“ดีใช่ไหมครับ” ออมเล็ตเห็นท่านพี่ใหญ่คล้ายหายเหนื่อยล้าและผ่อนคลายลงกว่าเกาจึงยกยิ้มบางเบาพึงพอใจ
“ดีมากๆ” ท่านพันโทเลโอเนลโล่แย้มยิ้มบางเบา ความคิดของเขามีหลายอย่างวิ่งวนแต่คิดว่าหยุดอยู่กับวันเวลาบรรยากาศ่พักผ่อนแบบนี้ก็ดีและดีกว่าด้วย
เลโอเนลโล่ไม่เคยรู้สึกเหนื่อยไม่เคยรู้สึกล้าทว่าเมื่อได้ดื่มน้ำผึ้งมะนาวโซดาเขากลับมีความคิดว่าบางครั้งเขาก็เหนื่อยและควรได้พัก จากนั้นดื่มและทานอะไรสักอย่างที่ช่วยให้เขาปลดเปลื้องผ่อนคลายกายใจมากกว่านี้
ความรู้สึกเหน็ดเหนื่อยตรากตรำที่เคี่ยวกรำมาจากการทำงานตลอดหลายวันคล้ายได้ปลดปล่อยวางแล้วผ่อนคลายลงจริงๆ ดื่มน้ำผึ้งมะนาวโซดาแล้วยิ่งรู้สึกชื่นใจ กระปรี้กระเปร่าและกระชุ่มกระชวยขึ้นมาเลย
ในปัจจุบันโลกอนาคตนี้ทั้งมนุษย์ทั้งมนุษย์มิวแทนท์ต่างมีการวิวัฒนาการขึ้นไม่มากก็น้อยส่งผลให้พวกเขามีความสามารถด้านพลังกายและพลังจิตซึ่งแตกต่างกันไป ร่างกายของพวกเขาไม่ใช่ในแบบมนุษย์ธรรมดาศตวรรษที่ 21 แบบนายออมเล็ตคนอดีตอีกแล้ว
ด้วยศักยภาพนั้นพวกเขาจึงทำงานมากขึ้นหนักขึ้นจนบางครั้งก็ลืมคำนึงไปว่าตนก็ยังเป็มนุษย์โลกอยู่ มนุษย์โลกที่ควรพอดี... ไม่หักโหมเกินไปในหลายๆอย่าง ควรใช้เวลาทำงานที่พอดี ควรนอนก็ควรนอนหลับพักผ่อนที่เพียงพอ ควรมีกิจกรรมหรือได้คลายความเครียดที่ซ่อนอยู่อย่างถูกต้อง ควรได้หยุดพักผ่อนหย่อนกายหย่อนใจ ควรได้ทานอาหารอร่อยๆหรือได้ดื่มเครื่องดื่มที่ดีชื่นใจซึ่งถือเป็การผ่อนคลายกายใจอย่างหนึ่งที่สำคัญมาก
ออมเล็ตสรุปว่านอกจากการนอนหลับแล้วการกินอาหารดื่มเครื่องดื่มรสเลิศถือเป็เื่สำคัญที่ขาดไม่ได้ในชีวิต!
พี่ใหญ่อินทัชกับน้องสามอังศุมาลินสองพี่น้องปิกนิกย่างบาร์บีคิวด้วยกัน แม้ไม่มีใครพูดมากแต่ทว่าบรรยากาศก็แสนอบอุ่นและเป็ไปในแบบของพวกเขา... ว่าไปแล้วปิกนิกนี้ย่างบาร์บีคิวไปหิวไปจริงๆ
บาร์บีคิว – กลิ่นหอมและรสชาติอันมีเอกลักษณ์ ขณะที่ย่างบาร์บีคิวก็ส่งกลิ่นความหอมตลบอบอวลไปทั่วบริเวณเลย หากใครได้กลิ่นนี้ละก็เป็ต้องท้องร้องหิวแน่นอน เพราะกระเพาะของพวกเขา้านี้!
