เมื่อได้ยินเสียงเครื่องยนต์ดังมาจากด้านหลัง สุรชัยเห็นเรือยางติดเครื่องยนต์ลำหนึ่งกำลังแล่นตรงมาทางนี้ บนเรือมีคนใส่เสื้อชูชีพ 4 คนนั่งอยู่ในนั้น เมื่อเรือแล่นไปที่จุดซึ่งเขาดำหาลูกในครั้งแรก เขาจึงรีบมุดน้ำว่ายตรงไปที่จุดนั้นทันที
“คุณเป็พ่อของเด็กที่หายไปเหรอครับ”
คนบนเรือยางติดเครื่องยนต์ร้องถาม
“ใช่ครับ แฟนผมบอกว่าเห็นลูกครั้งสุดท้ายตรงนี้ ช่วยผมหาลูกหน่อย ผมมุดลงไปหาหลายครั้งแล้วไม่เจอเลย นี่ก็สิบกว่านาทีแล้ว”
สุรชัยที่ลอยคออยู่ในน้ำร้องบอกด้วยอาการร้อนรน
“เดี๋ยวพวกเราทั้งหมดจะลงไปช่วยหา แต่ถ้าจะหาให้ละเอียดต้องรอกู้ภัยนะครับ ตำรวจมีทีมนักประดาน้ำด้วย อีกไม่กี่นาทีน่าจะมาถึง” ชายที่อยู่บนเรือยางร้องบอกอีก
จากนั้นไม่นานเ้าหน้าที่ทั้ง 4 คน ก็ถอดเสื้อชูชีพแล้วะโลงน้ำ แล้วกระจายกำลังกันค้นหาผู้สูญหายทันที และสุรชัยก็มุดน้ำตามเ้าหน้าที่ลงไปด้วย
ในใต้น้ำสุรชัยมองเห็นเ้าหน้าที่ทั้ง 4 คน ดำอยู่ไม่ไกลจากเขา ทุกคนช่วยกันมองหน้าทุกสิ่งทุกอย่างที่ดูน่าสงสัยว่าเป็คน! แม้ข้างล่างนี้น้ำจะค่อนข้างใสมองเห็นอะไรได้ทั้งหมด แต่อย่างเดียวที่พวกเขาไม่เห็น คือ ลูกสาวของเขา!
“โธ่ลูก”
สุรชัยคิดในขณะที่ค้นหาลูก เน่หายไปไหน หายไปได้ยังไง ถ้าลูกจมน้ำจริงเธอจะต้องอยู่แถว ๆ นี้ เพราะหลังจากที่ได้ยินเสียงภรรยาร้องบอก เขาก็ว่ายมาถึงจุดนี้ มันใช้เวลาไม่ถึง 2 นาที ถ้ารวมกับที่ภรรยาเห็นลูกสาวครั้งสุดท้ายก็ไม่น่าจะเกิน 5 หรือ 6 นาที
มันเป็ไปได้ยังไงที่คนจะจมน้ำหายไปในเวลาเพียงไม่ถึง 6 นาที หากกระแสน้ำไหลแรงเหมือนแม่น้ำเ้าพระยาเขาจะไม่แปลกใจเลย แต่นี่! กระแสน้ำในอ่างเก็บน้ำไม่ได้ไหลแรง อีกทั้งยังไหลเข้าฝั่งอีกด้วย
เวลาผ่านไป 10 นาที เ้าหน้าที่คนหนึ่งเหมือนจะเจออะไรบางอย่างอยู่ข้างขอนไม้ใหญ่ซึ่งวางบนพื้นทราย เ้าหน้าที่คนนั้นชี้ให้สุรชัยซึ่งแหวกว่ายอยู่ข้าง ๆ ดู จากนั้นผู้เป็พ่อและเ้าหน้าที่ก็ดำลึกลงไปจนถึงพื้นทราย
ขอนไม้ใหญ่ที่เห็นมีขนาดประมาณ 2 คนโอบ ความยาวของมันประมาณ 100 เิเ ซึ่งมันวางทับอะไรบางอย่างเหมือนผ้า สุรชัยใเล็กน้อยเมื่อเห็น และพยายามเพ่งมองว่ามันคือเสื้อของลูกสาวหรือไม่ จากนั้นเขาและเ้าหน้าที่ก็ช่วยกันออกแรงขยับขอนไม้ เพื่อจะดึงผ้าผืนนั้นออกมา แต่ขอนไม้ไม่ยอมขยับเลยแม้แต่นิดเดียว ดังนั้นสุรชัยจึงมุดลงไปที่ฐานขอนไม้ซึ่งติดกับพื้นทราย และดึงสิ่งที่มันทับไว้ออกมา ปรากฏว่ามันเป็เพียงแค่เศษผ้าเก่าเท่านั้น
