่เย็นของวันนั้น แสงแดดสีส้มสลัวยามอัสดงทอดผ่านบานกระจกใสของอาคารกิจกรรมนักศึกษา พิมอัปสรมีซ้อมเชียร์ลีดเดอร์พิเศษเพื่อเตรียมตัวสำหรับงานกีฬามหาวิทยาลัยประจำปี เด็กสาวสวมชุดเชียร์ลีดเดอร์สีชมพูขาวรัดรูป กระโปรงพลีทสั้นเหนือเข่าสีชมพูบานเย็นโชว์เรียวขาเนียนสวยและผิวพรรณขาวเนียนสะท้อนแสงไฟ นนท์ขับรถยนต์หรูมารับเธอตามตารางเวลาปกติ ทว่าแทนที่จะจอดรออยู่เพียงที่โรงรถ ชายหนุ่มกลับตัดสินใจดับเครื่องยนต์แล้วก้าวเดินขึ้นมาตามทางเดินของตึกกิจกรรมตามหาคุณหนูคนเล็กด้วยจิตใจที่ร้อนรุ่มปานไฟสุม
เสียงดนตรีจังหวะคึกคักและการะโต่อตัวดังแว่วลอดออกมาจากห้องซ้อมเต้นกระจกใส นนท์ยืนหลบอยู่ในมุมมืดข้างเสาปูนจ้องมองผ่านบานกระจกเข้าไปด้านใน สายตาของเขาจับจ้องเพียงร่างระหงงดงามของพิมอัปสรที่ขยับเขยื้อนเคลื่อนไหวร่างกายอย่างอ่อนช้อยและแข็งขัน ทว่าสิ่งที่ทำให้หัวใจของนนท์ต้องกระตุกและบีบเค้นจนปวดหนึบคือการปรากฏตัวของ **คุณกันต์ (อัครินทร์)** ที่นั่งรออยู่บนม้านั่งยาวข้างสนามซ้อม
ทันทีที่อาจารย์ประกาศสั่งเลิกซ้อมและเพื่อนร่วมทีมเริ่มทยอยเดินไปเก็บของ กันต์ก็รีบลุกขึ้นยืนพร้อมผ้าขนหนูผืนนุ่มและขวดน้ำดื่มแบรนด์หรูเดินตรงดิ่งเข้าไปหาพิมอัปสรทันที ชายหนุ่มทายาทเศรษฐีส่งยิ้มหวานสุภาพ ลูบไล้ไหล่เนียนของเด็กสาวอย่างสนิทสนมและใช้ผ้าขนหนูซับเหงื่อตามพวงแก้มขาวอมชมพูของเธอแ่เบา พิมอัปสรสะดุ้งตัวเล็กน้อยแต่เธอกลับไม่ได้ขยับหนี หล่อนฝืนส่งรอยยิ้มหวานตอบรับท่าทางเอาอกเอาใจนั้น ทว่าดวงตาคู่หวานกลับปรายสายตามาเห็นร่างสูงใหญ่ของนนท์ที่ยืนจ้องมองอยู่ด้านนอกกระจกพอดี เด็กสาวแกล้งทำเป็หัวเราะคิกคักขยับเข้าไปใกล้กันต์มากขึ้นจงใจปั่นประสาทคนขับรถหนุ่ม
นนท์กำหมัดแน่นจนข้อข้อมือขาวซีด เส้นเืปูดเกร็งตามแผงอกภายใต้เสื้อยืดสีเข้ม ความแค้นหึงหวงและราคะดิบที่กลัวการสูญเสียของรักของหวงมันกรีดขยี้หัวใจของนนท์จนร้อนผ่าว ความเจียมเนื้อเจียมตัวที่เคยสะกดกั้นไว้ตลอดหนึ่งเดือนเต็มบัดนี้ได้พังทลายลงสิ้นเชิงเมื่อคำเตือนของแพรวไพลินและััร่วมรักป่าเถื่อนในห้องฟิตเนสแล่นเข้ามาเตือนสติ
