ตอนที่ 8 ผลไม้พลังปราณ
“เดี๋ยวบ่าวจะถือตะกร้าผลไม้ให้นะเ้าคะคุณหนู”
ลี่อินมองไปที่ผลไม้เขม็งผลไม้ที่คุณหนูนำมามีกลิ่นอายพลังปราณหนาแน่นมากคุณหนูเอามาจากที่ไหนกันนะ
“คุณหนูเ้าคะเดี๋ยวบ่าวเอาผ้าคลุมผลไม้ไว้ก่อนนะเ้าคะ บ่าวเกรงว่าผลไม้จะโดนแดดแล้วจะเหี่ยวซะก่อน”
ต้องรีบกลบกลิ่นผลไม้ซะก่อน คุณหนูจะรู้ไหมว่าผลไม้นี่มีกลิ่นอายพลังปราณหนาแน่นเกินไปแล้วผลไม้ยังมีประกายเรืองรองรอบๆ ผลด้วย
เมื่อเดินเข้าไปในหมู่บ้านเยี่ยนฟางก็มองเห็นว่าหมู่บ้านแห่งนี้ส่วนมากสร้างจากดินเหนียวหรือไม้ บ้านที่สร้างจากอิฐมีแค่ไม่กี่หลังเท่านั้นเอง กะคร่าวๆ น่าจะมีบ้านประมาณ 50 หลังถือว่าเป็หมู่บ้านที่ไม่ใหญ่มากนัก
“ลี่อินเ้ากำลังจะไปไหนเหรอ” ชาวบ้านที่เดินทางผ่านมาได้สอบถาม
“ข้าจะไปบ้านหัวหน้าหมู่บ้านเ้าค่ะท่านยาย ข้าจะพาคุณหนูของข้าไปคารวะท่านหัวหน้าหมู่บ้านเ้าค่ะ”
“นี่คือคุณหนูของเ้าเหรอ นางช่างงดงามจริงๆ ผิวพรรณขาวนวลเนียนเหลือเกิน” ชาวบ้าน 1
“ข้าก็ว่าหน้าตาของนางงดงาม เหมือนที่เ้าว่า ดูรูปร่างที่บอบบางอ้อนแอ้นนี้สิ ผิวพรรณ ดูแล้วสมกับเป็คุณหนูในเมืองหลวง ไม่เหมือนผิวพรรณชาวบ้านอย่างพวกเราเลย” ชาวบ้าน 2
“ข้าชื่อโจวเยี่ยนฟางเ้าค่ะ ข้าขอคารวะท่านยายและท่านน้าทั้งสองเ้าค่ะ”
เยี่ยนฟางก็คารวะผู้าุโด้วยความสง่างาม ทั้งที่เคยดูในหนังจีนโบราณมาคิดว่าน่าจะคารวะได้ถูกต้องนะ ก็ในหนังจีนขอคารวะกันแบบนี้นี่นา
“ดูสิกริยา มารยาท สมกับเป็คุณหนูที่ได้รับการอบรมสั่งสอนมาอย่างดี” ชาวบ้าน3
“ลี่อินเ้าก็รีบพาคุณหนูของเ้าไปบ้านหัวหน้าหมู่บ้านเถอะ เดี๋ยวสายแล้วแดดออก เดี๋ยวคุณหนูของเ้าจะร้อนเสียเปล่าๆ”
“ข้าขอลาเ้าค่ะท่านยายท่านน้า” เยี่ยนฟาง
ตลอดทางไปบ้านหัวหน้าหมู่บ้านก็มีชาวบ้านเข้ามาทักทายตลอดทางทำให้เยี่ยนฟางและลี่อินต้องหยุดทักทายคนตลอดทางทุกคนต่างชื่นชมหน้าตาและกริยามารยาทของนางแทบทั้งสิ้น
“ถึงบ้านหัวหน้าหมู่บ้านแล้วเ้าค่ะคุณหนู”
“ท่านผู้เฒ่าเมิ่งเ้าคะ ท่านอยู่บ้านหรือไม่เ้าคะ ข้าลี่อินที่อยู่บ้านท้ายหมู่บ้านมาคารวะท่านเ้าค่ะ” ลี่อินะโเข้าไปในบ้านเพราะไม่มองไม่เห็นใครอยู่หน้าบ้านเลย
“อยู่ๆ ข้าอยู่ในบ้าน รอสักประเดี๋ยว ข้ากำลังออกไป”
“คารวะท่านผู้เฒ่าเมิ่งเ้าค่ะ ข้าลี่อินและนี่คือคุณหนูของข้าโจวเยี่ยนฟาง”
“คารวะท่านผู้เฒ่าเมิ่งเ้าค่ะ ข้าโจวเยี่ยนฟาง ขอคารวะท่าน นี่เป็ของฝากเล็กๆ น้อยๆ จากพวกข้าเ้าค่ะ”
เยี่ยนฟางรับตะกร้าผลไม้มาจากลี่อินแล้วส่งมอบให้กับหัวหน้าหมู่บ้าน
