แก้วนพคุณ

กลับจากไปส่งยามาที่บ้านพริมาเข้าบ้านไปทักนพคุณไก่ของหล่อนก่อน          เจ้าไก่แจ้ตอนนี้ยืนเล่นอยู่บนคอนที่คุณนพรักษ์ทำไว้ให้ดูเหมือนมันจะชอบคอนนี้มาก เพราะบางครั้งมันยืนอยู่บนนั้นได้เป็นชั่วโมงทีเดียวเด็กสาวเล่นกับไก่แจ้ของหล่อนอยู่นานจนภารดีออกมาตามให้ไปอาบน้ำพริมาถึงยอมเข้าบ้าน สองทุ่มแล้วนพคุณยังไม่กลับบ้าน พริมาลงมาเดินเตร็ดเตร่ข้างล่าง เพราะฝั่งห้องนอนของหล่อนอยู่ด้านหลังบ้านทำให้มองไม่เห็นถ้านพคุณกลับบ้านมาเมื่อตอนเย็นหล่อนอาบน้ำเสร็จก็เอาเหรียญทองมานั่งดู

            “จะเอาไปคืนไว้ให้ที่ห้องหรือว่าจะคืนให้กับมือดีนะ”พริมาพึมพำกับเหรียญทองในมือ แต่จะให้หล่อนเข้าไปในห้องเขาคงไม่เหมาะจะเอาไปฝากคุณนพรักษ์ไว้ให้คืนเขาก็ไม่ดี หล่อนจึงคิดว่าจะรอเขากลับมาก่อนแล้วค่อยเอาไปคืนระหว่างรอหล่อนเดินไปเล่นกับไก่แจ้ ช่วงนี้หล่อนฝึกให้มันขันได้เยอะมากแล้วยิ่งตอนมันอารมณ์ดีมันจะขันไม่หยุด แต่ถ้าไม่มีอารมณ์ทำอย่างไรก็ไม่ขัน แถมยังหันหลังให้หล่อนอีกตอนนี้ไก่แจ้ของหล่อนไม่ขันตอนตีสามตีสี่อีกแล้ว เพราะพริมาเอาผ้ามาคลุมสุ่มไก่ไว้จนมืดสนิทหล่อนจะมาเปิดผ้าให้ไก่ก็ตอนเช้า เทคนิคนี้หล่อนได้มาจากใน You Tube

            “หลอกไก่มันครับ! ให้คิดว่ายังมืดอยู่ให้มันหลับต่อไป พอเราเปิดผ้ามามันจะคิดว่าเพิ่งจะเช้าคราวนี้แหละครับ! ขันไม่หยุด!!! รับรองเทคนิคนี้ชนะแน่นอน” เสียงชายหนุ่มเจ้าของคลิปแนะนำการเลี้ยงไก่พร้อมบอกเทคนิคต่างๆอีกหลายอย่างพริมากดติดตามและคอยเข้าไปดูเสมอเมื่อมีข้อความแจ้งเตือน เด็กสาวนั่งคุยกับไก่ หล่อนคุยไปเรื่อย เล่าเรื่องที่แม่จะให้หล่อนไปเป็นเชียร์ลีดเดอร์ซึ่งถ้าหล่อนบ้าจี้ไปสมัครตามที่แม่แนะนำมีหวังต้องแย่แน่ๆเพราะแต่ละทีมเต้นกันแรงแถมเด้งหน้าเด้งหลังอีกต่างหาก หรือเรื่องที่คเชนทร์เอารักแร้มาเช็ดหัวยามาเล่าถึงเรื่องนี้พริมาก็ขำไปด้วยจนมาถึงเรี่องที่นพคุณแข่งฟุตบอลชนะได้เหรียญทองมาพร้อมกันก็หยิบเหรียญทองออกมาอวดเจ้าไก่แจ้ของหล่อน

