ใช้เวลาไม่นานเลยจานอาหารทุกอย่างทั้งส้มตำ ไก่ย่าง ลาบหมู ข้าวเหนี่ยวขนมจีนก็ถูกนำลำเลียงมาตั้งบนเสื่อผืนใหญ่ที่นลัทเป็คนอาสามาปูเอาไว้ยังบริเวณลานหน้าบ้านเพื่อให้ทุกคนได้นั่งล้อมวงรับประทานด้วยกัน ซึ่งหลังจากรับประทานไปได้สักระยะหนึ่งกุสุมาที่รู้สึกอึดอัดจนแทบหายใจหายคอไม่ออกเนื่องจากถูกเพื่อน ๆ คว่ำบาตรไม่ยอมพูดคุยกับตัวเองจึงพยายามหาเื่ชวนคุย
“ นี่ ๆ มีใครได้ข่าวบ้างไหมว่าไบร์ทมีแฟนหรือยัง ”
“ มีแล้ว ๆ ฉันได้ข่าวมาจากคนวงในสุด ๆ ว่าชอบผู้หญิงที่อายุมากกว่าน่าจะเป็รุ่นพี่ ม. 2 ในโรงเรียนของเรานี่แหละ แต่ยังไม่รู้แน่ชัดว่าเป็รุ่นพี่ห้องไหน รู้แค่ว่ารุ่นพี่ม. 2 แน่ ๆ ” น้ำหวานผู้รู้เกือบทุกเื่ภายในโรงเรียนเพราะชอบฟังแล้วพยายามเก็บรายละเอียดมาวิเคราะห์ตีความเป็เื่เป็ราวตอบพลางยืดอกด้วยท่าทางมั่นอกมั่นใจในคำตอบ เนื่องจากเพิ่งได้ยินมาจากภุชงค์เมื่อวันสองวันก่อนตอนคาบว่างหลังเที่ยง แล้วด้วยน้ำเสียงที่พูดมันดังพอสมควรทำให้คนในห้องอีกสองสามคนได้ยินชัดเจนว่าภุชงค์กำลังคุยโวโอ้อวดถึงความหล่อระดับเทพบุตรของวิกรานต์กับพนมกรณ์ และเผลอหลุดปากพูดถึงเื่ที่วิกรานต์กำลังตามจีบรุ่นพี่ ม. 2 ออกมาทำให้น้ำหวานที่พยายามทำหูผึ่งแอบฟังได้ยินชัดเจนเลยนำมาบอกกับทุกคนตามที่ได้ยินมา
ราวกับว่าประโยคที่น้ำหวานพูดออกมานั้นเป็ดั่งสายฟ้าพาดลงมากึ่งกลางหัวใจดวงน้อยของนลัทให้เกิดาแไหม้เกรียมและมันก็กำลังจะกลายเป็เถ้าถ่านในเวลาไม่ช้า การต้องเก็บซ้อนความรู้สึกเอาไว้เงียบ ๆ เพียงคนเดียวว่าเจ็บมากพอแล้ว ยิ่งมารู้ว่าเขากำลังจะมีคนรักและไม่มีวันชอบตัวเองมันก็ก็ยิ่งสร้างความเ็ปมากขึ้นอีกเป็ร้อยเป็พันเท่าจนใบหน้าหมองคล้ำค่อย ๆ แปรเปลี่ยนเป็เศร้าสร้อยอย่างเห็นได้ชัด โดยเฉพาะดวงตากลมโตที่เวลานี้เคลือบไปด้วยหยดน้ำตาจวนเจียนจะไหลลงมาอาบแก้มเต็มทน นอกจะเริ่มมีน้ำตาแล้วยังรู้สึกถึงอาการมือไม้อ่อนปวกเปียกแทบไม่มีแรงไม่มีกะจิตกะใจแม้แต่จะทำอะไรต่อเลยด้วยซ้ำ มือเล็กจึงค่อย ๆ วางช้อนลงบนจานตรงหน้าเบา ๆ พยายามทำทุกอย่างให้ดูเป็ปกติมากที่สุด
แต่ยิ่งนลัทพยายามไม่คิดถึงเื่ที่เพิ่งได้ยินมามากเท่าไหร่สมองของเธอก็ยิ่งจดจำประโยคบอกเล่าของน้ำหวานมากขึ้นไปอีกเท่าตัวจนมันดังก้องอยู่ในหูตลอดเวลา ไม่ต้องนั่งคิดทบทวนให้เหนื่อยกายด้วยซ้ำก็รู้ได้เลยว่าคุณสมบัติที่เพื่อนสาวคนนี้บอกมานั้นมันชี้ชัดว่าไม่ใช่ตัวเธอแน่ ๆ เพราะเธออายุเท่ากันกับเขาและก็เพิ่งจะเริ่มเรียนอยู่ ม.1 เอง