“ขอบใจพวกเ้ามากนะ ทีหลังไม่ต้องทำอะไรมาให้สิ้นเปลืองหรอก แค่มาทักทายข้าเฉยๆ ก็พอ”
“แค่ผลไม้เล็กๆ น้อยๆ เ้าค่ะท่านผู้เฒ่าเมิ่ง พวกเรามาอยู่ที่นี่นานหลายวันแล้วเพิ่งมีเวลามาคารวะท่านต้องขออภัยด้วยเ้าค่ะ”
“ไม่เป็ไรๆ ถ้ามีธุระอะไรจัดการยังไม่แล้วเสร็จ ก็จัดการก่อนแล้วค่อยมาก็ได้ คนกันเองทั้งนั้น ลี่อินก็เป็ลูกเป็หลานคนในหมู่บ้านนี้ เห็นกันมาั้แ่เล็กแต่น้อย ส่วนเ้าเป็เ้านายของนางข้าก็ขอฝากนางด้วยนะ”
“ถ้าต้องขอขอบคุณท่านผู้เฒ่าเมิ่งเ้าค่ะที่ไม่ถือสาหาความพวกข้า”
“ได้อะไรมาฝากข้ากันล่ะ ทำไมกลิ่นหอมเหลือเกินข้าขอดูหน่อยนะ”
เนื่องจากตะกร้าที่ได้รับเป็ของฝากส่งกลิ่นหอมตลบอบอวล ไปทั่วบริเวณเขารู้สึกว่าเพียงแค่ได้สูดดมกลิ่นนี้ ก็ทำให้เืลมของเขาไหลเวียนคล่องตัว รู้สึกกระปรี้กระเปร่า สดชื่นขึ้นมาราวกับโกหกจึงอดใจที่จะเปิดดูของในตะกร้าไม่ได้
“โอ้นี่มันผลไม้ ทำไมผลไม้นี้ถึงมีพลังปราณหนาแน่นเช่นนี้ ของดี ของดีเหลือเกิน พวกเ้าถึงขนาดเอาของดีขนาดนี้มาให้ข้า ข้าผู้เฒ่าเมิ่งขอขอบใจพวกเ้ามาก”
ั้แ่เกิดมาเขาก็เพิ่งเคยเห็นผลไม้ที่มีพลังปราณหนาแน่นขนาดนี้เป็ครั้งแรก ราคามันต้องมากแน่ๆ เพราะเท่าที่เขาเคยเห็นผลไม้หรือผักที่มีพลังปานปลูกโดยผู้ที่มีพลังธาตุพฤกษาทำได้เพียงแค่พลังปราณแค่บางเบาเท่านั้นราคายังตกอยู่ที่ลูกละเป็พันตำลึงทองแล้ว โอ้์ ท่านช่างเมตตาข้ายิ่งนัก
ผู้นำหมู่บ้านได้แต่รำพึงรำพันในใจพร้อมทั้งลูบคลำผลไม้ในตะกร้าไม่หยุด
เยี่ยนฟางมองเห็นผู้เฒ่าเมิ่งที่เอาแต่มองตะกร้าผลไม้ด้วยสายตาเป็ประกาย อ้าปากค้างแล้วมีน้ำตาซึมอยู่ที่หางตา นางก็นึกแปลกใจจึงหันไปมองพี่ลี่อินเพื่อสอบถามทางสายตาว่าเกิดอะไรขึ้น ลี่อินก็ได้แต่ถอนหายใจ
นี่คุณหนูของนางไม่รู้จริงๆ ใช่ไหมว่าผลไม้ที่คุณหนูนำมามันวิเศษแค่ไหน คนทั่วทั้งแคว้นเขา้ามันมากแค่ไหนแค่ผลผิงกว่าที่มีพลังปราณหนาแน่นขนาดนี้ผลเดียวราคาก็เกือบหมื่นตำลึงทองแล้วแต่นี่ผลไม้ทั้งตะกร้านับ 10 ลูกจะมีค่าขนาดไหน
“ท่านผู้เฒ่าเมิ่งเ้าคะ มีอะไรหรือเปล่าเ้าคะ”
“ไม่มีอะไรขอรับคุณหนู ถ้าหากคุณหนูมีเื่อะไรให้ข้าน้อยรับใช้ หรือให้ช่วยในเื่อะไร คับข้องหมองใจสิ่งใด คุณหนูมาพบข้าได้เลยขอรับ ข้าจะช่วยท่านอย่างสุดความสามารถ”
กว่าเขาจะหายใและหันกลับมาพูดกับคุณหนูผู้นี้ได้ เขาก็ได้แต่ระลึกถึงพระคุณของคุณหนูผู้นี้อย่างเปี่ยมล้น
“ถ้าเช่นนั้นวันนี้ข้าขอลากลับก่อนนะเ้าคะ”
“ได้ๆๆ เดี๋ยวข้าจะไปส่งที่หน้าบ้าน ขอให้คุณหนูเดินทางกลับอย่างปลอดภัยขอรับ”