เมื่อเพื่อนร่วมทีมและกันต์เดินออกจากห้องซ้อมเต้นไปชั่วคราวเพื่อรอเธอเปลี่ยนชุดในรถสปอร์ตด้านล่าง พิมอัปสรที่จงใจอยู่เก็บของเป็คนสุดท้ายเพื่อเผชิญหน้า กำลังจัดแจงเก็บเสื้อผ้าลงในกระเป๋าสะพายใบเก๋อยู่เพียงลำพังกลางห้องซ้อมเต้นกว้างที่เงียบสงัด
*แกร๊ก!*
เสียงล็อคประตูกลอนห้องเต้นดังสนั่นดึงใจ พิมอัปสรสะดุ้งสุดตัวหันขวับไปมอง พลันพบร่างกำยำสูงใหญ่ประหนึ่งั์ปักหลั่นของนนท์ที่ยืนพิงประตูไม้ แววตาคมปลาบของเขาแดงก่ำวาวโรจน์ไปด้วยอารมณ์รักและแรงหึงหวงอันหนักหน่วงสะกดสายตาของเธอจนหายใจสะดุด
"พี่นนท์!... เข้ามาทำไมคะ แล้วล็อกประตูทำไมคะ! ถอยออกไปก่อนนะคะ น้องพิมจะรีบลงไปหาพี่กันต์แล้วค่ะ" พิมอัปสรพยายามทำน้ำเสียงให้แข็งและเ็าที่สุดเท่าที่จะทำได้ ก้าวถอยหลังกิริยาประหม่า
นนท์ไม่พูดพร่ำทำเพลง เขาเดินสาวเท้าก้าวเข้าหาเธออย่างดุดันทรงพลัง ร่างสูงใหญ่คุกคามคุมโทนห้องซ้อมจนพิมอัปสรต้องก้าวถอยหลังหนีจนกระทั่งแผ่นหลังและสะโพกกลมกลึงชนเข้ากับราวไม้บัลเล่ต์ซ้อมเต้นยาวสีน้ำตาลขอบผนังกระจกหนีไปไหนไม่ได้อีก นนท์เอื้อมสองมือแกร่งกดทับยึดราวไม้คร่อมร่างระหงของเธอไว้มั่น ใบหน้าหล่อเหลาดิบก้มต่ำชิดจนลมหายใจอุ่นร้อนเป่ารดหน้าผากมน
"พี่นนท์... ปล่อยน้องพิมนะคะ! คิดจะทำอะไรคะ... ปล่อยน้องพิมเถอะค่ะ!" เด็กสาวร้องห้าม สองมือนุ่มทุบลงบนแผงอกแกร่งระรัวทว่ากลับไม่อาจขยับร่างั์ตรงหน้าได้เลยแม้แต่เิเเดียว
"คุณหนูพิมจะไปทานมื้อค่ำกับผู้ชายคนอื่นจริงๆ เหรอครับ... จะยอมให้มันจับมือ ลูบไล้ตัวคุณหนูต่อหน้านนท์แบบนั้นจริงๆ ใช่ไหมครับ!" นนท์เอ่ยถามเสียงพร่าต่ำสั่นเครือ แฝงความเ็ปร้าวลึกและความหวงก้างอัดแน่นอยู่ในลำคอ