กลิ่นหอมแบบฉบับของบาร์บีคิวย่าง รูปลักษณ์หน้าตาของบาร์บีคิวก็ชวนน่าทานมากเช่นกัน สับปะรด เนื้อหมูนุ่ม ผักอื่นๆเรียงสลับสีสวยงามราดซอสบาร์บีคิวสีแดง รสชาติของบาร์บีคิวเป็ความผสมผสานอย่างลงตัวของวัตถุดิบหลายอย่างที่มีรสชาติในตัว สับปะรดเปรี้ยวหวานฉ่ำๆ เนื้อหมูหมักรสดีนุ่มๆ หอมหัวใหญ่ พริกหวานและลูกมะเขือเทศ นำมาย่างทาเนยยิ่งเพิ่มรสชาติความมันๆเค็มๆแล้วยังเพิ่มกลิ่นหอมด้วยปิดท้ายโดยการโรยพริกไทยอีกครั้ง และไม่ลืมที่จะกล่าวถึงรสชาติของซอสบาร์บีคิวสีแดงที่ปรุงรสน้ำตาล พริกเผ็ด(ปาปริก้า) ซอสมะเขือเทศ ซอสพริกพร้อมปรุงรสเคี่ยวให้เข้ากันจนยอดเยี่ยม
บาร์บีคิวมีทั้งผลไม้ทั้งเนื้อทั้งผักแล้วซอสอร่อย เป็อาหารที่สามารถทานได้เรื่อยๆดื่มด่ำกับบรรยากาศวันพักผ่อนเหมาะสมกับการปิกนิกมาก
ออมเล็ตหยิบบาร์บีคิวที่สุกแล้วร้อนๆทาซอสบาร์บีคิวครั้งสุดท้ายวางเรียงใส่จาน กลิ่นหอมของบาร์บีคิวช่างเย้ายวนชวนน้ำลายไหลแทบทนไม่ไหวแล้วแต่เขาอยากให้ท่านพี่ใหญ่ได้ชิมก่อน ในใจแอบขำอย่างหนึ่งตรงที่ปิกนิกวันนี้ก็มีไข่ปิ้งทรงเครื่องมาด้วยนะ
ไข่ปิ้งทรงเครื่อง บาร์บีคิวย่างมาพร้อมคู่กับน้ำผึ้งมะนาวโซดาซ่าฝีมือน้องอังศ์กับท่านพี่ใหญ่เลโอพร้อมเสิร์ฟแล้ว...
“ท่านพี่ บาร์บีคิว”
มือเล็กวางจานบาร์บีคิวตรงกลางโต๊ะ ไม่ลืมหยิบกลับมาหนึ่งไม้ของตัวเอง... คุณชายสามอังศุมาลินเป็ชายหนุ่มร่างเล็กมีใบหน้าอ่อนเยาว์ทั้งเรือนร่างและใบหน้าของเขามองรวมๆแล้วคล้ายราวกับยังเป็เด็กน้อยก็ไม่ปาน ดวงตาสีทองสุกกะพริบถี่มีประกายระยิบระยับดูมีชีวิตชีวากว่าเก่าเพราะบาร์บีคิวอาหารรสเลิศอยู่ตรงหน้า มือเล็กๆจับไม้บาร์บีคิว แก้มป่องพองลมเป่าๆฟู่ๆที่บาร์บีคิวกันร้อนลวกปาก
บาร์บีคิวจ๋า บาร์บีคิวจ๋า บาร์บีคิวน่าอร่อยมากๆ ฮื่อ น้ำไหลจะลายแล้ว... ออมเล็ตอยากกินบาร์บีคิวมากเขาจึงสนใจแค่บาร์บีคิวตรงหน้า ไม่ได้รู้เลยว่าท่าทางนั้นของเขาภายนอกมันแสดงออกได้น่ารักน่าเอ็นดูมากขนาดไหน ช่างขัดกับลุคของคุณชายสามอังศุมาลินมาก
