หนึ่งเดือนต่อมา...
ไอ้เขียวรีบเร่งงานสร้างห้องเก็บกระเป๋าให้คุณหนูจนเสร็จมาครึ่งหนึ่ง มันติดค่าแรงลูกน้องเอาไว้แถมไปยืมเงินก้อนใหญ่จากหนี้นอกระบบ วัสดุอุปกรณ์สุดพิเศษของคุณหนูทำให้ลุงช่างรับเหงาเข้าเนื้ออย่างหนัก มันทำงานหามรุ่งหามค่ำ แถมแต่ละวันยังโดนแอรินดูถูกเหนียดหยามจนต้องกัดฟันข่มอารมณ์
ั้แ่ที่ไอ้เขียวเห็นเต้านมและสรีระโป๊เปลือยของเธอในวันนั้น ดูเหมือนคุณหนูผู้งดงามจะตั้งใจเล่นงานมันมากขึ้นเป็พิเศษ ลุงช่างได้แต่เก็บเอาความโกรธแค้นนี้ไว้ หากเสร็จงานเมื่อไหร่มันจะได้หนีไปจากยัยเด็กปากเสียคนนี้เสียที
“เอ่อ คุณหนูครับ”
“อะไร”
“วันนี้ห้องที่รีโนเวทเสร็จไปแล้วครึ่งหนึ่ง คุณหนูพอจะให้ลุงเบิกเงินก่อนได้มั้ยครับ”
แอรินมองไอ้เขียวด้วยหางตา ก่อนที่เธอจะเดินเข้าไปยังห้องสุดหรูหราที่เสร็จเกินครึ่งไปมากโข
แม้ไอ้ลุงช่างจะทำทุกอย่างตามที่ใจ้า แต่แอรินยังคงสนุกสนานกับการข่มเหงรังแกชายหัวล้านอยู่ดี ยิ่งได้เห็นไอ้ลุงเฒ่ากระเสือกกระสนจนเหงื่อท่วมตัว หญิงสาวก็ยิ่งพึงพอใจกับบทลงโทษที่มันควรจะได้รับ แม้ว่าเงินที่คุณพ่อโอนให้จะเต็มบัญชี แต่ตอนนี้หญิงสาวยัง้าเห็นไอ้ลุงแก่ปากกัดตีนถีบไปอีกหลายวัน
“ฉันจะถามคุณพ่อให้ก็แล้วกัน” แอรินตอบเสียงเรียบ
“หมายความว่ายังไงครับ”
“หมายความว่าเงินค่าแรงของแก…คุณพ่อยังไม่โอนให้ฉันน่ะสิ”
“ต…แต่”
“ฉันว่าตอนนี้มันเลยเวลาเลิกกงานของแกมาแล้วนะ”
“คุณหนูครับ”
“ออกไปสักที ฉันจะได้พักหูพักตาบ้าง”
ร่างระหงจิบน้ำผลไม้เย็นฉ่ำ ก่อนจะหันหลังไปเปิดทีวีด้วยความสำราญใจ
ไอ้เขียวกำหมัดแน่นด้วยความโกรธแค้น มันไม่เคยถูกใครดูถูกเหนียดหยามขนาดนี้มาก่อนเลยสักครั้ง ั้แ่ที่ทำงานให้ผู้หญิงคนนี้มานานเกือบสองเดือน ไม่มีวันไหนเลยที่ลุงช่างและลูกน้องจะไม่ถูกต่อว่าด้วยถ้อยคำเหยียดหยามมากมาย สายตาที่มองเข้ามาเหมือนกับมันเป็ตัวอะไรสักอย่าง ไอ้เขียวอยากจะไม่รับงานต่อ แต่เงินที่มันเสียไปก่อนหน้านั้นก็เป็ข้อผูกมัดไม่ให้หยุด
ตอนนี้ลุงช่างรับเหมาหลังชนฝา มันโกรธคุณหนูเอาแต่ใจจนเืขึ้นหน้า แต่ก็ไม่สามารถทำอะไรเธอได้แม้แต่ปลายเล็บ
ไอ้เขียวเดินกำหมัดออกไปจากห้อง ความโกรธแค้นของมันค่อยๆสะสมมาเรื่อยๆ แค่คำดูถูกก็มากเกินไป ไหนจะต้องกลั้นฉี่กลั้นเยี่ยวระหว่างทำงาน พัดลมก็เปืดไม่ได้เพราะคุณหนูไม่อยากให้ฝุ่นคละคลุ้ง แม้แต่น้ำดื่มเย็นๆก็ไม่เคยบริการสักแก้ว ไอ้เขียวต้องแบกกระติกน้ำมาเอง ถ้าเกิดวันไหนมันปวดหนักก็ต้องลงลิฟต์ไปขอเข้าห้องน้ำส่วนกลางของคอนโดวนไปวนมา
ระหว่างที่ลุงช่างปวดหัวไปด้วยปัญา คุณหนูกลับนั่งยิ้มแย้มหัวเราะคิกคักกับทีวีที่เธอดูอยู่
ตื๊ดด ตื๊ดดดด
“ฮัลโหล ว่าไง”
“ยัยแอริน เมื่อไหร่แกจะออกมาชอปปิ้งกับพวกฉันสักที”
“ข่วงนี้คุณพ่อบ่นว่าฉันใช้เงินเยอะ ท่านเลยให้เงินรายเดือนน่ะสิ ตอนนี้ยังไม่ถึงสิ้นเดือนเลย”
“คุณหนูอย่างแกไม่คิดจะมีเงินสดติดธนาคารไว้เลยหรือไง”
“…..จริงด้วย”
คำพูดของเพื่อนสาวทำให้แอรินนึกได้ เงินหลักแสนค่าเหมาจ่ายรีโนเวทห้องใหม่ ตอนนี้ล่องลอยอยู่ในบัญชีของเธอมานานเดือนหนึ่งแล้ว ถ้าเกิดวันไหนไอ้เขียวทำงานเสร็จเมื่อไหร่ ตอนนั้นเธอคงหาเหตุผลไปโกหกเอาเงินจากคุณพ่อได้
วันนี้แอรินมีความสุขเหลือเกินที่ได้เห็นใบหน้าของไอ้ลุงเฒ่าทุกข์ใจ เห็นทีเย็นนี้คงต้องออกไปใช้เงินสุรุ่ยสุร่ายเพื่อฉลองให้กับชัยชนะตัวเอง
“เจอกันที่ห้างเดิมนะ ฉันขอเวลาแต่งตัวแป๊บ”
“เลิศมาก”
ร่างรหงกระโจนลงจากโซฟา ก่อนจะแต่งเนื้อแต่งตัวออกไปใช้เงินค่าแรงงานของเหล่ากรรมกรโดยไม่สนใจไยดีชีวิตพวกมันแม้แต่นิดเดียว
742