"ใช่ค่ะ! พี่กันต์เขาดีกับน้องพิมทุกอย่าง ให้เกียรติและจริงใจกับน้องพิม... ไม่เหมือนพี่นนท์ที่คอยแต่จะหลอกลวงน้องพิมหรอกค่ะ! ปล่อยน้องพิมนะคะ!" พิมอัปสระโใส่หน้าเขาทั้งน้ำตาที่เอ่อล้นคลอเบ้าด้วยความน้อยใจและเสียใจลึกซึ้ง
"นนท์โกหกคุณหนูพิมเื่อะไรครับ! นนท์สาบานว่าเื่ที่คุณหนูพิม นนท์ไม่เคยโกหกเลย..." นนท์พยายามเค้นสืบสาว
"ยังจะมาโกหกน้องพิมอีกเหรอคะ!... ฮึก... คืนนั้นในห้องนอนสีชมพู พี่นนท์โอบกอดและบอกว่ารักและเอ็นดูน้องพิม อ้างว่าอยากถนอมน้องพิมไว้ไม่ให้มัวหมอง... แต่พอเดินพ้นห้องน้องพิมไป พี่นนท์กลับรีบย่องไปหาคุณแม่ที่ห้องนอนใหญ่ทันที! น้องพิมได้ยินเสียงคุณแม่ครางเสียวและเสียงทำเื่อย่างว่าเสียงดังเล็ดลอดออกมาหลังประตูบานใหญ่ที่ปิดสนิท... พี่นนท์คนหลอกลวง! อ้างว่าอยากทะนุถนอมน้องพิม แต่ความจริงแล้วพี่นนท์แค่อยากหนีไปทำเื่พรรค์นั้นกับคุณแม่เหมือนที่ทำกับพี่แพรวใช่ไหมคะ! ปล่อยน้องพิมเดี๋ยวนี้นะคะ!" เด็กสาวะเิความอัดอั้นสะอื้นร้องไห้โฮตัวสั่นเทาพรั่งพรูความลับคาอกออกมาทั้งหมดทันที
นนท์ตัวแข็งทื่อราวะุสาดใส่สมอง ชายหนุ่มตระหนักรู้แจ้งชัดเจนแจ้งใจทันทีว่าความตึงเครียดและกำแพงเ็าร่วมเดือนเกิดจากเสียงสวาทในคืนนั้นที่น้องพิมแอบมาได้ยิน ชายหนุ่มรู้สึกสงสารและเอ็นดูปนความรู้สึกผิดยิ่งกว่าเดิมทวีคูณเมื่อรู้ว่าเด็กสาวทรมานจิตใจเพราะรักเขามากเพียงใด นนท์สบตาหวานชุ่มคราบน้ำตาคู่นั้นกุมมือเรียวแน่น
"นนท์ขอโทษครับคุณหนูพิม... นนท์ผิดเอง นนท์ทำผิดต่อคุณหนูจริงๆ... แต่เื่ของคุณนายกับคุณหนูแพรว มันเป็เื่ที่เกิดขึ้นไปแล้วและนนท์ก็ต้องรับผิดชอบในหน้าที่ของนนท์... แต่สำหรับคุณหนูพิม นนท์สาบานว่ารักและจริงใจกับคุณหนูที่สุดในชีวิตนะครับ ที่นนท์พยายามกักเก็บอารมณ์และถนอมคุณหนูไว้ ไม่ล่วงเกินจนเกินเลย เพราะนนท์รักและอยากให้เกียรติคุณหนูพิมที่สุด... แต่นนท์ก็ทนไม่ได้เหมือนกันที่จะเห็นคุณหนูไปใกล้ชิดกับใคร หรือยอมปล่อยให้ผู้ชายคนอื่นมาแย่งคุณหนูไปจากนนท์... นนท์ไม่มีวันยอมยกคุณหนูพิมให้ใครหน้าไหนทั้งนั้นครับ!"
