เสือเจ้าพระยา [ อ่านฟรี 100 ตอน / 5 ภาคจบ ]

        ตอนที่ 64ตอนเช้าคิดดี พอตกเย็นคิดชั่ว!

        ระหว่างนั้นเขาก็พูดต้อนรับลูกค้าเป็นหุ่นนกแก้วนกขุนทอง พูดประโยคเดิมซ้ำไปซ้ำมา แต่เขาก็รู้สึกสนุกไปอีกแบบ 

        จนกระทั่งเด็กน้อยที่มาร้านจ่ายตังค์เขาก็คุยกับเสือน้อย “พี่ ๆ ครับ ร้านจะเปิดเร็วแบบนี้ทุกวันหรือเปล่า?”

         ดวงตาเด็กหนุ่มเปล่งประกายคล้ายกับว่าคาดหวังคำตอบจากเสือน้อยเป็นอย่างมาก

        “อื้ม…”เสือน้อยไม่ตอบ แต่ถามกลับ “แล้วทำไมถึงควรเปิดแต่เช้าด้วยล่ะ?” ปกติร้านเขาก็เปิดเช้าอยู่แล้วประมาณตีห้าสี่สิบกว่า ๆก็เริ่มมาเปิดร้านกันแล้ว

        เด็กหนุ่ม ม.1รุ่นน้อง ได้พูดเจื้อยแจ้ว และเล่าถึงความทุกข์ทรมานที่ตามเพื่อนไม่ทันในบางครั้ง เสือน้อยฟังแล้วก็นึกภาพตาม

        ในยุคที่อินเตอร์เน็ตบ้านไม่ได้แพร่หลายคู่สายสัญญาณก็มีอยู่ไม่มาก เฉพาะเขตตัวเมืองหรือเขตที่มีคนมาก ถึงจะมีสิทธิ์ได้เข้าถึงการใช้งานอินเตอร์เน็ตบ้านก่อนเพื่อน

        ส่วนอินเตอร์เน็ตมือถือก็ยังตั้งไข่อยู่ยิ่งไม่ต้องพูดถึง

        นักเรียนที่บ้านอยู่ห่างไกลจึงไม่มีโอกาสค้นหาข้อมูลในอินเตอร์เน็ต เพื่อมาทำรายงานส่งครูอีกทั้งการบ้านบางอย่างก็ต้องใช้คอมพิวเตอร์

        บางคนแม้บ้านรวยแต่อยู่ห่างไกลก็ช่วยไม่ได้เช่นกัน จึงกลายเป็นว่าใช้คอมเล่นเกมเสียส่วนมากแต่คนที่ลำบากดูเหมือนจะเป็นเด็กนักเรียนที่ฐานะยากจนที่บ้านไม่มีคอมพิวเตอร์แถมไม่มีอินเตอร์

        การทำงานส่งอาจารย์จึงลำบากกว่าคนอื่นมากนักพวกเขาจำต้องขวนขวายมากกว่าคนอื่นเป็นพิเศษ

        เสือน้อยสรุปได้จากคำพูดหลายประโยคที่เด็กหนุ่มบอกเขาจึงยิ้มถาม “แล้วเอ็งชื่ออะไรล่ะ?”

        “ผมชื่อออยครับ!” เด็กหนุ่มตอบยิ้มหน้าใส 

        หลังจากนั้นก็พูดกันอยู่นานเสือน้อยก็ฉวยโอกาสลองใช้งานเด็กดู “เฮ้ยไอ้ออยว่างมั้ย? มาคิดเงินแทนพี่สักแป๊บสิพี่จะไปเข้าห้องน้ำ” เขาอ้างส่ง ๆ ก่อนเดินจากไป แต่ตัวไปหลบอยู่ในมุมหนึ่ง