                “ดูสินี่ไงนพคุณพี่คุณเขาแข่งชนะมาได้เหรียญทองด้วยนะ เขาฝากลูกแก้วไว้ ลูกแก้วเลยรอเอามาคืนเขา”เด็กสาวพูดเจื้อยแจ้วไม่รู้ตัวว่านพคุณคนกลับเข้าบ้านมาสักพักแล้วและตอนนี้เขายืนฟังหล่อนคุยกับนพคุณไก่อยู่ ตอนเขากำลังจะขึ้นข้างบนก็ได้ยินเสียงเจื้อยแจ้วอยู่หลังบ้านเขารู้ได้ทันทีว่าเด็กสาวยังไม่นอนและหล่อนอยู่ที่นี่...ที่ประจำเขาเลยเดินมาดู...มาทันตอนที่หล่อนโม้เรื่องของเขาให้ไก่แจ้ของหล่อนฟังพอดีเขาอดเผลอยิ้มตามไม่ได้ หล่อนเล่าเรื่องไปเรื่อยได้เหมือนคุยกับคนสงสัยคงคิดว่าไก่ผีนั่นฟังภาษาคนรู้เรื่องจริงๆ”

            “ยังไม่นอนอีกเหรอ?” นพคุณถาม เขาดูนาฬิกาตอนนี้บอกเวลาเกือบสี่ทุ่มแล้วสาวน้อยหันมามองตาใสหล่อนยิ้มให้เขาเหมือนดีใจที่เห็นคนที่ไม่ได้เจอกันมานานหลายปียามนี้พริมาที่อาบน้ำแล้วปะแป้งไปทั่วหน้า   ผมยาวที่มักจะถักเปียสองข้างตอนนี้ปล่อยสยายเหมือนเด็กสาวตัวน้อยๆ น่ารักหล่อนยิ้มแบบนี้กับคเชนทร์ด้วยหรือเปล่า คิดมาถึงตรงนี้นพคุณขมวดคิ้ว    พริมาแปลกใจเมื่อกี้หล่อนเห็นนพคุณเหมือนจะอารมณ์ดี แต่แค่ชั่วพริบตาเขาดูจะหงุดหงิดอีกแล้ว เอาใจไม่ถูกทำอะไรก็ผิดไปหมด

            “ยังค่ะ รอพี่คุณ จะเอาเหรียญทองมาคืน”พริมาชูเหรียญทอง หล่อนเหลือบมองเหรียญอย่างเสียดาย ถ้าเขาให้หล่อนก็ดี แต่เขาจะให้หล่อนทำไม

            “ทำไม! ฝากไว้ข้ามคืนไม่ได้?รังเกียจกันขนาดนั้นเลยเหรอ” พริมางง! หล่อนงงหนักมากอะไรทำให้นพคุณคิดแบบนั้นนะทำไมเขาชอบว่าหล่อนในเรื่องที่หล่อนไม่ได้คิด...ไม่ได้ทำ เด็กสาวน้ำตาคลอหล่อนลุกขึ้นยืนตัวตรง เอาไก่ที่หลับตาพริ้มอยู่บนตักกลับไปเข้าเล้าให้มันอยู่ข้างนอกสุ่มนะวันนี้   มันจะได้ขันตอนตีสี่! ตีสามก็ยิ่งดี! เก็บไก่แล้วก็หมุนตัวจะกลับเข้าบ้าน     พอเดินมาใกล้นพคุณ หล่อนเอาเหรียญยัดใส่มือเขานพคุณแปลกใจปกติ   พริมาไม่เคยมีท่าทีแบบนี้เดี๋ยวนี้หล่อนชักสู้และก็เริ่มจะงอนเป็นด้วยแฮะ   นพคุณจับแขนหล่อนไว้ ไม่ได้กระชากแต่จับไว้ไม่ให้เข้าบ้านพริมาชะงักหันมามอง ตอนนี้เขาเห็นน้ำตาสาวน้อยไหลออกมา

            “จะว่าอะไรลูกแก้วอีกคะ?” หล่อนถามเสียงเครือคราวนี้คนที่งงกลายเป็นนพคุณแทนพริมาร้องไห้ทำไม? เมื่อกี้หล่อนยังยิ้มสดใสให้เขาอยู่เลย ผู้หญิงนี่ก็แปลกจริงๆด้วย ภายในเวลาไม่ถึง 3 นาที ทำไมถึงมีหลายอารมณ์ได้ขนาดนี้

            “ร้องไห้ทำไม?” ไม่ได้ถามเสียงเย็นเหมือนรำคาญแบบเมื่อก่อน     แต่น้ำเสียงเขาดูเป็นห่วงจริงๆพริมายกมือขึ้นป้ายน้ำตาแรงๆ หล่อนไม่ได้อยากร้องไห้เลย เขานั่นแหละที่ทำให้หล่อนเสียใจ

