ทันทีที่ลูชพูดจบข้อความแจ้งเตือนจากระบบของฟีเลียก็ดังขึ้น
ระบบ : สัญญาระบบหลักPath of God
เนื้อหาสัญญา : สัญญาข้อตลงกระหว่างผู้เล่น ลูช และ ฟีเลีย
ข้อ1.ลูชต้องช่วยฟีเลียในการเรียกตัวนักบุญดาบลาช์สออกมาจนกว่าเธอจะสามารถชำระล้างดวงิญญาของนักบุญดาบได้สำเร็จโดยที่เธอจะต้องตอบแทนเขาด้วยเกล็ดของsilica
ข้อ2. ลูชต้องพาฟีเลียไปที่ดันเจี้ยนลับ Grim Reaper โดยเรียกร้องค่าตอบแทนเป็การให้ฟีเลียช่วยในการเคลียร์ดันเจี้ยนโดยไอเทมจะตกเป็ของลูชทั้งหมด
***
หลังจากที่คุยกับฟีเลียมานานลูชได้ไล่เรียงข้อมูลั้แ่แรกที่พวกเขาได้เจอกันแล้วเขาก็นึกออกว่าเธอนั้นมีทักษะล่องหนเขาจึงได้เปลียนค่าตอบแทน
ในตอนแรกนั้นเขาตั้งใจที่จะปล่อยเควสตามหาวัสดุดาบให้ล้มเหลว
‘แต่ดูเหมือนว่าวันนี้เราจะได้รับการอวยพรจากเทพธิดาแห่งโชคฮ่าๆๆ’
ลูชเริ่มเชื่อจริงๆแล้วว่าเขากำลังถูกเทพอวยพรให้อยู่เพราะวันนี้อะไรๆมันก็ดูจะง่ายไปซะหมดในระหว่างที่ลูชกำลังคิดไปเรื่อยเปื่อยนั้นทางฟีเลียเองนั้นใบหน้าของเธอเริ่มเปลี่ยนเป็สีแดงจากความโกรธ
‘เรากำลังจะถูกปล้น คลาสรองของหมอนี้มันจะต้อเป็นักต้มตุ๋นแน่ๆ’
เธอเริ่มคิดเป็ตุเป็ตะว่าลูชคือนักต้มตุ๋นและเธอก็เริ่มพูดออกไปทันทีที่ตั้งสติได้
“นายบ้าหรือไง ฉันว่านายคงต้องเปลี่ยนสัญญาก่อนนะเพราะฉันไม่มีเกล็ดของSilicaแต่ต่อให้ฉันมีมันจริงๆอย่างน้อยๆนายก็ควรเอาโรงแรมบนเกาะเชจูมาแลกกับฉันแทนนะส่วนเงื่อนไขที่2นั้นฉันตกลงเพราะอย่างน้อยฉันก็ไม่ต้องเสียเวลา2-3ถึงเดือนเพื่อตามหามันแถมยังได้รับเฟิสเคลียร์ของดันเจี้ยนด้วย”
“ฉันเองก็พอจะรู้ว่ามันมีค่าแต่เธอก็น่าจะรู้เหมือนกันนะว่าลาช์สจะไม่ออกมาแน่ๆและต่อให้เขาออกมาเพื่อเควสของคนอื่นเขาก็คงไม่ยอมสู้กับเธอแน่นอนและเธออาจต้องใช้เวลาสัก2-3ปีเพื่อหาวิธีให้เขายอมออกมาเจอเธอ”
“2-3ปีเฉียวนะฉันว่าเธอควรคิดให้ดีๆไม่แน่อาจจะเป็4-5ปีเลยก็ได้ิญญามันไม่แก่ขึ้นด้วยสิ”