เพราะคิดว่ามันเงียบไปเขาจึงสนใจมองคนอื่นๆบ้าง ดวงตาใสแป๋วมองพี่ชายนิ่งๆ มือเล็กหยิบไม้บาร์บีคิวส่ายไปมาเบาๆ ริมฝีปากจิ้มลิ้มไม่ลืมพูดคล้ายเชิงชวน “ท่านพี่บาร์บีคิวอร่อยนะ”
พันโทเลโอเนลโล่มองสิ่งที่เรียกว่า ‘บาร์บีคิว’ ที่เขากับน้องชายตัวน้อยย่างด้วยกันซึ่งดูน่ากินไม่น้อยทีเดียว ในใจของท่านพันโทพลันมีประกายแห่งความภาคภูมิใจขึ้น
เลโอเนลโล่หยิบบาร์บีคิวขึ้นมาชิม... สับปะรด เนื้อหมูนุ่ม พริกหวาน ทานพร้อมกันแล้วอร่อยอีกแบบกับรสชาติซอสเผ็ดหวานกำลังพอดี เพียงบาร์บีคิวไม้แรกหมดลงแล้วหลังจากนั้นเขาก็ไม่สามารถหยุดมือไม่ให้หยิบไม้ต่อไปได้เลย รสชาติอาหารของวัตถุดิบย่างหลายอย่างทานร่วมกันได้อย่างลงตัวที่เขาไม่เคยได้ทานจากที่ไหน ยังไข่ปิ้งทรงเครื่องอีกสองสามไม้ กับเครื่องดื่มน้ำผึ้งมะนาวโซดาซ่าๆเย็นสดชื่นจริงๆ
เขาทานอย่างช้าๆเรื่อยๆดื่มด่ำกับลมฟ้าอากาศต้นไม้ต้นหญ้าสีเขียวร่มรื่นกับบรรยากาศดีๆของวันพักผ่อนร่วมกับน้องชายตัวน้อย ค่อยๆย่างบาร์บีคิวที่เหลือไปพลางทานไปด้วย
ใบหน้าหล่อเหลาดุดันที่เคยมีแต่ความเ็าและไม่แสดงอารมณ์อื่นใดของท่านพันโทเลโอเนลโล่ประดับด้วยรอยยิ้มที่เริ่มปรากฏร่องรอยชัดเจนขึ้นกว่าเก่า... วันนี้เป็วันที่ดีมากจริงๆ
“อืมอร่อยมาก” พันโทเลโอเนลโล่ได้ทานบาร์บีคิวแล้วพลางกล่าวชมออมเล็ตทันที ใบหน้าคมคร้ามดุดันผ่อนคลายลงมากมีประกายความพึงพอใจ มือใหญ่กำหมัดแน่นอย่างชั่งใจสักพัก ก่อนค่อยคลายมือออกพลางเอื้อมไปลูบศีรษะเล็กน่าเอ็นดูของน้องชายตัวน้อย ความพยายามของท่านพันโทคือลูบอย่างอ่อนโยนด้วยทั้งท่าทางเก้ๆกังๆต่อกัน
“อังศ์เก่งมาก”
เมื่อมือเรียวใหญ่ทาบทามัับนศีรษะ ออมเล็ตพลันร่างกายแข็งทื่อด้วยไม่คิดว่าท่านพี่ชายพันโทผู้นี้จะอ่อนโยนลงเป็ แม้จะยังมือหนักแรงมากไปหน่อยก็เถอะ...
ออมเล็ตพยักหน้าทื่อๆให้ท่านพี่ใหญ่ จากนั้นพวกเขาพี่น้องก็นั่งกินบาร์บีคิวย่างต่อปล่อย่เวลาให้ดำเนินไปอย่างช้าๆและเงียบสงบ ไม่มีคำพูดมีเพียงความเงียบสงบที่สบายใจ
แต่ แต่ แต่... คิดว่าการปิกนิกบาร์บีคิวของพี่ไข่เจียวจะมีแค่นี้หรือ?
ออมเล็ตได้เตรียมวัตถุดิบสำหรับทำของว่างทานเล่นอีกอย่างหนึ่งมาด้วยซึ่งอร่อยน่าทานไม่แพ้กัน!
