หลังจากเมื่อคืนพี่ซันทักไลน์มาบอกให้ฉันคุยด้วย ฉันก็คุยกับเขาเื่ต่างๆนาๆพอฉันถามว่าจะใหฉันทำไงพี่เค้าถึงจะรับเข้าสายรหัส
พี่เขาก็ตอบฉันมาว่า เป็เเฟนกับเค้าสิ ตอนเเรกคิดว่าเค้าเเกล้งๆนะคะพอคุยกันไปพี่เค้าก็มันตัวเลือกมาให้ฉันเลือกระหว่าเป็เเฟนเค้ากับเป็ทาสรับใช้เค้าหนึ่งเดือน
ฉันก็ต้องเลือกข้อสองถูกมะเเต่มีปัญหาตรงที่ว่าพี่เค้าจะให้ฉันทำอะไรนี้สิพอฉันถามพี่เค้าก็ไม่ตอบบอกว่าถึงเวลาจะรู้เอง
จากนั้นพี่เค้าก็บอกให้ฉันนอน ต่างคนก็บอกฝันดีกันเเล้วก็เเยกย้ายกันไปนอน
เเต่ฉันนี้สินอนไม่หลับเลย นอนยิ้มอยู่คนเดี๋ยวเหมือนเป็คนบ้าอ่า จนฉันคิดอะไรไปเรื่อยเปื่อยเเล้วเผลอหลับไปตอนไหนก็ไม่รู้
ตื่นเช้ามาฉันก็รีบอาบน้ำเเต่งตัวเเล้วลงมาข้างล่างทันที พอเดินมาถึงก็เพื่อนฉันก็นั่งคุยกันอยู่ที่ห้องนั่งเล่นเเล้ว
พริก :เเม้ๆ ยิ้มน้อยยิ้มใหญ่มาเชี่ยวนะ
โต้ :นั้นดิ มึงเป็บ้าเเล้วหรอถึงได้ยิ้มอยู่คนเดียวขนาดนั้น
ฉัน: ขนาดนั้นเลยหรอหวะ
กัน : ก็เออดิ เเล้วมึงเป็ไรทำไมยิ้มน้อยยิ้มใหญ่
ฉัน : กูไม่ได้เป็ไรปกติดี เเล้วนี้มิดไนท์ยังไม่ลงมาอีกหรอ
ไทป์: ลงมาเเล้วมึงก็ต้องเห็นมันเเล้วสิอีโง่
ฉัน : กูเเค่ถามไมไอ่สัสมาด่ากูทำเหี้ยอะไร
พริก : พอเลยพวกมึงสองตัวอ่าเลิกทะเลาะกันได้เเล้ว
ฉัน : ไทป์ พวกกูคนไม่ใช่หมา
พริก : อ่าวหรอกูเห็นชอบกัดกันกูนึกว่าเป็หมา
กัน : พอๆ ไปกินข้าวได้เเหละมึงก็ไปตามอีไนท์กับพี่เค้าลงมากินข้าวด้วยแหละกัน
ฉัน : ทำไมต้องเป็กูด้วยทำไมพวกมึงไม่ตามเองละ
โต้ : มึงลงมาช้าสุดมึงต้องไปตาม
ฉัน : เห้อ!!!! พวกมึงเอาตรรกะไหนมาคิดว่า
จากนั้นฉันก็ต้องเดินขึ้นไปชั้นสองอีกรอบเพื่อที่จะไปตามเพื่อนลงมากินข้าว
ก๊อก ก๊อก ก๊อก????????