        ออยเด็กหนุ่มมือเท้าคล่องแคล่วหยิบจับอะไรก็ว่องไว ดูไม่เขินอายในการต้อนรับลูกค้า ปากก็พูด “เชิญครับ…เชิญครับ”อยู่ตลอดเวลา จนไม่นานเสือน้อยก็กลับมา จากนั้นก็ชวนยืนอยู่ด้วยกันเป็นเพื่อนก่อนอีกฝ่ายจึงพยักหน้าตกลง

        เขาล่ะอยากสัมภาษณ์ความรู้สึกจริงๆ ของคนมาใช้บริการ ดูว่ามีอะไรจะช่วยได้บ้างมั้ย เป็นเพราะว่าตั้งแต่แรกที่เขาเปิดร้านนี้ขึ้นมาส่วนหนึ่งนั้นก็เพื่อที่จะตอบสนองความต้องการของตัวเองเนื่องจากร้านพิมพ์เอกสารอยู่ไปไกล

        ห้องคอมในโรงเรียนก็สภาพเก่ากระจอกเหลือหลายไม่เหมือนที่ร้านของเขา อย่างที่มันกระจอกสุด ๆ ก็ยังเล่นเกมใหม่ ๆ ได้แบบสบาย ๆเพราะว่าเขายกชุดคอมครั้งใหญ่ให้ลูกน้องไปคราวก่อนจึงเหลือมาเพิ่มพื้นที่ด้านล่างได้

        ออยเล่าบอกว่าอันที่จริงมีคนหลายคนอยากมาเช้า ๆ เพื่อมาทำงาน พวกเพื่อนของเขาเองหลาย ๆ คนก็เป็นเช่นกัน แต่ติดตรงที่ห้องคอมเองก็เปิดช้าแถมทางร้านทองสุขเองก็ยังเปิดช้าอีก นั่นจึงกลายเป็นปัญหาเพราะไม่มีที่ทำงาน

        เสือน้อยก็ตบบ่าให้กำลังใจและบอกให้เด็กหนุ่มเข้าไปในโรงเรียนได้แล้ว

        จากนั้นไม่นานพี่เจมส์พี่ฉายก็มาพวกเขาเองก็แปลกใจ นายน้อยโผล่มาได้ไงตั้งแต่ฟ้าสางเสือน้อยก็ยิ้มให้ทั้งสองพูดคุยกันอยู่สี่ห้าประโยคจึงปล่อยให้ทั้งสองทำงานของตัวเองไปตามปกติไม่ได้ไปแทรกแซงอะไร

        ส่วนตัวเขาเองกลับมาย้อนนึกถึงคนที่ขาดโอกาสในการเข้าถึงคอมและอินเตอร์เน็ต

        เขานั่งครุ่นคิดกับตัวเองอยู่นานมากนึกถึงคำสอนของพระครูเมื่อวันก่อน ที่ท่านได้สอนในเรื่องของ ทาน ศีล และภาวนา

        พระครูอธิบายว่า“ทาน ศีล ภาวนานั้น ถือเป็นความดีสากล และก็ยังเป็นธรรมสากลอีกด้วยความเอื้อเฟื้อเผื่อแผ่มีน้ำใจต่อกัน แบ่งปันให้ผู้อื่นจะเป็นคนที่ไหนชาติไหน ก็ยอมรับว่าดีทั้งนั้นบุญทั้งสามเป็นสิ่งที่ทำได้ง่าย ทั้งยังช่วยพัฒนายกระดับจิตใจของมนุษย์”

        พระครูมหาไผ่ไม่ต้องการสอนให้นักเรียนจำแต่สิ่งยาก ๆ ฟังแล้วน่าเบื่อ หากแต่เลือกที่จะสอนหลักธรรม ซึ่งสามารถนำไปใช้ในชีวิตประจำวันได้เพราะง่ายที่จะจดจำ และที่ยิ่งไปกว่านั้น นี่ถือเป็นใบเบิกทางในการเข้าถึงพระธรรม