ระหว่างที่พี่ใหญ่เลโอเนลโล่กำลังนั่งทานบาร์บีคิวอยู่และบาร์บีคิวส่วนใหญ่ก็แทบจะสุกทั้งหมดแล้ว ออมเล็ตลุกขึ้นไปหยิบข้าวของวัตถุดิบที่ซื้อเอาไว้แล้วบนโต๊ะสำหรับวางของอีกฝั่งมา
คุณชายใหญ่เลโอเนลโล่กำลังดื่มจิบๆน้ำผึ้งมะนาวโซดาเย็นชื่นใจ ก่อนมองตามน้องชายแม้มิได้เอ่ยอันใดทว่าบนใบหน้าคล้ายมีเครื่องหมายคำถามอยู่ “ ? ”
“กล้วยชนิดใหม่กล้วยน้ำว้าเพิ่งวางขาย... ผมซื้อมาจะทำของว่างอีกอย่างหนึ่ง” ออมเล็ตหยิบข้าวของมาพร้อมกับกล้วยน้ำว้าสุกติดห่ามสีเหลืองกระดังงาสวยงามจำนวนห้าหวี ผลสุกติดห่ามเหมาะมากสำหรับทำกล้วยปิ้งเลย ใช่แล้ว เอาล่ะปรบมือสิ แปะๆ อาหารว่างวันนี้ขอนำเสนอ... “กล้วยปิ้งนมสดมะพร้าวอ่อน”
ออมเล็ตวางของวัตถุดิบเรียงให้หยิบจับง่ายขณะระหว่างทำ ของว่างทานเล่นนี้เขาจะทำเองให้คุณชายพี่ชายพันโทนั่งรอทานและให้กำลังใจแค่นั้นก็พอแล้วซึ่งก่อนลงมือไม่ลืมหันมาถาม “ท่านพี่ ชอบทานหวานหรือไม่”
“หวาน?” พันโทเลโอเนลโล่พยายามระลึกคิดถึงรสชาติหวานๆแบบหวาน ก็ไม่รู้ว่าหวานอย่างไร เขาไม่รู้ว่าตนเองชอบหวานๆหรือไม่เพราะกินแต่อาหารสังเคราะห์ที่คำนวณค่าพลังงานเอาไว้แล้วซึ่งนั่นก็คือรสชาติปกติ ทว่าเมื่อน้อง้าคำตอบเขาก็ตอบไปตามใจเท่านั้น
“แล้วแต่น้อง”
“อืม” แล้วแต่น้องก็แล้วแต่น้อง ฉะนั้นปริมาณกะความหวานของน้ำซอสราดก็ต้องแล้วแต่ความชอบของพี่ไข่เจียวคนนี้แล้วล่ะ
สำหรับมุมมองความคิดเห็นของออมเล็ตที่มีต่อ ‘กล้วยปิ้ง’ หรือเรียกว่า ‘กล้วยทับ’ ก็ได้ ต่อให้เป็กล้วยปิ้งแบบไหนก็ตามคือว่าเขาชอบมาก เป็เมนูของว่างทานเล่นยอดฮิต อิ่มด้วยอร่อยด้วย หาซื้อง่าย กินง่าย ทำกินเองก็ยังง่ายเหมือนกัน วันนี้เขาหยิบของว่างเป็ ‘กล้วยปิ้งนมสดมะพร้าวอ่อน’ บอกเลยอร่อยแน่ๆแถมหอมมากด้วย
กล้วยปิ้งนมสดมะพร้าวอ่อน – เตรียมวัตถุดิบโดยมีกล้วยน้ำว้าสุกติดห่าม ใบเตย มะพร้าวอ่อน(ขูดเป็เส้นๆ) น้ำตาลมะพร้าว นมสดรสจืด เนย และเกลือ
ออมเล็ตเริ่มจากนั้นปอกเปลือกกล้วยน้ำว้าหั่นครึ่งจนหมดแล้วนำไปล้างน้ำเกลือ ต่อมานำกล้วยไปปิ้งบนไฟอ่อน หมั่นพลิกบ่อยๆ อย่าปล่อยกล้วยให้ไหม้ ใช้เวลาไม่นานกล้วยก็สุกแล้วนำออกมาทับให้แบน โดยใส่กล้วยในถุงก่อนแล้วค่อยใช้อุปกรณ์กดทับกล้วยให้แบนแบบพอดี ไม่กดทับกล้วยจนแบนเกินไป
