ตอนที่เก้า Goblin Slayer
Apes together strong
วานร รวมพลัง แข็งแกร่ง
นี่คือนโยบายของผมที่มีต่อก็อบลิน
ก็อบลินนั้นแค่อ่อนแอราวกับเด็ก แค่ผู้ผญิงหรือเด็กก็อาจจะชนะมันได้หากเจอกันตัวต่อตัว แต่มีความโหดร้าย เ้าเล่ห์ของสัตว์ป่า
เมื่อเผชิญสัตว์กับสัตว์ป่า ผมก็เผชิญกับพลังของวานร
ผมจะแสดงให้พวกก็อบลินเห็นว่าทำไมมนุษย์วานรไร้ขนอย่างพวกเราถึงครองพิภพ
ผมส่งโจรสาวลงไปในรังก็อบลินและพวกเผ่าฮาล์ฟลิงที่ถนัดในเื่ของการขโมยและการล่องหนไปดูสถานการณ์ บางครั้งเราก็ต้องเสี่ยงอันตรายเพื่อข้อมูล
หากนักผจญภัยมือใหม่ระดับ F สามารถกำจัดก็อบลินได้ก็สามารถเลื่อนขั้นได้เป็นักผจญภัยระดับ E ทันที
และแน่นอน ทางเทคนิค เงินที่สนับสนุนนักผจญภัยในภารกิจต่างๆเหล่านี้มาจากทางกิลด์ ทางอาณาจักรและทางโบสถ์ร่วมมือกันในหลายๆหน่วยงานที่พยายามวางนโยบายให้นักผจญภัยที่เป็กลางกำจัดก็อบลินที่อยู่ในเขตแดน
เนื่องด้วยการเคลื่อนกองทัพไปปราบปรามนั้นเปลืองงบประมาณมากเกินไป และอาจจะสร้างความเข้าใจผิดได้โดยไม่จำเป็
แนวความคิดแบบทหารรับจ้างหรือฟรีแลนซ์ที่รับงานมาเป็ครั้งไป
“เคลื่อนกองทัพไปปราบนั้นแพงมากครับ จะราคาถูกกว่ามากถ้าจ้างนักผจญภัย”
ขุนนางที่เอากองทัพของตนเองไปปราบพวกก็อบลินหรือสัตว์ประหลาดเล็กๆน้อยๆนี่ ถ้าไม่ว่างก็บ้ามาก ถึงมาทำเื่ไร้สาระเหล่านี้อยู่ได้
โชคดีที่ผมเป็ดยุกหมูอ้วนที่มีภาพพจน์ที่ดีมาก ยกกองทัพมาปราบก็ไม่ทำให้คนคิดว่าเป็เื่ประหลาดแต่ประการใด แต่เพื่อการนั้นผมเลยต้องจ้างเอาสาวๆนุ่งน้อยห่มน้อย นักดนตรีสาวๆคนแคระพ่นไฟ นักฝึกสัตว์ที่บังคับลิงกระโดลอดห่วง นกแก้วเลียนเสียงพูดได้ ระบำหน้าท้องต่างๆ
มาแสดงอยู่ด้านข้างเพื่อแสดงว่าไม่แปลกไปจากพฤติกรรมยามปรกติของดยุกหมูอ้วน
แปร๋น แปร๋น แปร๋น
แม้กระทั่งช้างสัตว์จากตะวันออกไกลที่ราคาแพงก็มีอยู่ในสวนสัตว์ส่วนตัวของดยุกหมูอ้วน รวมถึงเสือดาว หมาป่า
ทำให้คณะเดินทางของเขาราวกับคณะสวนสัตว์เคลื่อนที่ก็ไม่ปาน
นี่ล่ะคือพลังของผมที่ได้รับจากการเรียนรู้มามากกว่าโลกโอโตเมะแนวดันเจี้ยนและแผนการรบ
พลังsubsidy จากทางภาครัฐ
ที่กิจกรรมหนึ่งจะได้รับเงินสนับสนุนจากทางภาครัฐแม้ทางตัวเลขจะไม่ได้กำไรเท่ากับการลงทุนกิจการอย่างอื่น
แต่พวกเราก็จะเอาภาษีของชาวบ้านไปใช้กับเื่นี้เพื่อผลประโยชน์บางประการ
เช่น สนับสนุนดยุกหมูอ้วนคนหนึ่งให้กลายเป็คนมีชื่อเสียงว่าตั้งกิลด์ แฟมิเลียที่ประสบความสำเร็จอย่างสูงกำจัดก็อบลินและทำภารกิจสำเร็จได้เป็จำนวนมากเช่นนี้เป็ต้น
ผมจะบริหารอย่างทีมฟุตบอลยุคปัจจุบันว่าผมไม่จำเป็ต้องเสี่ยงตายในท่อระบายน้ำหรือถ้ำ หากคนที่มีประสบการณ์และพร์มากกว่าผมสามารถทำอย่างนั้นได้ผมทำก็แค่การเก็บมอนสเตอร์ที่ถูกล่อมาสังหารในที่โล่ง