ฉันเคาะประตูไปสักพักก็มีคนมาเปิดประตูคนที่มาเปิดก็เป็ใครไปไม่ได้นอกจากพี่อาร์
ฉัน :อ่าว!! พี่อาร์เเล้วมิดไนท์ละคะ
พี่อาร์ :มิดไนท์ยังไม่ตื่น พี่วานเราลาป่วยให้มิดไนท์มันด้วยนะ
ฉัน : ค่ะ เเล้วพี่มีอะไรให้หนูช่วยไม่อ่า
พี่อาร์ : ท่าจะดีพี่ฝากเรายืมชุดไอ่พวกนั้นมาให้พี่หน่อยได้มั้ย
ฉัน : ถ้างั้นเดี๋ยวหนูให้แม่บ้านเอามาให้นะคะ
พอคุยเสร็จฉันก็ลงมาข้างล่างทันที
ไทป์ : เป็ไงมั้ง
ฉัน :มันยังไม่ตื่นพี่อาร์ฝากลาป่วยกับของยืมชุดพวกมึงด้วยใครก็ได้
ไทป์ : พวกมึงเลยไอ่กันไอ่โต้ ห้องอยู่กันสุด
กัน : เออๆ เดี๋ยวกูเอามาให้รอกูเเดกข้าวเสร็จก่อน
โต้ : ต้องจัดหนักขนาดไหนหวะถึงกับต้องลาป่วยเลยหรอ
พริก : เเล้วมึงจะไปเสือกอะไรกับเค้าละไอ่สัส
โต้ : อ่าวกูอยากรู้นี้กูผิดหรอ
ไทป์ : พอๆ นี้ก็จะสายแหละรีบเเดกกันเลยพวกมึงอ่า
หลังจากที่พวกฉันกินข้าวเสร็จกันก็เดินไปหยิบเสื้อกับกางเกงมาให้ป้าจันจากนั้นพวกฉันก็ไปมหาลัยวันนี้ฉันมากับพริกเพราะฉันขี้เกียดขับรถ
ตัดมาตอนถึงมหาลัยเลยเเหละกันนะคะ ตอนนี้พวกฉันก็นั่งอยู่ที่โต๊ะประจำของพวกฉันอยู่ก็มีเสียเเจ้งเตือนไลน์ขึ้นมา
@ line
พี่ซัน : อยู่ไหนอ่า
ฉัน : อยู่มหาลัยค่ะ พี่มีอะไรหรือเปล่า
ซัน : ไปซื้อข้าวให้พี่กินหน่อยที่ร้านอาหารตามสั่งนะบอกป้าว่าเอาข้าวผัดรวม
ฉัน : ค่ะ
เห้อ!!! นี้มันเป็เวรกรรมอะไรของฉันเนี้ย เเทนที่จะได้นั่งสบายๆ กับต้องไปเป็ทาสให้ไอ่พี่ซันตั้งหนึ่งเดือน
ฉัน : พวกมึงไปเรียนก่อนเลยนะไม่ต้องรอกู
กัน : เเล้วมึงจะไปไหน
ฉัน : กูจะไปซื้อข้าวให้เ้ากรรมนายเวรกูนี้เเหละ
พริก : ใครหวะเ้ากรรมนายเวรมึง
โต้ : นั้นดิมึงมีเ้ากรรมนายเวรด้วยหรอหวะกูคิดว่ามึงเป็เเค่เ้ากรรมนายเวรพวกกูสามคนชะอีกมีอะไรก็ใช้เเต่พวกกู
ไทป์ : 555วันนี้มึงพูดดีมากเพื่อน
ฉัน : ก็ลุงรหัสกูไงกูต้องค่อยรับใช้เค้าตั้งหนึ่งเดือนเลยนะเว้ยถ้าไม่ถ้างั้นเค้าก็จะไม่รับกูเข้าสายรหัสอ่า
พริก : สมน้ำหน้าทีตอนเค้าให้หาก็ไม่หาทีอย่างงี้เเล้วไปตามง้อขอเข้าสายรหัสเข้าเฉยๆ
ฉัน : กูไปแหละ