ขั้นต่อไปทำน้ำซอสราดนมสดมะพร้าวอ่อน โดยตั้งหม้อเปิดใช้ไฟอ่อนตักน้ำตาลมะพร้าวใส่ลงไป ใส่น้ำเปล่าเล็กน้อยแล้วคนๆเคี่ยวจนน้ำตาลละลาย สีเข้มขึ้น ต่อมาใส่นมสดรสจืด ใส่เนย ใส่เกลือนิดหน่อยจากนั้นคนๆให้เข้ากัน เอาใบเตยมามัดหลวมๆหย่อนลงไปคนๆอีก แล้วค่อยใส่มะพร้าวอ่อนที่ขูดเป็เส้นๆแล้วต่อคนๆให้เข้ากันอีก
ขั้นสุดท้ายเรียงกล้วยปิ้งทับใส่จานเป็แถวอย่างสวยงาม ปิดท้ายด้วยนำน้ำซอสราดนมสดมะพร้าวอ่อนมาราดบนกล้วยปิ้งทับ เป็อันเสร็จเรียบร้อย
โอ้โฮ กล้วยปิ้งนมสดมะพร้าวอ่อนแม้ว่าจะเป็เพียงแค่อาหารว่างทานเล่นแต่ทว่าในเื่ความน่ากินกับกลิ่นอันหอมหวนนั้นก็ไม่ปรานีกระเพาะของผู้ใดใครเลยเช่นกัน!
“กำลังดีเลย”
กลิ่นหอมมากๆ... ในทางรูปลักษณ์หน้าตาของกล้วยปิ้งนมสดมะพร้าวอ่อนชวนน่าทานมากเพราะออมเล็ตพยายามอย่างยิ่งที่จะไม่ทำให้กล้วยปิ้งไหม้ ทั้งตอนกดทับกล้วยปิ้งเองก็ด้วยไม่ทันแบนเกินไป และเพราะตั้งใจั้แ่ขั้นในการเลือกกล้วยน้ำว้าแบบไม่สุกเละไปไม่ห่ามดิบไปอยู่ในความพอดี กล้วยปิ้งจึงออกมาน่าพอใจมากๆ
ความกลิ่นหอมนี่คือกลิ่นใบเตยลอยโชยออกมาชัดเจนเลยยิ่งใส่นมสดกับเนยลงไปด้วยยิ่งทำให้เพิ่มความหอมมันมากขึ้นแถมกลิ่นความมะพร้าวอ่อนเคล้าด้วย กล้วยน้ำว้านำมาปิ้งให้กลิ่นหอมของกล้วยปิ้งอ่อนๆออกมาผนวกกับน้ำซอสราดนมสดมะพร้าวอ่อนที่เคี่ยวโดยน้ำตาลมะพร้าว นมสด เนย ใบเตย มะพร้าวอ่อนยิ่งดี น่าทานมากขนาดนี้... กระเพาะของเหล่าชายหนุ่ม้าสิ่งนี้อีกแล้ว!
ยังไงเดิมกล้วยปิ้งก็อร่อยอยู่แล้ว กล้วยปิ้งออกมามีรสหวานๆนิดๆของตัวกล้วยเอง ผนวกกับน้ำซอสราดนมสดมะพร้าวอ่อนยิ่งเพิ่มเอกลักษณ์ ความหอมของตัวเสริมอย่างใบเตยและรสชาติหวานมันกำลังพอดีเข้าไปอีก นับได้ว่าอร่อยควรทานคุณค่าที่คุณคู่ควร!
ออมเล็ตไม่รู้ว่าท่านพี่ใหญ่ทานรสหวานประมาณไหน เขาจึงทำกล้วยปิ้งนมสดมะพร้าวอ่อนแยกเป็ 2 จาน โดยจานแรกเป็จานกล้วยปิ้งที่ราดน้ำซอสราดนมสดมะพร้าวอ่อนแล้ว ส่วนจานที่สองเป็กล้วยปิ้งทับเปล่าๆที่ยังไม่ราดน้ำซอส เขานำถ้วยมาใส่น้ำซอสราดนมสดมะพร้าวอ่อนแยกต่างหากสำหรับจิ้มเอง
กล้วยปิ้งนมสดมะพร้าวอ่อน บาร์บีคิวกับเครื่องน้ำผึ้งมะนาวโซดาซ่าๆก็พอเข้าใจกันได้อยู่นะ
เหล่าคุณพ่อบ้านทั้งสามคนหลังเป็ลูกมือช่วยเสร็จออมเล็ตก็ให้อีกฝ่ายปูเสื่อปิกนิกอีกทางได้ทานอาหารส่วนของตัวเองได้เลย จุดตรงนี้จึงเหลือเพียงแค่เขากับท่านพี่ใหญ่เลโอเท่านั้น...
