"สวัสดีอัล" เสียงทักทายของลุคดังขึ้นแทบจะทันทีที่อัลเปิดประตู ภายในห้องไม้ที่ตกแต่งเรียบง่ายนั้น ชายวัยกลางคนผมสีแดง กำลังหมกมุ่นอยู่กับเอกสาร
"สวัสดีครับคุณลุค" อัลก้มหัวตอบรับคำทักทายอย่างสุภาพ
"เข้าเื่กันเลยนะอัล นายเป็ใครกันแน่" บรรยากาศภายในห้องเปลี่ยนไปทันที พร้อมกับท่าทีของลุค ตอนนี้เขาดูพร้อมทีจะต่อสู้
"ดะ ดะ เดี๋ยวนะครับคุณลุค ผมเป็แค่นักผจญภัยธรรมดาครับ"
"นักผจญภัยธรรมดาล้มเดลไม่ได้หรอกนะ ขนาดเวทย์ไฟระดับสูงของฉัน ยังสร้างาแให้เ้านั่นไม่ได้เลย แต่สภาพศพที่เราพบเดลกลับโดนเผาอย่างรุนแรง"
"นายลงทะเบียนไว้ที่สมาคมว่าเป็นักแปรธาตุ ส่วนข้อมูลที่ให้มาที่หลังคือผู้ใช้พิษ มันก็น่าจะธรรมดาสำหรับนักแปรธาตุที่รู้เื่ปรุงยาดี แต่นายกลับมีเวทย์ที่เผาปีศาจได้" ลุคยังคงถามต่อไป
"พอเถอะลุค เ้านั่นจัดการเดลที่แม้แต่เรา 2 ก็ยังทำได้แค่หนีออกมาเองนะ" ออกัสเผยตัวออกมาจากมุมหนึ่งของห้องเขาโบกมือให้อัลอย่างเป็มิตร
"สวัสดีครับคุณออกัส" อัลหันไปทักทาย
"ถ้าวันนั้นไม่มีฝนตกลงมา ผมก็ไม่รู้จะรอดออกมาได้ยังไงเหมือนกันครับ ผมไม่ได้ใช้เวทย์ไฟจัดการเดลครับ แต่ผมชนะด้วยเวทย์สายฟ้าครับ" อัลเริ่มอธิบาย
"สายฟ้างั้นเหรอ ทักษะที่จะมีเสริมขึ้นมาของผู้ใช้เวทย์ลมซินะ แต่เวทย์ลมระดับ 1 อย่างนายไปมีสายฟ้าที่จัดการข้ารับใช้ของาาปีศาจได้ยังไง" ลุคถามต่อ ดูเหมือนเขายังคงไม่เชื่อใจอัล
"ผมใช้ฟ้าผ่าครับ"
"อย่ามาโกหกเลย มนุษย์ที่สร้างฟ้าผ่าได้ ต้องเป็นักเวทย์ลมระดับ 7 ขึ้นไป" ลุคยังคงจับผิดคำพูดของอัล
"ผมไม่ได้สร้างเองจากพลังเวทย์ของผมครับ ผมขอยืมมาจากธรรมชาติต่างหาก"
"นายจะบอกว่า ยืมฟ้าผ่ามาใช้งั้นเหรออย่ามาพูดบ้าๆน่า สิ่งนั้นมีแต่พระเ้าเท่านั้นที่ทำได้"
"ถ้าหากใน่เวลาที่มีฝนฟ้าคะนอง เราสร้างของที่มีประจุลบหรือบวกรุนแรงขึ้นมาได้ ก็มีโอกาศสูงที่จะเกิดฟ้าผ่าไปยัง กลุ่มประจุนั้น แล้วถ้าผมเอากลุ่มประจุนั้นไปวางอยู่บนตัวของเดลละ มันก็ไม่ยากเลยนะครับที่ฟ้าจะผ่าลงใส่ตัวเดล " อัลเริ่มอธิบาย
"ที่พูดมานั่นเป็วิชาของนักแปรธาตุงั้นเหรอ ไม่ซิ ฉันยังไม่เคยเห็นนักแปรธาตุคนไหนในโลกนี้ควบคุมธรรมชาติได้เลย"
"ถึงนายจะไม่เชื่อ แต่มันก็เป็เื่จริงที่เด็กหนุ่มคนนี้ล้มเดลได้นะลุค"
"จริงด้วย อีกทั้งใน่าแบบนี้เราก็ไม่ควรจะเสียกำลังรบที่แข็งแกร่งไป เราทำได้แค่เชื่อใจนาย" ลุคล่วงไปหยิบอะไรยางอย่างใต้โต๊ะ
"รับไปซะซิ 100 เหรียญทอง ค่าหัวของเดล" ลุคกล่าวพร้อมยื่นถึงทำจากหนังที่ข้างในเต็มไปด้วยเหรียญทองให้อัล
"ระ ระ ร้อยเหรียญทำไมมันเยอะขนาดนั้น" อัลยืนอ้าปากค้างกับเงินที่เห็น
"นี่อาจจะน้อยไปด้วยซ้ำ ถ้าเทียบกับความยากในการล้มเดล ด้วยร่างกายที่ทนทาน พละกำลังมหาศาล อีกทั้งเวทย์แรงดึงดูงที่ถูกฝึกมาใช้ร่วมกับการต่อสู้อย่างชำนาญ นายรู้ไหมว่าเ้านั่นคนเดียว สามารถถล่มกองทัพอัศวินได้ทั้งกองทัพเลยนะ"