จากนั้นฉันก็เดินไปสั่งข้าวตามที่เค้าบอกเเล้วฉันไม่ลืมที่จะซื้อน้ำไปด้วยเผื่อเค้าจะใช้ฉันมาซื้อน้ำอีก พอได้ข้าวกับน้ำเรียบร้อยฉันก็เดินไปหาเค้าทันที
ฉัน : นี้ข้าวกับน้ำพี่ค่ะ
พี่ซัน : ถ้าจะช้าขนาดนี้นะพี่คงได้หวตายก่อนจะได้กินข้าว
ฉัน : หนูก็ซื้อมาให้เเล้วนี้ไงพี่จะเอาอะไรอีก
พี่อาร์ม : ปกติไม่เห็นจะเเดกข้าวที่ม.วันนี้ฝนคงตกเเน่ๆ
พี่ซัน : มันก็เื่ของกูมึงไม่ต้องเสือกได้ปะ
ฉัน : พี่มีอะไรอีกปะหนูต้องไปเรียนต่อเหลือเวลาเเค่5นาทีก็ถึงเวลาเรียนของหนูแหละ
พี่ซัน : ไปเถอะเเต่เย็นนี้มารอพี่ที่นี้ก็เเล้วกันพี่มีเื่จะให้ทำ
ฉัน : ค่ะ ถ้างั้นหนูไปเรียนก่อนะคะ สวัสดีค่ะพี่ซัน สวัสดีค่ะพี่อาร์ม
เเล้วฉันก็วิ่งขึ้นอาคารเรียนไปเลย วันนี้ฉันเรียนทั้ง่เช้าและ่บ่ายพอเรียนเสร็จฉันก็มานั่งรอพี่ซันที่โต๊ะใต้คณะนี้แหละ
ฉันบอกเพื่อนฉันเรียบร้อยเเล้วว่าฉันนี้ฉันต้องไปรับฉันพี่ซันหรือไมก็อาจจะไมเห็นหน้าฉันตลอดหนึ่งเดือนที่ต้องรับใช้เค้า
เพื่อนฉันเเต่ละคนก็ดีๆ ทั้งนั้นคือมีเเต่สมน้ำน่าหัวเราะเยาะฉันบ้างแหละ เเต่ก็นะคนแพ้ต้องดูเเลตัวเองเหมือนฉันในตอนนี้ไงไม่นานพี่ซันก็เดินมาพร้อมเพื่อนเค้าทั้งสี่คนร่วมพี่ซันด้วย
พี่ต่อ : กูไปรับเมียก่อนนะเว้ย
พี่บุ๊ค : เออกูไปก่อนนะพวกมึง
" เออๆ ขับรถดีๆ ละ"
พี่อาร์ม : น้องกี้ตอนนี้ไอ่อาร์มันกลับคอนโดเเล้วรือยัง
ฉัน : ก่อนที่หนูจะมาเรียนยังอยู่ที่บ้านค่ะเเต่ตอนนี้ไม่รู้ว่ากลับแล้วหรือยัง
พี่อาร์ม : ถ้างั้นกูกลับแหละว่าจะไปแวะหาเด็กชะหน่อย
พี่ซัน : เออๆ ขับรถดีๆ ละ ปะเราก็ไปกันได้แหละ
ฉัน : ไปไหนคะ
พี่ซัน : ไปถึงเดี๋ยวก็รู้เองแหละอย่าถามมาก
ฉัน : ถ้าพี่ไม่บอกหนูก็จะไม่ไปไหนกับพี่เด็ดขาด
พี่ซัน : ไม่ไปก็เเล้วเเต่นะเเต่จะหาว่าพี่ใจร้ายไม่รับเราเข้าสายรหัสก็เเล้วกัน
พอพี่เข้าพูดจบพี่เค้าก็เดินออกไปทันทีเลย ฉันก็ต้องวิ่งตามเค้ามาที่รถจากนั้นเค้าก็ขับรถออกไปไหนซักที่ พอฉันขึ้นมานั่งบนรถได้สักพักตาฉันก็เริ่มที่จะปิดลงเเล้วฉันก็หลับไปเลย
ฝากกดใลค์กดคอมเมนท์มาเป็กำลังใจให้ด้วยนะคะ
หากผิดพลาดประการใดขออภัยมานะที่นี่
1K
