Rich Second Gen Villain นายน้อยวายร้ายรุ่นสอง

ตอนที่หนึ่งร้อยสามสิบเอ็ด Honeymoon

ปึง

กระเป๋าไททาเนียมบรรจุเงินอย่างดี

“ขอคารวะท่านพ่อตาด้วยของขวัญชิ้นนี้”

“โฮ่ โฮ่ไม่ต้องเกรงใจ”

ตามธรรมเนียมตระกูลใหญ่

ต้องให้คนรับใช้มาหยิบของขวัญไปแทนเอาใบเทียบของขวัญมาและไม่รับของขวัญเองกับมือตามกฎของตระกูลใหญ่

แสดงว่าตนเองไม่ได้โลภในลาภสมบัติต่างๆศักดิ์ศรีสำคัญกว่า

แต่สายตาที่กดดันต่อเด็กรับใช้สื่อว่าหากพวกเอ็งทำให้กระเป๋านี้สูญหายล่ะก็พวกเอ็งได้โดนใส่ถุงก้อนกรวดกดน้ำในบ่อหลังบ้านแน่นอน

“ดื่มน้ำชาคารวะกันก่อนก็พอ”

หุหุหุหุ ทั้งน่าหลันเจิ้งละน่าหลันซู่เหอก็หัวเราะประสานเสียงกันจนคนไม่รู้อาจจะคิดว่าขำอะไรนักหนาหัวเราะกันตลอด

ผมแอบกระซิบบอกเรื่องของการเดิมพันกับไป่มู่หลิงและขอเลื่อนการแต่งงานอย่างเป็นทางการออกไปจนกว่าสถานการณ์ทางบ้านของผมจะไม่มีปัญหา

ซึ่งพวกนี้ก็เข้าใจได้ง่ายมากเมื่อได้เงินไปร่วมๆสามหมื่นล้านหยวนในการลงทุนด้านต่างๆที่จะร่วมกันทำในอนาคต

“ผมต้องจัดงานที่ยิ่งใหญ่ที่คนจดจำไปอีกหลายสิบปีแน่นอนในอีกหนึ่งปีข้างหน้านี้”

อ้าวป้าหม่าให้คำมั่นกับพวกสกุลน่าหลัน

โดยสกุลน่าหลันทำความเข้าใจได้ดีมากว่าคือสัญญาระหว่างรุ่นท่านปู่ไม่ใช่เรื่องที่จะมาเปลี่ยนแปลงกันได้ง่ายๆและพยายามจะต่อรองว่าให้เป็นเมียซ้าย-ขวาแทนที่จะเป็นฮูหยินหลักฮูหยินรองหากเกิดการแต่งงานกับไปมู่หลิงขึ้น

..นั่นล่ะครับผมไม่ค่อยเข้าใจตรรกะของคนในโลกนี้เท่าไรนัก

เรื่องที่ดูเรียบง่ายพวกเขาทำให้ซับซ้อน

เรื่องที่หมิ่นเหม่ต่อศีลธรรมที่ซับซ้อนพวกเขาทำให้ดูเรียบง่าย

“ต่อไปนี้เมื่อเราสองเชื่อมสัมพันธ์กันแล้วผมจะทำให้ทั้งตระกูลอ้าวและสกุลน่าหลันยิ่งใหญ่ที่สุดในโลกใบนี้”

ผมกล่าวไปงั้นๆล่ะแต่ก็พูดจริง

สำหรับคนที่รู้ว่าโลกนี้มีมิติที่เหนือขึ้นไปๆๆๆๆๆๆ

การให้เป็นใหญ่ในโลกหากทำได้ก็เหมือนให้คุณกลายเป็นเจ้าของกระต๊อบปลายนาที่แห้งแร้งรกร้างไม่มีอะไรขึ้นรอบข้างนั่นล่ะแต่สำหรับคนไม่มีที่ซุกหัวนอนก็นับว่าใหญ่มากๆ

แต่หากมองในวงกว้างแล้วเท่ากับว่าเราเป็นแค่กบน้อยก้นบ่อของก้นบ่อๆๆๆๆๆๆไปเรื่อยๆนั่นเอง

ตั้งแต่ที่ผมเลือกที่จะฝึกปราณยุทธผมก็ทำใจในเรื่องนี้แล้วว่าท่าทางผมคงจะต้องเกี่ยวข้องสัมพันธ์กับพวกคนในยุทธภพไม่ทางใดก็ทางหนึ่ง

การเอาคนอย่างน่าหลันซู่เหอที่ชั่วช้าสารเลวมาไว้ในข้างเดียวกันมากกว่าในฝั่งตรงข้าม นั้นดีต่อผมมากกว่า

และอย่างที่ว่าเราควรจะหาพวกขาที่ใหญ่พอจะให้เราเกาะเอาไว้หากเราไม่ใช่คนที่กลับมาจากโลกเซียนที่สามารถโจมตีข้ามขั้นสามขั้นใหญ่ได้

แต่ว่าผมไม่มีทางเลือกนอกจากต้องเดินทางต่อไป

ความรัก การแต่งงานมันอาจจะอยู่ชั่วนิรันดร์จริงๆ

ผมเข้าใจความรู้สึกของเปาบุ้นจิ้นแล้วที่โดนพ่อตาในตำนานพยายามรวบหัวรวบหาง จัดแจงให้นอนในห้องที่มีลูกสาวของพ่อตาในตำนานอยู่

“ผู้เขยจะพยายามทำให้น้องน่าหลันเมิ่งมีความสุขที่สุด”

“ท่านพี่อ้าวป้าหม่า”

 น่าหลันเมิ่งกอดแขนผมอย่างสนิทสนมท่ามกลางความอิจฉาของผู้เยาว์ในห้องทั้งชายหญิง

หน้าตาที่สมใจของน่าหลันซู่เหอทำให้ผมชักโมโหขึ้นมาไม่ได้

เพราะอย่างนี้สินะแนวหนังสมัยก่อนจึงต้องมีการฉุดคร่าต่างๆนานา เพื่อให้

”ข้าวสารหุงเป็นข้าวสุก”

ผมค่อนข้างหงุดหงิดที่พวกนี้คิดถูกล่ะนะ

แค่ต้องการหาหินวิญญาณอยู่ดีดีก็ได้ภริยามาเฉยทำให้ผมงงไปเหมือนกัน

“ผมจะพาน้องน่าหลันเมิ่งไปฮันนี่มูนที่ต่างประเทศและคอยดูธุรกิจของพวกเราต่อไปด้วย”

“ฮา ฮาฮาไม่ต้องเกรงใจไปเที่ยวกันให้สนุกเถอะ”

น่าหลันเจิ้งกล่าว

“หลานเราก้ต้องพักผ่อนให้มีความสุขเถอะหุหุหุหุ”

น่าหลันซุ่เหอก็ลูบหนวดไปมาที่สามารถกำจัดน่าหลันเมิ่งออกไปจากสำนักประมูลได้ต่อไปนี้เขาวางแผนจะสะกดข่มผู้เยาว์ที่อยู่ในสำนักให้ไล่ไปอยู่ข้างนอกให้หมดจนอายุเยอะเป็นผู้อาวุโสได้ค่อยกลับมา หุหุหุหุ

....

True Wallet

089-5296248

สนับสนุนผู้เขียนได้ตามช่องทางนี้นะครับ

หากต้องการรู้ข้อมูลหรือตอนพิเศษใดสามารถบอกต่อผู้เขียนได้ครับ