ท่าทางของผู้เฒ่าเมิ่ง ที่ดูนอบน้อมและพูดจาที่แปลกกว่าเดิมนั้น ทำให้เยี่ยนเยี่ยนฟางได้แต่สงสัยว่าหัวหน้าหมู่บ้านนี้ช่างเป็คนที่มีใจโอบอ้อมอารี เป็คนนอบน้อมถ่อมตนอะไรเช่นนี้ถือว่าเป็บุญของหมู่บ้านนี้นักที่มีผู้นำเป็แบบอย่างที่ดีขนาดนี้
เมื่อเยี่ยนฟางและลี่อินเดินออกจากบ้านไปแล้ว ผู้เฒ่าเมิ่งก็ได้เรียกภรรยาและลูกชายทั้งสองคนของเขาออกมาจากในบ้าน นั่นก็คือเมิ่งซีซวนที่เป็ลูกชายคนโต เมิ่งฉีหลินลูกชายคนรองของเขารวมทั้งฟ่างเจียงหลูภรรยาของเขาด้วย
“พวกเ้าดูนี่ นี่คือผลไม้พลังปราณ”
“พลังปราณหนาแน่นมากเลยขอรับท่านพ่อ แถมกลิ่นหอม หอมมาก ท่านพ่อพลังธาตุดินอยู่ระดับ 3 ตอนกลาง มาหลายปีแล้วถ้าท่านได้กินผลไม้นี้เข้าไปถ้าคิดว่าท่านต้องเลื่อนระดับแน่นอนขอรับ” เมิ่งซีซวน
“เรารีบยกตะกร้าเข้าไปข้างในบ้านกันเถอะขอรับ วางไว้ข้างนอกตรงนี้นานๆ ข้ากลัวว่าผู้คนจะรู้เื่นี้ซะก่อน เดี๋ยวจะทำให้คุณหนูผู้นั้นเดือดร้อนได้นะขอรับ” เมิ่งฉีหลิน
“เราจะปิดบ้าน 2 เดือนเพื่อเลื่อนระดับ เจียงหลู เ้าอยู่ดูแลหน้าที่นี้หัวหน้าหมู่บ้านแทนข้าาก่อน ข้ากับลูกชายทั้งสองจะเตรียมตัวเลื่อนระดับ”
ท่านผู้เฒ่าเมิ่งได้บอกภรรยาของเขา
หลังจากนั้น 2 เดือนก็ได้ยินข่าวว่าท่านผู้เฒ่าเมิ่งเลื่อนขั้นจากขั้น 3 ตอนกลาง เป็ระดับ 4 ตอนปลาย เมิ่งซีซวน จากระดับ 2 ตอนปลายเลื่อนเป็ระดับ 3 ตอนกลาง เมิ่งฉีหลินจากระดับ 2 ตอนกลางก็เลื่อนระดับเป็ระดับ 3 ตอนต้น ซึ่งเื่นี้เป็เื่ที่จะเกิดขึ้นในอีก 2 เดือนข้างหน้า หลังจาก
ที่ทั้ง 3 คนออกมาจากการเก็บตัวเลื่อนระดับ
ซึ่งั้แ่นั้นเป็ต้นมาตระกูลเมิ่งก็ได้สำนึกถึงบุญคุณของคุณหนูเยี่ยนฟาง และได้ให้คำมั่นสัญญากับตัวเองว่าจะคอยปกป้อง คุ้มครองและให้ความช่วยเหลือคุณหนูเยี่ยนฟางจวบจนชีวิตจะหาไม่
เยี่ยนฟางเป็ผู้มีพระคุณของหัวหน้าหมู่บ้านโดยไม่รู้ตัวซะแล้ว
........................................................................................................
โอ้โหผิงกว่าลูกหนึ่งราคาตั้งเป็หมื่นตำลึงทอง
น้องเยี่ยนฟางรวยแล้ว แต่รวยแบบไม่รู้ตัวนะ
คือไม่รู้ตัวจริงๆ ว่าตัวเองจะเป็คนรวยแล้ว
พี่ลี่อินต้องรีบอธิบายให้คุณหนูรู้เร็วๆ นะ
เดี๋ยวหนูน้อยเยี่ยนฟางจะเอาไปแจกคนอื่นหมดพอดี
ข้าจะนั่งปักผ้าหลังขดหลังแข็งเพื่ออะไรเนี่ย (คำพูดจากใจพี่ลี่อิน)
ติดตามและให้กำลังใจน้องด้วยนะเ้าคะ
นิยายเื่นี้ไม่อิงประวัติศาสตร์ค่ะ เป็การแต่งตามจินตนาการของไรท์เองนะคะ ขอขอบคุณทุกคนขอให้อ่านให้สนุก
เป็กำลังใจให้หนูน้อยเยี่ยนฟางด้วยนะเ้าคะ
1K