ทุ่งสังหาร killing field คือแผนการที่ได้ผล แต่แค่ต้องใช้การเตรียมการและคนจำนวนมากเท่านั้นเอง
ผมอยากจะไปผจญภัยในถ้ำให้ตื่นเต้นในฐานะที่มาจากต่างโลก
แต่ผมมีฐานะของดยุกและหัวหน้าของกองกำลังหนึ่งค้ำคอ
หากเราเป็จุดอ่อนของกองกำลังก็อย่ามาเกะกะคนในหน้างานมากเกินไปนัก
ดังนั้นนอกจากแผนการฆ่ามอนสเตอร์เพื่อฆ่าประสบการณ์ที่มีประสิทธิภาพมากที่สุดแล้ว ผมก็ไม่คิดจะทำให้คนร่วมแฟมิเลียของผมนั้นลำบากกว่าเดิมโดยไม่จำเป็
คิดอีกทีหากก็อบลินสเลเยอร์เลือกที่จะเป็พ่อค้า เขาอาจจะสามารถจัดการก็อบลินได้เร็วกว่าการเป็นักผจญภัยธรรมดาแค่คนเดียวก็ได้
ตามแิของชาวหุยหมวกน้ำเงิน เอ๊ย ชาวยิว
เราต้องทำงานให้ฉลาดขึ้น ไม่ใช่ให้หนักขึ้น
ใช้สติปัญญาก่อนและถามตนเองว่าปัญหาที่แก้ด้วยกำลังนี้ เราสามารถแก้ด้วยปัญญาก่อนได้ไหม?
ถ้ามันแก้ด้วยอย่างอื่นที่ไม่ใช่ความพยายามและแรงงานก็แก้ปัญหาด้วยเงินตราและปัญญาไปก่อน
อะไรที่แก้ด้วยความสามารถส่วนบุคคลไม่ได้ ก็แก้ด้วยเงินอุดหนุนจากรัฐบาลเอ๊ยของดยุก
สังคมมีอยุ่ด้วยโครงสร้าง การที่จะดูว่าโครงสร้างของรัฐนั้นสนับสนุนใคร เราต้องดูว่าพวกเขาเอาเงินสนับสนุนไปที่ใครมากที่สุด
ในตอนนี้ในฐานะดยุกหมูอ้วนผมก็ส่งงบอุดหนุนไปที่นักผจญภัยโดยเฉพาะนักผจญภัยสาวๆ
หากให้เงินนักผจญภัยสาวๆ ก็จะไม่ใช่เื่ที่คนทั่วไปมองว่าเป็การให้เงินเพื่อแก้ปัญหาชนชั้นทางสังคม แต่คือความชั่วช้าลามกอนาจารของดยุกหมูอ้วน
รับไปเสียเถอะ เ้าหมาป่า
กระบวนท่า เงินสนับสนุนจากทางภาครัฐของผม
รับไปซะเ้าหมาป่าเขี้ยวขาว
“ะุเงินฟรีจากภาษีประชาชน”
แสงจากสกิลส่องจากร่างกายของผม แต่ก็กลับคืนมาในร่างกายด้วยความรวดเร็วเพราผมให้นักดนตรี bardและนางระบำ dancer
คอยใช้ทักษะ performance การแสดง
เต้นให้กำลังใจอยู่รอบๆตัวๆผมโดยการคำนวณองศาและพื้นที่ที่จะครอบคลุมในพื้นที่ที่ผมนั่งบัลลังก์ทองคำอยู่จากที่สูง
และมีคุณสมบัติเป็ตัวล่อหมาป่าหากพวกมอนสเตอร์เกิดคิดจะโจมตีมาทางบัลลังก์ของผม
ผมเตรียมคนที่มีทักษะ
Provoke ยั่วยุ
ไว้เป็ตัวล่อความรุนแรงจากศัตรูหากมีหมาป่าหรือมอนสเตอร์คนอื่นเข้ามาใกล้อีกสองสามคน
ะุที่ทำด้วยเงินแท้ ราคาแพง ทีสามารถยิงทะลุหนังของมนุษย์หมาป่าและเวทย์พื้นฐานได้ก็ปักเข้าที่หัวของมนุษย์หมาป่าอย่างแม่นย่ำเพราได้รับการบัฟจากนักคำนวณที่อยู่ข้างกายของผมอีกคนหนึ่ง
นักคำนวณกล่าวว่า
“สวยงามมากครับท่านดยุกอูลริค จากการคำนวณของข้า ท่านต้องล่าเ้าตัวนี้อีกสักสิบตัว ท่านก็จะได้เป็นักผจญภัยแรงก์ E แล้วล่ะครับ”
