"ชิ"มาร์ทตินสบถขึ้นก่อนลังเลใจเล็กน้อยก่อนเลือกที่จะตามชายปริศนาไป แต่ระหว่างนั้นเขาต้องเบิกตากว้างเมื่อเสกชัยกระซิบอะไรบางอย่างกับเขา
"จับตามองคิดส์ไว้"มาร์ทตินรีบหันขวับกลับมาก่อนเห็นปืนของเสกชัยเล็งไปยังทางฟาร์โท
ปัง!
ฟาร์โทยิ้มมุมปากก่อนที่จะหาที่หลบ ซึ่งจังหวะนั้นเป็จังหวะที่คิดส์ลงมือสังหารพิธีกร อีกทั้งยังแย่งกระเป๋าใส่ยาไปทำให้มาร์ทตินรีบเหนี่ยวไกปืนทันที
ปัง!
"มาร์ทติน"เสกชัยเรียกเขาจนมาร์ทตินขบกรามแน่นเพราะเขาที่กำลังลังเลว่าจะตามใครไปดีระหว่างชายปริศนากับคิดส์ที่ถือกระเป๋าหนีไปอีกทาง
"ชิ"มาร์ทตินสบถก่อนวิ่งไล่ตามคิดส์ไป
"ไล่ตามฉันให้ทันละกัน"คิดส์พูดขึ้นก่อนที่จะเหนี่ยวไกปืนใส่มาร์ทตินทันที
ปัง!
"คิดว่าจะหนีรอดหรือไง"มาร์ทตินพูดขึ้นก่อนจะะโออกไปเล็งปืนยิงทางคิดส์อย่างแม่นยำ
ปัง!
เืสีแดงสดค่อยๆ ไหลออกมาลงสู้บนพื้นขนาดที่คิดส์รีบหันปืนมายิงใส่มาร์ทตินจนคิดส์หยุดชะงักไปเมื่อมีของแข็งจ่อหัวเขา
"คาดไม่ถึงเลยนะว่าไลออนมีดีเพียงแค่นี้ อย่าขยับดีกว่าถ้าไม่อยากให้ะุฝังเข้าไปในหัว"ชายปริศนาพูดขึ้นและห้ามคิดส์ที่คิดจะตอบโต้กลับ
'เ้านั่นเป็ใคร?'มาร์ทตินคิด
"หืม"
ปัง!
ชายปริศนารีบเร่งฝีเท้าหนีไปพร้อมกระเป๋าทันทีขนาดที่ฟาร์โทเร่งฝีเท้าเข้าไปหาคิดส์
"ดูไม่ได้เลยนะ"
"พูดมากนะรีบตามไปจับเ้านั่นซะ"
ตึกตัก! ตึกตัก! ตึกตัก
เสียงฝีเท้าวิ่งยังคงดังขึ้นเรื่อยๆ จนต้องหยุดชะงักลงเมื่อเห็นมาร์ตินมาดักหน้าอยู่
"ส่งกระเป๋านั่นมาซะ"
"มาร์ทติน วอร์มสันสินะ"ชายปริศนายกมือทั้งสองขึ้นทำท่าจะยอมแพ้
"รู้จักฉันด้วยงั้นเหรอ?"มาร์ทตินจับจ้องชายใส่ชุดสีดำพร้อมสวมใส่หน้ากากไว้
"เราเคยเจอกันแล้วนิ"
"แกสินะที่จับเพื่อนของแพรววาไป"
"หึ คิดว่าไงล่ะ"กิริยาท่าทางนั้นช่างทำให้มาร์ทตินอารมณ์เสียได้จริง แต่ดูเหมือนตอนนี้ไม่ใช่เวลามานั่งเสวนาเื่ไร้สาระเมื่อคิดส์กับฟาร์โทต่างกำลังมุ่งหน้ามาทางพวกเขา ในจังหวะนั้นเองชายปริศนาได้วิ่งหนีไปอีกด้าน
"แกหยุดเดี๋ยวนี้"มาร์ทตินรีบตามชายปริศนาไปจนเขามาหยุดหน้าประตูแห่งหนึ่ง
แกร๊ก~
"แกเป็ใคร"มาร์ทตินเล็งปืนไว้บนหัวของชายปริศนาจนเขาหันมาสบตา
"จะดีเหรอ?"
กรี๊ด!!!
เสียงกรีดร้องมากมายยังคงดังขึ้นขนาดที่แพรววาจ้องหาครามที่เวลานี้ไม่รู้ผลักหลงไปที่ใด
หมับ!
