หัวใจของซูอวี่เต้นระรัวด้วยความตื่นเต้น เขากดเปิด 'ช่องสังเคราะห์' ขึ้นมาทันที
และก็เป็ไปตามคาด! ก้นบึ้งของช่องสังเคราะห์กำลังสาดทอแสงสีม่วงเรืองรองออกมา
ไอเทมแรร์!
ซูอวี่กลั้นหายใจ แม้จะไม่รู้ว่ามันคืออะไร แต่ของที่ระบบการันตีว่า 'แรร์' ย่อมไม่ใช่ของดาดๆ ทั่วไปแน่! เขายื่นมือออกไปแตะไอเทมชิ้นนั้นอย่างระมัดระวัง
ชั่วพริบตา ไข่สีม่วงใบย่อมก็ปรากฏขึ้นในฝ่ามือ!
พร้อมกับการปรากฏตัวของไข่สีม่วง ประกายแสงสีม่วงในช่องสังเคราะห์ก็จางหายไป ถูกแทนที่ด้วยหลอดความคืบหน้าใหม่
[**ความคืบหน้าค่าความโชคดี: 1/200**]
ซูอวี่ลูบคางครุ่นคิด การจะสุ่มไอเทมแรร์ชิ้นต่อไป ต้องใช้แต้มความโชคดีถึงสองร้อยแต้มเลยงั้นรึ? แปลว่าทุกครั้งที่สกัดได้ แต้มที่้าจะเบิ้ลเป็สองเท่าสินะ?
"ช่างมันเถอะ! ตอนนี้เื่สำคัญที่สุดคือไอ้ไข่สีม่วงใบนี้ต่างหาก... ตกลงแล้วมันคือตัวอะไรกันแน่!?"
สายตาของเด็กหนุ่มจดจ่ออยู่กับไข่ปริศนา ทว่ายังไม่ทันได้พินิจพิเคราะห์ให้ถ้วนถี่ ข้อความแจ้งเตือนก็เด้งพรวดขึ้นมาในหัว
[**แจ้งเตือน: ตรวจพบ <ไข่ไอเทมแรร์> โฮสต์้าฟักหรือไม่?**]
ซูอวี่เลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย ปราศจากความลังเลใดๆ เขากดตกลงทันที
ฟักเลย!
เป๊าะ!
รอยร้าวลุกลามไปทั่วเปลือกไข่สีม่วง ก่อนที่มันจะแตกออกอย่างเงียบเชียบ เผยให้เห็นสิ่งที่ซ่อนอยู่ภายใน
มันคือคมมีดสั้นสีครามเล่มหนึ่ง! ตัวใบมีดนอนสงบนิ่งท่ามกลางเศษเปลือกไข่ ทว่ากลับทอประกายแสงสีครามกระเพื่อมไหวเป็ระลอกคลื่นดุจสายลม
"นี่มัน..."
ซูอวี่เพ่งมองอย่างละเอียด เขาสามารถััได้ถึงคลื่นพลังอันลึกลับซับซ้อนที่แผ่ซ่านออกมาจากคมมีดเล่มนั้นได้ลางๆ
พริบตาต่อมา ข้อมูลของไอเทมชิ้นนี้ก็หลั่งไหลเข้ามาในหัว!
[**ไอเทมแรร์: อุปกรณ์ิญญาระดับ 1 <คมมีดวายุคลั่ง!>**]
[**คุณสมบัติ: ควบคุมพลังิญญาธาตุลม (จำเป็ต้องเป็นักสู้ 'ขอบเขตหลอมภายใน' จึงจะสามารถดึงอานุภาพสูงสุดออกมาได้)**]
[**ทักษะยุทธ์ติดตัว: ท่าฟันวายุคลั่ง!**]
เมื่อข้อมูลไหลบ่าเข้ามา สีหน้าของซูอวี่ก็แปรเปลี่ยนเป็ตกตะลึงสุดขีด!
อุปกรณ์ิญญา!!
ตามความทรงจำของเขา ทั่วทั้งเมืองเหิงเฉิง... ไม่มีอุปกรณ์ิญญาปรากฏให้เห็น
เลยแม้แต่ชิ้นเดียว!
ต้องรู้ไว้ก่อนนะว่า การจะหลอมสร้างอุปกรณ์ิญญาสักชิ้น จำเป็ต้องดึงรั้งพลังิญญาฟ้าดินมาสลักประทับลงบนอาวุธ วัสดุที่ใช้ก็ต้องอัดแน่นไปด้วยพลังิญญา เพื่อต้านทานแรงะเิขณะสลักอักขระ
และไอ้ 'พลังิญญา' ที่ว่า... ก็มีเพียงยอดฝีมือ 'ขอบเขตหลอมภายใน' ขึ้นไปเท่านั้นถึงจะควบแน่นมันออกมาได้!