        เสือน้อยที่นึกถึงเรื่องของเจ้าออยกับคำสอนที่พระครูบอกกล่าว คล้ายกับว่าได้ยินเสียงระฆังในโสตประสาทดูเหมือนมันจะดังกังวานขึ้นมาโดยอัตโนมัติ

        การเสียสละแบ่งปันมากน้อยตามกำลังของวัตถุเครื่องสงเคราะห์ที่มีอยู่จะเป็นวัตถุทาน ธรรมทาน หรือวิทยาทาน เพื่อสงเคราะห์ผู้อื่น โดยไม่หวังสิ่งตอบแทนใดๆ นอกจากกุศล นั่นคือความดีที่ได้จากทานนั้นเป็นสิ่งตอบแทน

        เมื่อคิดได้จึงไปเรียกสองพนักงานมาปรึกษาหารือเขาต้องการให้ช่วงเวลาที่ไม่ก่อให้เกิดรายได้อยู่แล้ว ได้กลายเป็นช่วงเวลาที่เพื่อนนักเรียนใช้งานมันเพื่อที่จะศึกษาหาความรู้…

        และสำหรับนักเรียนที่ยากจนอาจมีการให้การสนับสนุนโดยไม่คิดค่าใช้จ่าย

        เสือน้อยเริ่มร่ายแผนการยาวเหยียดยามเมื่อเขาวางแผนลงมือแล้ว แววตาทั้งคู่จะฉายประกายสดใสเขาปรึกษาหารือกับทั้งสองคน

        โดยอาจเป็นการจ้างคนมาเพิ่มอีกหนึ่งคนเอาเจ้าเด็กที่มีชื่อออยนั่นก็น่าสนใจ และให้ก็เป็นค่าแรงเล็กน้อย ๆ  หรือไม่ก็จะจ้างพี่ทั้งสองให้มาเร็วขึ้นเพิ่มค่าจ้างให้เขาโยนงานให้ทั้งสองวางแผนคิดในส่วนนี้ทันที

        เพราะคนที่อยู่หน้างานไม่ใช่เขาแต่เป็นทั้งสองคนหรือว่าพวกพนักงานคนใหม่ ที่จะมาทำงานด้วยทั้งนี้ถ้าพวกเขาทำก็ได้ค่าแรงมากขึ้น หรือถ้าจ้างคนใหม่ก็ตามแต่สะดวก

        เขากำลังรอดูการวางแผนของคนทั้งคู่เพื่อที่จะดูว่าทั้งสองคนนั้นจะสามารถโยกย้ายให้ไปใช้งานในตำแหน่งอื่น ๆ ได้มั้ย?

        ตามเวลานัดหมาย ลูกน้องจะถีบจักรยานมาส่งหมูปิ้งชุดใหญ่เสือน้อยจึงไปยืนขายของที่จุดประจำตำแหน่ง สวมหน้าที่มาสคอตของโรงเรียนต่อไป

        ……

        หลังจากที่ตอนเช้าเขาวางแผนในการทำบุญแล้วพอตกเย็นมาเขาก็เริ่มวางแผนทำชั่ว สงสัยเพราะเขากลัวโลกจะเอียง ถ้าความดีความชั่วไม่สมดุลกัน

        เขานึกเอาคำพูดของพระครูมาปลอบประโลมจิตใจตัวเองพระครูบอกว่า “ต้องเดินทางสายกลางไม่ตึงเกินไปไม่หย่อนเกินไป”

        ก่อนจะวางแผนเขาโทรไปหาลุงทนายดำรงถามเรื่องติดต่อประสานงานวันนี้ ปรากฏว่าไม่มีประโยชน์ที่จะพูดกับคนพวกนี้จริง ๆ

        คำตอบที่ได้ก็เดิม ๆเช่นกัน “กำลังดำเนินเรื่องอยู่ค่ะ!” หรือว่า “ตอนนี้กำลังพิจารณางบประมาณ” แต่ความจริงแล้วนายกเทศบาลฯ เป็นพวกคดในข้องอในกระดูก

        พอเสือน้อยได้ยินเรื่องนี้เลยนึกถึงภาพตนเองที่เกือบจะหน้าคะมำ เมื่อตอนเช้าตรู่ที่เดินตรวจสอบตามรายงาน จึงเกิดแผนปฏิบัติการแกล้งเจ็บตัวขึ้นมา!