            “ทำไมพี่คุณชอบว่าลูกแก้ว...ชอบว่าในสิ่งที่ลูกแก้วไม่ได้คิด       ไม่ได้ทำ! ใครจะว่าอะไรพี่คุณลูกแก้วไม่เคยเชื่อเลยเพราะลูกแก้วคิดว่าพี่คุณไม่ใช่คนแบบนั้นแต่พี่คุณสิชอบคิดให้ลูกแก้วเป็นแบบนั้นแบบนี้...แบบที่พี่คุณต้องการแล้วก็เชื่อความคิดตัวเองเป็นตุเป็นตะ” คราวนี้น้ำตามาเป็นสาย

            “แล้วนี่ก็ตัดสินว่าที่ลูกแก้วเอาเหรียญมาคืนก็เพราะรังเกียจถ้าลูกแก้วรังเกียจจะมานั่งรอเอาเหรียญคืนกับมือทำไมคะฝากคุณลุงหรือเอาไปแขวนคืนไว้หน้าห้องก็ได้” พูดมาถึงตรงนี้หล่อนสะบัดแขนออกวันนี้หล่อนแรงเยอะผิดปกติ เพราะสะบัดทีเดียวหลุดจนนพคุณยังต้องแปลกใจแต่เขาก็ยังไวกว่า คว้าตัวหล่อนได้ทันก่อนจะวิ่งหนีขึ้นบ้านไป

            “พี่ขอโทษ...” นพคุณกอดหล่อนไว้แน่นพักหลังมานี้เขาหงุดหงิดบ่อย แล้วก็ไม่รู้เป็นอะไรชอบมาลงกับพริมา เด็กสาวดิ้นไม่ยอมให้เขากอด

            “ไม่ต้องมากอดลูกแก้วนะ ปล่อย!” หล่อนเสียใจมากเมื่อก่อนหล่อนทนเขาได้ยังไงนะ เวลาเขาว่าก็ไม่เห็นจะร้องไห้ แต่ทำไมวันนี้...จะว่าไปเขาก็แค่ว่าไปเรื่อยตามปกติ เผลอๆอาจจะน้อยกว่าบางครั้งที่เขาเคยว่าหล่อนด้วยซ้ำเห็นท่าทางพริมาแบบนี้นพคุณไม่อยากบังคับ เขายอมปล่อย...พริมาผลักเขาให้ถอยห่างออกไปกลิ่นแป้งจากตัวสาวน้อยยังอวลอยู่ในอากาศ...หอมจัง เขามองตามอย่างเสียดายนพคุณรู้สึกผิดที่มายืนแอบกอดลูกสาวภารดีอยู่หลังบ้านเขาไม่ควรทำแบบนี้แต่บางทีก็เผลอตัวไปเหมือนกัน

            “พี่ขอโทษนะ” เด็กสาวสูดจมูกหล่อนไม่ใช่คนเจ้าคิดเจ้าแค้น      และเมื่อเขาขอโทษจากใจจริงหล่อนก็โกรธไม่ลงสาวน้อยพยักหน้า           นพคุณชอบหล่อนตรงนี้...ตรงที่หล่อนไม่เคยคิดแค้นใครแม้คนนั้นจะทำให้หล่อนเสียใจมากก็ตาม