บนเส้นทางแห่งการฝึกยุทธ์ ขอบเขตปราณโลหิตและหลอมโลหิตเป็เพียงแค่จุดเริ่มต้นของการตั้งไข่ มีไว้เพื่อเสริมสร้างรากฐานร่างกายให้แข็งแกร่งเท่านั้น
มีเพียงผู้ที่ก้าวล่วงเข้าสู่ขอบเขตหลอมภายใน ชำระล้างหลอมภายในทั้งห้าและอวัยวะกลวงทั้งหกจนหมดจด ถึงจะสามารถดูดซับพลังิญญาฟ้าดินมาใช้งานได้! เรียกได้ว่า 'ขอบเขตหลอมภายใน' คือประตูบานแรกของยอดฝีมืออย่างแท้จริง!
และยอดฝีมือระดับนี้ก็หาตัวจับยากสุดๆ ทั่วทั้งเมืองเหิงเฉิงแห่งนี้ นอกจากท่านประธานสมาคมนักสู้ที่ไปมาไร้ร่องรอยแล้ว ก็มีแค่หลิวขวงนี่แหละที่ยืนอยู่บนจุดสูงสุดนี้!
ส่วนอุปกรณ์ิญญาน่ะเหรอ... ยิ่งไม่ต้องพูดถึง! มันคือแรร์ไอเทมระดับตำนานที่ต่อให้เป็นักสู้ขอบเขตหลอมภายใน ก็ใช่ว่าจะมีปัญญาหามาได้!
ลมหายใจของซูอวี่ร้อนผ่าวขึ้นมาอย่างไม่อาจควบคุม แม้ระดับพลังในตอนนี้จะยังดึงอานุภาพที่แท้จริงของ 'คมมีดวายุคลั่ง' ออกมาได้ไม่เต็มร้อย แต่แค่พึ่งพาความคมกริบของมัน พลังรบของเขาก็พุ่งทะยานทะลุเพดานไปไกลแล้ว!
ถ้าก่อนหน้านี้เขาต้องใช้ถึงสามกระบวนท่าในการสังหารนักสู้ปราณโลหิต 3 แต้ม...
งั้นตอนนี้... ขอแค่ดาบเดียว ฉับเดียวจบ!
"สมกับที่ระบบตีตราว่าเป็ไอเทมแรร์... งานนี้กำไรบานเบอะเว้ย!"
ซูอวี่ตื่นเต้นจนแทบคลั่ง เขาจับคมมีดวายุคลั่งซ่อนไว้แนบกายอย่างระมัดระวัง ของล้ำค่าระดับนี้ต้องเก็บไว้เป็ไพ่ตายก้นหีบ ขืนเอาออกมาโชว์พร่ำเพรื่อ มีหวังโดนยอดฝีมือรุมทึ้งแน่!
เมื่อซ่อนไพ่ตายเรียบร้อย ซูอวี่ก็หยิบ 'โอสถหลอมไขกระดูก' ที่เพิ่งคราฟต์เสร็จออกมา
เม็ดยาสีขาวบริสุทธิ์ดุจหยกมันแกวทอประกายระยิบระยับ แผ่กลิ่นอายหอมหวนกระเพื่อมเป็ระลอกคลื่น เพียงแค่สูดดมกลิ่นที่ระเหยออกมา ทั่วทั้งร่างของซูอวี่ก็ร้อนรุ่มขึ้นมาทันที
ปราศจากความลังเลใดๆ ซูอวี่โยนโอสถระดับ 5 เม็ดนั้นเข้าปากกลืนลงคอรวดเดียว!
ตู้ม!
พริบตาต่อมา ปราณโลหิตในร่างก็ะเิพล่านราวกับน้ำเดือดจัด! ิัทั่วร่างแดงก่ำไปถึงใบหู ความร้อนระอุแผ่ซ่านทะลวงทุกเส้นเืจนเส้นเืดำปูดโปนแทบปริแตก!
"อ๊าก!!"
ซูอวี่คำรามเสียงต่ำในลำคอ ความเ็ปแสนสาหัสจากการผลัดเปลี่ยนกระดูกแผ่ซ่านไปทั่วสรรพางค์กาย
ทว่าภายใต้ความเ็ปที่ถาโถม พลังปราณโลหิตของเขากลับพุ่งทะยานขึ้นอย่างบ้าคลั่ง!
เวลาล่วงเลยไปเท่าใดไม่อาจทราบ สีหน้าของเด็กหนุ่มค่อยๆ สงบลง ทว่าคลื่นพลังในร่างกลับดุดันเกรี้ยวกราดยิ่งกว่าเดิม!
พรึ่บ!
