เมียไร้ศักดินา

    บทที่ 3 : คนพิเศษของเขา ส่วนเธอแค่ ...


            

            วังอิศรากุล

            “หม่อมย่าครับ คุณพ่อคุณแม่ครับ พรุ่งนี้ผมจะพาคนคนหนึ่งมาให้ทุกคนรู้จักนะครับ” ระหว่างที่รับประทานอาหารกันอยู่อย่างพร้อมหน้ามีหม่อมรำไพ หม่อมรพีพันธ์ผู้เป็๞บิดา หม่อมอังคณา มารดา และภูมิระพี น้องชายคนรอง และห่างออกไปมีมินตราที่ยืนคอยดูแลทุกคนอยู่ 

            “ใครเหรอที่จะพามาให้ย่ารู้จัก” หม่อมรำไพหันมาถามหลานชายคนโต

            “คนพิเศษครับ”

            “แฟนแกเหรอตาพี เป็๲ใครมาจากไหน” หม่อมรพีพันธ์เอ่ยถามลูกชายตัวเองหลังจากนั่งเงียบอยู่นาน

            “พรุ่งนี้ทุกคนก็จะรู้เองครับ” เขาตอบด้วยใบหน้าเปื้อนยิ้ม ต่างกับอีกคนที่ยืนนิ่งๆ อยู่ห่างๆ ด้วยใจที่มันเต้นอย่างไม่เคยเป็๞มาก่อน

            “พี่มินเป็๲อะไรหรือเปล่าคะ” มิราน้องสาวของมินตราเอ่ยถามพี่สาวขึ้นเมื่อเห็นถึงอาการซึมๆ ของพี่สาวตนเองหลังจากคอยดูแลคุณๆ ที่ห้องอาหาร

            “พี่ไม่เป็๞ไรหรอก ว่าแต่เราเถอะ จะเรียนอะไร เลือกรึยัง” มินตราหันลูบศีรษะน้องสาวเบาๆ ด้วยความรัก น้องสาวเพียงคนเดียวของเธอ ครอบครัวเพียงหนึ่งเดียวที่เธอเหลืออยู่

            “มิราอยากเรียนบริหาร เผื่อจะได้มาช่วยพี่มินทำงานค่ะ” มิราบอกพี่สาวตัวเอง เธอเห็นพี่สาวทำงานทุกอย่าง๻ั้๹แ๻่ยังไม่วัยรุ่น พี่สาวทำทุกอย่างเพื่อเธอ แม้จะมีหม่อมรำไพคอยดูแลค่าใช้จ่าย แต่พี่สาวเธอก็ไม่เคยอยู่นิ่ง หางานหาประสบการณ์จนเก่งเกินวัยเดียวกัน

            “ตอนนี้มิราต้องตั้งใจเรียนนะ แม้เราจะเลือกเกิดไม่ได้เราก็เลือกที่จะเป็๞ได้ และที่สำคัญต้องระลึกถึงเสมอว่าใครที่มีบุญคุณกับเรา อิศรากุลให้ชีวิตใหม่แก่เรา ให้เราได้มีที่อยู่ ที่เรียน ชาตินี้ทั้งชาติ เราคงทดแทนไม่หมด”

            “ค่ะพี่มิน มิรารักพี่มินที่สุด”

            “พี่ก็รักมิรานะ”

            สองพี่น้องต่างประคองกอดกันด้วยความรัก แม้เธอจะไม่เหลือใคร อย่างน้อยเธอก็มีน้องสาวที่คอยเป็๲กำลังใจให้เธอก้าวพ้นทุกอย่าง

            “ว่าแต่พี่มินให้มิราช่วยตัดแบบไหมคะ” น้องสาวคนสวยถามพี่สาวคนเก่ง เมื่อกองแบบเสื้อผ้าหลากหลายชนิดที่พี่เธอออกแบบเพื่อส่งให้แบรนด์ชื่อดัง 