            “งั้นลูกแก้วคล้องคืนให้พี่ได้ไหม?” นพคุณแบมือยื่นเหรียญทอง      ให้หล่อนพริมามองเหรียญในมือเขา ก็คืนให้ไปแล้วเขายังจะเอาอะไรอีก...หล่อนยังเคืองๆ อยู่แต่ก็ยังยอมทำตามที่นพคุณขอร้อง เด็กหนุ่มยิ้มเมื่อหล่อนยื่นมือมาหยิบเหรียญทองในมือเขานพคุณโน้มตัวรอ...เด็กสาวคล้องเหรียญใส่คอให้เขาใบหน้าอยู่ห่างกันแค่นิดเดียวตาสบกันนิ่ง...เขาเห็นคราบน้ำตายังเปียกชื้นอยู่เต็มขนตาไปหมดน่าสงสารจังทำไมเขาถึงชอบทำให้หล่อนร้องไห้นะ แล้วตาคู่นี้สวยจัง...มองใกล้ๆยิ่งสวย นพคุณยกมือขึ้นเช็ดน้ำตาให้พริมา...ด้วยความลืมตัวหรืออย่างไรเขาจูบซับน้ำตาให้หล่อน       พริมาหลับตา...หล่อนใจเต้นแรงจนจะกระเด็นกระดอนออกมานอกอกอยู่แล้ว   นาทีนี้มันตื้อไปหมดคิดอะไรก็ไม่ออก ปกติก็คิดอะไรไม่ออกอยู่แล้ววันนี้ยิ่งเป็นหนัก แต่ก่อนที่จะคิดอะไรออก นพคุณดันตัวหล่อนออกห่างเขาทำหน้าเหมือนสับสนอะไรสักอย่างกับตัวเอง พลันหยิบเหรียญทองที่แขวนอยู่ที่คอตัวเองเอากลับไปแขวนคืนให้หล่อน

            “พี่ให้! ลูกแก้วเก็บเอาไว้เถอะ” ว่าแล้วก็หมุนตัวกลับเข้าบ้านเดินขึ้นข้างบนไปอย่างรวดเร็วทิ้งพริมาให้ยืนเหม่อมองตามแผ่นหลังของเขาหายเข้าห้องไปอย่างงุนงงพริมากลับมานั่งเหม่อข้างเล้าไก่อีกพักใหญ่หล่อนเปิดเล้าเอานพคุณไก่ของหล่อนกลับไปนอนในสุ่ม

            “นอนนี่นะจ๊ะ จะได้หลับได้ยาวๆไม่ต้องรีบตื่นมาขันตั้งแต่เช้า” ไก่แจ้ มองค้อนหล่อนเพราะคืนนี้พริมาขัดความสุขในการนอนของมันมาสองรอบแล้ว นพคุณกลับเข้าห้องเขาทิ้งตัวนั่งลงบนเตียง...กลิ่นแป้งของเด็กสาวยังติดอยู่ที่จมูก เขาต้องข่มใจตัวเองแทบแย่ที่จะไม่ทำอะไรไปมากกว่านั้นเกือบไปแล้ว แบบนี้ไม่ดีเลย แต่พอเข้าใกล้กันมันก็อดใจไม่ได้ดีว่าพริมาหัวช้าและหล่อนไม่มีความมั่นใจในตัวเอง หล่อนคงคิดไม่ทันหรอกว่าเขาทำแบบนี้ไปทำไม...แล้วเขาทำไปทำไม?มีอย่างที่ไหนไปกอดจูบลูกสาวคนอื่นเขาในที่ลับตาคนแบบนั้น แล้วเขายังจะว่าภารดีได้อย่างสนิทปากสนิทใจได้อีกงั้นหรือ? ดูสิ่งที่ตัวเองทำสิ! อาบน้ำสงบจิตสงบใจซะหน่อยดีกว่าหลังจากอาบน้ำเสร็จเขาขึ้นมานอนบนเตียงหยิบมือถือมาเล่นเรื่อยเปื่อย Facebook แจ้งเตือนข้อความหลายข้อความ หนึ่งในข้อความแจ้งเตือนมีการแสดงความเห็นเกือบร้อยข้อความเขาจึงกดเข้าไปดู เป็นรูปภาพภาพหนึ่ง นพคุณบอกไม่ถูก ว่าเขารู้สึกอย่างไร เพราะภาพนี้เขาอยู่ในเหตุการณ์...ไอ้คเชนทร์หน้าหมา! มันลงรูปคู่มันกับพริมา ดีนะมันยังเลือกรูปถ่ายคู่ที่มีคนอื่นยืนอยู่ด้านหลังเต็มไปหมดแต่มันก็ยังเลือกรูปที่มันถอดเสื้ออยู่ดี! แถมยัง Tag เขาแค่คนเดียว...มันจงใจยั่วเขาสินะ       นพคุณขัดใจเพราะนอกจากเขาที่คเชนทร์ตั้งใจติดTag แล้วยังมีคนอื่นเห็นอีกเยอะแยะไปหมด เพราะมียอดกดไลค์เกือบสามร้อยในเวลาไม่ถึงครึ่งชั่วโมงนพคุณมือสั่น เขากดเข้าไปดูในคอมเมนต์ที่ตอนนี้มีมาตลอดขณะที่เขาเข้าไปอ่านก็ยังเห็นมีคนกำลังพิมพ์อยู่อย่างต่อเนื่อง เด็กทั้งโรงเรียนมันมีกี่ร้อยคนกันนะแล้วจะเห็นรูปนี้กันหมดทุกคนเลยหรือเปล่า? และคนข้างห้องเขาล่ะเห็นหรือยัง?นพคุณเข้าไปอ่าน

