ตอนที่หนึ่งร้อยหก ผู้ชายในฝัน
บางครั้งเราก็คิดว่าหากเรารู้ข้อมูลความรักความชอบของนางเอกทั้งหมดแล้วพวกเราจะจีบเธอได้
ผมไม่ได้ตั้งความหวังไว้อย่างนั้นเลยแม้แต่น้อย
เพราะตั้งแต่มาในโลกนี้ผมรู้สึกเหมือนเจอแต่ละคนในด้านที่หนังสือบรรยายบทสรุป บรรยายไว้ไม่หมด
หรือความเป็นจริงนั้นคนเรามันซับซ้อนกว่าที่เราเห็นนั่นเอง
ด้วยสมองที่พัฒนามามากแล้วทำให้ผมจำลอบการเคลื่อนไหวหรือแผนผังเหตุการณ์คร่าวๆว่าเจอแต่ละคนจะเจรจาอย่างไร
ความจริงการเจอสองคนนี้ในหุบเขาก็อยู่ในการคำนวณของผมเช่นกัน
เพราะท่าทางโชคชะตาไม่น่าจะยอมให้ผมสามารถแย่งไอเท็มต่างๆของอาสึกะไปได้ง่ายขนาดนั้น
“ไม่มีใครขัดขวางการเดินทางของเธอได้”
ตามคำบรรยายใต้สมุดภาพตัวละครของเธอน่าจะเป็นเรื่องจริงแฮะ
ผมไม่แปลกใจที่แม่สาวผมม่วง The Magician นั้นจะยอมมอบกระเป๋าเงินและโทรศัพท์มือถือให้แต่โดยดี
แต่ท่าทางวิธีนั้นคงใช้กับอาสึกะไม่ได้
“ผะ ผู้ชายในฝัน นะนายพูดอะไรน่ะ”
อาสึกะนั้นกล่าวโวยวายหน้าแดง
แต่สาวผมม่วงกลับเอามือปาดปากหน้าแดงอย่างเขินอาย
เธอเขินอายอย่างนี้ก็ทำให้ผมเขินอายไปเหมือนกันนะนี่
แต่ช่วยไม่ได้ เราต้องทิ้งอะไรบางอย่างไปเพื่อบรรลุเป้าหมายผงาดฟ้าของตนเอง
ผมรู้สึกปวดใจอย่างยิ่งแต่ต้องทำลงไป
ผมใช้ฝ่ามือตีไปที่ก้นของหญิงสาวผมม่วง
เพี๊ยะ
“หึหึหึ หมูสกปรกอย่างเธอน่ะมีค่าเพียงแค่ออกลูกให้ผมเท่านั้นล่ะ”
อ๊าย
หญิงสาวผมม่วงร้องขึ้นมาคำหนึ่งแต่กลับไม่ได้หลีกหนีแต่อย่างใด
ผมรู้สึกราวกับน้ำตาไหลอยู่ในใจ
ทำไมสุภาพบุรุษอย่างผมต้องมาทำเรื่องพวกนี้ด้วยนะ?
“เดี๋ยวสินายทำอะไรเพื่อนชั้นน่ะ”
อาสึกะโวยวายขึ้นมา
“ทำเรื่องที่ผู้ชายในฝันทำน่ะสิ”
ไม่มีใครบอกสักคำว่าฝันของเราจะเป็นเรื่องที่ถูกต้องตามศีลธรรมอันดีงามของสังคม