“บุฮิ บุฮิ บุฮิ ข้าไม่รีบร้อนไปหรอก ข้าล่าเงอส่วนหนึ่งและอีกหลายๆส่วนก็เปิดโอกาสให้เด็กแรงก์ F คนอื่นๆได้โอกาสล่ามอนสเตอร์เพื่อเลื่อนระดับของตนเองเหมือนกัน
ล่ากันเยอะๆจะปลอดภัยกว่า รวมกำลังไว้นี่ล่ะคือความแข็งแกร่งของมนุษย์เราล่ะ”
ผมโยนปืนที่ยิงไปแล้วให้ลูกน้องรับมา เช็ดตรวจสอบปืนและลงน้ำมันศักิด์สิทธิเตรียมพร้อมในการยิงครั้งต่อไป
ส่วนผมรับปืนกระบอกใหม่ที่บรรจุะุเรียนร้อยแล้วก่อนหน้านั้นมา
“ท่านดยุกขา เก่งจังเลยค่ะ” นางโจรสาว ยอมเป็ทาสใส่ปลอกคอ นุ่งน้อยห่มน้อยคอยออดอ้อนผมอยู่ด้านข้าง
สร้างความอิจฉาให้กับสาวนุ่งน้อยห่มน้อยอีกคนหนึ่ง ทำให้เธอพยายามใช้สกิล
Praise master ให้กำลังใจนายท่าน
เช่นเดียวกันเพราะไม่อยากยอมแพ้
“ท่านดยุกอูลริก เก่งที่สุด ใจดีที่สุด ฉลาดที่สดุเลยค่ะ”
“บุฮิ บุฮิ บุฮิ ก็บอกว่าอย่าพูดความจริง ข้าเขิน”
ด้วยพลังของแหวนและการบัฟ คิดว่าผมเพิ่มค่าทักษะ
Domesticate ทำให้เชื่อง
ที่เป็ทักษะสำคัญของนักฝึกสัตว์ beastmaster และนายทาส slave master ก็ดีเหมือนกัน
ผมพยายามเก็บทักษะพวกนี้โดยการใช้
Command คำสั่ง
และทักษะต่างๆเท่าที่เป็ไปได้มีประสิทธิภาพสุงสุดในการเก็บทักษะประสบการณ์ต่างๆจากการต่อสู้และอีกอย่าง
“ยิง” ผมผสมไปกับคำสั่งยิงด้วย
Command
ที่สร้างความแม่นยำ สร้างขวัญกำลังใจและความรุนแรงในการโจมตีให้มากขึ้นแก่ลูกน้องใต้สังกัด
ปืนเป็อะไรที่แม้จะมีมือปืนพเนจร
แต่ก็หาได้ยากพอสมควร แม้แต่ร้านค้าในเมืองก็หาได้ไม่มาก
มีแต่ดยุกอูลริกที่มีกองพันปืนส่วนตัวของตนเองประมาณสามพันคน
ซึ่งตอนนี้เขาดึงมาใช้งานประมาณสามร้อยคน
ในการฝึกยิงพวกหมาป่าที่เหล่านักผจญภัยล่อออกมากให้เข้ารัศมีแนวยิง
การไล่ฆ่ามอนสเตอร์เลื่อนระดับนี้ก็เหมือนกับการฝึกซ้อมทหารทางอ้อม นับเป็อะไรที่ใช้งบคุ้มค่ามากหากมองเื่การสร้างความแข็งแกร่งส่วนตัวของผมและความแข็งแกร่งส่วนรวมของทหารในสังกัดของผม
ป้าบ
ผมตบก้นทั้งสองคนของพวกเธอ
“อย่าแย่งกันพูดความจริงเลย ข้ามีความ้าเพียยงพอให้ทาสสาวอย่างพวกเ้าทั้งสองคนนั่นล่ะ”
“อ๊ายยย”
Domesticate ทำให้เชื่อง
ทักษะทำงานจากการตีไปที่ก้นของพวกทาสสาวของผม
ทำให้พวกเธอร้องและหน้าแดงพร้อมกับเริ่มมากอดผมอยู่ใกล้ๆ
หืม หรือนี่คือสาเหตุที่พอดยุกหมูอ้วน เอาปลอกคอมาให้ลูกสาวดยุกหรือนางเอกใส่และจับพวกเธอขังในกรงทอง พวกเธอก็จะพบเข้ากับฉากจบ
การที่ไม่สามารถขัดขืนต่อไปได้อีกตามเนื้อเเื่ ที่ไม่สามารถมีทางแยกรู้ทอื่นในเกมส์ได้อีกอีกต่อไปเพราะทักษะการทำให้เชื่อง Domesticate ของดยุกหมูอ้วนนั้นสูงมาก
กรงทองกับปลอกคอนั้นเลยให้ผลแบบเดียวกับเอาม้าเซ็กเทาว์ให้กับลิโป้หรือโจโฉถวายดาบเจ็ดดาวให้ตั๋งโต๋ะ หรือถวายแผนที่ให้จิ๋นซี
ไอเท็มจะมีผลต่อสภาพจิตใจของพวกคุณเธอเอามากๆ?