“นายเลิกปั่นฉันได้แล้วยังไงฉันก็ไม่มีอยู่ดีแต่ฉันสามารถให้นายเจอกับเธอได้สักครั้งเพราะงั้นในสัญญาข้อแรกของพวกเรานายต้องเปลี่ยนมัน ฉันจะให้นายได้เจอSilica ส่วนนายก็ต้องพาฉันไปเจอนักบุญดาบเหนือกว่านี้ฉันไม่รับ”
ลูชคิดก่อนสักพักก่อนจะตอบตกลงเพราะจากที่เธอกล่าวมานั้นถือว่าสมเหตุสมผลแล้วในตอนแรกเขาจงใจร่างสัญญาไว้ให้สูงเพื่อการต่อรองอยู่แล้วแต่ผลออกมาค่อนข้างน่าประทับใจเพราะเธอแทบไม่ได้ต่อรองอะไรเลย
‘เธอคงเป็พวกอ่อนต่อโลกสิน่ะ’
ไม่นานหลังจากนั้นฟีเลียได้เรียกซิลิก้าออกมา
ในความจริงเธออาจเป็เพียงคนเดียวบนโลกน่ะตอนนี้เลยด้วยซ้ำที่เคยได้ทำเควสที่เกี่ยวข้องกับSilicaและเธอคือผู้ครอบคลองสมญานามสุดหายาก อย่างเพือนของเหล่าSilica
“เธอนี้สุดยอดไปเลยนะ เธอไปทำอีท่าไหนกันถึงได้ไปเป็เพือนกับSilicaได้”
“ก็แค่บังเอิญน่ะมันเกี่ยวกับภารกิจประจำคราสของฉันพอดี”
‘คลาสของเธออีกแล้วงั้นหรอ นี้สรุปมันเป็คลาสอะไรกันเนี้ยมันจะไม่สุดยอดไปหน่อยหรือไงทั้งSilicaแล้วยังจะนักบุญดาบอีกหวังว่าเธอจะยอมบอกเราสักวันนะ’
“ซิว ผู้ชายคนนี้เขาอยากได้เกล็ดของเธอนะ นายต้องรีบๆหน่อยน่ะเธอจะปรากฏตัวให้เห็นได้ไม่นาน ก่อนที่จะกลับไปมองไม่เห็นอีกครั้ง”
ลูชทำสีหน้ามึนงงตอนนี้เขากำลังเห็นสาวงามระดับเทพนิยายกำลังคุยกับอากาศ
“มนุษย์..มนุษย์ผู้ชายล่ะ”
“เด็กคนนี้ชื่อซิว ฉันเป็คนตั้งให้เองแหละ”
หากไม่มีเสียงตอบกลับมาลูชอาจจะคิดว่าฟีเลียกำลังแกล้งเขาอยู่ก็ได้ แต่แล้วทันได้นั้นภูตน้อยสีฟ้าก็ปรากฏตัวขึ้น ผมสีฟ้าของเธอยาวจนถึงข้อเท้าและดวงตากลมโตสีฟ้าบวกกับใบหน้าเรียวเล็กน่ารักลูชใจนทำอะไรไม่ถูกเพราะสิ่งที่อยู่ตรงหน้าของเขาคือตำนานในโลกใบนี้แถมยังอาจมีราคาพอๆหรือสูงกว่าไอเทมในตำนานด้วยซ้ำ
ใช้แล้วลูชไม่ได้สนใจความงามของเธอเลยสักนิดเดียวเขากำลังประเมินราคาค่าตัวของเธอซะมากกว่า
“ฉันต้องทำยังไงต่อจะมีเควสอะไรมาไหมหรือมีบททดสอบอะไรหรือป่าว”
“นี้นายทำตัวไม่เหมือนเดิมเลยนะหรือนายจะเป็พวกโลลิคอนห่ะใจเย็นๆหน่อยสิ”
โลลิค่อนงั้นหรอไม่ใช้เลยสักนิดเขากำลังลนลานเพราะมีเงินหลายพันล้านกำลังบินอยู่ตรงหน้าเขาต่างหากเขาเริ่มควบคุมสติตัวเองทีละนิดเพราะเขาไม่สามารถลักพาตัวซิวไปได้ไม่งั้นเขาต้องโดนฟีเลียฆ่าแน่นอนลูชจึงเริ่มออกปากถามซิว