            “ว้าย! ตุลย์ ทำอนาจารเด็กเหรอคะ?”ใช่! ไอ้นี่มันทำอนาจารเด็ก นพคุณเออออตามคอมเมนต์

            “Wow!!! เปิดตัวเลยเหรอเนี้ย พ่อบ้านใจกล้า” ใจกล้าบ้าบออะไรวะ!

            “เฮ้ย! น่ารักชะมัด ใครอ่ะ?” แกจะรู้ไปทำไมไอ้หน้าปลวก

            “นี่มันเด็กม.4 โรงเรียนเรานี่หว่า” จะโรงเรียนไหนก็ไม่ต้องมายุ่ง!

            “ไอ้ตุลย์ น้องคนนี้ของฉันนะแกเอาคืนมาเลย” ไม่ใช่ของใครทั้งนั้นแหละโว้ย!

            “นี่น้องสะใภ้ฉันเหรอไอ้ตุลย์? ถ้าได้แบบนี้ฉันยอมแต่ต้องพามาบ้านบ่อยๆ นะ ต้องเข้าคอร์สเจ้าสาวจากพี่สาวแกก่อนพวกฉันจะสอนวิธีสั่งสอนแกให้น้องเขา” นพคุณอ่านชื่อผู้หญิงเจ้าของคอมเมนต์ใช้ชื่อว่า April angel เขาตามเข้าไปดูเขาจำหน้าคณิสราได้...หล่อนเป็นพี่สาวของคเชนทร์จริงๆ นพคุณหมดแรง เขาไม่รู้จะทำอย่างไรกับคเชนทร์ดีทำไมมันถึงกวนประสาทเขาได้เก่งขนาดนี้ ดูความตั้งใจของมันสิ มัน Tag เขาแค่คนเดียว! นพคุณไล่อ่านคอมเมนต์ไปเรื่อยๆจนมาถึงคอมเมนต์หนึ่ง

            “ถามแม่เค้ารึยังว่าจะยกลูกสาวให้รึเปล่าอิอิ” ภารดี! ไอ้หน้าหมามันเป็นเพื่อนกับภารดีด้วยแฮะ แล้วดูจากคอมเมนต์พวกเขาค่อนข้างสนิทกันทีเดียวเพราะคเชนทร์ตอบคอมเมนต์ภารดีกลับไปว่า

            “ก็ขอตรงนี้เลยแล้วกันครับคุณแม่ขอออกสื่อ คุณแม่เห็นความจริงใจของผมรึยังครับ? ว่าผมเป็นคนเปิดเผยและชัดเจนขนาดไหน” นพคุณ เผลอเหยียดปากไม่รู้ตัวแล้วคอมเมนต์ถัดไปก็เข้ามาขยี้ซ้ำ

                “เรียกสินสอดมันให้หนักๆเลยพี่พิมพ์ ให้มันขายสวนขายบ้านกันไปเลย” ยามานั่นเอง มากันพร้อมเพรียงเป็นหมู่คณะสักพักมีคนส่งรูปยามาที่โดนคเชนทร์กอด หัวหล่อนซุกจมอยู่ใต้รักแร้เขานพคุณเห็นรูปแล้วอดสงสาร    ยามาไม่ได้คนส่งรูปคอมเมนต์มาว่า

            “เปิดเผยจริงๆ ดูสิ ขอลูกสาวเขาแต่ก็ไปกอดผู้หญิงอื่นด้วยนะค้าบบบบ”