พูดจบ นนท์ไม่รอช้า ชายหนุ่มโน้มใบหน้าบดจูบประกบเรียวปากสีชมพูของคุณหนูเล็กทันทีอย่างรวดเร็วปานพายุพัดกระหน่ำ พิมอัปสรเบิกตากว้างขัดขืนครางอู้อี้ในลำคอ สองมือทุบอกแกร่งพัลวัน ทว่ารสจูบดูดดื่มกระหายรักของนนท์ช่างร้อนแรงและลึกซึ้ง ลิ้นร้อนหนาแทรกผ่านเรียวปากนุ่มตวัดเลียชิมความหวานกลืนกินเสียงสะอื้นของเด็กสาวจนความโกรธแค้นสลายกลายเป็ราคะสวาทและความรักที่โหยหาคละคลุ้ง สองร่างเบียดชิดเนื้อแนบเนื้อจนพิมอัปสรอ่อนระทดระทวยกอดเกี่ยวนนท์แน่นกระสับกระส่ายรับจูบอย่างลืมตัว
นนท์ช้อนอุ้มร่างอ้อนแอ้นของคุณหนูคนเล็กขึ้นนั่งพาดลอยตัวบนราวไม้เต้นบัลเล่ต์ ดันเรียวขาสองข้างแหกแยกออกกว้างช้าๆ อวดกลีบหีเนื้อซิงเนียนนุ่มชุ่มชื้น นนท์เอื้อมมือหนาไปรั้งกระตุกกระโปรงเชียร์ลีดเดอร์พลีทสั้นและกางเกงในผ้าฝ้ายตัวบางของคุณหนูพิมลงต่ำพ้นเรียวขาเนียนอย่างชำนาญรวดเร็ว โชว์ร่องรูหีสีชมพูสดสลัวเปียกโชกชื้นเหนอะไปด้วยน้ำหีใสแห่งความเงี่ยนค้างคาที่หลั่งไหลประทุขึ้นสู้ราคะรัก
นนท์ไม่ได้ควักควยใหญ่ของตัวเองออกมาเพื่อสอดใส่ ชายหนุ่มยังคงยึดมั่นคำสัญญาที่จะปกป้องความซิงของเธอไว้จนกว่าหัวใจจะหลอมรวมกัน ทว่าชายหนุ่มกลับเลือกที่จะก้มศีรษะลงต่ำคุกเข่าระหว่างซอกขาแกร่งอ้ากว้าง แนบใบหน้าซุกเข้าหาร่องหีชุ่มน้ำหวานสะกดความเสียวซ่านของพิมอัปสรทันที!
"พี่นนท์ขา... อ๊า... จะทำอะไรคะ... อย่าััตรงนั้นของน้องพิมแบบนั้นสิคะ... ฮื้อ... น้องพิมเสียว... เสียวจะตายอยู่แล้วค่ะ... ซี๊ด..." พิมอัปสรกระซิบกรีดครางคอเกร็งสะโพกสั่น สองมือจิกเกร็งทึ้งเส้นผมของนนท์แน่นยามที่ลิ้นร้อนยาวของนนท์ก้มแตะลากไล้ผ่านแคมหีเนียนละเอียดตวัดเลียจุดกระสันเม็ด์สีชมพูถี่รัวหน่วงหนัก
*แฉะ... แฉะ... แฉะ... จ๊วบ...*
เสียงนนท์ใช้ปากดูดกลืนกินน้ำหีหวานสะอาดของเด็กสาวดังก้องสลับเสียงดูดดุน ปุ่มกระสันโดนตวัดขยี้ดูดดึงจนพิมอัปสรเสียวสะท้านแทบแดดิ้น บิดกายส่ายร่อนสะโพกรับลิ้นของคนขับรถหนุ่มอย่างลืมความโกรธแค้นสิ้นเชิง นนท์ส่งนิ้วชี้และนิ้วกลางสอดแทรกแทงชอนไชเข้าไประหว่างรูหีซิงแคบคับแน่นของเธอช้าๆ ขยับนิ้วซอยชักเข้าออกถี่กระชั้นสลับลิ้นตวัดขยี้บดเนื้อ์รัวยิบ สร้างความเสียวซ่านกระเส่าท่วมท้นสมองจนพิมอัปสรร้องครางระงมห้องซ้อมเต้นกระจกใสที่แสงแดดอัสดงกำลังลาลับ