"พวกเรา 2 เคยสู้กับมันครั้งหนึ่ง ในตอนนั้นเรายังเป็นักผจญภัยระดับ 3 การ์เดี้ยนกับนักดสบในทีมของเราต้องสละชีวิต เพื่อให้เรา 2 คนหนีออกมา" ออกัสกล่าวเสริม
"นอกจากเงินแล้ว เราควรต้องเลื่อนขั้นนายขึ้นมาด้วย การสังหาร 1 ใน 10 คนสนิทของาาปีศาจได้ นายจะได้กลายเป็นักผจญภัยระดับ 2 เป็เท่าพวกเรา เป็รองก็แค่ปาร์ตี้ของผู้กล้า ต่อจากนนี้นายจะได้ออกไปต่อสู้กับพวกปีศาจระดับสูง"
"เดี๋ยวๆๆ นะครับ ผมไม่คิดว่าสิ่งนี้มันจะดีกับผม ที่ผมชนะเดลคราวนี้ต้องบอกเลยว่าโชคช่วยไปเกินครึ่ง ถ้าผมอยู่ระดับ 2 ผมก็จะไปทำเควสได้แต่ภารกิจระดับสูงใช่ไหมครับ" อัลรีบพูดออกไปอย่างลนลานเขาไม่คิดว่าสิ่งที่ลุคตัดสินใจจะถูกต้องนัก
"ใช่ นายจะได้ทำภารกิจระดับ 3 ขึ้นไป เป็ไงละ น่าดีใจใช่ไหม"
"ขนาดล่าสไลม์ยัก ระดับ 5 เรายังกระท่อนกระแท่น ถ้าต้องไปทำภารกิจระดับ 3 ขึ้นไปเราคงไม่รอดแน่ๆ"
"เอ่อ เื่เลื่อนระดับ ผมไม่อยากให้รีบร้อนครับ ผมขออยู่ระดับ 6 ต่อไปซักหน่อยจะได้ไหมครับ" อัลก้มหน้าพูดด้วยเสียงที่เบาลง
"ได้ซิ ถ้านาย้าอย่างนั้น" ลุคตอบออกไปทันที
"แล้วมีอีกเื่ที่ผมอยากจะบอกครับ คือผมอาจจะหายไปจากเมืองซักพักนึง พอดีผมมีเื่อยากกลับไปปรึกษาอาจารย์ที่เมืองแห่งการศึกษาหน่อยนะครับ" อัลเดินออกทันทีหลังจากพูดจบ
"ตามสบายเลย ธรรมดานักผจญภัยอย่างเราจะไปไหนไม่ต้องขออนุญาติใครอยู่เเล้ว ฝากสวัสดีเ้าโชลด้วยละ"
"นี่พวกเขารู้จักกันด้วยเหรอ"
"ใช่ซิ เราต้องแบ่งให้เมย์กับชาลีด้วย ถ้าไม่มีพวกเขา เราก็คงล้มเดลไม่ได้หรอก" เอาเดินออกมาที่โถงของสมาคมนักผจญภัย เขายังคงตกตะลึงกับค่าหัวของเดลอยู่
"เมย์ ชาลี" อัละโเรียกทั้ง 2 ที่กำลังดูกระดานภารกิจกันอยู่
"สวัสดีอัล หายดีแล้วเหรออัล" ชาลีทักทาย
"อื้อ ผมไม่เป็อะไรแล้วอีกซักพักเราคงได้ทำภารกิจด้วยกันอีก"
"อัล สวัสดี ยินดีด้วยที่หายดีแล้ว" เมย์พูดอย่างยิ้มๆ เห็นได้ชัดว่าเธอยังคงรู้สึกผิดที่ทื้งอัลไปในคราวนั้น
"เมย์ ผมไม่เป็อะไรแล้ว ต้องขอบคุณเมย์ที่ตามคนมาช่วยได้ทัน" อัลยิ้มตอบ เขาพยายามทำให้เมย์เลิกรู้สึกผิดกับเื่นี้
"ผมเพิ่งไปรับค่าหัวของเดลมา ผมว่าจะเอามาแบ่งทั้งคู้ เพราะถ้าไม่มีทั้งคู่ผมคงไม่ได้ยืนอยู่ตรงนี้" เดลพูกพร้อมทั้งยื่นถุงทำจากหนัง ที่เต็มไปด้วยเหรียญทองให้ทั้งคู่
"ค่าหัวของมันเท่าไรเนี้ยยย" ชาลีดูใกับเหรียญทองในถุง
"100 เหรียญทองนะ ทั้งคู่หยิบไปได้ตามใจชอบเลย"
"โอ้ย!!" ชาลีอุทาน ที่โดนเมย์เหยียบเท้า หลังจากเขาพยายามยื่นมือไปหยิบเหรียญทอง
"เราทั้งคู่รับไว้ไม่ได้หรอกอัล นายเป็คนกำจัดเดลได้นายควรได้รับมัน" เมย์พูดออกมาด้วยน้ำเสียงนิ่งๆตามสไตส์ของเธอ ในขณะที่ชาลีจ้องมองถุงเหรียญทองด้วยท่าทางเสียดาย
"งั้นให้ผมได้เลี้ยงอาหาร ขอบคุณทั้งคู่นะ"
"ได้เลยย ฉันจะกินให้พุงกางไปเลยยย แล้วนายอย่ามาเสียใจที่หลังนะอัล" ชาลีพูดออกมาด้วยความยินดี ในขณะที่เมย์มองเขาตาขวาง
"งั้นให้ผมได้เลี้ยงขอบคุณพวกคุณนะ"
648