        เขาจ้างให้นักเรียนที่กำลังเดือดร้อนเงินอธิบายเหตุผลอย่างจริงจัง โดยบอกว่าทำไมถึงต้องทำเช่นนี้ หลังจากนั้นภายในหนึ่งสัปดาห์ก็มีคนเดินสะดุดล้ม ที่จุดเดิมหลายครั้ง

        จนกระทั่งโรงเรียนทราบเรื่องจึงร้องเรียนไปยังเทศบาลให้ช่วยจัดการแต่ว่าอีกฝ่ายกลับนิ่งเฉย 

        เสือน้อยฝากให้พี่มอสติดต่อประสานกับนักข่าวที่ได้มาทำข่าวเรื่องยาเสพติด ในช่วงวันสงกรานต์ โดยบอกให้ปล่อยข้อมูลนี้ไปให้นักข่าวกลุ่มนั้นหน่อย

        สื่อมวลชนก็ย่อมต้องการหาประเด็นใหม่ๆ ทุกวันอยู่แล้ว ถ้าไม่มีปัญหานักข่าวจะไปทำอะไรกิน ดังนั้นพอทราบข้อร้องเรียนจากหมวดมอสนักข่าวที่หิวกระหายหลายช่องจึงมาทำข่าวที่เกิดเหตุ

        เสือน้อยก็เล่นใหญ่โดยให้นักเรียนเดินลงไปในท่อที่เปิดกว้าง ทำท่าทีตลกทั้งจริงมันไม่ตลกเลย เขาถ่ายเก็บวิดีโอและภาพนิ่งเอาไว้เตรียมแซะพวกนายกเทศบาลฯ

        โดยผ่านตากล้องเข้มที่เป็นคนเก็บหลักฐานซึ่งเสือน้อยได้ขายภาพให้นักข่าวในราคาไม่เบา เพราะอีกฝ่ายต้องเอาไปทำมาหากินต่อทั้งลงหนังสือพิมพ์หรือลงทีวี

        ตั้งแต่จับยาบ้าคราวก่อนเสือน้อยก็คล้ายตื่นรู้เขาเริ่มรู้ว่าข้อมูลข่าวสารนั้นมันมีมูลค่าและมีราคามากๆอยู่ที่ว่าจะขายให้กับใคร!

        จากนั้นไม่นานข่าวก็ทยอยๆ ออกมา เสือน้อยใช้สื่อเล่นงานพวกนายกฯ ที่ขาดความรับผิดชอบ ก่อนดินที่พอกไว้มันจะปรากฏ

        ผลก็กลายเป็นเรื่องใหญ่โตอีกตามเคยเช่นเรื่องทุจริตต่าง ๆ จนมีคนหอบเอาหลักฐานเป็นเอกสารต่าง ๆ เข้ามาแจ้งความกับตำรวจประจำพื้นที่ผ่านทางผู้หมวดมอส

        ซึ่งเป็นคู่แข่งฝ่ายตรงข้ามกับนายกเทศบาลฯเรื่องเอกสารพวกนี้เสือน้อยไม่ได้เข้าไปยุ่งเพราะมีหรือนักการเมืองจะไม่มีคู่แข่งทางการเมือง

        เสือน้อยจึงนัดให้พี่มอสให้มากินข้าวที่ร้านอาหารแห่งหนึ่งเขาเห็นหนังสือพิมพ์ที่ลงข่าวแล้วก็พูดขึ้นว่า “เรื่องเล่นใหญ่ไว้ใจผม”เขาตบอกยอมรับ