ซูอวี่เบิกตากว้าง ประกายแสงคมกริบดุจใบมีดสาดประกายวาบ! เขาง้างหมัดซัดเปรี้ยงออกไปเต็มแรง อากาศรอบกำปั้นถูกอัดจนะเิเสียงดังสนั่น!
ซูอวี่พุ่งตัวไปที่เครื่องทดสอบพลัง แล้วประเคนหมัดเข้าใส่หน้าจอเต็มรัก!
ปัง!!
ตัวเลขสีแดงฉานเด้งพรวดขึ้นมาบนหน้าจอ...
8,999 กิโลกรัม!
หมัดเดียว... พลังทำลายเฉียดเก้าตัน!
เมื่อเห็นตัวเลขนี้ ซูอวี่ก็อดไม่ได้ที่จะหลุดหัวเราะร่วนออกมา
"ปราณโลหิตทะลวงแตะ 6 แต้มเต็มแม็กซ์! พละกำลังเกือบเหยียบเก้าพันกิโลกรัม! ถ้าฉันงัดพลังออกมาสู้แบบเต็มสูบ ต่อให้เป็ยอดฝีมือปราณโลหิตขั้นปลาย (7-9 แต้ม) ก็อาจจะเอาฉันไม่ลงเหมือนกัน!"
"ถ้าบวกกับ 'หมัดไท่เก๊กหยินหยาง' เข้าไปอีก ตราบใดที่ศัตรูไม่ใช่ขอบเขตหลอมโลหิต ฉันมั่นใจว่ามีพลังพอจะรักษาชีวิตรอดได้อย่างแน่นอน!"
วินาทีนี้ ซูอวี่เผยรอยยิ้มกว้างออกมาจากใจจริง
หากก่อนหน้านี้เขายังเป็แค่ปลาซิวปลาสร้อย ตอนนี้เขาก็ได้ก้าวเท้าเหยียบเข้าสู่ทำเนียบยอดฝีมือระดับท็อปของเมืองเหิงเฉิงอย่างเต็มภาคภูมิแล้ว!
ต้องรู้ไว้ว่า ทั่วทั้งเมืองเหิงเฉิง... มีนักสู้ขอบเขตหลอมโลหิตอยู่ไม่ถึงยี่สิบคนด้วยซ้ำ! การเติบโตของซูอวี่ในตอนนี้... เรียกได้ว่าแข็งแกร่งจนน่าสยดสยอง!
ซูอวี่ผลักบานหน้าต่างออก ทอดสายตามองท้องฟ้าสีเทาหม่นเบื้องนอก ก่อนจะก้มมองนาฬิกาแล้วสบถเบาๆ
"แค่ดูดซับโอสถหลอมไขกระดูกเม็ดเดียว... ล่อไปสองวันเต็มๆ เลยรึเนี่ย!"
พูดจบ เขาก็กลับไปนั่งสมาธิ ปรับสมดุลปราณโลหิตที่เพิ่งบรรลุผ่านให้มั่นคง เขาต้องฟิตร่างกายให้อยู่ในจุดพีคที่สุด ก่อนที่ 'บิ๊กเบิ้ม' จากค่ายอัจฉริยะจะเดินทางมาถึง!
...
อีกด้านหนึ่ง ณ สำนักงานสมาคมนักสู้...
ชายวัยกลางคนในชุดสูทจงซานผู้หนึ่งปรากฏตัวขึ้นกลางห้องทำงานของหลิวขวงอย่างเงียบเชียบไร้สุ้มเสียง!
หลิวขวงที่กำลังก้มหน้าจัดการเอกสาร พอเงยหน้าขึ้นมาเห็นชายคนนี้เข้า สีหน้าของเขาก็พลันเปลี่ยนไปอย่างรุนแรง เขารีบผุดลุกขึ้นยืนตรง ประสานมือโค้งคำนับทำความเคารพทันที!
"รองประธานสมาคมนักสู้เมืองเหิงเฉิง... ขอน้อมคารวะท่านไป๋!"
ชายวัยกลางคนคลี่ยิ้มบาง ทว่าใบหน้านั้นกลับฉาบไล้ไปด้วยความหยิ่งยโสโอหังปิดไม่มิด เขาเดินไปทิ้งตัวลงนั่งบนโซฟาอย่างเกียจคร้าน นิ้วมือเรียวยาวเคาะโต๊ะเป็จังหวะเบาๆ... ก๊อก... ก๊อก...
"ไหน... พาฉันไปดูหน่อยซิ ว่าไอ้เด็กหนุ่มที่แกคุยนักคุยหนา... มันจะมีดีสักแค่ไหนกันเชียว!"
ทูตพิเศษจากค่ายอัจฉริยะ... ก้าวสู่เมืองเหิงเฉิงแล้ว!!
2K
