วังอิศรากุล
“หม่อมย่าครับ คุณพ่อคุณแม่ครับ พรุ่งนี้ผมจะพาคนคนหนึ่งมาให้ทุกคนรู้จักนะครับ” ระหว่างที่รับประทานอาหารกันอยู่อย่างพร้อมหน้ามีหม่อมรำไพ หม่อมรพีพันธ์ผู้เป็บิดา หม่อมอังคณา มารดา และภูมิระพี น้องชายคนรอง และห่างออกไปมีมินตราที่ยืนคอยดูแลทุกคนอยู่
“ใครเหรอที่จะพามาให้ย่ารู้จัก” หม่อมรำไพหันมาถามหลานชายคนโต
“คนพิเศษครับ”
“แฟนแกเหรอตาพี เป็ใครมาจากไหน” หม่อมรพีพันธ์เอ่ยถามลูกชายตัวเองหลังจากนั่งเงียบอยู่นาน
“พรุ่งนี้ทุกคนก็จะรู้เองครับ” เขาตอบด้วยใบหน้าเปื้อนยิ้ม ต่างกับอีกคนที่ยืนนิ่งๆ อยู่ห่างๆ ด้วยใจที่มันเต้นอย่างไม่เคยเป็มาก่อน
“พี่มินเป็อะไรหรือเปล่าคะ” มิราน้องสาวของมินตราเอ่ยถามพี่สาวขึ้นเมื่อเห็นถึงอาการซึมๆ ของพี่สาวตนเองหลังจากคอยดูแลคุณๆ ที่ห้องอาหาร
“พี่ไม่เป็ไรหรอก ว่าแต่เราเถอะ จะเรียนอะไร เลือกรึยัง” มินตราหันลูบศีรษะน้องสาวเบาๆ ด้วยความรัก น้องสาวเพียงคนเดียวของเธอ ครอบครัวเพียงหนึ่งเดียวที่เธอเหลืออยู่
“มิราอยากเรียนบริหาร เผื่อจะได้มาช่วยพี่มินทำงานค่ะ” มิราบอกพี่สาวตัวเอง เธอเห็นพี่สาวทำงานทุกอย่างั้แ่ยังไม่วัยรุ่น พี่สาวทำทุกอย่างเพื่อเธอ แม้จะมีหม่อมรำไพคอยดูแลค่าใช้จ่าย แต่พี่สาวเธอก็ไม่เคยอยู่นิ่ง หางานหาประสบการณ์จนเก่งเกินวัยเดียวกัน
“ตอนนี้มิราต้องตั้งใจเรียนนะ แม้เราจะเลือกเกิดไม่ได้เราก็เลือกที่จะเป็ได้ และที่สำคัญต้องระลึกถึงเสมอว่าใครที่มีบุญคุณกับเรา อิศรากุลให้ชีวิตใหม่แก่เรา ให้เราได้มีที่อยู่ ที่เรียน ชาตินี้ทั้งชาติ เราคงทดแทนไม่หมด”
“ค่ะพี่มิน มิรารักพี่มินที่สุด”
“พี่ก็รักมิรานะ”
สองพี่น้องต่างประคองกอดกันด้วยความรัก แม้เธอจะไม่เหลือใคร อย่างน้อยเธอก็มีน้องสาวที่คอยเป็กำลังใจให้เธอก้าวพ้นทุกอย่าง
“ว่าแต่พี่มินให้มิราช่วยตัดแบบไหมคะ” น้องสาวคนสวยถามพี่สาวคนเก่ง เมื่อกองแบบเสื้อผ้าหลากหลายชนิดที่พี่เธอออกแบบเพื่อส่งให้แบรนด์ชื่อดัง
“ยังจะถามอีกเหรอ รีบทำเลย เดี๋ยวพรุ่งนี้พาไปกินอะไรอร่อยๆ”
“เย้”
วันต่อมา
“พีคะ ลิสาตื่นเต้นจังค่ะ ที่บ้านพีจะชอบลิสาไหมคะ” อลิสสาไฮโซสาวสวยเอ่ยถามแฟนหนุ่มหมาดๆ ของเธอ เขาพึ่งขอเธอเป็แฟนเมื่อไม่นานหลังจากที่คุยกันมาได้เกือบ 5 เดือน
“ชอบสิครับ ขนาดพียังรักขนาดนี้เลย รับรองคนที่บ้านต้องรักลิสาเหมือนที่พีรัก” เขาหันมาจับมือแฟนสาวจุ๊บหนึ่งที ขณะที่กำลังขับรถพาแฟนสาวไปรับประทานข้าวมื้อเย็นที่บ้าน หรือเอาง่ายๆ ว่าเป็การเปิดตัวให้ครอบครัว เพราะคนนี้เขารู้สึกว่ารักจริงและหวังแต่ง แม้จะเจอกันไม่นานก็ตาม
“ปากหวานจังเลยค่ะ แฟนใครเนี่ย” อลิสสาที่ซบหน้าอยู่ที่แขนเขา เอามือหยิกแก้มเขาเบาๆ เป็เชิงหยอกล้อ
“หวานไม่หวานคุณก็เคยชิมมาแล้วนะครับ”
“พีบ้า ลิสาก็เขินนะคะ”
ขณะที่ทั้งคู่รอบตัวโอบล้อมไปด้วยความรักของคู่รักใหม่ ที่เขายอมรับเลยว่าหลงเธออย่างหนัก
อีกด้านที่วังอิศรากุล วันนี้มินตราลงครัวทำกับข้าวเองหลังจากกลับมาจากมหาวิทยาลัย เพราะจะมีแขกคนพิเศษมารับประทานข้าว เธอทำทั้งอาหารไทยที่ทุกคนชอบ และอาหารจานโปรดของเขา ที่เขาชอบรับประทานเป็พิเศษ รายละเอียดเล็กๆ น้อยๆ ของเขาเธอรู้ดีกว่าใคร เพราะดูแลเขามานานหลายปี บางทีอาจจะรู้ดีกว่าตัวเขาเองด้วยซ้ำ
“อิจฉาคุณชายใหญ่จริงๆ มีแต่ของโปรดทั้งนั้น” แม่ครัวของวังเอ่ยพูดเมื่อเห็นเมนูอาหารล้วนเป็ของโปรดของคุณชายใหญ่
“พี่แววก็พูดไป ของโปรดของหม่อมๆ ทั้งนั้นแหละค่ะ” มินตราหันมาแก้ต่างขณะที่กำลังถูกแซว
“จ้า”
“ทุกคนแฟนคุณชายพีมาแล้ว สวยกว่าในจออีกนะ” ขณะนั้นเด็กในบ้านก็วิ่งเข้ามาในห้องครัวด้วยความตื่นเต้นเมื่อได้เห็นแฟนสาวของผู้เป็นายตัวจริง
“คุณชายพีหล่อขนาดนั้น จะได้แฟนสวยก็ไม่แปลก ถ้าได้หน้าอย่างแกเป็แฟนนี่สิแปลกนก”
“นี่พี่แวว หน้าหนูออกจะสวย”
“สวยมากค่ะ ถ้าอย่างมินตราว่าไปอย่าง”
ขณะที่เด็กในครัวกำลังถกเถียงกัน มีหนึ่งคนที่แม้จะทำกับข้าว แต่หูกลับได้ยินชัดเจน แม้สีหน้าจะไม่แสดงความรู้สึก แต่ภายในจิตใจมันกลับหน่วงอย่างไร้เหตุผล
