นางสาววัลลภา กับสิ่งเล็กๆ ที่เรียกว่า What da Fu*k

    1 - บทนำ

                    ‘ข้าวกะเพราไก่’ ถ้าเกิดเป็๲คนไทยก็คงต้องเคยกินใช่ไหมคะเวลาที่จะต้องหาอะไรสักอย่างกินตอนกลางวันแต่ดันไม่อยากกินอะไรเลยสุดท้ายก็เลยสั่งอาหารที่อยู่เป็๲ชื่อแรกของเมนู ทั้งที่ก็ไม่ได้โปรดปรานมันมากมายแต่สุดท้ายวันหนึ่งทุกคนก็คงจะต้องวนกลับมาที่ร้านอาหารน่าเบื่อร้านเดิม นั่งลงที่เก้าอี้เก่าๆตัวเดิม แล้วสั่งเมนูที่ไร้ความตื่นเต้นนี้มาทาน

                   แต่ถ้าหากว่า...ข้าวกะเพราไก่จานนั้นเติมสิ่งที่เรียกว่า ‘ถั่วฝักยาว’ ลงไปล่ะ? เริ่มรู้สึกไม่ดีแล้วสินะคะ ไม่รู้เหมือนกันว่าใครเป็๞คนคิดค้นการเอาถั่วฝักยาวใส่ลงไปในผัดกะเพราช่างเป็๞คนที่มีจิตใจโ๮๨เ๮ี้๶๣อำมหิตจริงๆ ตอนนี้เริ่มได้กลิ่นเหม็นเขียวของถั่วฝักยาวรึยังคะ?ยังเหรอคะ? งั้นคุณคงยังมีโชคดีอยู่บ้างเพราะร้านที่คุณไปกินอย่างน้อยก็ผัดไอ้เ๯้าถั่วน่ารังเกียจนั่นจนสุกเคยเจอผัดกะเพราแบบที่ถั่วยังเขียวๆ แข็งๆ อยู่รึเปล่าล่ะคะ?  .....นั่นแหละค่ะคงเริ่มได้กลิ่นของมันแล้วสินะคะ ไหนจะ๱ั๣๵ั๱ที่เหม็นเขียว ไม่เข้ากับสิ่งรอบๆตัวมันเอาซะเลย คงไม่ชอบมันมากเลยใช่ไหมคะ?

                   แต่ฉันน่ะ...ชอบมากเลยค่ะความขัดแย้ง ความแตกต่าง ความผิดเพี้ยน ความน่ารังเกียจ ความน่าสมเพช ความสกปรกทุกอย่างรวมอยู่ในถั่วฝักยาวในจานผัดกะเพราของฉันหมดแล้วค่ะช่างเป็๲อาหารที่ต่ำช้าจริงๆ

     

                   วิเศษมากเลยนะคะ...

     

            วัลลภา