ระลอกคลื่นความรู้สึกที่บรรยายไม่ได้วิ่งพาดผ่านในใจของคุณชายใหญ่อินทัชเมื่อเขาได้ใช้่เวลากับใครสักคนเพียงลำพังนานขนาดนี้อย่างที่ไม่เคยมาก่อน ยิ่งคนนั้นเป็น้องชายอย่างออมเล็ตแล้วด้วยนั้นช่างไม่คาดคิดเลย
“หวาน?” ออมเล็ตถามเพราะเห็นท่านพี่ใหญ่ลองชิมกล้วยปิ้งนมสดมะพร้าวอ่อนแล้ว
“ดีแล้วล่ะ” คุณชายใหญ่เลโอเนลโล่ตอบสั้นๆ ออมเล็ตพยักหน้าหงึกๆรับ เป็การพูดคุยของพี่ชายน้องชายที่ประหยัดถ้อยประหยัดคำมาก บางครั้งคนนอกก็ไม่เข้าใจแต่พวกเขากลับเข้าใจกันเองสองคน
หรือกำแพงปิดกั้นระหว่างพี่น้องค่อยๆลดลงได้ด้วยเพราะปิกนิกบาร์คิว ไข่ปิ้งทรงเครื่อง กล้วยปิ้งนมสดมะพร้าวอ่อนและเครื่องดื่มน้ำผึ้งมะนาวโซดาซ่าๆนี่กระมัง... ฮ่าๆฮ่า นี่เป็ความคิดขำขันของเหล่าพ่อบ้านที่มองในมุมคนนอกเท่านั้น
หลังทานบาร์บีคิวพออิ่มแล้วท่านพันโทเลโอเนลโล่ลองชิมกล้วยปิ้งนมสดมะพร้าวอ่อนบ้าง เพียงคำแรกที่ปลายลิ้นได้ัักับเนื้อกล้วยปิ้งราดนมสดมะพร้าวอ่อน… กลิ่นหอมหวานชัดเจน รสชาติหวานมันอร่อยเข้ากันชวนให้ทานแล้วต้องทานต่อไปอีก
เลโอเนลโล่ไม่ลืมจะกล่าวชมเด็กน้อยอีก จากนั้นก็ใช้่เวลาไปเรื่อยๆซึมซับกับบรรยากาศดีๆ ปิกนิกพักผ่อนหย่อนกายหย่อนใจกับน้องอังศ์ตัวน้อยไปอย่างเงียบสงบทว่าอบอุ่นใจ
สำหรับออมเล็ตเองเขาก็เลิกหวังเื่รีแอคชั่นอันยิ่งใหญ่อะไรเทือกนั้นจากเหล่าชายหนุ่มบ้านพิชิตไชยศรีนี้แล้วล่ะ ความ DNA ของคนบ้านนี้น่ะชินดีกว่า เพราะขนาดตัวเขาคุณชายสามอังศุมาลินก็ยังมีท่าทางอุปนิสัยมาทรงนี้เหมือนกันเลย แถมเ้าคุณชายสามอังศุมาลินยังแย่กว่าคนอื่นอีก
ในส่วนทางหนึ่งออมเล็ตก็คล้ายมองเห็นว่าทุกอย่างจะค่อยๆเปลี่ยนแปลงพัฒนาดีขึ้นแน่นอน เขาััได้ คนเราไม่ควรโลภมากเพราะฉะนั้นแค่นี้ก็ดีแล้ว ดูสิดูบรรยากาศแสนอบอุ่นใจนี้สิ ดีมากๆเลย ดีจริงๆที่ชวนท่านพี่ใหญ่มาปิกนิกบาร์บีคิวด้วยกัน...