ไม่ใช่! เขานึกในใจลูกสาวของเขาไม่ได้ใส่เสื้อสีนี้ แล้วทันใดนั้นก็มีใครคนหนึ่งมาตบที่บ่าของเขา สุรชัยรีบหันไปมองใครคนนั้นคือลูกชายของเขาเอง ผู้เป็พ่อใเมื่อเห็นลูกชายดำลงมา เขาจึงดึงแขนลูกแล้วตีขาส่งตัวขึ้นสู่ผิวน้ำทันที
“ลงมาทำไมลูกมันอันตราย”
สุรชัยร้องบอกลูกด้วยน้ำเสียงตำหนิ
“ยังไม่เจอเน่เลยเหรอพ่อ นี่มันจะครึ่งชั่วโมงแล้วนะพ่อ”
พิษณุลูกชายคนเล็กที่ลอยคออยู่ตรงหน้าร้องถามผู้เป็พ่ออย่างหน้าเสีย
“พ่อก็ไม่รู้ว่ามันเป็อย่างนี้ได้ยังไง เน่หายไปได้ยังไงเร็วขนาดนี้ โธ่... เน่ของพ่อ”
น้ำตาของผู้เป็พ่อไหลออกมาผสมกับน้ำผืนน้ำกว้าง
“พ่อนี่จะครึ่งชั่วโมงแล้วนะ ถ้าเน่อยู่ในน้ำแบบนี้!”
พิษณุพูดด้วยสีหน้าเหมือนจะร้องไห้
“ไปลูก ขึ้นไปบนเรือยางของเ้าหน้าที่ รออยู่บนนั้นห้ามลงมาเด็ดขาด! เข้าใจมั้ย” สุรชัยร้องบอกลูกเสียงดุ
เมื่อพิษณุปีนขึ้นไปบนเรือได้สำเร็จ เสียงเครื่องยนต์ก็ดังอื้ออึงใกล้เข้ามา สุรชัยหันไปหาต้นเสียงก็เห็นเรือเร็วและเรือยาง 5 ลำ กำลังแล่นตรงมาทางนี้ เ้าหน้าที่ตำรวจและอาสาสมัครกู้ภัยกำลังมุ่งตรงมาทางนี้
อ่างเก็บน้ำขนาดใหญ่กินเนื้อที่กว่า 100 ไร่ ซึ่งมีูเาสูงเป็เขื่อนปราการธรรมชาติล้อมไว้เกือบทุกด้าน มันเป็เสมือนเขื่อนกั้นน้ำธรรมชาติ อ่างเก็บน้ำหุบพระยาแห่งนี้สามารถเก็บน้ำได้มากกว่า 5 แสนล้านลูกบาศก์เมตร และมันยังเป็สถานที่ท่องเที่ยวยอดฮิตของนักท่องเที่ยวสายนอนป่ากางเต็นท์เล่นน้ำอีกด้วย เมื่อได้รับการประกาศให้เป็อุทยานแห่งชาติ
แต่บัดนี้อ่างเก็บน้ำหุบพระยาสถานที่ท่องเที่ยวชื่อดัง กลายเป็ทำเลข่าวด่วนของสถานีโทรทัศน์ทุกช่อง เมื่อเด็กสาวคนหนึ่งสูญหายไปในขณะเล่นน้ำกับครอบครัว ปฏิบัติการค้นหาผู้สูญหายทางน้ำดำเนินมาั้แ่เวลา 14 นาฬิกา จนขณะนี้เป็เวลากว่า 1 ทุ่ม แต่ยังไม่พบตัว เ้าหน้าที่หลายภาคส่วนและอาสาสมัครกู้ภัยสนธิกำลังกันค้นหาผู้สูญหายกันอย่างเต็มที่
เวลาผ่านไปกว่า 5 ชั่วโมง ทีมค้นหาเริ่มจะหมดหวัง และภารกิจกำลังจะถูกเปลี่ยนจากการช่วยชีวิต เป็ภารกิจค้นหาร่างผู้เสียชีวิตแทน
1K