"ทางนี้"มือปริศนาจับแขนแพรววาและพาออกจาก บริเวณ ณ จุดนั้นทันที
แพรววาจับจ้องไปยังชายปริศนาที่ท่าทางคล้ายคลึงกับบุคคลที่เขารู้จักอย่างมากกับใบหน้าและแว่นที่สวมใส่ในลักษณะเดียวกัน
"พี่ค่ะ"แพรววาเรียกแดเนียลหลังจากออกมายังจุดที่ปลอดภัย แต่ชายปริศนากับไม่ยอมเปิดผ้าที่ปกคลุมใบหน้านั้นไว้
ชายปริศนาเหลือบมามองเธอโดยไม่ปริปากอะไร แต่ท่าทางนั้นเธอจำได้ดี ร่างบางค่อยๆ เข้าไปหาชายปริศนาก่อนจะเอื้อมมือไปจับผ้าที่ปกปิดผ้าออก
"แพรววา"เสียงของครามดังขึ้นทำให้แพรววารีบหันไปหาเขา"เป็ไงบ้าง ทำไมถึงมาอยู่ตรงนี้คนเดียวล่ะ"
"คนเดียว?"แพรววาที่หน้างุนงงก่อนจะหันกลับมาทางที่ชายปริศนาเคยยืนอยู่ แต่ก็ไม่พบแล้ว
"ไปจากที่นี่ก่อนดีกว่า"
ปัง!
เสียงปืนที่ดังก้องไปทั่วส่งผลให้มาร์ทตินและครามรู้ทันทีว่าเกิดอะไรขึ้น
"ดูเหมือนพวกFBIโผล่มาเร็วกว่าที่คิดไว้เลย"ชายปริศนาเหลือบมามองมาร์ทตินก่อนที่ชายปริศนาจะรีบแย่งปืนมาจากมาร์ทตินในจังหวะที่เขาเผลอแล้วมาจ่อหัวเขาแทน
"..."
"หากฉันเป็ศัตรูคงยิงหัวนายให้เป็รูพุงแล้ว"ชายปริศนาคืนปืนและส่งกระเป๋าให้"แยกตรงนี้ละนะ"
ชายปริศนาพูดขึ้นก่อนที่จะเปิดประตูเข้าไปทำให้มาร์ทตินหันมาจ้องกระเป๋าขนาดที่ในสมองเขามีแต่เื่ที่ชวนให้สงสัยและไม่เข้าใจ
คำพูดของชายปริศนานั้นช่างชวนให้เขาสงสัยจริง หากเขาคือศัตรูคงถูกฝังะุไปอย่างที่เขาบอกจริง แต่หากบอกว่าเป็มิตรมันก็คงเป็ไปไม่ได้เช่นเดียวกัน
มาร์ทตินเดินไปเปิดประตูแล้วฝีเท้าเร่งวิ่งไปยังข้างหน้าขนาดที่ความคิดยังคงผุดขึ้นมาในสมอง แต่อย่างน้อยชายปริศนาคนนั้นทำให้มาร์ทตินรู้ว่าเขาอาจไม่ใช่ศัตรูอย่างที่เขาคิด
ตึกตัก! ตึกตัก! ตึกตัก!
เสียงฝีเท้าที่ดังขึ้นส่งผลให้มาร์ทตินเตรียมความพร้อมไว้ก่อนที่จะหันปืนใส่บุคคลปริศนา
"คราม/มาร์ท"สองประสานเสียงกันเมื่อรู้ว่าอีกฝ่ายเป็ใคร
"แกมาอยู่ที่นี่ได้ไง"ครามถามขึ้นขนาดที่มาร์ทตินหวนคิดชายสวมหน้ากากสีดำ ก่อนหันไปจ้องแพรววา
"ฉันต้องถามแกมากกว่าทำไมถึงยังไม่พาเธอออกไปจากที่นี่"
"เพราะที่นี่ถูกล้อมหมดนะสิ"
"ถูกล้อม?"
"อ่า มาดูทางนี้สิ"ครามพูดขนาดพามาร์ทตินมาซุ่มดูสถานการณ์อยู่บนชั้นสาม ซึ่งเป็สถานที่เห็นห้องประมูลเด่นชัดมากที่สุด
"พวกนั้นเป็ใครกันแน่"มาร์ทตินหวนคิดคำพูดของชายปริศนา
'ดูเหมือนพวกFBIโผล่มาเร็วกว่าที่คิดไว้เลย'
"สุนัขเฝ้ายาม"
"ว่าไงนะ! แล้วทำไมถึงมาอยู่ที่นี่ได้ล่ะ"
"นั่นสิ แล้วท่านอาละ"มาร์ทตินถามขึ้นขนาดที่ครามส่ายหน้าไปมาแทนคำตอบ
"เอาไงต่อดีละ"
"ก่อนอื่นผมว่าเรารีบไปจากที่นี่กันเถอะครับ"เสียงใครบางคนดังขึ้นทำให้มาร์ทตินและครามรีบชักปืนขึ้นมา
"ใจเย็นครับ"ชายปริศนาพูดขึ้นพร้อมด้วยรอยยิ้ม
"แก"
164