ใบหน้าหล่อเหลาคมคร้ามติดจะดุดันของท่านพี่ใหญ่พยักขึ้นลงช้าๆคล้ายกำลังพอใจเป็อย่างมาก คิ้วเรียวเข้มผ่อนคลาย ริมฝีปากหยักแย้มยิ้มชัดเจนกว่าแต่ก่อน เขาส่งยิ้มให้น้องชาย รอยยิ้มที่มองแล้วช่างเป็รอยยิ้มหล่อเหลาของเทพบุตรจริงๆ... ตายเลย รอยยิ้มพิฆาตแห่งพิชิตไชยศรี นี่มันไม่ใช่มนุษย์แล้วพี่!
่เวลาดีๆนี้กำลังดำเนินไปอย่างเรื่อยๆ ซึ่งในขณะต่อมานั้นเองไลท์เบรนของพันโทเลโอเนลโล่ก็มีเสียงเรียกเข้าพอดี ดวงตาคมกริบมองหมายเลขผู้ติดต่อรู้ทันทีว่าคือผู้ใด ใบหน้าของเขาฉายแววความไม่เข้าใจชั่วขณะหนึ่ง เงยมองน้องชายกำลังจะเอ่ยขอตัวก่อนอย่างเสียดาย
ทว่าออมเล็ตพลางพยักหน้าให้ก่อนโดยไม่ต้องให้ท่านพี่ใหญ่เอ่ยเลยอย่างเข้าใจ เขาก็พอทราบว่าท่านพี่อาจจะมีงานด่วน ก็ท่านพี่ของเขาเป็ถึงนายท่านพันโทนี่นาจะมาปิกนิกสบายๆไร้งานการไร้กังวลอย่างเขาได้ยังไง...
ท่านพันโทเลโอเนลโล่ยื่นมือไปลูบศีรษะของน้องชาย... วันนี้ดีมากจริงๆ ดีมาก แม้ว่าจะไม่ได้พักเต็มวันแต่แค่นี้ก็ดีมากเลย ถือว่าได้เติมพลังกายพลังใจเต็มแล้วล่ะ คงต้องขอบคุณน้องชายตัวน้อยของเขา
“ขอบคุณ น้องเป็เด็กดีมาก”
ออมเล็ตมองตามหลังพี่ชายคนโตด้วยสายตาแปลกๆ รู้สึกแปลกๆ จู่ๆท่านพี่ใหญ่ก็มีงานด่วนนะ แบบแปลกๆ?
ทว่าออมเล็ตยังรู้สึกว่าแปลกได้ไม่นานเท่าไหร่ ทันใดนั้นเอง... ความรู้สึกแบบนี้มัน มัน มัน แบบเดียวกับตอนนั้นเลยตอนไข่ปิ้งทรงเครื่องหาย!
คราวก่อนรู้สึกแค่รางๆจางๆแต่คราวนี้ออมเล็ตรู้สึกชัดเจนมากหนักหน่วงมาก เรือนร่างเล็กนั่งแหมะกบพื้นนิ่ง ดวงตาคมเฉี่ยวสีทองสุกเปิดกว้างมองภาพทุกอย่างด้วยสายตาตนเองว่า... ว่าพื้นดิน ว่าท้องฟ้า ว่ารอบๆนั้น ว่าโลกนี้กำลังหมุนรอบตัวเขา
หมุนๆแบบ 360 องศาเลยแม้เพียงแค่ขณะหนึ่งแป๊บเดียวแต่ชัดเจนมาก ก่อนจะหยุดลงพร้อมกับอาหารส่วนหนึ่งที่หายไป!
ไอ้บ้าเอ๊ย!!!
ออมเล็ตจะร้องไห้แล้ว
มันเื่บ้าอะไรเนี่ย ใครบางคนกำลังเล่นตลกกับเขาอยู่หรือไง?!