“เออ ชื่อซิวสิน่ะ คือฉันมีความจำเป็ที่จะต้องใช้เกล็ดของเธอสองชิ้นนะเธอพอจะให้ฉันได้หรือป่าว”
“มนุษย์ผู้ชายอยากได้เกล็ดซิวล่ะ ซิวให้”
{ท่านได้รับเกล็ดของSilica 2หน่วย}
{ระบบ : ความสำเร็จอันยิ่งใหญ่ท่านคือผู้เล่นคนแรกที่ได้รับเกล็ดของSiliga}
{ค่าสถานะพิเศษวิสัยทัศ เพิ่มขึ้น 200หน่วย}
{ท่านได้รับสมญานามเพื่อนของSilica}
สมญานาม : เพื่อนของเหล่าSilica
ได้รับทักษะ ล่องหน
เพิ่มความสัมพันธ์กับเผ่าพันธุ์ภูตได้ง่ายขึ้น
{ระบบท่านมีค่าวิสัยทัศเกิน100หน่วย เปิด1ทักษะติดตัวลับ มองเห็นในที่มืด}
{ระบบท่านมีค่าวิสัยทัศเกิน200หน่วย เปิด1สกิลลับ ตาเยี่ยว}
“……”
“……”
ข้อความแจ้งเตือนจากระบบกำลังสาดเทเข้าใส่ลูชอย่างไม่ยั้งตรงกันข้ามกับฟีเลีย
“เดียวนะคร่าวก่อนที่ฉันขอเกล็ดของเธอทำไหมเธอถึงได้ปฏิเสธฉันละฉันเป็คนที่ช่วยเธอไว้นะ”
“ผู้ชาย....หล่อ”
“…..”
“…..”
คำตอบเพียงสั้นๆก่อนที่เธอจะหายไปสร้างความเงียบราวกับเวลาหยุดเดินขึ้นบนรถม้า
‘บ้าเอ๋ยด้วยเหตุผลโง่ๆเพียงเพราะเขาหล่อเนี้ยนะฉันเป็ถึงคนที่ตั้งชื่อให้เธอเลยนะใครมันกล้าบอกว่าภูตเป็หลักฐานของความบริสุทธิ์กัน’
ฟีเลียเริ่มมีสีหน้าบู๊ดบึ้งเหมือนครั้งแรกที่เธอได้เจอกับลูช น้ำตาของเธอเริ่มคลอเบ้าอีกครั้งราวกับผู้เป็แม่ที่พึ่งถูกลูกสาวทอดทิ้งและหนี้ตามผู้ชายไป ฝังของลูชเองก็ไม่ต่างกัน
ความคิดของเขากำลังหลังปั่นป่วนสุดขีด
‘บ้าเอ้ยทำไมฉันถึงขอแค่สองอันกันถ้ารู้อย่างงี้ฉันน่าจะขอไป3ไม่สิฉันควรจะขอไป4’
‘ไม่สิไม่ใช้เื่นั้นนี้มันเื่บ้าอะไรกันมันไม่ควรจะง่ายแบบนี้สิฉันพยายามตลอดสามปี สามปีเฉียวนะสามปี’
‘ฉันเป็หนี้มาเกือบสามปีแต่ฉันกลับสามารถปลดหนี้ได้ในวันเดียวด้วยเหตุผลง่ายๆเพราะหล่อเนี้ยนะนี้มันมุขตลกบ้าอะไรกัน’
ลูชเริ่มสบสนกับตัวเองเขาใช้ชีวิตแบบตัวซวยมาตลอดสามปีแต่ในวันนี้เพียงวันเดียวเขากำลังจะประสบความสำเร็จที่ไม่เคยมีใครในเกมทำได้มาก่อน