๊กรู้สึกว่าบันไดพวกนี้มันช่างสูงชันสิ้นดี!
“หวังว่าฉันจะตัดสินใจถูกนะ”
683