            “ยังจะถามอีกเหรอ รีบทำเลย เดี๋ยวพรุ่งนี้พาไปกินอะไรอร่อยๆ”

            “เย้”


            วันต่อมา

            “พีคะ ลิสาตื่นเต้นจังค่ะ ที่บ้านพีจะชอบลิสาไหมคะ” อลิสสาไฮโซสาวสวยเอ่ยถามแฟนหนุ่มหมาดๆ ของเธอ เขาพึ่งขอเธอเป็๲แฟนเมื่อไม่นานหลังจากที่คุยกันมาได้เกือบ 5 เดือน

            “ชอบสิครับ ขนาดพียังรักขนาดนี้เลย รับรองคนที่บ้านต้องรักลิสาเหมือนที่พีรัก” เขาหันมาจับมือแฟนสาวจุ๊บหนึ่งที ขณะที่กำลังขับรถพาแฟนสาวไปรับประทานข้าวมื้อเย็นที่บ้าน หรือเอาง่ายๆ ว่าเป็๞การเปิดตัวให้ครอบครัว เพราะคนนี้เขารู้สึกว่ารักจริงและหวังแต่ง แม้จะเจอกันไม่นานก็ตาม

            “ปากหวานจังเลยค่ะ แฟนใครเนี่ย” อลิสสาที่ซบหน้าอยู่ที่แขนเขา เอามือหยิกแก้มเขาเบาๆ เป็๲เชิงหยอกล้อ

            “หวานไม่หวานคุณก็เคยชิมมาแล้วนะครับ”

            “พีบ้า ลิสาก็เขินนะคะ”

            ขณะที่ทั้งคู่รอบตัวโอบล้อมไปด้วยความรักของคู่รักใหม่ ที่เขายอมรับเลยว่าหลงเธออย่างหนัก

            อีกด้านที่วังอิศรากุล วันนี้มินตราลงครัวทำกับข้าวเองหลังจากกลับมาจากมหาวิทยาลัย เพราะจะมีแขกคนพิเศษมารับประทานข้าว เธอทำทั้งอาหารไทยที่ทุกคนชอบ และอาหารจานโปรดของเขา ที่เขาชอบรับประทานเป็๲พิเศษ รายละเอียดเล็กๆ น้อยๆ ของเขาเธอรู้ดีกว่าใคร เพราะดูแลเขามานานหลายปี บางทีอาจจะรู้ดีกว่าตัวเขาเองด้วยซ้ำ

            “อิจฉาคุณชายใหญ่จริงๆ มีแต่ของโปรดทั้งนั้น” แม่ครัวของวังเอ่ยพูดเมื่อเห็นเมนูอาหารล้วนเป็๞ของโปรดของคุณชายใหญ่

            “พี่แววก็พูดไป ของโปรดของหม่อมๆ ทั้งนั้นแหละค่ะ” มินตราหันมาแก้ต่างขณะที่กำลังถูกแซว

            “จ้า”

            “ทุกคนแฟนคุณชายพีมาแล้ว สวยกว่าในจออีกนะ” ขณะนั้นเด็กในบ้านก็วิ่งเข้ามาในห้องครัวด้วยความตื่นเต้นเมื่อได้เห็นแฟนสาวของผู้เป็๲นายตัวจริง

            “คุณชายพีหล่อขนาดนั้น จะได้แฟนสวยก็ไม่แปลก ถ้าได้หน้าอย่างแกเป็๞แฟนนี่สิแปลกนก”

            “นี่พี่แวว หน้าหนูออกจะสวย”

            “สวยมากค่ะ ถ้าอย่างมินตราว่าไปอย่าง”

            ขณะที่เด็กในครัวกำลังถกเถียงกัน มีหนึ่งคนที่แม้จะทำกับข้าว แต่หูกลับได้ยินชัดเจน แม้สีหน้าจะไม่แสดงความรู้สึก แต่ภายในจิตใจมันกลับหน่วงอย่างไร้เหตุผล