"อ๊า!... พี่นนท์ขา... น้องพิมเสียวเหลือเกินค่ะ... อู้ย... น้องพิมเสียวตรงนั้นที่สุดเลยจ้ะ... พี่นนท์ทำให้น้องพิมเสียวไปหมดแล้วค่ะ... ฮื้อ... น้องพิมจะเสร็จแล้วค่ะ... พี่นนท์ช่วยน้องพิมด้วยนะคะ..." เด็กสาวครางระงมเสียงเครือสั่นสะท้าน ปลายเท้าเกร็งงอสะโพกสั่นระริกอ้าขากว้างรับลิ้นและนิ้วที่กระหน่ำซอยสั่นะเืง่ามขา
นนท์เร่งความเร็วลิ้นตวัดดูดและซอยนิ้วชอนไชเข้าลึกชนผนังช่องคลอดแคบตอดรัดเปรี๊ยะถี่รัว กระทั่งร่างของพิมอัปสรกระตุกเกร็งหน้าท้องสะดุ้งสุดตัวลอยพ้นราวไม้ เสร็จสมน้ำหีแตกพุ่งกระฉูดพ่นน้ำหวานรักล้นทะลักคาลิ้นคาปากของนนท์ชุ่มโชกเปียกปอน ชายหนุ่มกลืนกินน้ำรักบริสุทธิ์ของเธอทุกหยาดหยดอย่างเสน่หาเทิดทูนลึกล้ำ ก่อนจะถอนริมฝีปากขึ้นมาเงยหน้ามองจ้องสบตากับใบหน้าหวานปรือเปียกปอนคราบน้ำตาของเด็กสาวอย่างแสนรัก
"น้ำรักของคุณหนูพิมหวานที่สุดเลยครับ... นนท์รักคุณหนูพิมคนเดียว และไม่ยอมเสียคุณหนูพิมให้ใครเด็ดขาดครับ" นนท์กระซิบคำมั่นสัญญาร้อนแรงชิดแก้มเนียน
พิมอัปสรหอบหายใจกระเส่าระทวย ใบหน้าสวยแดงซ่านปรือฉ่ำไปด้วยหยาดน้ำตาและไฟราคะที่พุ่งสูงจนควบคุมตัวไม่อยู่ เด็กสาวช้อนสายตาออดอ้อนมองใบหน้าของชายหนุ่มพลางขยับตัวลุกขึ้นยืนบนเตียงเต้นอย่างสั่นเทา ก่อนจะเอ่ยกระซิบน้ำเสียงแ่เบาหวานล้ำด้วยความเหนียมอาย "พี่นนท์ขา... ให้น้องพิมแสดงความรักที่มีต่อพี่นนท์บ้างนะคะ..."
เมื่อสิ้นคำพูดแสนหวาน พิมอัปสรค่อยๆ ขยับตัวลุกก้าวลงจากราวไม้เต้นบัลเล่ต์ ทรุดหัวเข่าลงคุกเข่าลงกับพื้นห้องซ้อมตรงหน้าของคนขับรถหนุ่ม ฝ่ามือนุ่มนิ่มที่เปียกชื้นน้ำรักสั่นระริกเอื้อมไปจับกางเกงสแล็กทำงานของนนท์ รูดลงต่ำพ้นสะโพกแกร่งดึงกางเกงในของเขาออกช้าๆ จนลำควยใหญ่ยาวที่แข็งตัวปูดนูนเส้นเืร้อนผ่าวโผล่พ้นออกมาท้าทายสายตา พิมอัปสรจ้องมองมันด้วยหัวใจที่เต้นรัวะเิและเหนียมอายอย่างที่สุด