            “ลบเลยนะไอ้ต้น!!!!!!” ยามาพิมพ์มาอย่างไวเขาเดาได้เลยว่าเจ้าของคอมเมนต์จะต้องกำลังด่าโทรศัพท์ตัวเองหวังให้เสียงทะลุแทรกเข้ามาในนี้ได้แน่ๆอ่านมาถึงแค่ตรงนี้ เขาออกจากคอมเมนต์แล้วเข้าไปที่อินบล็อคไล่หาชื่อคเชนทร์นพคุณพิมพ์ไปอย่างไว

            “ลบรูปซะ” เหมือนกำลังรออยู่คเชนทร์ส่งสติ๊กเกอร์รูปหัวใจมาให้เขา และก็สติ๊กเกอร์ Goodnight!แล้วก็ไม่ตอบอะไรกลับมาอีก...เหมือนตัดบทการสนทนานพคุณปาโทรศัพท์ลงบนที่นอนเขาหงุดหงิดแต่ไม่รู้จะทำอย่างไร ผ่านไป 30 นาทีมีข้อความเตือน เขาเปิดดูข้อความจาก Facebook อีกแล้วอดใจไม่ไหว …ภาพที่เห็นคราวนี้ความหงุดหงิดบรรเทาลงไปบ้างเล็กน้อยเป็นรูป 4 คน ที่พวกเขาถ่ายด้วยกัน คเชนทร์ลงรูปใหม่คราวนี้เขาติด Tag ครบทั้ง 4 คน พร้อมแคปชั่น

             “งานมงคลสมรสหมู่ครับผม Jใครคู่ใครเดากันเอาเองนะ คร้าบบบ!!!!” ในภาพจะเห็นได้ว่ายามาทำหน้าแบบเสียไม่ได้คเชนทร์ยิ้มร่ากอดคอยามาและนพคุณ ส่วนพริมาหล่อนยืนอยู่ข้างเขาสาวน้อยยิ้มอ่อนๆ เหมือนไม่รู้จะทำหน้าอย่างไรดี...น่ารักอีกแล้วนพคุณยิ้มกับมือถือที่ก่อนหน้านี้ เขาปามันอย่างแรงบนที่นอนคืนนี้มันบ้าอะไรในสองสามชั่วโมงมานี้เขามีกี่อารมณ์กันนะคราวนี้เขาเห็นมีคนกดไลค์เกือบ 400!!! เยอะกว่ารูปคู่เมื่อกี้ซะอีก เขาเข้าไปอ่านคอมเมนต์

            “อ้าว? ตกลงน้องสะใภ้ฉันคนไหนวะ?” Aprilangel คนเดิม

            “เพื่อนพี่ตุลย์หล่อจัง ข้างๆนั่นแฟนพี่เค้าเหรอคะ?” นพคุณยิ้มแก้มปริ คอมเมนต์อะไรก็ไม่รู้

            “ไอ้ปลาทู ผู้ชายสองคนในรูปนั่นใคร? แนะนำด่วน” คนนี้นพคุณไม่รู้จักน่าจะเป็นเพื่อนของยามาจากโรงเรียนอื่น

            “อ้าว...น้องตุ๊กตาคนสวยมีแฟนแล้วเหรอ?เมื่อกี้เห็นลงรูปคู่กับแกฉันไม่เชื่อ แต่สงสัยคนนี้ตัวจริง” พูดได้ดีมากไอ้น้องนพคุณพยักหน้าตาม    คืนนั้นเขาไล่อ่านคอมเมนต์ทุกคนกว่าจะได้นอนเกือบตีสามแต่ก็ไม่วายส่งสติ๊กเกอร์ Goodnight กลับไปให้คเชนทร์ก่อนแล้วกลับมารออ่านคอมเมนต์ต่อ คเชนทร์ได้รับสติ๊กเกอร์จากนพคุณตอนตีหนึ่ง...เขากำลังสนุกกับการแกล้งคนบางคนระหว่างนั้นเสียงข้อความเข้าดังขึ้น เขาเห็นเป็นชื่อ นพคุณจึงรีบกดเข้าไปดู

            “Goodnight” คเชนทร์แทบไม่เชื่อสายตาตัวเองพอตั้งสติได้ เขาขำเสียงดัง จนพี่สาวต้องทุบข้างฝาห้องอย่างแรงกลับมา เพราะเสียงหัวเราะของเขาคงดังเข้าไปรบกวนถึงในห้องนอนของหล่อนซึ่งอยู่ติดกัน