ผ่านมาประมาณ 2 อาทิตย์ ดัช กับ ลัคได้คุ้นเคยกับแนวหน้ามากขึ้นและได้ทำงานอย่างคล่องแคล่วอยู่ดีดีก็มีคำสั่งสำคัญจากเบื้องบนว่าให้เ้าหน้าที่ส่งสารไปรับข้อความสำคัญจากทหารที่เสียชีวิตอยู่ที่สนามรบและมีะุที่ยิงกันอยู่ตลอดเวลาซึ่งเป็โซนที่อันตรายที่สุดในสนามรบเขาได้ตอบรับคำสั่งโดยไม่เต็มใจนักแต่ถึงไม่ตอบรับก็ต้องทำอยู่ดีแต่เวลาที่ต้องทำภารกิจคือตอนกลางคืนซึ่งเป็เวลาที่ปลอดภัยที่สุดเขา โล่งอกขึ้นเป็อย่างมากเพราะอย่างน้อยก็ได้ไปเวลาที่ทหารยิงกันน้อยที่สุดและแล้วก็ถึงเวลาที่ เขาต้องไปทำภารกิจเขานั้นได้เตรียมใจแล้วอยู่ระดับหนึ่งแต่ถึงแม้จะเป็ตอนกลางคืนก็ยังมีมือsniperอยู่เพราะฉะนั้นเขาต้องพยายามไปอย่างเงียบๆและไม่ให้ฝั่งตรงข้ามเห็นเขา ซึ่งมันเป็ภารกิจที่ยากมากแต่เขานั้นเชื่อว่าเขาทำได้ เขานั้นได้เริ่มแผนการโดยการออกจากบังเกอร์แล้วก็คลานไปเรื่อย ๆ ระหว่างที่เขาคลานอยู่นั้นภาพที่เขาเห็นคือทหารฝั่งศัตรูกับฝ่ายเรานั้นล้มตายเป็จำนวนมากมายนับไม่ถ้วนเขานั้นรู้สึกสลดใจมากแต่เขานั้นต้องทำภารกิจต่อไปเขาได้คลานผ่านกับะเิไปมากมายและก็ได้แผลถลอกจากกับดักlaser แต่ในที่สุดก็ถึงเป้าหมายเขาได้เสียบที่เก็บข้อมูลกับที่เก็บข้อมูลร่างทหารที่ไร้ชีวิตต่อหน้าเขาเมื่อเก็บข้อมูลเสร็จก็มีะุ lipon150 ผ่านหน้า
เขานั้นใมากจึงหมอบตัวลงไปแต่ก็ไร้ประโยชน์เพราะฝั่งศัตรูได้เห็นเป้าหมายแล้วเขาไม่รู้ว่าจะทำอย่างไงดีเพราะทางกลับมีทางเดียวคือคลานกับแต่มาสามารถทำได้เพราะศัตรูได้เห็นเขาแล้วมีทางเดียวคือต้องวิ่งออกไปแต่มันเป็วิธีที่เสี่ยงมากเขาทำใจสักพักก่อนจะลุกแล้ววิ่งกลับให้เร็วที่สุดระหว่างเขาวิ่งนั้นก็มีะุยิงมาตลอดเวลาแต่ไม่โดนเขาเลยและเมื่อไกล้ถึงฐานเขาดีใจอย่างมากแต่ก็มีะุ 1 นัดยิงมาโดนที่ขาของเขาเขาได้ล้มลงไปแต่ระหว่างที่เขาล้มนั้นเขาก็ได้ตกลงไปในหลุมของมิติและก่อนที่เขาจะหมดสตินั้นเขาเห็นหญิงคนหนึ่งกำลังทำหน้าใและจ้องมองมาที่เขาและเขาก็ได้สลบลงไปเมื่อเขาตื่นขึ้นก็พบว่าขาของเขาที่ถูกยิงได้ทำการรักษาแล้วและได้อยู่ในห้องนอนสุดหรูและมีเทคโนโลยีที่ทันสมัยเขานั้นรีบเดินออกไปดูที่หน้าต่างก็ได้พบว่าเขาอยู่ที่เมืองของเขาเองแต่เป็เมืองที่ไม่เหมือนกับของที่เขาเคยเจอมาก่อนผ่านมาสักพักก็มีหญิงสาวคนหนึ่งเดินเข้ามานั่งในห้องที่ดัชอยู่แล้วบอกว่า“ตื่นแล้วหรอคะ” ดัชรีบตั้งสติแล้วถามเธอไปว่า “เธอชื่ออะไรและที่นี่คือที่ใหน”ฝ่ายหญิงตอบว่า“ฉันชื่อ ยูกิ คากามิ”และที่นี่ก็คืออีกมิติหนึ่งของpolinaที่เ้าได้จากมาไงล่ะและคนที่ทำแบบนั้นมันคือฉันเองและฉันต้องขอโทษจริงๆแต่ตอนนี้ฉันก็ไม่สามารถส่งคุณกลับไปได้หรอกนะ”