‘ รักข้างเดียว ’ จู่ ๆ คำ ๆ นี้ก็ค่อย ๆ แจ่มชัดขึ้นมาภายในหัวใจดวงน้อยทุกวินาที หรือจะพูดว่าทุกลมหายใจก็ได้เนื่องจากมันคอยพยายามวนเวียนมาตอกย้ำให้เธอต้องเก็บซ้อนความลับนี้เอาไว้ให้ลึกที่สุดเท่าที่จะทำได้เพราะไม่อย่างนั้นคนที่ต้องเ็ปหัวใจมากที่สุดก็ย่อมต้องเป็เธอแต่เพียงผู้เดียวแน่ ๆ
ทางด้านกุสุมาก็รู้สึกเศร้าใจกับคำบอกเล่าของน้ำหวานไม่น้อยไปกว่านลัทเช่นกัน แต่ก็พยายามฝืนยิ้มให้กับเพื่อน ๆ เพราะไม่อยากให้ใครสังเกตุเห็นอาการของตัวเองก่อนจะแสร้งทำทีเป็หันมองทางอื่นเพื่อบังคับน้ำตาไม่ให้ไหลลงมา และเป็จังหวะเดียวกับที่ใบหน้าหมองคล้ำมีสีหน้าที่สลดลง
“ เธอชอบไบร์ทใช่ไหมต้นหลิว ”
“ บ้า...ฉันเปล่านะ ” นลัทที่ได้สติเพราะคำถามนี้ก็รีบปฏิเสธทันควันพลางยกมือเล็กข้างหนึ่งขึ้นมาแกว่งไปมาอัตโนมัติพลอยทำให้สีหน้าหมองคล้ำตื่นตระหนกอย่างเห็นได้ชัด
“ เธอแน่ใจนะว่าไม่ได้ชอบไบร์ท ”
“ จริง ๆ ฉันไม่ได้ชอบ ” นลัทยังคงยึดมั่นคำเดิมโดยการพยายามเปล่งเสียงออกมาให้ชัดถ้อยชัดคำและพยายามบังคับโทนเสียงไม่ให้สั่นเครือเลยก่อเกิดเป็คำตอบที่เสียงดังกว่าปกติอย่างไม่รู้สึกตัว
“ ไม่เห็นต้องตอบเสียงดังขนาดนั้นเลยต้นหลิว ฉันก็แค่ถามเล่น ๆ เฉย ๆ เองนะ ” ใบหน้าเฉี่ยวคมมีรอยยิ้มขำ ๆ ประดับบนใบหน้าประหนึ่งไม่คิดอะไรกับคำตอบและท่าทางของนลัทแต่ใครจะรู้ว่าในใจส่วนลึก ๆ กลับคิดเดือดดาลดั่งูเาไฟที่พร้อมจะะเิพ้นลาวาอันร้อนระอุออกมาทุกเมื่อ
“ ฉันว่าอย่าพูดเื่ไบร์ทให้เสียบรรยากาศเลย เรามารีบกินกันดีกว่าเพราะเดี่ยวฉันกินหมดทุกคนอย่ามาโวยน๊า ” น้ำหวานพูดตัดบทสีหน้าหวานมีแววบึ้งตึงอยู่ชั่วครู่ก่อนจะแปรเปลี่ยนกลับมาเป็ปกติเพราะเธอไม่อยากใช้พลังกายพลังใจคิดถึงภุชงค์เพื่อนร่วมห้องที่เป็เพื่อนรักของวิกรานต์ให้ต้องหงุดหงิดหัวใจไปมากกว่านี้ขณะยื่นมือไปหยิบไก่ย่างขึ้นมาหนึ่งไม้แล้วจัดการใช้ปากงับอาหารอันโอชะแล้วรีบเคี้ยว ๆ กลืนลงคอไปอย่างหิวโหยจนเพื่อน ๆ ทุกคนต่างต้องรีบลงมือหยิบจับอาหารที่ตัวเองชอบขึ้นมาทานอาหารต่อโดยไม่คิดจะสนใจบทสนทนาเมื่อสักครู่เลยแม้แต่น้อยเนื่องจากกลัวน้ำหวานจะทานหมดอย่างที่พูดเอาไว้
ผ่านไปได้สักระยะหนึ่งสีหน้าหมองคล้ำกับหัวใจดวงน้อยก็กลับมาเป็ปกติแต่ไม่รู้ทำไมนลัทยังรู้สึกวูบโหวงแปลก ๆ คล้ายกับว่ากำลังจะเกิดเื่ร้าย ๆ ขึ้นกับเธอ แต่เด็กสาวก็พยายามไม่คิดมากยื่นมือเล็กไปตักส้มตำมาเข้าปากเคี้ยวมันอย่างเอร็ดอร่อยโดยไม่รู้เลยว่าอนาคตวันข้างหน้าชีวิตในรั้วโรงเรียนมัธยมของตัวเองจะเปลี่ยนแปลงไปจากหน้ามือเป็หลังมือและมันก็ไม่ได้สวยหรูดั่งเดิมอีกต่อไปเช่นกัน