ออมเล็ตเบะปากหันมองทางที่พี่ใหญ่เลโอเพิ่งเดินออกไป แต่ตอนนี้ท่านพี่ใหญ่กำลังเดินกลับมา
ออมเล็ตมองเหล่าคุณพ่อบ้านที่คราแรกแยกออกไปปิกนิกพักผ่อนทานอาหารส่วนของตนแล้ว แต่ตอนนี้กลับเดินกลับมาหาเขาคล้ายเดิมคือมาเป็ลูกมือช่วยทำอาหาร ทั้งๆที่เราทำอาหารกันเสร็จไปแล้ว
แต่พวกเขาทั้งหมดคล้ายลืมไป หรือจำผิด หรือสับสนกับความทรงจำและ่เวลา
ถูกบิดเบือนหรือเปล่า? กาลเวลากับความทรงจำ? อะไรๆก็ชวนงงไปหมด งงจนจะลืมจนจะสับสนเองตามแล้วเนี่ย
ออมเล็ตนิ่งเงียบมองอาหารตรงหน้า... มีอาหารส่วนหนึ่งที่หายไป มือเล็กพลางยกกุมขมับรู้สึกปวดหัวขึ้นมา
วันนี้เจอแบบนี้มาสองรอบแล้วคิดว่าคงไม่ธรรมดาแล้วแน่ๆ ฟ้อง... น้องออมเล็ตจะฟ้องท่านพ่อว่าโดนผีในบ้านรังแก เอ๊ะ แล้วถ้าไม่ใช่ผีแต่เป็คนร้ายล่ะ? เขาฉุกคิดขึ้นมา ต้องรีบฟ้องพ่อฟ้องพี่ด่วน!
“นี่.. ฉันเป็มนุษย์อ่อนแอมากนะ ถ้าเป็แบบนี้ฉันอาจตายได้เลยนะ”
ดวงตาเรียวรีสีทองสุกมองเหม่อไกลๆ คล้ายเห็นตัวอะไรสีขาวๆวิ่งหลังไวไวะโครั้งเดียวข้ามวาร์ปไปไกลเป็แสงวาบหนึ่งก่อนหายไป ก่อนที่เขาจะลืมทุกอย่าง...
------------------------------------
ภาพประกอบ


กล้วยปิ้งนมสดมะพร้าวอ่อน

เมนูวันปิกนิกชิคๆกับท่านพี่ใหญ่เลโอ
Talk
ไอ้น้องออมเล็ตก็ตัวน้อยๆเท่านี้เอ๊งงง(ตัวเล็กตัวน้อยทำท่าทำมือประกอบ)
เราจะหวีดอะไรก่อนดีระหว่างปิกนิกวันนี้ดีมากอาหารน่ากินมาก รอยยิ้มพิฆาตของท่านพี่ใหญ่เลโอ โอ๋ๆน้องอังศ์ หรือจะพระเอกที่ยังไม่ทราบตัวตนยังไม่ทราบที่มาที่ไปที่มาแว๊บมาอีกแว้ววว มาแป๊บเดียวก็ไปซะล่ะ... มาแบบนี้คือชอบน้องออมเราแหละ ดูออกกก

น้องเจียวเจียวของเรายังอยู่ในถ้ำ อุแง้ง เ้าพวกเด็กแสบยังไม่ได้บทเลยหลายตอนล่ะ อุแง้ง พระเอกก็ยังไม่มาเต็มๆ เลย อุแง้ง ซีนพร้อมหน้าพร้อมตาครอบครัวก็ยังไม่มา ฮรุกกก ปล่อยใจไปสู่ความเวิ้งว้างอันไกลโพ้น สีโลว์ไลฟ์ชิคๆ /โอเค กำลังเร่งปั่นต่อค้าบ/
ไรท์คิดว่าการแต่งนิยายเื่นี้ก็คือกิจกรรมเพิ่มน้ำหนักอย่างหนึ่ง หิวตลอดอ่ะ ไปตลาดตลอดอ่ะ อุแง้งง ถ้าน้ำหนักขึ้นจะทำไงอ่ะน้องออมเล็ตพรี่ลดนน.ไม่ได้เหมือนหนูนะรู้กกกก แงๆ

ลานะ ไว้เจอกันใหม่ บ๊ายบาย