เด็กสาวค่อยๆ โน้มใบหน้าหวานละมุนลงไปช้าๆ อ้าปากนุ่มสีชมพูละมุนลองประกบจูบและคาบอมครอบส่วนหัวบานแดงของควยใหญ่นนท์เข้าปากไปอย่างเก้ๆ กังๆ ตามประสาเด็กสาวที่เพิ่งหัดทำเป็ครั้งแรกในชีวิต ฟันซี่เล็กกึ่งครูดกึ่งแตะผิวควยร้อนอย่างขัดเขิน พิมอัปสรตวัดลิ้นเรียวเล็กเลียไซ้ถูไถแกนรักยาวใหญ่ ห่อปากดูดดึงรูดรั้งเข้าออกเสียงกระเส่าเบาๆ ปรนเปรออย่างตั้งใจสุดชีวิตเพื่อแสดงความรักทั้งหมดที่เอ่อล้นในอก
นนท์ใสุดขีดจนตัวเกร็งแข็งทื่อสั่นสะท้านไปทั้งสรรพางค์กาย ชายหนุ่มไม่เคยคาดฝันหรือกล้าแม้แต่จะจินตนาการเลยว่า นอกจากคุณหนูแพรวไพลินที่เปรี้ยวซ่ากล้าหาญแล้ว คุณหนูพิมอัปสรผู้เรียบร้อยอ่อนหวานดั่งไข่ในหินคนนี้จะยอมคุกเข่าก้มหัวใช้ปากและลิ้นเรียวเล็กปรนเปรออมรูดควยใหญ่ของคนขับรถต่ำต้อยเช่นเขาเพื่อพิสูจน์รักแท้ ความตื้นตันใจระคนความเสียวซ่านรุนแรงแล่นริ้วขึ้นสมองจนนนท์ขบกรามแน่น สองมือแกร่งกดแตะไหล่เนียนของพิมอัปสรไว้แ่เบาเพื่อประคองจังหวะ สะโพกสอบเกร็งค้างสั่นระริกรับแรงปรนเปรอแสนบริสุทธิ์ของเธอ
พิมอัปสรตั้งหน้าตั้งตาใช้ปากดูดดึงรูดสลับอมครอบลำควยใหญ่สีเข้มอยู่นานแสนนานอย่างไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย แม้จะเก้ๆ กังๆ และสำลักบ้างเป็ระยะ แต่ความหวานฉ่ำรัญจวนใจกลับแผ่ซ่านสะท้านทั่วท้องน้อยของเด็กสาว ส่งผลให้น้ำหวานชื้นเปียกเปรอะจากรูหีแฉะลื่นของเธอเริ่มไหลเอื่อยซึมหลั่งไหลเลอะตามเรียวขาขาวเพิ่มขึ้นจากความกระสันเงี่ยนที่พลุ่งพล่านขึ้นเป็เท่าทวีคูณ
กระทั่งในที่สุด นนท์ทนรับความเสียวซ่านแสนบริสุทธิ์ต่อไปไม่ไหว ชายหนุ่มคำรามต่ำลั่นลำคอ ร่างกายเกร็งกระตุกถี่รัวสุดขีด สะโพกกระตุกสวนเกร็งค้างบดเบียดหัวควยเข้าลึกในอุ้งปากนุ่มของเด็กสาว แล้วฉีดพ่นหลั่งน้ำรักสีขาวขุ่นอุ่นร้อนปริมาณมหาศาลพุ่งกระฉูดเข้าไปในลำคอและช่องปากของพิมอัปสรระรัวถี่ พิมอัปสรไม่ยอมคายออก เด็กสาวเบิกตาปรือหวานอมปากแน่นดูดกลืนกินกล้ำกลืนน้ำรักร้อนจัดของนนท์ลงคอจนหมดสิ้นทุกหยาดหยดอย่างแสนรักไร้ความรังเกียจ ก่อนจะผละปากออกเงยใบหน้าหวานเปื้อนคราบรักสีขาวส่งรอยยิ้มหวานเชื่อมสะท้านใจให้นนท์อย่างเปี่ยมรักสูงสุดในค่ำคืนอัสดงสลัวราง...