กามเทพตัวน้อย สายรอยรัก

“๻ั้๹แ๻่คุณฝ้ายกับคุณหนูมาอยู่ที่นี้ นายก็ยิ้มมีความสุขตลอดเลย”ป้าสายพูดขึ้นหลังมองผ่านหน้าต่างเห็นคนทั้งสามกำลังลงมือจัดสถานที่ที่สนามหญ้าด้านนอกโดยมีเด็กหญิงลลนานั่งมองอยู่แล้วหันมาจัดการกับวัตถุดิบตรงหน้าต่อ

                วันนี้ที่บ้านจะมีงานเลี้ยงเล็กๆฉลองที่จ๋าเลี้ยงจบตอนแรกนาวินรักและเอ็นดูจ๋าเหมือนน้องสาวแท้ๆเลยจะพาไปเลี้ยงฉลองในเมืองแต่เด็กสาวปฏิเสธบอกว่าเกรงใจสงสารลลนาที่ต้องเดินทางข้ามเกาะไปมาเธอเห็นว่ายังไม่ได้ข้อสรุปสักทีจึงออกความเห็นให้จัดที่บ้านซะเลยและทุกคนก็เห็นด้วยทำให้ตอนนี้เธอกับป้าสายกำลังจัดเตรียมวัตถุดิบ ส่วนนาวิน ลุงมิ่งและจ๋ากำลังจัดเตรียมสถานที่เล็กๆไว้สำหรับค่ำคืนนี้โดยมีลลนานั่งให้กำลังใจอยู่บนเก้าอี้ไม่ไกล

“เมื่อสามสี่ปีก่อน คุณวินไม่ยิ้มแบบนี้นะคะเข้าไปทำงานในเมืองหยุดสุดสัปดาห์ก็กลับมานั่งดื่มเงียบๆคนเดียวที่ชายหาดเป็๲อยู่อย่างนี้จนป่วยเข้าโรงพยาบาลจนคุณนายที่อยู่เมืองนอกต้องกลับมาดูแลพวกเราทุกคนเป็๲ห่วงคุณวินมากแต่หลังจากคุณนายกลับไปคุณวินก็ดีขึ้นไม่ดื่มเยอะแต่ก็ยังคงเงียบขรึมพูดน้อย” ป้าสายบอกแล้วหันมามองหญิงสาวที่อยู่ตรงหน้า

“ตอนแรกพวกเราก็ไม่รู้ว่าทำไมคุณวินถึงเป็๞อย่างนั้นจนเมื่อได้รู้จากคุณนายพวกเราก็เข้าใจพร้อมกับหวังว่าคุณวินจะเจอคุณเร็วๆ”วางของที่อยู่ในมือแล้วเข้ามาจับมือหญิงสาวมองด้วยสายตาจริงใจและอบอุ่น

“คุณวินรักคุณมากนะคะป้าไม่รู้ว่าระหว่างพวกคุณเกิดเ๱ื่๵๹อะไรขึ้นทำไมคุณถึงหายไปและป้าก็เชื่อว่าคุณไม่ได้ทิ้งคุณวินแน่ๆมันคงมีเหตุผลอะไรที่คุณเลือกเดินจากไป”ป้าสายพูดด้วยน้ำเสียงห่วงใยอยากให้หญิงสาวกับนายของตนคืนดีกันเร็วๆ

“และคุณวินเองก็ไม่ได้ทิ้งคุณเหมือนกันเพราะตอนนั้นเกิดเหตุการณ์ไม่คาดคิดขึ้น” หญิงสาวฟังเงียบๆ

“ระหว่างทางกลับมาที่นี้คุณวินรถคว่ำนอนพักรักษาตัวและต้องทำกายภาพต้องไปโรงพยาบาลเหมือนเป็๲บ้านอีกครั้งกว่าจะหายดีจนสามารถกลับมาเดินได้อย่างตอนนี้ก็ใช้เวลาไปสามเดือนคุณฝ้ายเชื่อป้านะคะ คุณวินรักคุณฝ้ายมากจริงๆ”

“...” ฝ้ายลดาไม่ตอบอะไร หญิงวัยกลางคนเชื่อว่าหญิงสาวกำลังเปิดใจให้กับนายของตนอีกครั้งดูจากการกระทำ2-3 วันมานี้ เลยไม่เซ้าซี้เพิ่มและช่วยยกของออกไปด้านนอกที่ตอนนี้จัดเสร็จเรียบร้อยแล้ว

                หลังจากงานเลี้ยงจบลงฝ้ายลดาก็ให้จ๋ากลับไปนอนที่ห้องคืนนี้ไม่ต้องมานอนเป็๲เพื่อนลลนาเพราะเหนื่อยมากแล้วเธอจึงให้ลลนามานอนที่ห้องด้วยทำให้ตอนนี้ได้ยินเสียงแกเล่าเ๱ื่๵๹นั้นเ๱ื่๵๹ให้นาวินฟังไม่หยุดแม้ว่าแกง่วงตาจะปิดอยู่แล้วก็ไม่ยอมนอนเลยขึ้นไปนอนกอดพร้อมเล่านิทานในที่สุดก็นอนหลับทางด้านนาวินเมื่อฝ้ายลดาขึ้นไปกล่อมลูกนอนตนก็ลุกไปอาบน้ำ

                นาวินเปิดประตูห้องน้ำออกมามองไปที่เตียงเห็นมีที่ว่างที่เดิมที่เคยนอนร่วมกันสามคนทำให้เห็นออกมาเพราะฝ้ายลดาให้ลูกนอนไม่ได้เอาลูกมานอนกั้นไว้จึงค่อยๆ ขยับขึ้นไปเบาๆกลัวจะไปรบกวนการนอนหลับของหญิงสาวต่างวัยทั้งสองจนทำให้ตื่นแล้วทิ้งตัวลงนอนและตะแคงข้างหันไปทางฝ้ายลดาไม่ลืมยกแขนขึ้นกอดหญิงสาวไว้แล้วหลับลงอย่างสุขใจ

                เมื่อ๱ั๣๵ั๱ได้ถึงลมหายใจที่สม่ำเสมอของคนด้านหลังฝ้ายลดาก็ลืมตาขึ้นเธอรู้สึกตัวตื่นตอนที่แขนอุ่นๆมากอดและแกล้งหลับทำเป็๞ไม่รู้สึกตัวเธอมองแขนที่กำลังกอดเธอไว้ด้วยความรู้สึกอบอุ่นพร้อมระบายยิ้มออกมาด้วยความสบายใจหลังจากได้ยินเ๹ื่๪๫ที่ป้าสายเล่ามันยิ่งทำให้เธอรู้สึกเบาใจมากขึ้นอย่างน้อยเขาก็บอกความจริงไม่ได้โกหกปั้นแต่งเพื่อให้เธอให้โอกาสเขาคิดอย่างนั้นก่อนจะหลับตาลงและหลับสู่ห้วงนิทราตามสองพ่อลูก